August 30, 2014

Elke Decruynaere

'Gent zet in op elk talent!' - Ontwerp Beleidsnota Onderwijs, Opvoeding en Jeugd 2014-2019 - Stad Gent

“Gent zet in op elk talent ! "

De Stad Gent breidt het aantal schoolplaatsen fors uit en doet een inhaalbeweging om bestaande infrastructuur te renoveren. Er komt ook meer en toegankelijkere kinderopvang. Het stedelijk secundair onderwijs wordt hervormd en het stadsbestuur richt een ‘Onderwijscentrum Gent’ op, dat alle onderwijsprojecten over de netten heen bundelt. Gent wil op die manier inzetten op elk talent!  Het zijn enkele blikvangers uit de beleidsnota Onderwijs, Opvoeding en Jeugd.

Schepen Decruynaere stelde het ontwerp van de nota woensdag voor op de commissie. De nota wordt nog voor advies voorgelegd aan de jeugdsector en de wereld van onderwijs en kinderopvang.  

Schepen Elke Decruynaere: “Tel alle kleuterscholen, lagere en secundaire scholen, universitaire campussen, hogescholen, deeltijds kunst- en volwassenenonderwijs samen,  en je mag Gent dé onderwijsstad van Vlaanderen noemen. Onderwijs in Gent gaat over de dromen van meer dan 120.000 kinderen, jongeren en hun ouders. Elk met hun eigen talenten. De Stad Gent wil inzetten  op elk talent! Samen met de ambitie om  de meest kindvriendelijke stad te worden,  is dit het mooiste vooruitzicht dat een stad als Gent zich kan wensen.”

 

Tien blikvangers uit de beleidsnota:

  1. Investeren in uitbreiding schoolcapaciteit en inhaalbeweging op onderhoud schoolgebouwen.

Tegenover de 1700 extra plaatsen in het Stedelijk Onderwijs staat een totale investeringskost van 48,8 miljoen euro. Voor de renovatie en het onderhoud van gebouwen gaat dit over 42,2 miljoen euro.

  1. Uitbreiden en toegankelijker maken aanbod kinderopvang

De Stedelijke Kinderopvang wordt uitgebreid met 229 extra plaatsen. Elke plaats wordt beter bekend gemaakt en maximaal benut.

  1. We hervormen het stedelijk secundair onderwijs.

We breiden het Freinetaanbod verder uit met technisch onderwijs en bieden enkel nog een (breed oriënterende) eerste graad aan op de site Leerdorp en de Wispelberg.

  1. Nieuwe schoolgebouwen passiefbouw en speelplaatsen groen.

Naar analogie met andere stadsgebouwen worden ook de nieuwe scholen gebouwd volgens de normen van passiefbouw. Per jaar worden 10 speelplaatsen omgetoverd tot GRoene en Avontuurlijke Speelplaatsen (GRAS).

  1. Oprichting van een netoverschrijdend Gents Onderwijscentrum.

In de strijd tegen ongekwalificeerde uitstroom, maar ook om scholen sterker te maken in de strijd tegen armoede, spijbelen aan te pakken en samen te werken rond de Brede School en Brugfiguren bundelen we de krachten in het Onderwijscentrum Gent.

  1. Thuistaal als hulpmiddel om op een succesvolle manier Nederlands te verwerven.

In samenwerking met expertisecentra organiseert Gent een tweejaarlijkse studiedag Meertaligheid voor leerkrachten, begeleiders en ouders. Er verschijnt ook een boek en scholen worden concreet ondersteund en begeleid in het uitwerken van hun taalbeleid.

  1. Oprichten van een Kidslab om leerlingen warm te maken voor wetenschap en techniek.

Zowel tijdens als na de schooluren kunnen leerkrachten en jongeren er langs om te experimenteren en te proeven van wetenschap. Andere initiatieven in het kader van STEM-beleid (Science, Technology, engineering and Mathematics) leren van elkaar via de STEM-academie.

  1. Kindersecretaris, Jeugdparagraaf en stadsbreeds actieplan kindvriendelijke stad

Terwijl een programmaregisseur werkt aan een stadsbreed Actieplan Kindvriendelijke Stad, bouwt de nieuwe Kindersecretaris een brede coalitie uit samen met alle jeugdwerk en andere kinder- en jongereninitiatieven die Gent rijk is.

  1. Aandacht voor kwetsbare jongeren: een TEJO-huis in Gent

Naast bestaande initiatieven als vzw Jong en Habbekrats start TEJO (Therapeuten voor Jongeren) met een werking in Gent. Dit is een nieuw initiatief dat zich ook op kwetsbare jongeren richt. TEJO is een groep jeugdtherapeuten die op vrijwillige basis snelle, preventieve, nuldelijns begeleiding biedt aan jongeren met psychische problemen.

  1. Buurtwandelingen voor nieuwe leerkrachten

Via buurtwandelingen laten we nieuwe leerkrachten kennismaken met de wijken waarin hun leerlingen wonen en opgroeien. Doel is de band tussen leerlingen, leerkrachten en de buurt te versterken, in het kader van de Brede School.

 

 

Informatie:

Kabinet van Onderwijs, Opvoeding en Jeugd, Stadhuis, Botermarkt 1, 9000 Gent tel 09 266 50 78  e-mail schepen.decruynaere@gent.be

Bevoegd:

Mevrouw Elke Decruynaere, schepen van Onderwijs, Opvoeding en Jeugd,  Stadhuis, Botermarkt 1, 9000 Gent tel 09 266 50 78  e-mail schepen.decruynaere@gent.be

Tags: 

Bevoegdheid: 

Bijlagen: 

(c) redactie at August 30, 2014 12:00 PM

August 19, 2014

Michel Vuijlsteke

Hoera! Bijna gedaan!

Juich! Hoezee! Het is bijna weer school!

Nee, ik ben niet alleen content omdat ik mij in 1989 voorgenomen had om elke 1ste september de leerlingen aan de schoolpoort te gaan uitlachen (ik kon mij toen niet inbeelden dat er ooit kinderen zouden kunnen bestaan die graag naar school zouden gaan, namelijk) — ik ben vooral content omdat het einde van de zomer betekent dat het nieuwe televisieseizoen begint.

Yay!

Allemaal nieuwe series, allemaal vervolgen op goede series, what’s not to like?

Het is eigenlijk al begonnen (redelijk content van Outlander, de nieuwe Ronald D. Moore, bijvoorbeeld), maar het gaat pas echt beginnen als het nieuwe seizoen van Dr. Who er is. Binnen, hou u goed vast, viér dagen.

Whee!

The post Hoera! Bijna gedaan! appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at August 19, 2014 09:11 PM

allesovergent.be

Aktiviteiten in Pratershol, Open Huis

Donderdag 4 september Reisverslag "De weg naar Compostella" door Jasmine Debels Donderdag 11 september Workshop fotografie door Piet Villeyn. Breng...

(c) forumbericht at August 19, 2014 05:14 PM

De HaHa van Hendrik

No-nonsense straatfotografie op zoek naar de scheve hoekjes van Gent. Selectie uit 3 jaar safaritochten die Hendrik Braet ondernam voor zijn wekelijk...

(c) forumbericht at August 19, 2014 05:14 PM

Elke Decruynaere

Nieuwe leerkrachten van het stedelijk onderwijs moeten een gedragscode ondertekenen die het pedagogische project van de stad Gent beschrijft. Over de tekst is grondig met de vakbonden onderhandeld. Speerpunten zijn het toelaten van de thuistaal voor ander

De Gentenaar - 19 augustus 2014 - Annelies Rutten

Nieuwe leerkrachten van het stedelijk onderwijs moeten een gedragscode ondertekenen die het pedagogische project van de stad Gent beschrijft. Over de tekst is grondig met de vakbonden onderhandeld. Speerpunten zijn het toelaten van de thuistaal voor anderstalige leerlingen, en een individueel programma voor leerlingen met bijzondere noden.

Als een van de eerste steden legt Gent zijn pedagogische onderwijsproject vast in een document. Het moet voor alle leerkrachten als leidraad dienen en wordt door nieuwe leerkrachten samen het arbeidscontract ondertekend.

Volgens schepen van Onderwijs Elke Decruynaere (Groen) was het nodig om de visie en de waarden en normen van het stedelijk onderwijs in een duidelijke tekst te gieten.

‘We hebben verschillende scholen en verschillende onderwijsmethodes. We vonden het tijd om duidelijk te maken waar het stedelijk onderwijs voor staat. We willen nieuwe leerkrachten duidelijk maken dat ze niet voor een koekjesfabriek werken, maar een missie hebben.’

Hieronder kan u de volledige leidraad lezen.

 

Tags: 

Bevoegdheid: 

Bijlagen: 

(c) helenewets at August 19, 2014 01:43 PM

Kerygma

[vakantiegeschrijf] Van liefde.

De camping waar we onze reis afsloten: dat was een uitstekende camping. Rustig, klein, perfect onderhouden. Een mooie plaats, onder een kerselaar, met uitzicht op berg, meer en dal.
Altijd proper sanitair, altijd warme douches met een straal die krachtig genoeg was om mijn haar uit te spoelen.
Een speeltuintje, een springkasteel, en elke ochtend verse croissants en baguettes geleverd aan de accueil, zodat ge niet naar beneden naar de bakker moet rijden. Een zwemmeertje vlak ernaast. Luxe en rust. Veel respect en waardering voor Le Clos du Lac. Echt.

De eerste camping, dat was wat anders. Ik heb daar acht dagen lang nooit een warme douche genomen. De toiletten waren twijfelachtig, en door de snelstromende rivier was het er nooit echt stil. La Graville was woest, wat onherbergzaam. En ik, ik was instant verliefd.
Een coup de foudre, vanaf het moment dat we de fantastische canyon inreden. Een beetje alsof ge als een blok valt voor een man waarvan ge weet dat er een fout kantje aanzit. Ge weet dat ge veel miserie gaat hebben, maar hij is zo plezant. Zoiets.

Dag 29: Goeiemorgen!

Er werd daar zelfs gekookt. Soms.

Ik heb gevloekt toen de douche weer koud was, ik was oprecht bang van de vreselijk hevige mistral, die ene wilde nacht en ik werd elke ochtend te vroeg wakker van de rivier.

Tot ziens, berg!

Maar wat een fantastische plek. Heerlijke Stéphane met zijn legendarische traagheid en vergeetachtigheid. “Une café? Oui, j’arrive!” en het dan vergeten. Elke dag opnieuw.
Prachtige Gigi met haar misdadig lekkere hamburgers. De tafels die genoemd waren naar hun kinderen. Negen stuks samen, alstublieft.

Overal lagen fietsen en speelgoed, alle kinderen op de camping speelden door elkaar en maakten gevaarlijke constructies van gocarts met driewielers erachter gebonden. Er waren grote sterke koffies op ijskoude ochtenden, en een algemene chaos die mij achterlijk rustig maakte.

We zijn er vertrokken omdat er weer twee dagen regen en zwaar onweer werd voorspeld, en ik was blij. Er was sprake van een zekere verlangen naar een hotel met een bad en een warm bed.
Tot ik daar was, in dat hotel. Toen was er instant heimwee naar La Graville. Naar ‘s ochtends de zon zien opkomen op de berg, met mijn tas koffie. Naar mijn kleine urenlang petanqueballen in een goot naar beneden te zien rollen met haar vriendinnen. Naar het constante gerommel van de rivier.

Ik ben een stuk van mijn hart verloren, daar tussen de rotsen.

(c) i. at August 19, 2014 08:26 AM

gentblogt.be

Bloemenhulde Karel van de Woestijne in Zwijnaarde 2014

Het Herdenkingscomité Karel van de Woestijne in Zwijnaarde werd opgericht om er aan te herinneren dat de schrijver Karel van de Woestijne op 24 augustus 1929 overleed in Zwijnaarde in zijn huis La Frondaie aan de Oude IJzerenweg, thans Leebeekstraat 10.

DIGITAL CAMERA

Jaarlijks organiseert het Herdenkingscomité een bloemenhulde aan het daar door hen opgerichte standbeeld. Ter gelegenheid van de bloemenhulde 2014 zal de heer Eric De Keyser, voorzitter van de Zwijnaardse Porcaera Gemeenschap, een lezing geven over “Karel van de Woestijne. Een dichter voor het volk?!”.

Op zondag 24 augustus om 11.00u bent u daarom van harte uitgenodigd om deze herdenking bij te wonen, uiteraard aan het vroegere huis van Karel van de Woestijne. De hulde wordt afgesloten met een drink aangeboden door het herdenkingscomité.

Iedereen is welkom.

(c) Gudrun at August 19, 2014 07:00 AM

Fietsbult

Fahrradzeit (16): het midden

Het en-enbeleid kent rare kronkels.
Zo huldigt de NMBS/Infrabel een èn-parking-èn-fietsroutebeleid.
Twee voorbeelden uit het Gentse: de parkings aan de stations van Drongen en Beervelde.

03feb14, 16u21, Bieldekensstraat, Drongen

03feb14, 16u21, Bieldekensstraat, Drongen

Een hoofdfietsroute dwars door een autoparking?
Zou men dat in Nederland doen?
Ik ben er geen fan van.
Laat het ons zo zeggen: ik zou er mijn kinderen niet door sturen.
En daarenboven is de leesbaarheid ondermaats.

In Pirna zag ik op de drukke Elberadweg een “leesbaarder model”:

19jun14, 17u46, Pirna

19jun14, 17u46, Pirna

Liever dit dan een parking met in een hoekje een verkeersbordje dat waarschuwt voor fietsers.
Liefst van al een apart vrijliggend fietspad, dat spreekt voor zich…

19jun14, 18u16, Pirna

19jun14, 18u16, Pirna

Een foto speciaal voor de NMBS/Infrabel.
Door de pilonen aan de zijwand te bevestigen win je ruimte:

19jun14, 18u16, Pirna

19jun14, 18u16, Pirna


Stel- stel dat men er ooit aan denkt om de sporen naast de Heernislaan in te snoeren zodat er plaats komt voor een fietspad, technisch bekeken kan het.
De treinroute bovenop de muur is de drukke vrachtroute tussen Hamburg en Tjechië.


Tagged: Beervelde station, Drongen station, Duitsland, en-enbeleid, fiets, fietsen, parking, Pirna

(c) yves at August 19, 2014 06:00 AM

gentblogt.be

1 2 3 piano

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at August 19, 2014 05:09 AM

August 18, 2014

Michel Vuijlsteke

Ik geef het op voor vandaag

Vanmorgen stap ik uit de tweede deur die op de tuin van het werk uitgeeft. Mijn rechtervoet komt normaal neer, maar mijn linkervoet slaat om in één van de putten die Zigi gegraven heeft. Ik zak door mijn voet, strompel vooruit op mijn rechterbeen, struikel in een tweede put met mijn rechtervoet, ga overkop (kzweertumaat) en kom na anderhalve zijwaartse koprol weer recht, mijn rechterpols en mijn (al van lang geleden kapotte) rechterenkel pijnlijk.

Er ligt een grote doos pijnstillers op mijn bureau, dus geen erg. In de namiddag beginnen mijn linkerschouder en mijn linkerbeen ook pijn te doen, maar alla.

Vanavond ga ik naar de koer/tuin thuis en maak ik een foto van de gevel, keer ik en uur later terug om een foto van een steen te maken die bovenop het dat lag maar nu niet meer, maar omdat het aan het regenen was keer ik na de foto snel terug naar binnen, voorovergebogen om geen al te nat fototoestel te hebben.

En jawel:

Plets met mijn wezen tegen die schuine ijzeren stang die normaal gezien op borsthoogte maar in dit geval op voorovergebogen voorhoofdhoogte gemonteerd was. Ik kan mijn linkerwenkbrauw niet meer bewegen, dedju. En ik heb koppijn. En polspijn. En enkelpijn. En schouderpijn. En koppijn, ook. Aan mijn hoofd.

Ik ben een duts, ja, ik weet het.

The post Ik geef het op voor vandaag appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at August 18, 2014 07:11 PM

gentblogt.be

Gent is bijna klaar voor de ‘supertram’: veertig tramperrons zijn aangepast

Gent is bijna klaar voor de komst van de 42 meter lange supertrams, die vanaf december in de stad moeten rondrijden.

Lees meer bij De Gentenaar.

(c) Gudrun at August 18, 2014 06:03 PM

Sofinesse

De (zwangere) sportstatus

Een prille zwangerschap voelt voor mij alsof je constant wagenziek bent, maar op geen enkel moment uit de auto kan stappen. Soms zijn er ook nog extra lastige bochten en bulten, die het bijna onmogelijk maken om nog te functioneren. Vreselijk. De auto rijdt nog af en toe, maar staat gelukkig toch ook al veel stil. Codetaal voor: ik voel me veel beter.

Helaas (of niet) houdt misselijkheid koppigheid niet tegen. De sportfrequentie zakte serieus de afgelopen maanden, maar ik wilde per se toch nog af en toe bewegen. Al was het maar omdat ik opnieuw doodsbang ben om als een walvis te eindigen. Ik heb het afgelopen jaar echt mijn best gedaan om op een bepaald gewicht te geraken. Met heel veel moeite, het echte streefdoel zelfs nooit gehaald (blijven hangen op 2kg erover). Niet gezellig. Volgens de dokter was het geen goed idee om te dieten als je probeert zwanger te worden, dus gestopt met de 17 diëten. In de twee maanden dat dat geduurd heeft, bijna weer naar af. Ik ben daar heel erg triest om, op dat vlak haat ik mijn lijf. En dus blijf ik koppig zo lang mogelijk sporten.

Sporten geeft me achteraf bijna altijd een geweldig gevoel. Behalve pril zwanger. Meestal was het een verschrikkelijk slecht idee. Als ik toch ging, kwam ik de rest van de dag meestal niet meer van de zetel.

Maar het is beter nu, dus deze week ben ik al twee keer geweest (hoera!). In de les van donderdag was er nog een andere dame zwanger. Twee maanden verder dan ik en niet niks te zien, by the way. Hoe doen mensen dat toch, vijf maanden zijn en er retestrak uitzien? Ik het gevoel heb dat mensen mij al van ver zien komen en ‘olifant’ willen roepen. De les was niet eens zwaar, maar ik voelde me toch vrij beroerd achteraf.

Zaterdag ging het veel vlotter. Ik was alweer niet de enige zwangere vrouw, dus dat gaf moed. (Beste Stadium Coupure, misschien moeten jullie maar eens beginnen te denken aan lessen met kinderopvang en/of sportlessen voor zwangere vrouwen. Zonder buikspieroefeningen en zo, maar actiever dan de meeste zwangerschapsyoga’s. Just suggesting.) De vorige keer ben ik tot ongeveer 28 weken gaan sporten, daarna overgeschakeld op baantjes trekken. Dat laatste doe ik tussendoor nog, maar alleen bij slecht weer. (Geregeld dus, helaas zomer)

Maar het was toch vooral aangenaam dat een iemand me proficiat wenste na de les (bloglezers die zich bekend maken, I love them!). Als pasbevallen moeders kunnen komen sporten, dan moet ik dat ook kunnen. Ik hou dus vol.

Want bewegen is gezond! Toch?

 

(c) Sofinesse at August 18, 2014 05:10 PM

gentblogt.be

Nieuwevaartbrug langer onderbroken dan voorzien

Op 28 juli 2014 werd de Nieuwevaartbrug afgesloten voor alle verkeer. Door onvoorziene omstandigheden kan de vooropgestelde einddatum (eind augustus) niet gehaald worden. De Nieuwevaartbrug blijft zeker nog tot midden september 2014 afgesloten.

Achtergrond
In de Gasmeterlaan en de Nieuwevaart zijn de Stad Gent, het Agentschap Wegen en Verkeer, de Lijn en de TMVW bezig met grote wegwerkzaamheden. De Gasmeterlaan en de Nieuwevaart krijgen een structureel onderhoud met nieuwe toplagen in asfalt en versmalde rijstroken. De halte-infrastructuur wordt aangepakt en op de Gasmeterlaan en de Nieuwevaart komen vrijliggende dubbelrichtingsfietspaden. Deze fietspaden zullen een verbinding maken met de fietspaden langs de N9 en de Elyzeese velden via een fietsonderdoorgang onder de Nieuwevaartbrug.

Nieuwevaartbrug langer onderbroken
In het kader van deze werken werd ook de Nieuwevaartbrug afgesloten. De Nieuwevaartbrug krijgt een nieuwe asfaltlaag, nieuwe voetpaden en tramsporen.

Op 28 juli 2014 is de aannemer gestart met de renovatie van de Nieuwevaartbrug. Tijdens de werken bleek dat het brughoofd van de Nieuwevaartbrug in slechtere staat is dan oorspronkelijk ingeschat. Dit betekent dat er een nieuw brughoofd gebetonneerd moet worden en daarna ook nog de nodige tijd moet krijgen om uit te drogen.

Een gevolg hiervan is dat er ook nog bijkomende onvoorziene spoortechnische aanpassingen moeten gebeuren. Deze omstandigheden zorgen ervoor dat de Nieuwevaartbrug niet open kan eind augustus 2014. Zeker nog tot midden september 2014 blijft de brug onderbroken. De uiteindelijke einddatum is afhankelijk van de weersomstandigheden en de evoluties op de werf.

- Autoverkeer kan gedurende deze periode de brug niet over. Er wordt een plaatselijke omleiding ingesteld.
- Voetgangers en fietsers kunnen de brug wel steeds aan één zijde gebruiken.
- Tramverkeer wordt nader onderzocht. De Lijn onderzoekt momenteel hoe zij, vanaf 1 september, voor tram- en busreizigers de best mogelijke dienstverlening kan voorzien. Dit onderzoek is lopende. Tot 31 augustus 2014 blijft de huidige dienstverlening met de inzet van pendelbussen van kracht. De meest recente informatie is steeds terug te vinden op de website www.delijn.be/gent

Zodra verdere informatie over de timing en het openbaar vervoer beschikbaar is, zal die gecommuniceerd worden. In de loop van volgende week zullen alle buurtbewoners eveneens een bewonersbrief ontvangen.

Bron: persbericht

(c) Gudrun at August 18, 2014 01:59 PM

Kameraad Harko

The Adventures of Tenten




(c) Kameraad Harko (noreply@blogger.com) at August 18, 2014 01:17 PM

gentblogt.be

Dansen in het Park in Sint-Amandsberg: al voor de achtste keer

DihPWij zijn hier bij Gentblogt fan van kleinere initiatieven: het moeten niet altijd de Gentse Feesten zijn. En dan zeker als het zo charmante dingen zijn als Dansen in het Park. Jaar na jaar hebben we al verslag uitgebracht, en telkens hebben we dezelfde vaststelling gemaakt: het is hier goed! En dus konden we niet anders dan het ook dit jaar aankondigen, kwestie dat u achteraf niet kan zeggen dat u het niet wist.

Dansen in ’t Park bestelt dit jaar het goede weer voor vrijdag 22, zaterdag 23 en zondag 24 augustus. De vzw’s WISPER, Danshuis De Ingang, Polariteit en Sogni strekken voor deze 8ste editie de benen met de nieuwe partner Anamma vzw, organisator van het Copacobana Festival en partner van onder andere Les Goûts de Gand.

Het Azaleapark in Sint-Amandsberg wordt weer dé locatie voor iedereen die van dansen houdt. Ook op deze editie van het sfeervol werelddansfestival wordt het drie dagen genieten van verrassende dansvoorstellingen en dansfeesten met de beste Dj’s. Op zaterdag en zondag zijn er weer dansinitiaties voor de ganse familie voorzien.

U kan er terecht voor zowat alle dansstijlen: zowel salsa, als breakdance, thuy pap, Oosterse dans, reggae, tango, zumba, Afrikaanse dans, flamenco, Bollywood tot Lindy hop, en dan sla ik er nog een pak over.

Het volledige programma kan u hier bekijken: http://www.danseninhetpark.be/14/.

Honger en dorst hoeft u er alvast ook niet te lijden: je kan er vanalles eten, tot en met heerlijke taart (we spreken uit ervaring).

We verwachten u en iedereen uit Gent en omstreken om te kijken, genieten en vooral te dansen.

Dansen in het Park
22-23-24 augustus 2014
gratis
Achterstraat
9040 Sint-Amandsberg

(c) Gudrun at August 18, 2014 01:11 PM

Michel Vuijlsteke

Links van 13 augustus 2014 tot 18 augustus 2014

Nanarland le site des mauvais films sympathiques
Ahem oui.

Cancellation Watch: Outlander and The Leftovers Get Renewed, Legends Has a Modest Debut | Cancelled Sci Fi
Yes! "Series Renewals: Starz has announced the renewal of their new series Outlander after that show has aired only one episode."

The Ultimate Guide to this Fall’s Science Fiction and Fantasy TV!
This is truly the fall of comic book TV heaven. Gotham, The Flash, Constantine and Arrow dominate the Fall TV line-up, nut there's still plenty of room for new zombie shows and supernatural hoo-haw. Here it is the ultimate list of Fall TV for 2014.

Tarkovsky Films Now Free Online | Open Culture
You can now watch Tarkovsky’s films online – for free. Each film is listed in our collection, 700 Free Movies Online: Great Classics, Indies, Noir, Westerns, etc.. But here you can access the films in the order in which they were made. Most all of the films below were placed online by Mosfilm, the largest and oldest film studio in Russia.

That Time I Tried to Figure Out How Teenagers Use Twitter — Matter — Medium
Turns out homework really does suck, especially when you’re an adult. And while people say it’s hard to be a teen, pretending to be a teen might just be more difficult. My experience was like the entirety of Never Been Kissed, but I ended up without the popularity, and ultimately, without a Michael Vartan.

The post Links van 13 augustus 2014 tot 18 augustus 2014 appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at August 18, 2014 01:00 PM

Kerygma

Zo. Dat was interessant.

Classic us. Terugkomen van reis, echt op het allerlaatste mogelijke moment en dan alles volplannen tot aan de eerste werkdag. Twee dagen puin ruimen, wassen, strijken, ondertussen boodschappen doen en vergaderen met buren en dingen regelen want vervolgens een heel weekend feestjes organiseren. Er was een familiegedoe voor de vijfjarige en de veertigjarige met taart en koffie. Dan opruimen en ‘s avonds een vriendjesgedoe voor de veertigjarige met wijn en muziek en strooptochten tegen de nachtelijke honger in frigo en voorraad tomaten. Er werd een kiem gelegd voor een nieuw feestjesconcept, iets met een groot scherm en de jaren 90. Naar wat ondertussen al een jaarlijkse traditie kan genoemd worden hadden we ook dit keer logees in alle beschikbare bedden. Ergens rond vier uur ben ik in mijn eigen bed gerold, om 10h was ik alweer puin aan het ruimen, en pannenkoeken aan het bakken voor het kinderfeest en de speelstraat in de namiddag.

Hekkens! #speelstraat

Het leken honderd kinderen, maar het waren er eigenlijk veel minder. Ergens tussen vijf en twintig naar schatting. Er werd op straat gespeeld en tijdens regenbuien in huis, de kleuters legden een spoor van cake zodat we zeker zouden weten waar ze allemaal geweest waren, en ondertussen dronken de ouders koffie onder de partytent. Om af te sluiten ging ik naar het voetbal, waar ik me schor tierde en voor het eerst sinds lang een spannende, leutige match zag.

Topweekend, dat wel, maar rond tien uur was ik versleten. Om maar te zeggen: dat vakantieverhalengedoe komt er heus aan, maar wij moesten een beetje thuiskomen, de laatste dagen.

(c) i. at August 18, 2014 11:45 AM

gentblogt.be

Forelstraat krijgt nieuw asfalt

De Forelstraat krijgt een nieuwe asfaltlaag. De wegwerkzaamheden duren tot en met 22 augustus. Het verkeer moet omrijden langs Lousbergskaai, Kasteellaan en Heernislaan.

Lees meer bij De Gentenaar.

(c) Gudrun at August 18, 2014 09:11 AM

Kogelstoten en hoogspringen met pianomuziek

Het was een vreemd schouwspel zaterdag onder de stadshal. Aan de ene kant was er de piano van 123-piano, aan de andere kant een mat voor hoogspringers en matten om de kogels van de kogelstoters op te vangen.

Lees meer bij De Gentenaar.

(c) Gudrun at August 18, 2014 09:10 AM

Bierproeven op school

Voor een keer mocht het: bier drinken op school. Voor haar Bierfestival palmde de Gentse Biervereniging de VIP-school aan de Martelaarslaan in.

Lees meer bij De Gentenaar.

(c) Gudrun at August 18, 2014 09:09 AM

Triatleten vechten tegen regen en wind

De triatleten die zondag deelnamen aan de Mr T Triathlon rond Blaarmeersen en Watersportbaan, moesten niet veel goeds verwachten van het weer.

Lees meer bij De Gentenaar.

(c) Gudrun at August 18, 2014 09:08 AM

Welkom in de Hel(amco) van Buffalo!

KAA Gent zette in de Ghelamco opnieuw een 0-1 achterstand om in een verdiende 3-1 zege tegen de EsseVee (Zulte) Waregem.

Lees meer bij De Gentenaar.

(c) Gudrun at August 18, 2014 09:07 AM

HaHa van Hendrik – 18 augustus 2014

Hendrik Braet trekt wekelijks de stad in, en legt vast wat hem opvalt.

2014818_HaHa

Niet kakken.

(c) Hendrik Braet at August 18, 2014 08:48 AM

Terras

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Gudrun at August 18, 2014 06:12 AM

Fietsbult

Fahrradzeit (15): verliefd op een nietje

Het Gentse model van fietsstalling is grandioos.

15maa14, 19u46, Beeldhouwersstaat

15maa14, 19u46, Beeldhouwersstaat


Robuust: je krijgt het niet zomaar geplooid.
Flexibel: je kan het gelijk waar in de stad neerploffen, en het krijgt er geen pootjes.
Ergonomisch: je fietswielen zijn in veilige handen.
Na al die jaren goede dienst blijken ook de nadelen.
Er zit véél staal in.
Bakfietsen en andersoortige fietsen kunnen enkel met wat geluk “verbonden worden”.
Ze zien er lomp uit.
Rondom de stalling is het moeizaam poetsen.
Maar ondanks die nadelen: een grandioos model.

Ik dacht altijd dat dit Gentse model een overgangsmodel was.
Zoiets om vlot in straten te implementeren, om dan later vaste fietsrekken te plaatsen.
Maar dat komt er maar zelden van.
Ik weet er wel een aantal staan, bijvoorbeeld aan het Scheldeoord, in de Gentbrugse Meersen en in het KOBRAproject.

16aug14, 21u28, Braamkasteelstraat

16aug14, 21u28, Braamkasteelstraat

16aug14, 21u33, Gentbrugse Meersen

16aug14, 21u33, Gentbrugse Meersen


Maar het zijn tot op heden eerder uitzonderingen dan regel.
Nieuw aangelegde straten krijgen het Gents Flexibel Model (waarvoor dank), niet een vast model.

In Duitsland werd ik licht verliefd op het nietje.
Simpel.
Niet opdringerig.
Slank en licht (please, nee, geen bijbetekenissen).
Variatie is mogelijk:

24jun14, 20u25, Leipzig

24jun14, 20u25, Leipzig

26jun14, 13u14, Leipzig

26jun14, 13u14, Leipzig

27jun14, 19u44, Dresden

27jun14, 19u44, Dresden

28jun14, 13u21, Dresden

28jun14, 13u21, Dresden

02jul14, 19u36, Berlijn

02jul14, 19u36, Berlijn

02jul14, 19u45, Berlijn

02jul14, 19u45, Berlijn


Tagged: Dresden, fiets, fietsen, Gent, Leipzig, nietje

(c) yves at August 18, 2014 06:00 AM

August 17, 2014

Michel Vuijlsteke

Song of Ice and Fire, herlezing nummer zoveel

Ik weet geeneens hoeveel keer ik het nu ondertussen al gelezen heb. Drie keer volledig? Vier keer? Plus telkens als er een boek uitkwam? Plus onderdelen om heroptefrissen?

In ieder geval: het blijft enorm hard overeind. Ik heb, tussen andere boeken door, deel een twee drie gedaan, en ik ben nu bezig met boek vier en vijf in elkaar geduwd. Het is de eerste keer dat ik dát doe, en serieus: enorm veel meer dan de moeite waard.

Voor al wie de boeken al gelezen heeft of aan het lezen is, en nog wat verder wil gaan: /r/asoiaf is uw vriend. En Tower of the Hand. En de forums. En alles.

Ugh. Niet dat ik die mens onder druk wil zetten, maar ik zou zo graag de vervolgen lezen. Haast u, Gurm, haast u.

The post Song of Ice and Fire, herlezing nummer zoveel appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at August 17, 2014 07:18 PM

gentblogt.be

Koten apart verkopen is verboden

In Gent mogen aannemers en bouwpromotoren geen studentenhuizen meer bouwen om de koten dan een voor een te verkopen.

Lees meer bij De Gentenaar.

(c) Gudrun at August 17, 2014 01:29 PM

Annemie Deckmyn

circus



Minstens twintig jaar heeft het circus op zolder geduldig gewacht. Het was de jongste dochter die mijn geheugen opfriste: haar jongste broer kreeg het van de Sint de laatste 6 december dat hij er nog in geloofde. Uitgerekend dit circus bracht zijn geloof aan het wankelen. De Sint gaf volgens hem zo geen dure dingen als geschenk, het moest dus aangekocht zijn, in de winkel. Gisteren hebben we ons gebogen over het oude circus, over het vangnet en het touw voor de koorddansers, over de pluimen in de tooien van de paarden, het orkest en de clowns. De toeschouwers zitten klaar op de tribune. De kleinzonen komen morgen logeren. Komt dat zien, komt dat zien!


(c) A.D (noreply@blogger.com) at August 17, 2014 11:36 AM

gentblogt.be

Dodelijk ongeval met spookrijder in Gent

Een zwaar verkeersongeval op de Vliegtuiglaan heeft gisterenavond het leven gekost aan een 40-jarige vrouw uit Gent.

Lees meer bij De Gentenaar.

(c) Gudrun at August 17, 2014 10:19 AM

Fietsbult

Fahrradzeit (14): fietsbouw

Lady L wordt een globetrotter.
Waar ze studeert koopt ze bij aankomst een tweedehandsfiets, om die vlak voor haar vertrek weer door te verkopen.
Die fietsen zijn zelden pareltjes.
Er is snel werk aan.
En hoe organiseer je dat in een andere taal?
Een getekend “grondplannetje” in een notaboekje is een goede start:

27jun14, 17u46, Dresden

27jun14, 17u46, Dresden

Zo’n grondplan is ook de start voor de aankoop van een handgemaakte fiets:

25jun14, 17u51, Leipzig

25jun14, 17u51, Leipzig


Het kleine fietsfabriekje “Rotor” ligt in een gereconveerde textielfabriek, de “Spinnerei”:

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

De heren hebben zin voor humor:

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

Ik heb geen enkele affectie met fietstechniek, maar speciaal voor u en u en u:

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

Vroeger op de dag hadden we al een klein broertje van Rotor gezien:

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

Ook hier kon je een fiets naar wens laten assembleren, maar evengoed koffie drinken:

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig

25jun14, Leipzig


Tagged: Duitsland, fiets, fietsbouw, fietsen, Leipzig, Rotor

(c) yves at August 17, 2014 07:00 AM

gentblogt.be

Dernière van ‘Kiss & Cry’ op het Festival van Vlaanderen Gent: vier dansante handen

Nu heb ik al veel voorstellingen gezien en ook al veel over geschreven, maar ik moet zeggen: ‘Kiss & Cry’ is wel een zeer speciaal gegeven.
De hoofdpersonages zijn namelijk handen. Dansende handen die bewegen doorheen een miniatuurdecor van poppenhuizen, speelgoedtreintjes en boompjes in broccoli.

‘De eerste keer dat ze verliefd werd, had dertien seconden geduurd. Ze was dertien. In de trein van 18.15 uur met vertraging, rijtuig nummer 4, tweede klasse.’
Zo begint de voorstelling die je het liefdesverhaal vertelt. Kiss & cry gaat over een mensenleven vol liefde. Het doet dat met vier handen in een miniatuurwereld, waarbij het sprookje voor onze ogen wordt gecreëerd en vervolgens een film wordt op groot scherm. Een reeks camera’s registreert namelijk het hele gebeuren. Je krijgt dus een mix te zien van theater, dans en film. Het is melancholisch, maar ook humoristisch en vooral poëtisch.

Kiss & Cry 5 (c) Maarten Vanden Abeele Kiss & Cry 4 (c) Maarten Vanden Abeele

Ik zag het eerder in de KVS. Het is een voorstelling van cineast Jaco van Dormael en choreografe Michèle-Annde De Mey. Hij maakte naam met parels als Toto le héros (1991), le Huitième Jour (1997) en Mr. Nobody (2009). Zij danste jarenlang bij Rosas, richtte haar eigen gezelschap Astragale op, en groeide uit tot één van de belangrijkste choreografen in Franstalig België.
Het idee ontstond in de keuken van het koppel. Ze begonnen te improviseren thuis en kwamen zo tot de voorstelling. In die keuken leerden ze dat je met eenvoudige dingen grootse effecten kan bekomen: een glas water veroorzaakt een overstroming, rook komt uit een sigaret.

Kiss & Cry ontving in 2011 de Prix de la Critique voor beste dansvoorstelling, speelde in Théâtre National voor meer dan vijfentwintig uitverkochte zalen, werd geplagieerd door Chanel in een reclamefilmpje voor nagellak en was te zien in landen als Chili, Libanon, Canada, de VS en Finland.

Bij Gent Festival van Vlaanderen speelt deze voorstelling haar Belgische dernière in de Capitool in Gent. Deze kans mag je niet laten schieten! Zorg dat je tijdig tickets bestelt.

Kiss & Cry
Vrijdag 19 september en zondag 20 september in de Capitool in Gent om 20u30.
Tickets van 12 Euro tot 34 Euro.

(c) Redactie at August 17, 2014 06:59 AM

Transparantie

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at August 17, 2014 06:11 AM

August 16, 2014

Michel Vuijlsteke

16 augustus 1977 is 37 jaar geleden

Onze buren van twee huizen verder zijn naar Amerika geweest, een hele toer in het zuiden, ze hebben onder meer ook Graceland gezien.

Graceland! Huis van Elvis! Elvis!! Natuurlijk weet iedereen wie Elvis is. Toch? Toch?

Het is erg om zeggen, en ik was te hard in shock om te reageren, maar toen ze vertelden over Graceland, kwamen de vier andere volwassenen rond mij na lang zoeken aan drie Elvis-liedjes. Drie.

In de zomer van 1977 zaten we aan zee, en toen Elvis stierf stond de wereld stil. Op televisie werd Aloha From Hawaii uitgezonden, ik moest misschien nog zeven worden en de televisie was een minuscule zwart-wit-dingetje, maar het maakte een enorme indruk op mij.

Vooral, vrees ik, wat hij met die sjaaltjes deed de hele tijd, want de muziek zelf bleef niet hangen. Die grote lichtcirkels achter hem, die zijn ook nog jaren blijven in mijn hoofd zitten.

Ik weet dat de muziek niet blijven hangen was, want die heb ik een paar jaar later ontdekt in de platenbak van mijn vader. Dat elektrisch gevoel als ge voor het eerst iets hoort waarvan ge denkt “dit verandert mijn wereld”? Dat had ik toen ik voor het eerst Hound Dog hoorde:

…dat was na een jeugd op Frans chanson, op wat er ook in de vroege jaren 1970 op het familiekanaal van de radio was, en nadat ik een plaat van Bill Haley and the Comets grijs had gedraaid. Leutige muziek om mee te zingen, Bill Haley, maar zo ongevaarlijk als iets. Wat van Elvis anno Hound Dog niet kon gezegd worden.

Elvis was op zijn best gevaarlijk, zoals Nick Cave zong:

Elvis (helaas) was niet altijd gevaarlijk — case in point, de onrechtstreekse manier waarop ik Elvis herontdekte: ik had een uurwerk gekregen met daarop een reeks melodietjes, en mijn favoriet was er eentje dat mijn vader identificeerde als The Yellow Rose of Texas, Elvis op zijn meer cringeworthy.

Hij was dat moeras van meligheid uitgeraakt, in 1968:

Dat is het jaar na Sgt. Pepper’s, en zeg wat ge wilt, maar het raakt mij visceraler dan The Beatles.

Zucht. In de jaren 1970 ging het allemaal bergaf, pillen en hamburgers, slechte vrienden en slecht advies tot het triestige einde, precies zevendertig jaar geleden toen de King voor eeuwig 42 jaar werd.

Ah, had hij het maar overleefd, zoals Johnny Cash. Maar neen.

Youtube staat vol Elvis, natuurlijk, maar als ik iets mag aanraden: The King and Eye door The Residents, het vind ik beste eerbetoon aan Elvis, de mens en zijn muziek.

The post 16 augustus 1977 is 37 jaar geleden appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at August 16, 2014 08:56 PM

Franks Blog

Vredesconcert ‘De soldaten worden troubadours’ – Sint-Niklaaskerk (Gent) – 09.08.2014

 

zaterdag 16 augustus 2014 9u00 | Frank Bombeke (tekst), Arnold Van Herreweghe (beeld) | reageer
Trefwoorden: , , , .
  
Voor het derde jaar op rij ving de jaarlijkse Hiroshima-Nagasaki herdenking, in een organisatie van Vredesoverleg Gent, aan met een (gratis) vredesconcert in de Gentse Sint-Niklaaskerk. Op zaterdag 9 augustus 2014 bracht De 2de Adem, kamerkoor voor hedendaagse muziek, onder leiding van Maarten Van Ingelgem voor een volle kerk het concert ‘Les soldats seront troubadours’ (de soldaten worden troubadours). Gentblogt was erbij. De muziek kunnen wij u niet laten horen, maar in woord en beeld willen we toch wat van de ingetogen sfeer in die prachtlocatie in de Gentse binnenstad overbrengen.

Naar aanleiding van de herdenking van de start van de Eerste Wereldoorlog die 100 jaar geleden, selecteerde De 2de Adem voor dit vredesconcert muziek rond verschillende gewapende conflicten uit de voorbije 100 jaar: de twee Wereldoorlogen, de Koude Oorlog, de oorlog in Irak en het Palestijns-Israëlisch conflict.
De titel voor dit programma ontleende De 2de Adem aan een lied van de Canadese singer-songwriter en dichter Raymond Lévesque, dat hij schreef naar aanleiding van de oorlog in Algerije. Quand les hommes vivront d’amour / Ce sera la paix sur la Terre / Les soldats seront troubadours (Als de mensen leven van de liefde / Dan zal er vrede op Aarde zijn / Dan worden de soldaten troubadours).

Troubadours van de vrede, elk op hun manier, waren de tekstschrijvers en componisten van de stukken én de uitvoerders die in het veertig minuten durend concert aan bod kwamen. Het zal zeker blijven hangen bij het gemengd publiek van vredesactivisten, fans van De 2de Adem, muziekliefhebbers, toeristen en toevallige passanten.

Jean-Pierre De Vent opende met de trompetsolo “The Last Post”, traditioneel gespeeld als laatste eer voor gesneuvelde Britse en geallieerde soldaten, het deel gewijd aan WO I. De overtuigde pacifist Benjamin Britten (1913-1976) componeerde met War Requiem, opus 99 (1962) een niet-kerkelijk requiem opgedragen aan vier oorlogsslachtoffers. En zo luidt het in “Requiem Aeternam” Heer geef hen de eeuwige rust / laat het licht voor altijd op hen schijnen. Men zal u loven God, in Zion: en men zal u eren in Jerusalem; hoor mijn gebed, alle lichamen zullen tot U komen.

Met de naderende oorlog voor ogen schreef Maurice Ravel (1875-1937) tekst én muziek van “Trois beaux oiseaux du Paradis” uit Trois Chansons (1914). Pieter Van Ingelgem op orgel en de Japanse sopraansolo Kyoko Ishida (in het zwart) als verteller op het doksaal, Jean-Pierre De Vent op trompet en Lisa Couck op buisklokken en natuurlijk De 2de Adem (in zwart en wit) vulden de kerk met drie mooie paradijsvogels in de kleuren van de Franse driekleur (mooier dan hemelsblauw, wit als sneeuw, een karmozijnroden hart). Om dan te besluiten met Mijn vriend is naar de oorlog. Ik voel mijn hart verkillen. Breng het ook hier.

In 1941 schreef de Franse componist Olivier Messiaen (1908-1992) in Duitse krijgsgevangenschap tijdens WO II (1939/40 – 1945) zijn beroemd geworden Quatuor pour la fin du temps (1941). Een aantal delen zijn bewerkingen van composities die hij in vredestijd schreef, zo ook “Louange à l’Eternité de Jésus” (Ode aan de oneindigheid van Jezus). De eeuwigheidsgedachte krijgt door de koorademhaling en de langzaam pulserende begeleiding door de orgelpartij een extra dimensie. Infiniment lent, extatique (oneindig langzaam, extatisch) zoals Messiaen boven de partituur als karakteraanduiding schreef. En zo was het ook.

Met Blut ist durch die Strassen geflossen’ (1972) brengen de Duitsers Günter Kunert (tekst) en Kurt Schwaen (muziek – 1909-2007) de Koude Oorlog (1945 – 1991)in herinnering. Je strijdt niet zoals zij voor een vreemde welvaart, jij bent in de stad groot en grijs en goed.

Lettre à une mère (2006) van de Amerikaanse componist Timothy Brown (° 1965) verwijst naar de brief die de familie van een gesneuvelde USA-soldaat ontvangt. De Frans-Canadese Martine Ardiles schreef dit gedicht als aanklacht over de oorlog in Irak (2003-2011). Dezelfde president George Bush die de oorlog opstartte, zal ook de brief met het overlijdensbericht (moeten) ondertekenen. Hij heeft de zachte blik van goede mensen. Ik kan u dit verzekeren, want ik ben het die hem gedood heeft. Cynischer kan het eigenlijk niet.

En om de actualiteit met het Palestijns-Israëlisch conflict (1948 – ….) helemaal tot in de concertzaal te brengen, vertolkte De 2de Adem Trouble (2011), een eigen compositie van hun dirigent. Maarten Van Ingelgem (° 1976) schreef dit voor een concert bij de opening van de fototentoonstelling ‘Ground’ van Bruno Stevens in de Gentse Sint-Pietersabdij. ‘Ground’ wordt het magnum opus over het conflict van de eeuw genoemd. Het is een fotoreeks waarin de fotograaf de oogst presenteert van tien jaar fotograferen in Israël en Palestina.

 De tekst is van de schrijfster-activiste Arundhati Roy die in 2004 de Sydney Peace Prize toegekend kreeg vanwege de geweldloosheid van haar activisme. Met deze boodschap én oproep tot politieke actie besloot dit beklijvende vredesconcert. Het probleem is dat /eens je het gezien hebt, / je het niet kan ‘wegzien’. / En eens je het gezien hebt, /wordt zwijgen en niets zeggen / even politieke actie als spreken.

http://vredesoverleggent.org/
http://www.de2deadem.info/
https://www.facebook.com/kyoko.ishida.948

(c) Frank Bombeke (noreply@blogger.com) at August 16, 2014 11:46 AM

gentblogt.be

‘Zoals Dok, maar anders’

Onder flink wat feestgedruis is vrijdag ‘Kerk’ geopend in de Kerkstraat in Gentbrugge. De voormalige fabriek van Sidaplax staat nu open voor de buurt.

Lees meer bij De Gentenaar.

(c) Gudrun at August 16, 2014 11:00 AM

Sint-Pieters-Buiten verzet zich tegen studentenwoningen

Buurtbewoners van Sint-Pieters-Buiten verzetten zich tegen de plannen van het bedrijf Upkot om studentenwoningen te bouwen in de Sint-Denijslaan, vlakbij de HoGent-campus Schoonmeersen.

Lees meer bij De Gentenaar.

(c) Gudrun at August 16, 2014 10:59 AM

Piano Muze

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at August 16, 2014 07:41 AM

Fietsbult

Fahrradzeit (13): fifty ways to be trendy

De fotoshoot.

28jun14, 15u19, Dresden

28jun14, 15u19, Dresden

De affiche.

25jun14, 18u56, Leipzig

25jun14, 18u56, Leipzig

Het festival.

27jun14, 20u42, Dresden

27jun14, 20u42, Dresden

De verjaardagsdrink.

23jun14, 19u00, Meissen

23jun14, 19u00, Meissen

23jun14, 19u02, Meissen

23jun14, 19u02, Meissen

23jun14, 19u02, Meissen

23jun14, 19u02, Meissen

De fluitketelreis.

23jun14, 13u18, Dresden

23jun14, 13u18, Dresden

De groepsuitstap.

19jun14, 16u09, Dresden

19jun14, 16u09, Dresden


24jun14, 10u29, Nieschutz

24jun14, 10u29, Nieschutz


01jul14, 12u52, Breege

01jul14, 12u52, Breege

Het snel-elk-om-beurt-pasfoto-nemen.

25jun14, 16u11, Leipzig

25jun14, 16u11, Leipzig

25jun14, 16u11, Leipzig

25jun14, 16u11, Leipzig

Het krijttekenen.

25jun14, 16u12, Leipzig

25jun14, 16u12, Leipzig

25jun14, 16u12, Leipzig

25jun14, 16u12, Leipzig

De zijdelingse tandem.

23jun14, 15u32, Dresden

23jun14, 15u32, Dresden

De amazonezit.

28jun14, 16u54, Dresden

28jun14, 16u54, Dresden

De rolstoelfiets.

04jul14, 13u37, Berlijn

04jul14, 13u37, Berlijn

Young Euro Classic².

04jul14, 10u53, Berlijn

04jul14, 10u53, Berlijn

De fiets-busuitstap.

02jul14, 10u12, Glowe

02jul14, 10u12, Glowe

De fiets-treinuitstap.

05jul14, 10u45, Berlijn

05jul14, 10u45, Berlijn


Tagged: Berlijn, Dresden, Duitsland, fiets, fietsen, fotoshoot, Leipzig, trendy

(c) yves at August 16, 2014 07:00 AM

gentblogt.be

Vredesconcert ‘De soldaten worden troubadours’ – Sint-Niklaaskerk (Gent) – 09.08.2014

Voor het derde jaar op rij ving de jaarlijkse Hiroshima-Nagasaki herdenking, in een organisatie van Vredesoverleg Gent, aan met een (gratis) vredesconcert in de Gentse Sint-Niklaaskerk. Op zaterdag 9 augustus 2014 bracht De 2de Adem, kamerkoor voor hedendaagse muziek, onder leiding van Maarten Van Ingelgem voor een volle kerk het concert ‘Les soldats seront troubadours’ (de soldaten worden troubadours). Gentblogt was erbij. De muziek kunnen wij u niet laten horen, maar in woord en beeld willen we toch wat van de ingetogen sfeer in die prachtlocatie in de Gentse binnenstad overbrengen.

Naar aanleiding van de herdenking van de start van de Eerste Wereldoorlog die 100 jaar geleden, selecteerde De 2de Adem voor dit vredesconcert muziek rond verschillende gewapende conflicten uit de voorbije 100 jaar: de twee Wereldoorlogen, de Koude Oorlog, de oorlog in Irak en het Palestijns-Israëlisch conflict.

Vrede-3 Vrede-1

De titel voor dit programma ontleende De 2de Adem aan een lied van de Canadese singer-songwriter en dichter Raymond Lévesque, dat hij schreef naar aanleiding van de oorlog in Algerije. Quand les hommes vivront d’amour / Ce sera la paix sur la Terre / Les soldats seront troubadours (Als de mensen leven van de liefde / Dan zal er vrede op Aarde zijn / Dan worden de soldaten troubadours).

Troubadours van de vrede, elk op hun manier, waren de tekstschrijvers en componisten van de stukken én de uitvoerders die in het veertig minuten durend concert aan bod kwamen. Het zal zeker blijven hangen bij het gemengd publiek van vredesactivisten, fans van De 2de Adem, muziekliefhebbers, toeristen en toevallige passanten.

Jean-Pierre De Vent opende met de trompetsolo “The Last Post”, traditioneel gespeeld als laatste eer voor gesneuvelde Britse en geallieerde soldaten, het deel gewijd aan WO I. De overtuigde pacifist Benjamin Britten (1913-1976) componeerde met War Requiem, opus 99 (1962) een niet-kerkelijk requiem opgedragen aan vier oorlogsslachtoffers. En zo luidt het in “Requiem Aeternam” Heer geef hen de eeuwige rust / laat het licht voor altijd op hen schijnen. Men zal u loven God, in Zion: en men zal u eren in Jerusalem; hoor mijn gebed, alle lichamen zullen tot U komen.

Met de naderende oorlog voor ogen schreef Maurice Ravel (1875-1937) tekst én muziek van “Trois beaux oiseaux du Paradis” uit Trois Chansons (1914). Pieter Van Ingelgem op orgel en de Japanse sopraansolo Kyoko Ishida (in het zwart) als verteller op het doksaal, Jean-Pierre De Vent op trompet en Lisa Couck op buisklokken en natuurlijk De 2de Adem (in zwart en wit) vulden de kerk met drie mooie paradijsvogels in de kleuren van de Franse driekleur (mooier dan hemelsblauw, wit als sneeuw, een karmozijnroden hart). Om dan te besluiten met Mijn vriend is naar de oorlog. Ik voel mijn hart verkillen. Breng het ook hier.

In 1941 schreef de Franse componist Olivier Messiaen (1908-1992) in Duitse krijgsgevangenschap tijdens WO II (1939/40 – 1945) zijn beroemd geworden Quatuor pour la fin du temps (1941). Een aantal delen zijn bewerkingen van composities die hij in vredestijd schreef, zo ook “Louange à l’Eternité de Jésus” (Ode aan de oneindigheid van Jezus). De eeuwigheidsgedachte krijgt door de koorademhaling en de langzaam pulserende begeleiding door de orgelpartij een extra dimensie. Infiniment lent, extatique (oneindig langzaam, extatisch) zoals Messiaen boven de partituur als karakteraanduiding schreef. En zo was het ook.

Met Blut ist durch die Strassen geflossen’ (1972) brengen de Duitsers Günter Kunert (tekst) en Kurt Schwaen (muziek – 1909-2007) de Koude Oorlog (1945 – 1991)in herinnering. Je strijdt niet zoals zij voor een vreemde welvaart, jij bent in de stad groot en grijs en goed.

Lettre à une mère (2006) van de Amerikaanse componist Timothy Brown (° 1965) verwijst naar de brief die de familie van een gesneuvelde USA-soldaat ontvangt. De Frans-Canadese Martine Ardiles schreef dit gedicht als aanklacht over de oorlog in Irak (2003-2011). Dezelfde president George Bush die de oorlog opstartte, zal ook de brief met het overlijdensbericht (moeten) ondertekenen. Hij heeft de zachte blik van goede mensen. Ik kan u dit verzekeren, want ik ben het die hem gedood heeft. Cynischer kan het eigenlijk niet.

En om de actualiteit met het Palestijns-Israëlisch conflict (1948 – ….) helemaal tot in de concertzaal te brengen, vertolkte De 2de Adem Trouble (2011), een eigen compositie van hun dirigent. Maarten Van Ingelgem (° 1976) schreef dit voor een concert bij de opening van de fototentoonstelling ‘Ground’ van Bruno Stevens in de Gentse Sint-Pietersabdij. ‘Ground’ wordt het magnum opus over het conflict van de eeuw genoemd. Het is een fotoreeks waarin de fotograaf de oogst presenteert van tien jaar fotograferen in Israël en Palestina.
De tekst is van de schrijfster-activiste Arundhati Roy die in 2004 de Sydney Peace Prize toegekend kreeg vanwege de geweldloosheid van haar activisme. Met deze boodschap én oproep tot politieke actie besloot dit beklijvende vredesconcert. Het probleem is dat /eens je het gezien hebt, / je het niet kan ‘wegzien’. / En eens je het gezien hebt, /wordt zwijgen en niets zeggen / even politieke actie als spreken.

http://vredesoverleggent.org/
http://www.de2deadem.info/
https://www.facebook.com/kyoko.ishida.948

(c) Frank Bombeke at August 16, 2014 07:00 AM

August 15, 2014

Michel Vuijlsteke

Guardians of the Galaxy

Ha! Natuurlijk was het niet zoals de comics, maar dat belette niet dat ik het een meer dan uitstekende film vond. Nog van dat!

(En gelukkig zijn we gaan kijken in 2D, en gelukkig was er niet te veel volk, en gelukkig dat zetels al een tijd gereserveerd kunnen worden.)

The post Guardians of the Galaxy appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at August 15, 2014 06:43 PM

gentblogt.be

Albert Sugg en de Belle Epoque in Gent: Série 1 (68) Kortrijksepoort

Dankzij de postkaartenhandelaar Albert Sugg kan de huidige generatie nog  kennis nemen van hoe het Gent van hun grootouders er uit zag. Er is heel wat opgeofferd voor het moderne verkeer. De rustige sfeer tijdens La Belle Epoque heeft plaats gemaakt voor het jachtige autoverkeer. Dit is duidelijk te zien op de kaarten die Arthur De Decker becommentarieert  en vergelijkt met de huidige zichten.

120. Chaussée de Courtrai

Serie 1 nr. 120 Kortrijksesteenweg

Met deze Suggkaart laat A. Declercq 1901 aan Sarah weten dat hij zich gisterenavond  goed geamuseerd heeft op het bal  waar hij drie keer heeft gedanst. Let op de accutram  en de paardenkoets. De fotograaf keek naar het zuiden. Uiterst links hebben we de Filips van Marnixstraat en aan de koets links de Willem van Nassaustraat, dwarsstraten naar de Koning Leopold II-laan en park. We bevinden ons hier juist buiten de Kortrijksepoort, van oudsher één van de belangrijkste stadspoorten  aan het begin van de Kortrijksesteenweg, toen de belangrijkste  invalsweg om van uit het zuidelijk gelegen Kortrijk via de Kortrijksepoortstraat, Nederkouter en Veldstraat naar het Gentse centrum te gaan. Deze rol verloor het door de aanleg van de E3-autosnelweg (nu E17).

De monumentale 14de eeuwse Kortrijksepoort  werd oorspronkelijk Petercellepoort genoemd (van Petri Cella = de kluis van Sint-Pieter) en was voorzien van een gracht en ophaalbrug. Deze werd afgebroken in 1783 en vervangen door twee eenvoudige paviljoenen en vier ijzeren hekkens tussen kolommen. De afschaffing van het octrooi (= betalen van invoerrechten) in 1860 gaf aanleiding tot het verwijderen van deze Kortrijkse poort. Ze siert nu de ingang  van een kasteel in Sint-Denijs-Westrem.

De huizen links  vormden oorspronkelijk de westelijke aflijning van de voormalige citadel die ca. 1874 moest wijken voor het Citadelpark. Het betreft overwegend neoclassicistische burgerhuizen  uit eind 19de eeuw waarvan de bel-etage is voorzien van een balkon.

120.Kortrijksesteenweg.3

Dankzij  het behouden hoekhuis met pinakel heeft Jos Tavernier deze actuele foto kunnen maken van op dezelfde plek als deze van de Suggkaart. Spijtig genoeg werden een aantal burgerhuizen vervangen door schaalbrekende flatgebouwen. De Kortrijksesteenweg tussen Koningin Elisabethlaan en stadsring werd in 2009 volledig heraangelegd waardoor tramlijn 1 naar het Sint-Pietersstation en Flanders Expo, de belangrijkste openbaar vervoeras van Gent, er nu grotendeels over een eigen bedding beschikt. Het was de bedoeling door een toeritdosering een betere doorstroming van het tramverkeer op de as Kortrijksepoortstraat – Nederkouter te realiseren.

Serie 1 nr. 263 Kortrijksesteenweg

Serie 1 nr. 263 Kortrijksesteenweg

Café de la Belle Vue, Kortrijksesteenweg 106 , links op de in 1904 verstuurde Suggkaart, werd toen uitgebaat door A. Vlaminck die gehuwd was met kapitein bevelhebber Van Lil. De fotograaf keek naar het noorden dus richting Gent centrum met rechts de Hendrik Van Brederodestraat. Er reed toen reeds een tram, doch van verkeersdrukte was toen nog geen sprake. Die ene koets getrokken door een paard is het enige voertuig op de Kortrijksesteenweg.

263 recht

Het zicht op de Suggkaart is ondertussen grondig gewijzigd. Het 3 verdiepingen tellende  Belle-Vue-Café werd volledig gesloopt en vervangen door het 6 verdiepingen tellende appartementsblok nr 222-236 met beneden een stoffenwinkel. Rechts daarvan zit nu bakkerij Aernoudt, Katastroof en Okapi. Ook het typische Belle Epoque geveltje met geveltorentje verdween volledig. Voorbij het hekwerk kwam er eerst een garage die plaats ruimde voor een nieuwbouw waarin beneden nu een postkantoor is gehuisvest. Het hoekhuis rechts aan de Hendrik  Van Brederodestraat behield zijn oorspronkelijke gevelstructuur en huisvest nu herberg Vivaldi.

Serie 1 nr. 264 Kortrijksesteenweg

Serie 1 nr. 264 Kortrijksesteenweg

De blikslagerij  Bollaert, rechts op deze postkaart verstuurd in 1904, was gevestigd op Kortrijksesteenweg nr. 39 op de hoek met de Filips van Marnixstraat . Ook hier keek de fotograaf dus richting Gent centrum met  achteraan de Kortrijksepoortstraat en links op nr. 12 het in 1884 gebouwde monumentaal herenhuis waarin zich pas  in 1899 het  “Athenée laïque pour jeunes filles” vestigde, nu het Koninklijk Lyceum. Let op het enkel tramspoor en de mooi uitgedoste overstekende kinderen. Ook toen was er reeds heel wat karrentrafiek.

264 a

Op deze recente foto van Jos Tavernier ziet u dat rechts op de hoek met de Filips Van Marnixstraat de blikslagerij  is vervangen door een financiële instelling. Ook  de oude herenhuizen links verdwenen en ruimden plaats voor moderne bouwsels waarin beneden immobiliënkantoren huizen. Ook het Koninklijk Lyceum zit nu grotendeels in een nieuwbouw.

Serie 1 nr. 258 Arbeidersbeluik “’t Luizengevecht” Kortrijksestraat

Serie 1 nr. 258 Arbeidersbeluik “’t Luizengevecht” Kortrijksestraat

De Kortrijksepoortstraat, dat tijdens La Belle Epoque nog Kortrijkschestraat heette, loopt parallel met de Leie en was toen  nog voorzien van talrijke zijsteegjes en beluiken die afdaalden naar dat water. Op een 16de-eeuwse kaart ziet men beter waar dit is gesitueerd: Kortrijksepoortstraat,_Gent,_Belgium,_map_16th_century

In  Archiefbeelden Gent deel V, Beluiken, poortjes en cités, 2003, van Roger Moreau, staat  p. 86 identiek dezelfde foto als op deze in 1903 verstuurde Suggkaar en wordt dezefoto gedateerd als zijnde van rond 1880. Merkwaardig genoeg is daar deze foto ondertekend met “ J.V. Waesberghe Gent” waaruit men zou kunnen afleiden dat dus niet, zoals de meeste andere Suggzichten, Edmond Sacré (1851-1921) deze  foto nam. Jos Tavernier vestigde er mijn aandacht op dat dit onmogelijk was gezien Jozef Van Waesberghe leefde van 1908 tot 1982.

Hoe zit de vork juist aan de steel? Bij het overlijden  in 1921 van Sacré was zijn fotozaak gevestigd in de Kalandestraat 1, op de hoek met de Korte Kruisstraat (waar later boekhandel Intelect kwam). De zaak werd verder gezet door zijn dochters die de negatieven van hun vader Edmond verder commercialiseerden.  In 1938 werd de zaak overgenomen door fotograaf Jozef Van Waesberghe en ook hij  bleef de negatieven gebruiken maar dan met vermelding van zijn eigen naam in de beelden! Via hem kwam een deel van de Sacré-negatieven terecht in het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium in Brussel en zo in het boek van Roger Moreau.

Het  ondertussen verdwenen cité Kortrijksepoortstraat 116-142 die deze Suggkaart ons toont  werd, zoals ook  dit in de Groendreef, het Luizengevecht genoemd, omdat het er zo vuil was. Uit een verslag van 1852 blijkt dat deze woonsten als varkenshokken waren waar de bewoners slechts over een vunzige strozak beschikten waarop een vuil en smerig deken lag. Het krioelde  er van de luizen.  Dit beluik ging rond 1907 tegen de vlakte.

Gent telde omstreeks 1880 ongeveer 700 beluiken en een 7.500 krotten die onderdak verleenden aan ca. 30.000 mensen. Toen leefde één Gentenaar op vijf in erbarmelijke omstandigheden. Ieder huisje bestond uit één kamertje van 4 op 4 meter die én als keuken én als slaapkamer dienst deed. De zolderkamer, zonder ramen, gebruikte men als kinderkamer. Zo waren er beluiken die uit 117 krotten bestonden, waarvoor maar twee waterpompen en zes toiletten ter beschikking stonden. Momenteel heeft Gent nog steeds beluiken, waarvan sommigen al meer dan 120 jaar bewoond worden.

Hebbrechtsteeg

Daar het beluik Luizegevecht daar reeds een eeuw is verdwenen fotografeerde Jos Tavernier een ander nog resterend waterstraatje dat uitkomt in de Kortrijksepoortstraat: de Hebbrechtstraat nabij het Hebbrechts godshuis waarover straks meer.

Frans schreef  dd 17.01.2007 op Gentblogt over deze omgeving het volgende

De sterk hellende Leieoever rechtover de Bijlokekaai vormt een uiterst boeiend en gevarieerd, maar ook een sterk vervallen en zeer kwetsbaar stadslandschap. De combinatie van “hangende” tuinen, paviljoentjes, voor Gent zeldzame trapsteegjes (Veergrep en Hebbrechtstraat), aanlegsteigers, de Schreiboom en zelfs de Boekentoren op de achtergrond is uniek. Alleen aan de kant van de Verlorenkostbrug werd dit landschap rechtover de Baertsoenkaai destijds zwaar geschonden door de bouw van een banaal appartementsgebouw met parking. Hier en daar hebben  particulieren huizen en tuinen gerestaureerd en heeft ook het stadsbestuur het Veergrepparkje aangelegd. De toekomst van de Kortrijksepoortstraat blijft echter een dubbeltje op zijn kant. Hopelijk waakt de Dienst Monumentenzorg streng en consequent op de bouwaanvragen om de unieke sfeer van dit stadsdeel te vrijwaren; het is zeker geen gemakkelijke opdracht.

(Zie ook  Skyscrapercity.)

Serie 1 nr. 267 Oud “Hebbrechts spitael” of “Schreiboom” nachtasiel en hospice dat reeds bestond in de XIIIde eeuw - Huidige façade van 1771

Serie 1 nr. 267 Oud “Hebbrechts spitael” of “Schreiboom” nachtasiel en hospice dat reeds bestond in de XIIIde eeuw – Huidige façade van 1771

Zoals op deze Suggkaart terecht wordt vermeld, bestond het gewezen spitael (=hospitaal) Hebbrecht, thans algemeen bekend als Schreiboom of Kapelleken Schreiboom in de Kortrijksepoortstraat, inderdaad reeds in de 13de eeuw. Wanneer het juist werd opgericht is niet geweten. In ieder geval niet door de Gentse poorter Jan Hebrecht zoals sommigen beweren, want deze overleed in 1327 en uit onderzoek is gebleken dat het godshuis reeds één eeuw voor diens dood bestond. De voornoemde Jan Hebbrechts begiftigde in de 14de eeuw wel het godshuis van Sint-Pieters.

Onderzoek wees uit dat “Hebbrechts spitael” een vervorming is van “hospitali Heckberti of Eckbert” , genoemd naar een  Engelse monnik Egbert (639 – 729) die in onze gewesten het evangelie kwam prediken en daarvoor heilig werd verklaard. Fonetisch zijn beide namen verwant en dus maakte de volksmond er het Hebberechtsgodshuis van. De naam Schreiboom op zijn beurt verwijst naar een soort treurwilg of schreiende boom buiten de Petercellepoort waar ook ergens een galg stond op een heuveltje dat Schreiberg werd genoemd en waar ook een kapelletje kwam waar O.L Vrouw van Zeven Weeën werd vereerd en waaraan men de naam OLV van de Schreiboom gaf. Aan die galg werd er hoogstwaarschijnlijk meer geschreid en gehuild dan gelachen. Vandaar naar verluidt die naam.

Boven de ingangspoort van het gebouw op de Suggkaart prijken de woorden “Nood zoekt troost”. Het godshuis verleende inderdaad eeuwenlang onderdak aan een 13 à 40 hulpbehoevenden, zoals ook in het Alijnshospitaal en elders gebeurde. Ook reizigers, pelgrims en bedevaarders vonden er onderdak naar gelang de mogelijkheden. Ten tijde van keizerin Maria Theresia was het zo uitgeleefd dat men besloot alles te slopen  en in 1770 werd bouwmeester Jan-Baptist Simoens (1715 – 1779) gelast met de opdracht een nieuw godshuis en kapel op te trekken. Het is deze sobere gevel die we nu nog bewonderen.

In 1797 belandt het godshuis onder het beheer van de Burgerlijke Godshuizen; nadien onder de Stedelijke Commissie van de Godshuizen. In 1869 wordt het door toedoen van kanunnik De Decker aangekocht door de Zusters Kindsheid Jesu, waarvan het moederhuis zich bevindt op de Nederpolder, bekend als Hotel vander Meersch. Het complex, dat een bejaardentehuis en klooster werd,  werd in 1973 bij KB beschermd als monument.  In 1987 – 1988 werd de kapel gerestaureerd.

In die kapel hangen wel zeventig 18e eeuwse schilderijen van kinderen in de meest aandoenlijke poses en klederdrachten. Hun ouders hoopten door hun kroost aan Maria op te dragen dat zij voor genezing van hun kind zou zorgen. Een 35-tal portretten kon aan vooraanstaande Gentse families worden toegewezen dankzij de mee afgebeelde wapenschilden.

267 a

Zo ziet dat godshuis er nu uit, gekiekt door Jos Tavernier op een uitzonderlijk moment dat er eens geen tram of ander voertuig passeerde.

In De Gentenaar van 11/08/2006 stond volgend artikel (Auteur: Dieter Herregodts) over dit gebouw:

“Vier zusters van Don Bosco richten maandag een nieuwe gemeenschap op in het klooster Schreiboom aan de Kortrijksepoortstraat. Dat Gent er een nieuwe kloosterorde bij krijgt, is zeer uitzonderlijk. ,,Wij willen een open huis zijn”, kondigt zuster Marina Rerren aan.

De jongste jaren sluit het ene na het andere klooster in Gent de deuren. Gisteren nog berichtte onze krant over de zusters van de Kindsheid Jesu die wegtrekken uit het historische Hotel Vanden Meersche aan de Nederpolder. Dat er nieuwe gemeenschappen bijkomen, is zeer ongewoon. Toch openen de Zusters van Don Bosco maandag een nieuw huis in de Kortrijksepoortstraat.

Vier zusters vestigen zich in het huis Schreiboom, waar tot voor kort ook zusters van de Kindsheid Jesu actief waren. ,,Het bisdom Gent is het enige waar wij tot nog toe geen werking hadden”, zegt zuster Marina Rerren, verantwoordelijke van de nieuwe gemeenschap in Gent. ,,Vorig jaar hebben wij nog een huis geopend in Wijnegem. Volgend jaar komt er een bij in Brugge.”

Vrijwilligers

De Zusters van Don Bosco is een moderne, zeer toegankelijke kloosterorde. Hun huis in Gent staat ook open voor jongeren die er een tijdje willen wonen. ,,Het beeld dat de mensen hebben van zusters, is vaak heel ouderwets. De vooroordelen bestaan nog. Wij willen tonen dat wij een heel gewoon leven leiden. Ons klooster wordt een open huis voor Jonge mensen die op zoek zijn naar een warme thuis of spiritualiteit, kunnen een tijdje bij ons verblijven.”

Daarnaast zal het nieuwe klooster ook de thuisbasis zijn voor Vides, een onderdeel van de jeugddienst van Don Bosco. ,,Met Vides geven wij jongeren de kans om in het buitenland vrijwilligerswerk te doen”, gaat zuster Marina verder. ,,Vanaf september bijvoorbeeld werken zeven jonge mensen voor een half jaar of een jaar mee als vrijwilliger in Cambodja, Brazilië, Mexico, Bolivia of Benin. Zij werken er in tehuizen, schooltjes of opvangcentra van onze zusters daar.”

De vier zusters, de jongste is 25 en de oudste in de zeventig, nemen hun intrek in de kamers waar vroeger de zusters van de Kindsheid Jesu verbleven. Het voormalige rusthuis naast het klooster wordt gebruikt door het Centrum voor Algemeen Welzijnswerk (CAW) Artevelde. Dat gaat er vrouwen in nood met of zonder kinderen opvangen. “

 

 

(c) Michel Vuijlsteke at August 15, 2014 06:21 PM

Kim Clijsters en Goran Ivanisevic bezoeken VZW Jeronimo, het goede doel van Optima Open in Gent

Vandaag werden tennislegendes Kim Clijsters en Goran Ivanisevic ontvangen door ambassadeur Tomas Van Den Spiegel bij VZW Jeronimo, een gezinsvervangend huis in het centrum van Gent voor kinderen en jongeren van 2 tot 18 jaar. Beide tennissers bezochten het goede doel van Optima Open naar aanleiding van hun deelname aan het toernooi dat gisteren van start ging. Voor elk verkocht ticket, schenkt Optima Open 1 euro aan VZW Jeronimo.

Kim Clijsters en Goran Ivanisevic maakten kennis met de kinderen en kregen een aantal tekeningen en kunstwerkjes overhandigd. Daarna werd er een tafeltennismatch gespeeld.

Als ambassadeur van het project gaf ex-basketter Tomas Van Den Spiegel nadien nog een toelichting bij de werking van de VZW: ‘VZW Jeronimo wil een gezinsvervangend huis zijn voor kinderen en jongeren van 2 tot 18 jaar die door omstandigheden huiselijkheid van een gezin missen. VZW Jeronimo is voor hen hun thuis tijdens weekends en schoolvakanties. Een team van begeleiders vangt 8 kinderen en jongeren op in een veilige en gestructureerde omgeving. Door allerhande activiteiten zoals samen boodschappen doen en koken, een uitje naar de cinema of op zondag naar de jeugdbeweging, worden de jongeren op een positieve manier in contact gebracht met de maatschappij.’

Kim Clijsters was duidelijk onder de indruk: ‘Thuis heb ik als kind geluk gehad en heel veel mogelijkheden gekregen. Velen hebben dat geluk jammer genoeg niet. Ik heb vroeger zelf op internaat gezeten (Clijsters zat vroeger op het VTV-internaat in Wilrijk) en weet dus dat dat niet altijd evident is en soms heel moeilijk voor kinderen. Een warm nest om in op te groeien is zo immens belangrijk. Ik hoop door mijn bezoek aan Jeronimo de mensen achter de schermen te leren kennen en de kinderen een gelukkig moment te bezorgen.’

En ook Goran Ivanisevic was zichtbaar tevreden met wat hij zag: ‘Het is leuk om te zien dat deze kinderen een kans op een betere toekomst krijgen. Voor zulke goede doelen zet ik mij met plezier in!’

Wie VZW Jeronimo wil steunen, kan dat doen via de crowdfunding campagne: www.worldofcrowdfunding.com/jeronimo

Na het bezoek aan het goede doel van het toernooi, keerden beide tennissers terug naar Knokke-Heist. Drievoudig toernooiwinnaar Ivanisevic moest gisteren tijdens de openingsmatch van Optima Open het onderspit delven tegen nieuwkomer Xavier Malisse met 3-6. Hij speelt vandaag nog een dubbelspel en neemt het morgen op tegen Pat Cash. Op zaterdag 16 augustus en zondag 17 augustus speelt Clijsters een gemengd dubbelspel met niemand minder dan John McEnroe, Monica Seles en Mansour Bahrami. Wie onze Belgische trots en talrijke andere nationale en internationale tennislegendes nog aan het werk wil zien, kan voor deze namiddag nog tickets ter plaatse kopen en voor het weekend zijn er nog enkele e-tickets beschikbaar via www.optimaopen.be of ter plaatse. Prijs ongenummerde dagtickets 14/08 en 15/08: 30€ – 16/08 en 17/08: 35€. Prijs genummerde dagtickets 14/08 en 15/08: 35€ – 16/08 en 17/08: 40€. (Programma onder voorbehoud van wijzigingen, zie bijlage.)

Volg de laatste nieuwtjes over het toernooi via:

optimaopen.be waar u zich kan inschrijven op de nieuwsbrief
facebook.com/OptimaOpenOfficial
twitter.com/optimaopen

Bron: persbericht

(c) Gudrun at August 15, 2014 05:39 PM

Internationale Feestmarkt ‘Fiesta Europa’

Een stand met zoetwaren uit Sicilië, heerlijke Franse saucissons, bergkazen uit de Alpen, textiel uit Lapland, Fudge uit Groot Brittanië Hongaarse handgemaakte manden en korven, lederwaren, edelstenen en mineralen van over heel de wereld, een heerlijke Moezelwijn, paëlla uit Spanje, appelspecialiteiten uit Normandië, grill-gerechten uit Polen en Bavaria, en nog veel meer. ‘Fiesta Europa’ komt opnieuw naar Gent en heeft van dinsdag 19 tot en met zaterdag 23 augustus 2014 zijn jaarlijkse afspraak op de Kouter.

De marktkramers, een bont internationaal gezelschap, laten de bezoekers maar al te graag kennismaken met specialiteiten en streekproducten uit hun land of regio. Schepen Christophe Peeters: ‘Een absolute sfeermarkt , die een instant vakantiegevoel garandeert’.

Een mengelmoes van talen en culturen, authenticiteit, een ruim en kwalitatief aanbod, een mooie presentatie, enthousiasme en ambiance, een gezellige en ongedwongen sfeer, een live-muziekje op de achtergrond,… dat zijn de sleutelbegrippen van ‘Fiesta Europa’ die het concept zo uniek en zo geliefd maken bij een breed publiek.

Organisator en oprichter Roeland Storms uit Wuustwezel werkt intussen al meer dan 6 jaar aan dat concept. Zijn bedoeling is om professionele marktkramers uit heel Europa die specialiteiten uit hun land of regio te koop aanbieden, samen te brengen in een ‘internationale feestmarkt’ en op die manier ‘Europa’ op een aangename manier dichter bij de mensen te brengen.

De edities van ‘Fiesta Europa’ in augustus op de Kouter zijn inmiddels een vaste waarde op de Gentse zomerkalender. Sinds enkele jaren trekt de Europese markt ook al in de lente naar de binnenstad (Korenmarkt) en al snel bleek ook de lente-editie een schot in de roos te zijn. Het publiek was talrijk en opgetogen en de deelnemende marktkramers waren erg tevreden. Gent is dan ook een echte marktstad en ‘Fiesta Europa’ is een welgekomen aanvulling op het bestaande uitgebreide marktaanbod in Gent. Een vervolg op dit succesverhaal kon dus zeker niet uitblijven.

Praktisch
De internationale feestmarkt ‘Fiesta Europa’ vindt plaats op de Kouter van dinsdag 19 tot en met zaterdag 23 augustus 2014, en is telkens geopend vanaf 10 tot +/- 20 uur op weekdagen, tot 21 uur op vrijdag en zaterdag en tot 19 uur op zondag.
Dagelijks zijn er fantastische live artiesten die het podium sieren tussen +/-15.30 en 20 uur.
Dit jaar is er ook aan de kleine levensgenieters gedacht: er zijn enkele springkastelen en een kleurrijke kindertent, in samenwerking met een Belgische vzw: Art For Education.

[Bron: persbericht Stad Gent]

(c) Redactie at August 15, 2014 02:15 PM

Gent en KU Leuven stijgen in top-100 beste universiteiten

De Amerikaanse universiteiten blijven de wereldranking van universiteiten aanvoeren, de zogenaamde ‘Academic Ranking of World Universities’ of ARWU. Maar ook twee Belgische universiteiten staan in de top-100: Gent op de 70ste plaats en de KU Leuven op de 96ste plaats. Beide doen het daarmee beter dan vorig jaar.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at August 15, 2014 02:10 PM

123-Piano is terug

Het is weer zover, de piano’s zijn terug in de stad. Zowel op vertrouwde locaties waar ze vorig jaar al veel succes oogstten als op enkele nieuwe plekken waar ze ongetwijfeld ook het publiek zullen kunnen bekoren. Het succes van de 1e editie in 2013 heeft er voor gezorgd dat er een vervolg kwam aan dit unieke project waarvan niemand had verwacht dat het zo succesvol zou blijken. Het concept is eenvoudig: plaats een piano in de publieke ruimte en biedt ze aan om op te spelen. Iedereen is muzikant en een publiek ontstaat meestal vanzelf want spelen in de publieke ruimte doe je zelden enkel voor jezelf. Bovendien is elke piano ver- of bewerkt door een kunstenaar wat het project nog meer bijzonder maakt.

Dit jaar werkten volgende kunstenaars mee aan het project : Stief Desmet, Honore D’O, Benjamin van Oost, Eva Mouton, Karolien Soete en Anneleen De Causmaecker. Daarnaast is er 1 piano bewerkt dankzij het BoHo, een atelier wat mensen opnieuw aanzet tot breien en naaien, en is er een speciale lichtgevende piano in het Sint-Pietersstation dankzij Fisheye, het Gentse bedrijf dat dit jaar ook al voor veel bekijks had gezorgd op Tomorrowland.

IMG_9144 IMG_9151 IMG_9162 IMG_9170

De locaties waar u dit jaar een 123-Piano kan terugvinden zijn : Stadshal, St Pieterstation, Minard, Bibliotheek, Pierkespark, Zebrastraat, Kouter (ter hoogte van boekhandel Paard van Troje) en DOK Zuid.

De officiële opening vond gisterenavond plaats, wij gingen kijken op 3 locaties. Frederik Sioen bespeelde de spectaculairste piano in de inkomhal van het Sint-Pietersstation in. De vleugelpiano is er omgebouwd tot een soort ‘Knightrider-piano’. De aanslagen op de toetsen zetten meteen ook de vele LED-lichtjes in werking. Aandacht van toevallige passanten gegarandeerd. Er gaan nog reizigers hun trein missen de komende weken.

IMG_9164 IMG_9171 IMG_9176 IMG_9178

Op de Kouter kreeg de piano nog even het gezelschap van een vibrafoon en een koperblazer voor de opening. Illustratrice Eva Mouton kwam ook een kijkje nemen hoe de piano die zij beschilderde werd ingespeeld op het terras van boekenhandel Paard Van Troje. Gelukkig kwamen er net geen trams voorbij want hun snerpende geluid verstoord op dat moment de muziek wel volledig. Zeker geen gemakkelijke locatie om muziek te spelen of er naar te staan luisteren.

IMG_9208 IMG_9209 IMG_9210 IMG_9213 IMG_9214 IMG_9215 IMG_9216 IMG_9217

Onder de Stadshal gaf Lady Linn een kort openingsconcert, aanvankelijk nog met een warme ondergaande zon, nadien terwijl de regen met bakken uit de lucht viel en ook de weergoden een heus klank- en lichtspel te berde gaven. Het publiek liet het echter niet aan zijn hart komen maar bleef gezellig plakken onder de Stadshal.

IMG_9188 IMG_9191 IMG_9198 IMG_9200 IMG_9201 IMG_9204 IMG_9227 IMG_9229

Net als vorig jaar ben ik opnieuw helemaal ‘verkocht’. Muziek verzacht de zeden en brengt mensen bij elkaar, zoveel is zeker. Ik liep de hele avond met een lach op mijn gezicht rond en heb met mensen gepraat die ik helemaal niet kende, over het project maar ook over zoveel andere dingen. Dergelijke initiatieven zorgen ervoor dat ik met volle overtuiging blijf zeggen “Gent is een vree wijze stad waar ge ongelooflijke dingen kunt beleven”!

123-Piano loopt nog tot 21 september. Alle verdere info, kan je terugvinden op de website van het project : www.123-piano.be Voor elke locatie is er al een hashtag (Twitter) en instagram aangemaakt.

(c) ElsS at August 15, 2014 07:55 AM

Fietsbult

Fahrradzeit (12): schuttingtaal

Een werfafsluiting vol fietsende dieren, zààlig:

24jun14, 20u13, Leipzig

24jun14, 20u13, Leipzig


Lady M en Lady L fietsten voorop, en ook ik had honger.
Dus amper twee foto’s van deze meterslange pracht…
24jun14, 20u13, Leipzig

24jun14, 20u13, Leipzig

Dit hing in de Berlijnse U-Bahn:

04jul14, 23u40, Berlijn

04jul14, 23u40, Berlijn


Tagged: Berlijn, Duitsland, fiets, fietsen, Leipzig, werfafsluiting

(c) yves at August 15, 2014 07:00 AM

gentblogt.be

Eindelijk

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at August 15, 2014 06:27 AM

August 14, 2014

allesovergent.be

Tanog Atelier in Gent

TANGO Iedereen heeft al van deze dans gehoord, waarbij de leider de volger meevoert. Op de golven van de muziek, ontspint zich een intiem gesprek met ...

(c) forumbericht at August 14, 2014 11:14 PM

Franks Blog

Hiroshima-Nagasaki herdenking op Gras- en Korenlei – 9 augustus 2014

 

donderdag 14 augustus 2014 11u43 | Frank Bombeke (tekst), Arnold Van Herreweghe (beeld) | 3 reacties
Trefwoorden: , , .
“ ’t Zijn harde tijden, als d’ oorlog woedt in ’t land”, zo citeerde mijn grootvader uit een gedicht over de waan van de oorlog. Het is niet vanzelfsprekend om 69 jaar na datum de slachtoffers van de nucleaire bombardementen op de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki te gedenken, zeker niet nu de oorlog volop woedt. Strikt genomen niet in eigen land, maar toch aan de Europese grenzen (Oekraïne/Rusland) en alleszins binnen het bereik van de sociale media (Syrië/Irak, Palestina-Israël) en in de harten van de mens. Het doet pijn om uitgerekend 100 jaar na het uitbreken van WO I geconfronteerd te worden met (opnieuw) de onmacht van de wereldgemeenschap om aan die ‘mediagenieke’ conflicten én de andere conflicten die nu even onder de radar blijven, een eind te maken.

De jaarlijkse Hiroshima-Nagasakiherdenking in de Gentse binnenstad is een initiatief van Vredesoverleg Gent om de honderdduizenden slachtoffers van de kernwapens te gedenken én te streven naar algemene nucleaire ontwapening.

 Na het vredesconcert met De 2de Adem in de Sint-Niklaaskerk werd de herdenking verder gezet met veel én aandachtig volk aan de Gras- en Korenlei aan de Sint-Michielshelling, twee korte toespraken en de tewaterlating van lampionnen op het water van de Leie om de doden te herdenken.

Namens het Gents stadsbestuur dankte schepen en waarnemend burgemeester Elke Decruynaere het Vredesoverleg Gent om de aandacht te blijven vestigen op de nucleaire gruwel (kernenergie, kernafval, kernwapens, kernrampen) en de impact ervan op toekomstige generaties. Elke Decruynaere bekeek deze herdenking door de ogen van een kind. In al hun onschuld en kwetsbaarheid staan kinderen symbool voor de waanzin van de oorlog die iedereen en alles treft. Zowel militaire als burgerlijke doelwitten, zowel moeders, vaders, zonen en dochters. En eens moet je dat oorlogsverhaal, soms gedwongen door de onvermijdbare actualiteit zoals nu in Gaza, toch aan je kinderen vertellen. Omdat je hoopt dat door niet te vergeten, de geschiedenis zich niet zal herhalen.

Elke Decruynaere wil de kernwapens de wereld uit. Want hun dreiging blijft. In plaats van te investeren in steeds dodelijker technologie moeten we juist investeren in diplomatie en overleg.

 De wereld staat opnieuw in brand. We slagen er als mensheid niet in om genocides voor te zijn, militair opbod te ontkrachten. En ze verwees naar Abdullah, een jongetje (uit België?) op het Tv-nieuws van die dag, dat later geen kapper of brandweer man wilde worden, maar de keuze had tussen jihadstrijder of martelaar bij een aanslag.

 Tot slot deed schepen Decruynaere een dubbele oproep. Laat deze bijeenkomst niet louter een herdenking maar ook een actie zijn, een krachtige oproep om kernwapens de wereld uit te bannen. En laat kinderen nog kind zijn. Laat ouders niet vrezen voor het leven van hun dochter, van hun zonen.
Pieter Teirlinck wees er namens Vredesoverleg Gent op dat er nog steeds 16.000 kernwapens zijn op de wereld. Daarvan liggen er 20 Amerikaanse kernwapens in België, elk 10 maal krachtiger dan de bom op Hiroshima. Nochtans ondertekende ook België 44 jaar geleden het zogenaamde non-proliferatieverdag (niet-verspreidingsverdrag) waarin de kernwapenstaten beloofden te ontwapenen, en de niet-kernwapenstaten in ruil beloofden zich geen kernwapens aan te schaffen.

 Verder moesten er volgens dit verdrag onderhandelingen beginnen, die moeten leiden tot een verbod op kernwapens. België is in deze niet de flinkste van de klas, toont geen initiatief of werkt ronduit tegen. Het schendt bovendien het artikel 2 van het verdrag dat de opslag van kernwapens in een niet-kernwapenstaat als België verbiedt. En als klap op de vuurpijl bereidt België de aankoop ter waarde van 6 miljard euro voor van nieuwe gevechtsvliegtuigen F35 die de gemoderniseerde kernbommen moeten ‘afleveren’.

België kan op de nieuwe herzieningsconferentie in 2015 over kernwapens in New York geen schitterend palmares voorleggen. Dan scoorden landen als bijvoorbeeld Oostenrijk en de Marshalleilanden beter. Pieter Teirlinck deed een oproep tot de aanwezige gemeenteraadsleden en parlementsleden (wij zagen er van sp.a, CD&V en Groen – sorry voor de anderen die we in het talrijke publiek niet onmiddellijk opmerkten) om ervoor te zorgen dat de toekomstige federale regering zich engageert om het starten van een kernwapenconventie mogelijk te maken. Ook moet de nieuwe regering met de Verenigde Staten afspraken maken om zo snel mogelijk hun kernwapens terug te trekken uit ons land. Pieter Teirlinck riep het brede middenveld op om nee te zeggen tegen de mogelijke aankoop van de nieuwe F35-vliegtuigen.

Na de toespraken lieten de aanwezigen 69 lampionnen (1 voor elk jaar sinds de kernbommen op Japan) te water om naar Oosterse gewoonte de doden van Hiroshima en Nagasaki en bij uitbreiding alle oorlogsslachtoffers te gedenken. De ingetogen ceremonie werd van op de houten gondel van Viadagio vzw van Ip Man muzikaal begeleid door de Japanse sopraan Kyoko Ishida en de harpiste Lakhsmi Mathieu. Heel toepasselijk hoorden we van Lakhsmi het lied Twee Koningskinderen “Het waren twee koningskinderen, zij hadden malkander zo lief. Zij konden bijeen niet komen, het water was veel te diep.”

http://vredesoverleggent.org/
http://www.de2deadem.info/
https://www.facebook.com/kyoko.ishida.948
http://www.lakshmi.be/
http://www.viadagio.be/

Dit artikel werd eerst gepubliceerd op Gentblogt op 14.08.2014

(c) Frank Bombeke (noreply@blogger.com) at August 14, 2014 10:41 PM

Hiroshima-Nagasaki Vredesconcert in de Sint-Niklaaskerk

 

Op zaterdag 9 augustus 2014 om 21u kan u genieten van een (gratis) Vredesconcert in de Sint-Niklaaskerk, het culturele luik van de jaarlijkse Hiroshima-Nagasaki-herdenking, in een organisatie van Vredesoverleg Gent.

De 2de Adem, kamerkoor voor hedendaagse muziek o.l.v. Maarten Van Ingelgem, tekent voor de tweede maal present voor een Hiroshima-Nagasaki Vredesconcert. Vorig jaar brachten ze voor een volledig gevulde Sint-Niklaaskerk een zeer geslaagd en gewaardeerd concert. Dit jaar brengt De 2de Adem een selectie uit hun nieuw programma Les soldats seront troubadours (De soldaten worden troubadours), gecreëerd naar aanleiding van 100 jaar Eerste Wereldoorlog.
Gentblogt ging tijdens de Gentse Feesten voor u al op muzikale verkenning. Op dinsdag 22 juli 2014 om 22 u.(!) liep de Sint-Pieterskerk goed vol voor het concert Les soldats seront troubadours, een initiatief van de Stuurgroep Van Peteghem-orgel van de Onze-Lieve-Vrouw-Sint-Pieterskerk Gent. De 2de Adem en de bekende Vlaamse organist en improvisator Kristiaan Van Ingelgem (vader van de dirigent) selecteerden muziek rond tien oorlogen, van bij de Romeinen, over Jeanne d’Arc, de beide wereldoorlogen tot de oorlog in Irak en het aanslepende Palestijns-Israëlisch conflict.

 Het koor trad op in wisselende opstellingen, op het doksaal, vooraan en achteraan in de kerk en in verschillende samenstellingen met orgel en met koorleden-muzikanten. Een degelijk uitgewerkte brochure met tekst, vertaling en context van de liederen ondersteunde de uitvoering. De programmabrochure is een hebbeding, het concert zelf één dat je ‘bijgewoond moet hebben’.

In een niet-chronologische volgorde passeerden 10 stukken de revue. Op het Vredesconcert van aanstaande zaterdag 9 augustus zal u hieruit een selectie van 4 stukken ten gehore krijgen. “Requiem Aeternam” uit War Requiem (1962) van Benjamin Britten, “Trois Beaux Oiseaux du Paradis” uit Trois Chansons (1914) van Maurice Ravel en de Last Post verwijzen naar de Eerste Wereldoorlog. De Koude Oorlog (1945-1991) komt aan bod in “Blut ist durch die Strassen geflossen” uit In den stolzen Städten (1972) van de Duitse componist Kurt Schwaen. Dirigent Maarten Van Ingelgem componeerde zelf Trouble (2011) over het Palestijns-Israëlisch conflict (1948-….). En u zult ook Lettre à une mère (2006) van de Amerikaanse componist Timothy Brown horen.

Op dit vredesconcert mag u extra’s verwachten vanwege de organist Pieter Van Ingelgem (broer van) en de Japanse sopraan Kyoko Ishida die er vorig jaar ook bij was.

 Aansluitend op het concert zijn er aan de Korenlei rond 21.50 u. korte toespraken door Pieter Teirlinck namens Vredesoverleg Gent en door waarnemend burgemeester Elke Decruynaere namens het Gentse stadsbestuur. Daarna laten de aanwezigen drijvende lampions te water op de Leie om de slachtoffers van de nucleaire aanvallen op Hiroshima en Nagasaki in 1945 te herdenken. Lakshmi (harp) en Kyoko Ishida (zang) staan in de authentieke houten boot van Viadagio vzw van Ip Man in voor de muzikale omlijsting van dit tweede luik van de herdenking.

Dit artikel werd eerst gepubliceerd in Gentblogt op 08.08.2014

(c) Frank Bombeke (noreply@blogger.com) at August 14, 2014 10:37 PM

Prijs Jaap Kruithof 2014 voor Internationale vakbond van huispersoneel

 

woensdag 23 juli 2014 14u55 | Frank Bombeke (tekst), Arnold Van Herreweghe (beeld) | 2 reacties
Trefwoorden: , , .
De uitreiking van de Prijs voor de Democratie en de Prijs Jaap Kruithof tijdens de Gentse Feesten is vaste – jaarlijkse –kost op 21 juli, nationale feestdag. Een druilregen kon de ‘verenigde democraten’ ook dit jaar niet tegenhouden om Bij Sint-Jacobs hulde te brengen aan de voorvechters voor democratie. Na een muzikale intro door Aranis lichtte juryvoorzitter Eric Goeman de motivatie van de jury toe.

De 400 miljoen vrouwen van International Domestic Workers’ Federation (IDWF)
Maakt de jury van de Prijzen het definitief goed met de vrouwen door de Prijs Jaap Kruithof dit jaar toe te kennen aan het wereldvakverbond van huishoudpersoneel, het International Domestic Workers’ Federation (IDWF)? IDWF is de eerste en enige vakbond volledig in handen van vrouwen en vertegenwoordigt in één klap 400 miljoen huishoudelijk werkers, voor 90% vrouwen.

De jury wil met de prijs, gesymboliseerd door een ‘wisselbeeld’, ditmaal van beeldhouwer Frans Wuytack, de nieuwe vakbond een steuntje in de rug geven en de aandacht van een groter publiek vestigen op de schrijnende arbeids- en levensomstandigheden waarin honderden miljoen huishoudwerkers op dit ogenblik leven en werken. Het slagen van deze syndicale organisatie is een noodzakelijke stap om het dagelijks leven van honderden miljoenen huishoudwerkers – vooral vrouwen – te verbeteren en om een einde te maken aan de brutaalste vormen van uitbuiting.

 In de jaren ’70 voerde de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) voor het eerst een debat over huishoudelijk werk. Toen raakten werknemers, werkgevers en overheid het niet eens over de arbeidsnormen. In 2008 nam de ILO de beslissing om toch normen op te leggen. In 2011 werd Conventie 189, de Convention for decent work for domestic workers, door de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) goedgekeurd.

Een grote stap in de goede richting, dacht men. Het zag ernaar uit dat er eindelijk betere werkomstandigheden zouden komen voor huishoudwerksters. Zo moest er vanaf dan een formeel contract worden opgemaakt tussen de werkgever en werknemer, verwierven huishoudsters recht op sociale bescherming, weekendrust, en een werkdag van acht uur. Maar twee jaar later is het akkoord nog maar in een beperkt aantal landen geratificeerd…..en nog steeds niet in België!
Huishoudelijk personeel is een onzichtbare groep die gemakkelijk over het hoofd gezien wordt. Ze hebben geen stem om zich te laten horen. Het is gemakkelijk om te doen alsof deze mensen niet bestaan.

Op 28 oktober 2013 is de eerste wereldvakbond van huishoudpersoneel, het International Domestic Workers’ Federation (IDWF) opgericht. Het oprichtingscongres in november 2013 ging door in Montevideo in Uruguay, het eerste land trouwens die de conventie 189 geratificeerd heeft.
Het IDWF staat voor enorme uitdagingen. Van de 53 miljoen personen werkzaam in de huishoudsector moet het overgrote deel nog georganiseerd worden. De ratificering in zoveel mogelijk landen van conventie 189 van de Internationale Arbeidsorganisatie die de rechten van huishoudpersoneel regelt staat hoog op de agenda. Maar ook de strijd tegen mensenhandel en kinderarbeid is prioritair.

 Deze wereldvakbond was sinds 2005 in opbouw. Eerst werd een informeel netwerk van huishoudpersoneel gevormd, het International Domestic Workers’ Network (IDWN) dat de drijvende kracht was achter de goedkeuring van Conventie 189 op de Internationale Arbeidsconferentie in 2011. Op het voorbije congres van IDWN werd het netwerk omgevormd tot een internationale vakbondsfederatie, het International Domestic Workers’ Federation (IDWF). Ondanks het feit dat IDWF pas in november 2014 haar eerste verjaardag viert, zijn er ondertussen al 47 organisaties uit 40 landen uit alle hoeken van de wereld aangesloten. Ook de Indiase Nationale Beweging voor Huispersoneel (National Domestic Workers Movement – NDWM) van onder andere zuster Jeanne Devos, waarover we op 3 mei 2011 op Gentblogt berichtten heeft zich ondertussen ook omgevormd tot een vakbond en zich aangesloten bij IDWF.

Er is een democratisch verkozen leiding met vertegenwoordigsters uit alle continenten. 187 hoofdzakelijk vrouwelijke vertegenwoordigsters uit 55 landen waren bij deze historische gebeurtenis aanwezig. In een sector met weinig syndicale traditie moet de nieuwe wereldfederatie zijn democratisch karakter uitbreiden en consolideren. De regionale werkingen moeten worden uitgebreid en er moet bovendien gewerkt worden aan allianties met de traditionele vakbonden.

Pia Stalpaert, voorzitter ACV Voeding & Diensten, nam namens IDWF de prijs in ontvangst uit handen van Paul Pataer namens de vorige laureaat 2013 Beweging Recht op Wonen (BROW). Ook vandaag komen dromen nog uit, aldus Pia Stalpaert. De oprichting en het ontstaan van deze nieuwe wereldvakbond is eigenlijk een fantastisch mooi verhaal. In onze hedendaagse wereld is het mogelijk geweest om een verdrukte groep op enkele jaren tijd te laten uitgroeien tot de meest besproken groep uit de internationale wereld van arbeid en arbeidsrelaties. Huishoudsters die tot voor kort niet eens erkend werden, als volwaardige werknemers, die in heel wat landen zelfs niet mogen toetreden tot een vakbond, die uitgesloten worden van alle sociale rechten, zijn er in geslaagd om een eigen vakbond op te richten. Stel je voor: een wereldvakbond van huishoudsters.

Tijdens het oprichtingscongres in november 2013 in Uruguay heeft IDWF een ambitieus vijfjaren uitgewerkt met twee grote componenten. Vooreerst wil IDWF de huisarbeidsters aanmoedigen en versterken om zich te organiseren in vakbonden of in andere organisaties om hun belangen beter te verdedigen. Daarnaast wil de nieuwe wereldvakbond campagne voeren zodat alle landen de conventie voor waardig werk voor huisarbeidsters, die in juni 2011 door de internationale arbeidsorganisatie werd aangenomen, ratificeert en omzet in eigen nationale wetgeving.

 Zodat alle huisarbeidsters waar ook ter wereld dezelfde rechten hebben en gerespecteerd en aanzien worden als volwaardige werknemers en niet meer aanzien worden als hulpje of meid. Maar dat zij als werknemers worden aanzien met een eigen statuut, met eigen conventies en volledige toegang tot de sociale zekerheid met inbegrip van moederschapsbescherming en een evenwichtige balans tussen arbeid en gezin.

En België?
In België kon men onder andere via het systeem van de dienstencheques voor heel wat huishoudsters een degelijk loon en een goed sociaal statuut afdwingen. Maar ook in België gebeurt nog heel wat huishoudelijk werk door werknemers zonder papieren.

 Pia Stalpaert deed een oproep naar alle volgende regeringen In België om de conventie voor huisarbeid eindelijk (en allemaal) te ratificeren. Die afspraak was trouwens opgenomen in het zogenaamde Vlinderakkoord. Een ratificatie door België is niet alleen belangrijk voor de huisarbeidsters in eigen land, maar is een bijzonder belangrijk signaal naar de Europese Unie, om sociale dumping en de commercie van huishoudsters binnen Europa aan banden te leggen.
De toekenning van de Jaap Kruithof prijs is voor alle organisaties die zich verenigd hebben in de International Domestic Workers Federation een enorme vorm van waardering en erkenning. Het is een stimulans om verder aan de weg te timmeren. Vol trots aanvaardde Pia Stalpaert namens de krachtige vrouwen aan het hoofd van IDWF de Prijs Jaap Kruithof 2014.

Dit artikel werd eerst gepubliceerd op Gentblogt op 23.07.2014

(c) Frank Bombeke (noreply@blogger.com) at August 14, 2014 10:31 PM

Groot Liedboek Wannes Van de Velde bij Trefpunt

 

donderdag 24 juli 2014 18u00 | Frank Bombeke (tekst), Arnold Van Herreweghe (beeld) | reageer
Trefwoorden: , .
gentse-feesten 2014 Dree Peeremans, biograaf en goede vriend van de in 2008 overleden Wannes Van de Velde, bracht eind 2013 – samen met een aantal anderen uit Wannes’ entourage – het ‘Groot Liedboek’ uit: maar liefst 600 bladzijden (on)uitgegeven liederen van de meester-volkszanger. “Zodat zijn erfgoed levend zou blijven, dat men zijn liederen zou blijven zingen” En zo geschiedde op dinsdag 22 juli op het Groot Podium van Trefpunt vzw Bij Sint-Jacobs. Geen treurnis, maar een aangename muzikale herinnering met een aandachtig –en dankbaar – publiek. Wat er op die mooie zomeravond gezongen werd? De titels die ik me zeker herinner: Café Brueghel, Café met de rode gordijnen, Ik wil een stalen boor gaan kopen, Stadscoupletten, en om af te sluiten de meezinger ‘k Stond voor de brug van Willebroek. Terwijl ik hier een verzamel-cd en vinyl-platen met muziek van Wannes Van de Velde draai, toch nog een praatje bij een plaatje van Gentblogt-fotograaf Arnold Van Herreweghe.

‘Ne zanger is een groep
Wannes-1
Van links naar rechts Kevin van Staeyen, Koen De Cauter, Hans Mortelmans, An Heynen (‘Groepsportret met dame’, cf. Heinrich Böll), Marc Hauman, Jan De Smet, Bernard van Lent (‘Ik wil een stalen boor gaan kopen’ uit Mistero Buffo), Walter Poppeliers

Jan De Smet, mét hoed
Wannes-2

Kevin van Staeyen, Koen De Cauter en Hans Mortelmans
Wannes-3

An Heynen en Marc Hauman
Wannes-4

Kevin van Staeyen, met Wannes-stem
Wannes-5

Marc Hauman
Wannes-6

Jazzy Koen De Cauter
Wannes-7

 Dit artikel werd eerst gepubliceerd op Gentblogt op 24.07.2014

(c) Frank Bombeke (noreply@blogger.com) at August 14, 2014 10:30 PM

Prijs voor de Democratie 2014 voor Lydia Chagoll

 

woensdag 23 juli 2014 14u55 | Frank Bombeke (tekst), Arnold Van Herreweghe (beeld) | 2 reacties
Trefwoorden: , , .
  
De uitreiking van de Prijs voor de Democratie en de Prijs Jaap Kruithof tijdens de Gentse Feesten is vaste – jaarlijkse –kost op 21 juli, nationale feestdag. Een druilregen kon de ‘verenigde democraten’ ook dit jaar niet tegenhouden om Bij Sint-Jacobs hulde te brengen aan de voorvechters voor democratie. Na een muzikale intro door Aranis lichtte juryvoorzitter Eric Goeman de motivatie van de jury toe.

Lydia Chagoll vraagt aandacht voor Sinti en Roma
 Nog voor de heisa van Landen waar de burgemeester de rondtrekkende woonwagenbewoners met een geluidsbombardement wilde verdrijven, had de jury de Prijs voor de Democratie 2014 al toegekend aan Lydia Chagoll. Net voor haar inzet voor onder meer de Sinti en Roma. Een zekere profetische gave lijkt de jury niet vreemd.

Lydia Chagoll is danseres, choreografe, actrice, documentairemaakster en schrijfster. Ze was lang de partner van Frans Buyens (1924-2004) en samen deelden ze de verontwaardiging over het onrecht in deze wereld. Maar beiden zochten onafgebroken hoe ze met teksten, documentaires en films met deze verontwaardiging konden omgaan. Zo produceerde Lydia Chagoll op 82-jarige leeftijd produceerde de documentaire ‘Ma Bister’. Ma Bister (herinnering in het Romani) is een knap gedocumenteerde historische film over het leven in Europa van de Sinti en de Roma doorheen de eeuwen. Ze legt de vroegste vervolging van Roma en Sinti vast, brengt de gruwelen van de ‘zigeuner’genocide in beeld en werpt een lijn naar vandaag. Over de ‘zigeuner’genocide tijdens de naziperiode schreef zij ook een boek ” ‘Zigeuners’: Sinti en Roma onder het hakenkruis” (ook te leen in de Stedelijke Openbare Bibliotheek Gent).

‘De waarheid kennen is zo belangrijk om de link met vandaag te zien’ zegt Chagoll. In al haar werk scherpt ze ons geheugen aan. ‘Om niet te vergeten’ zegt ze. ‘Nog steeds hebben de Roma en Sinti geen eigen herdenkingsdag in Europa. In Auschwitz-Birkenau kwam er pas in 2002 een herdenkingsteken voor zigeuners. En Berlijn hield voor het eerst een aparte herdenking voor de vervolgde zigeuners in 2012.’

Lydia Chagoll kwam als achtjarig joods kind na de Duitse inval op 10 mei 1940 uiteindelijk terecht in een Japans kamp in Indonesië, naast de ‘zigeuner’vervolging nog een vergeten hoofdstuk in onze recente geschiedenis. Het werd een lange vluchtroute, een lijdensweg die ze herkent in de verhalen van de vluchtelingen van vandaag. Haar oorlogservaring heeft zes en een half jaar geduurd, tot november 1946. Het zal haar blijvend motiveren om op te komen voor vergeten groepen.
Voor Chagoll is het overduidelijk dat ook op de Sinti en Roma genocide (volkerenmoord) werd gepleegd door het naziregime. ‘Zigeuners’ werden opgepakt en vermoord, lang voor het decreet van Himmler, die in 1943 beval om ze te deporteren. Duitsland bleef lange tijd beweren dat ‘zigeuners’ werden opgesloten omdat ze zogenaamde asocialen en criminelen waren. 37 jaar heeft het geduurd voor ze door Duitsland werden erkend als raciaal vervolgden.’

Chagoll ziet hoe het vandaag opnieuw gebeurt. ‘Samenlevingen weten nog steeds niet hoe ze moeten omgaan met mensen die uit een ander onbekend leven komen dan het hunne.’ “Onze burgersamenlevingen zijn overgereguleerd. Wie van de norm afwijkt, past niet in het systeem. Daar is men niet meer in geïnteresseerd. Neem nu de woonwagenbewoners. In Nederland mogen ze in caravans wonen, maar dan zonder wielen. Dat lokt natuurlijk bij sommigen protest uit. We trekken de haren uit het hoofd omdat we het niet snappen: willen ze nu vast gaan wonen of net rondtrekken? We zien het en-en-verhaal niet.’

“Wat doen wij, keurige burgers, tijdens de grote vakantie? We nemen een caravan en gaan trekken. Of we gaan speciaal naar Ierland om er met paard en huifkar, liefst twee maanden, rond te rijden. Dan voelen we ons vrij.’

Toen ze in 1973 regisseur en documentairemaker Frans Buyens ontmoette, begon voor Chagoll een nieuw hoofdstuk in haar leven. Via haar levensgezel zette ze stappen in de audiovisuele wereld, ze werd zijn assistente. Hij was het die haar aanmoedigde om zelf docufilms te maken. Zo maakte Chagoll “In naam van de Führer”, een prijzen winnende film over hoe oorlog beleefd wordt door kinderen – een omvangrijke groep die in de oorlogsliteratuur vaak over het hoofd gezien werd.
Het echtpaar begon de productie van tal van documentaires over het nazisme en het Derde Rijk, de rol van keizer Hirohito tijdens de oorlog en over de stakingen van 1960 en de sociale strijd. Haar filmografie vermeldt niet alleen “In de naam van de Führer” (1997) en “Ma Bister (herinnering)”(2014), maar ook “Voor de glimlach van een kind” (1982), een film over geweld tegen kinderen, gespeeld door poppen. Lydia Chagoll is doctor honoris causa van de Vrije Universiteit Brussel.

‘De jury bekroont Lydia Chagoll voor haar onvermoeibare inzet voor een betere wereld, waarbij ze de herinnering aan het verleden wil levend houden om de levenden te blijven herinneren aan wat vergeten dreigt te worden. En ook telkens sociale groepen die vergeten worden bij herdenkingen hun plaats in de geschiedenis wil toekennen zoals kinderen en zigeuners.Bovenal blijft zij ook een groot strijdster tegen racisme en fascisme niet alleen in het verleden maar tot in het heden, waarbij zij ook blijft waarschuwen tegen populisme en nationalisme.’, aldus de motivatie van de jury.

 Lydia Chagoll mag een beeldje van beeldhouwer-zanger Walter De Buck, bij wijze van ‘wisselbeker’, een jaar lang bij haar thuis bewonderen. De laureate was op welverdiende vakantie. Dus nam Walter Zinzen, laureaat van de Prijs voor de Democratie 2001, het ‘wisselbeeld’ plaatsvervangend in ontvangst uit de handen Frederic Vanhauwaert, algemeen coördinator van het Netwerk tegen Armoede, de laureaat van 2013. Frederic Vanhauwaert deed bij die gelegenheid een oproep om blijvend aandacht te hebben voor de steeds stijgende (kinder)armoede.
Walter Zinzen feliciteerde vooreerst de jury omdat eindelijk nog eens een vrouw de Prijs mag ontvangen. Enkel Paula D’Hondt, Régine Beer, Carla Ronkes, Chris Bens gingen Lydia Chagoll voor. Zij past volledig in het rijtje, hoe klein dit ook is. Net zoals haar Prijs-voorgangsters dat elk op hun manier deden en doen heeft Chagoll haar leven lang racisme, discriminatie, uitsluiting en haat bestreden.

Chagoll deed – en doet- het met kunst en dan vooral met film en literatuur zoals haar recentste Ma Bister, trouwens een voorname factor om haar te bekronen. Heel haar leven lang heeft ze beschreven en verfilmd hoe vooral kinderen, vrouwen en zigeuners hebben geleden onder het naziregime. Dat gaf haar dan ook het morele recht om zich te mengen in de controverse die ontstond nadat Wim Distelmans een studiereis naar Auschwitz had aangekondigd. Zonder enig voorbehoud steunde ze Distelmans, toen die het slachtoffer werd van kwaadaardige en schandelijke verdachtmakingen. Luidop en duidelijk spreken, niet angstvallig zwijgen, dat is wat we moeten doen in deze tijden waar de leugen te vaak regeert, aldus de oproep van Walter Zinzen

De jury van de Prijs voor de Democratie kreeg nog meer pluimen. De jury onderstreept met de Prijs voor Chagoll de rol en het belang van de cultuur voor de opbouw van een harmonieuze samenleving, zoals die andere laureate van de Prijs, Paula D’Hondt, het noemde. Cultuur is geen “linkse” hobby, zoals de herauten van een kille, egoïstische, kale samenleving het noemen. Cultuur is als eten en drinken in een democratie, die naam waardig. Wat zal het lot zijn van de cultuur in het programma van de nieuwe Vlaamse regering? En hoeveel vakbondsleiders en ondernemers beseffen dat “Kunst Veredelt” zoals het in de feestzaal van de Vooruit, goed leesbaar voor iedereen, staat aangegeven?

 Zinzen loofde tenslotte ook de jury omdat ze met de Prijs voor de bejaarde Lydia Chagoll ook een signaal dat de vergrijzing niet noodzakelijk een probleem hoeft te zijn. Integendeel. Vijftig-, zestig-, zeventig- en tachtigplussers kunnen de samenleving nog heel bieden, niet alleen door hun ervaring, maar ook door hun creativiteit, door hun inzet, door hun gedrevenheid. Iedereen heeft wel minstens één talent. Ervoor zorgen dat iedereen, jong of oud, man of vrouw, hier geboren of elders, dat talent tot bloei kan brengen: ook dat is democratie. Ook dat heeft Lydia Chagoll haar leven lang nagestreefd.

Dit artikel werd eerst gepubliceerd op Gentblogt op 23 juli 2014

(c) Frank Bombeke (noreply@blogger.com) at August 14, 2014 10:18 PM

Kerygma

Deel 4, dat deel in de buitenlanden. #67daysofsummer

U dacht voorzekers: die is met vakantie, want het is daar zo stil. En u had gelijk, natuurlijk, slimme lezer.
Ik heb vreselijk veel geschreven, wegens snel door mijn boeken heen. Althans degene die niet werkgerelateerd of niet ingepikt door mijn lief die zelf geen boek had meegenomen waren, of licht teleurstellend (Julian Barnes, ik had schone herinneringen aan u, maar dat van die “Liefde enz.” dat is het toch niet, man), of frustrerend indien geen youtube bij de hand om allerlei muzikale verwijzingen op te zoeken.
Enfin. Veel geschreven, maar te tam om WiFi te zoeken voor iets meer dan het uploaden van een occassionele foto. U krijgt dus later de komende weken nog allerlei vakantieverhalen. #Laterposts zouden ze op bepaalde sociale netwerken zeggen.

Op dag 27 hadden wij vooral een vermoeiende dag, met veel autorijden. Gelukkig konden we ook eens van de autostrade af voor picnic bij een riviertje. Het eerste van vele.
Dag 26. Beats wegrestaurant. #67daysofsummer

Dag 28 was het echte begin van de vakantie, op een heerlijke camping waarover ik u later nog iets zal vertellen.

Dag 28. Aaah, les vacances.

Oh maar kijk, op dag 29 besloot ik u alvast te vertellen over die camping met het beeld dat mijn ochtend was, een week lang.

Dag 29: Goeiemorgen!

Op dag 30 zwommen we en zaten we in de zon.

Dag 30. By far de beste rivier ooit. #67daysofsummer

Dag 31 was cultuur, wegens bewolkt. Wat mijn aanstaande niet tegenhoudt om een korte broek te dragen. Dit is zijn eerste korte broek in 10 jaar, trouwens, want ik zie niet graag korte broeken. Maar sinds die ondertrouw is hij er precies wel gerust in, opeens.

Dag 31. Aanschouw: hoed en short. #67daysofsummer

Op dag 32 was er regen en deden wij Orange, waar we een vreselijk interessant museum bezochten over iets wat ik nu al vergeten ben. Maar de man leerde de dochter wel dat musea altijd plezant zijn.

Dag 32. Man leert kind wat niet mag in musea #67daysofsummer

Dag 33 was opnieuw zonnig, dus klommen wij een berg op, op zoek naar een kasteel. “Site” bleek de richting te zijn van een rotsklim-site, en ook de pijl naar gitaarspelende jonge mannen op de berg, borstvoedende moeders en een lief meiske dat wilde thijm offreerde aan de dochter. Rotsklimmers zijn hippies met een duurdere uitrusting, zo blijkt.

Dag 33. Schoon bergske beklommen. #67daysofsummer

Dag 34 bestond uit zwemmen en de zon, maar ge kunt niet elke dag dezelfde foto nemen, dus deed ik ons avondgedoe.
De gitaar had hij trouwens eigenhandig opnieuw in elkaar geknutseld na een incident op dag 30.

Dag 34. Hij de muziek, ik het eten #67daysofsummer

Ook dag 35 was er eentje van ijskoud water en veel leute. Een andere rivier, deze keer, want ik heb een boekske en daar staan de coolste ah neen ik mag dat niet vertellen want het is een geheime volgens Fiona.

Dag 35. Het wild swimming boek blijkt zijn geld meer dan waard. #67daysofsummer

Dag 36 werd gespendeerd in een hotel in de Provence. Er was eerder die week op de camping een horrornacht geweest met als ingrediënten Mistral en een bij yours truly blijkbaar onverwerkt pukkelpoptrauma. Het lief besloot wijselijk zijn hysterische vrouw preventief in een hotel onder te brengen bij de aankondiging van Zeer Zwaar Nachtelijk Onweer op de camping.

Dag 36. Het hotel is oud en ruikt naar luchtverfrisser, maar de sfeer is goed. En het regent niet in de Provence! #67daysofsummer

Dag 37. Ik zat in een zetel, las een boek, en liet me verzorgen. Einde.

Dag 37. Vreselijke verwondingen, maar gelukkig een uitstekende verpleegster. #67daysofsummer

Op dag 38 besloten we dat het al wel was met die luxe en reden naar Lac de Serre-Ponçon. Afgrijselijk toeristisch, maar wat blijkt: als ge 1600 meter stijgt merkt ge daar niks meer van.

Dag 38. Wel bonjour nieuwe berg. #67daysofsummer

Soms kwamen we onze berg af, voor pizza of een bootje. Zoals op dag 39.

Dag 39. Precies de blaarmeersen. In het groot. Met meer bergen. #67daysofsummer

Meestal echter gooiden we stenen naar wilde rivieren (dag 40),

Dag 40. Dat van nooit genoeg wilde rivieren. #67daysofsummer

of we namen een kabellift in een skigebied naar nog hogere bergen (dag 41),

Dag 41. Liefde, bovenop een berg. #67daysofsummer

of we zwommen gewoon in ons eigen lac. 1000 keer kleiner maar een miljard keer leuker dan beneden (dag 42. En ook alle andere dagen, eigenlijk.)

Dag 42. Had ik eigenlijk het zwembad van de camping al getoond? #67daysofsummer

Dag 43 staat bij ons bekend als “de dag dat i. toegaf en eindelijk botinnen aandeed in plaats van teenslippers.” De volgende dag was dat weer over, geen paniek.

Dag 43. Rusten op de top. #67daysofsummer

De dochter heeft mijn kleed gestolen op dag 44. Ik las een boek, zwom in het meertje en keek naar hoe ze danste in de Alpen.

Dag 44. Ik dacht dat het nog tien jaar zou duren voor ze mijn kleren zou stelen. #67daysofsummer

Op dag 45 besloten we dat we genoeg hadden geluierd en dus bezochten we een fort. Dat was leuk, vooral omdat ge in forten goed kunt spelen.

Dag 45. Monsters. #67daysofsummer

Dag 46, bergmeertje, zon, ge kent het ondertussen, toch?

Dag 46. Afscheid van een topbergmeer. #67daysofsummer

Dag 47 was kilometers vreten. En halve broodjes met lange tanden.

Dag 47. Een tankstationbroodje van 650 euro gekocht. Niet te vreten, maar we leven van de liefde. #67daysofsummer

En vandaag is dus dag 48. Thuis. Met een chaos om u tegen te zeggen. Kamperen is leutig, jongens, maar aan die natuur hebt ge verdorie veel opkuis.

Dag 48. Home sweet home. #67daysofsummer

(c) i. at August 14, 2014 08:11 PM

Michel Vuijlsteke

Korla ‘maar allez jong’ Pandit

Op de soundtrack van mijn jaren 1980 staat Korla Pandit voor eeuwig gegraveerd. Ik dénk dat ik er op gekomen was omdat ik door de selectie Indische klassieke muziek was geraakt in de bibliotheek en dus maar naar andere Indisch-achtige dingen zocht (in die tijd, beste kijkbuiskinders, was er nog geen internet en waren er maar vier manieren om nieuwe muziek te leren kennen: de platenbak van uw ouders, de radio, cassetjes ruilen met vrienden, en de mediatheek van de bibliotheek).

Korla Pandit deed geen Indische klassieke muziek — verre van Indische wat dan ook, dacht ik, maar het was evenmin ‘van hier’. Als het met iéts te vergelijken was, dan was het misschien in de verte met Bo Hansson en stukken Pink Floyd en psychedelische muziek. Maar dit was van decennia vroeger! Ik had alleen de platenhoes om mij een beeld te maken van de muziek, ik wist geeneens dat het een televisioneel fenomeen was in de jaren 1950 (ook Wikipedia of Google bestonden niet, als het niet in de Encyclopedie in de bibliotheek stond en mijn ouders kenden het niet, was het verloren moeite om er naar te zoeken).

En dan waren er vele jaren later Youtube en de exoctica-lounge-revivial en Ed Wood en alles, en kon ik ene bewegend beeld op de muziek plakken:

Ik was niet teleurgesteld, da’s het minste dat ik kan zeggen. (Op de klankkwaliteit na dan.)

Maar ziet nu! Een documentaire! En volg vooral tot ergens voorbij het midden voor een van harte maar allez jong:

The post Korla ‘maar allez jong’ Pandit appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at August 14, 2014 05:41 PM

Sofinesse

Het Basiliaans, part I

Wat een ongelooflijk zot proces is dat toch, om te leren babbelen. Basiel is er laat aan begonnen en voert nog steeds conversaties waar we de ballen van begrijpen, maar hij slaagt er elke dag wel beter in om zich woordelijk verstaanbaar te maken. Om het niet te vergeten, omdat het zo grappig is, omdat het vast leuk is als hij 16 is om dit terug te lezen, heb ik een paar van zijn topwoordjes opgelijst.

Ontitu = confituur (Hij eet graag, ons jongetje)

Anijoen = camion (Op dit woord hebben we lang moeten zoeken, maar toen hij het altijd zei op het moment dat er eentje passeerde op tv of in het echt en er ook heel duidelijk naar wees, zijn we ondertussen vrij zeker dat het ‘camion’ is. We hebben nog geprobeerd voor vrachtwagen, maar helaas.)

Bommetje = boterhammetje

Bush = de bus (Even enthousiast als bij andere voertuigen. Als hij dat ziet wordt hij even gek, wijst als een bezetene en roept “bush! Bush!” tot als wij zeggen:” ja, dat is de bus”)

Bommer = brommer (Ongelooflijk hoe snel hij die ziet of hoort, hij zit soms al te wijzen als ik in de verste verten nog geen bommer kan bespeuren. Hij heeft het altijd bij het rechte eind. Note to self: proberen zelf niet bommer te zeggen, omdat het zo leuk is)

Piets = fiets (Valt het op dat hij nogal zot is van alles wat rijdt?)

Pamperrrrr = pamper (We zitten al met een Gentse r op het einde van een woord, als hij er de nadruk wil op leggen. Zou dat nog over gaan? Maken we nog kans op een tongpunt-r?)

Indje = kindje (Hij zegt het ook vlotjes tegen oudere kinderen, alsof hij zelf al bijna tegen de puberteit aanleunt. Alleen bij hele kleintjes zegt hij ‘baby’.)

Poepe = moeke (Dat blijft grappig, echt waar)

IMG_3044

Auto’s en brommers kijken. Hij gaat heel graag op pensioen zijn.

Hij zegt ook al wat zinnetjes, maar het leukste is toch wel als hij iets kwijt is. Dan loopt hij bijvoorbeeld door het huis te roepen: “Bal, waa ben je?”. Om te smelten!

Hij heeft ook altijd honger en kan al heeeel lang “Nog eentje” zeggen. Een mens kiest zijn woorden blijkbaar goed uit!

(c) Sofinesse at August 14, 2014 02:20 PM

allesovergent.be

BOKSEN ONDER DE STADSHAL

J&P EVENTS organiseert een nieuw concept: "STREET BOXING". Dit gebeuren is voor iedereen gratis en geldt ook als een wederdienst van JUNIOR BAUWENS...

(c) forumbericht at August 14, 2014 11:14 AM

Mister T. rekent zondag op recordopkomst

Recreatief triathlon zit in het Gentse duidelijk in de lift en dit ervaren ook de organisatoren van de 'Mister T. Sporta Triathlon', die naar zondag 1...

(c) DiDae at August 14, 2014 11:14 AM

gentblogt.be

Hiroshima-Nagasaki herdenking op Gras- en Korenlei – 9 augustus 2014

“ ’t Zijn harde tijden, als d’ oorlog woedt in ’t land”, zo citeerde mijn grootvader uit een gedicht over de waan van de oorlog. Het is niet vanzelfsprekend om 69 jaar na datum de slachtoffers van de nucleaire bombardementen op de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki te gedenken, zeker niet nu de oorlog volop woedt. Strikt genomen niet in eigen land, maar toch aan de Europese grenzen (Oekraïne/Rusland) en alleszins binnen het bereik van de sociale media (Syrië/Irak, Palestina-Israël) en in de harten van de mens. Het doet pijn om uitgerekend 100 jaar na het uitbreken van WO I geconfronteerd te worden met (opnieuw) de onmacht van de wereldgemeenschap om aan die ‘mediagenieke’ conflicten én de andere conflicten die nu even onder de radar blijven, een eind te maken.

De jaarlijkse Hiroshima-Nagasakiherdenking in de Gentse binnenstad is een initiatief van Vredesoverleg Gent om de honderdduizenden slachtoffers van de kernwapens te gedenken én te streven naar algemene nucleaire ontwapening.
Na het vredesconcert met De 2de Adem in de Sint-Niklaaskerk werd de herdenking verder gezet met veel én aandachtig volk aan de Gras- en Korenlei aan de Sint-Michielshelling, twee korte toespraken en de tewaterlating van lampionnen op het water van de Leie om de doden te herdenken.

Vrede-1 Vrede-2 Vrede-4

Namens het Gents stadsbestuur dankte schepen en waarnemend burgemeester Elke Decruynaere het Vredesoverleg Gent om de aandacht te blijven vestigen op de nucleaire gruwel (kernenergie, kernafval, kernwapens, kernrampen) en de impact ervan op toekomstige generaties. Elke Decruynaere bekeek deze herdenking door de ogen van een kind. In al hun onschuld en kwetsbaarheid staan kinderen symbool voor de waanzin van de oorlog die iedereen en alles treft. Zowel militaire als burgerlijke doelwitten, zowel moeders, vaders, zonen en dochters. En eens moet je dat oorlogsverhaal, soms gedwongen door de onvermijdbare actualiteit zoals nu in Gaza, toch aan je kinderen vertellen. Omdat je hoopt dat door niet te vergeten, de geschiedenis zich niet zal herhalen.

Elke Decruynaere wil de kernwapens de wereld uit. Want hun dreiging blijft. In plaats van te investeren in steeds dodelijker technologie moeten we juist investeren in diplomatie en overleg.
De wereld staat opnieuw in brand. We slagen er als mensheid niet in om genocides voor te zijn, militair opbod te ontkrachten. En ze verwees naar Abdullah, een jongetje (uit België?) op het Tv-nieuws van die dag, dat later geen kapper of brandweer man wilde worden, maar de keuze had tussen jihadstrijder of martelaar bij een aanslag.
Tot slot deed schepen Decruynaere een dubbele oproep. Laat deze bijeenkomst niet louter een herdenking maar ook een actie zijn, een krachtige oproep om kernwapens de wereld uit te bannen. En laat kinderen nog kind zijn. Laat ouders niet vrezen voor het leven van hun dochter, van hun zonen.

Vrede-6 Vrede-5 Vrede-3 Vrede-7

Pieter Teirlinck wees er namens Vredesoverleg Gent op dat er nog steeds 16.000 kernwapens zijn op de wereld. Daarvan liggen er 20 Amerikaanse kernwapens in België, elk 10 maal krachtiger dan de bom op Hiroshima. Nochtans ondertekende ook België 44 jaar geleden het zogenaamde non-proliferatieverdag (niet-verspreidingsverdrag) waarin de kernwapenstaten beloofden te ontwapenen, en de niet-kernwapenstaten in ruil beloofden zich geen kernwapens aan te schaffen.
Verder moesten er volgens dit verdrag onderhandelingen beginnen, die moeten leiden tot een verbod op kernwapens. België is in deze niet de flinkste van de klas, toont geen initiatief of werkt ronduit tegen. Het schendt bovendien het artikel 2 van het verdrag dat de opslag van kernwapens in een niet-kernwapenstaat als België verbiedt. En als klap op de vuurpijl bereidt België de aankoop ter waarde van 6 miljard euro voor van nieuwe gevechtsvliegtuigen F35 die de gemoderniseerde kernbommen moeten ‘afleveren’.

België kan op de nieuwe herzieningsconferentie in 2015 over kernwapens in New York geen schitterend palmares voorleggen. Dan scoorden landen als bijvoorbeeld Oostenrijk en de Marshalleilanden beter. Pieter Teirlinck deed een oproep tot de aanwezige gemeenteraadsleden en parlementsleden (wij zagen er van sp.a, CD&V en Groen – sorry voor de anderen die we in het talrijke publiek niet onmiddellijk opmerkten) om ervoor te zorgen dat de toekomstige federale regering zich engageert om het starten van een kernwapenconventie mogelijk te maken. Ook moet de nieuwe regering met de Verenigde Staten afspraken maken om zo snel mogelijk hun kernwapens terug te trekken uit ons land. Pieter Teirlinck riep het brede middenveld op om nee te zeggen tegen de mogelijke aankoop van de nieuwe F35-vliegtuigen.

Na de toespraken lieten de aanwezigen 69 lampionnen (1 voor elk jaar sinds de kernbommen op Japan) te water om naar Oosterse gewoonte de doden van Hiroshima en Nagasaki en bij uitbreiding alle oorlogsslachtoffers te gedenken. De ingetogen ceremonie werd van op de houten gondel van Viadagio vzw van Ip Man muzikaal begeleid door de Japanse sopraan Kyoko Ishida en de harpiste Lakhsmi Mathieu. Heel toepasselijk hoorden we van Lakhsmi het lied Twee Koningskinderen “Het waren twee koningskinderen, zij hadden malkander zo lief. Zij konden bijeen niet komen, het water was veel te diep.”

http://vredesoverleggent.org/

http://www.de2deadem.info/
https://www.facebook.com/kyoko.ishida.948
http://www.lakshmi.be/
http://www.viadagio.be/

(c) Frank Bombeke at August 14, 2014 09:43 AM

Nieuw experiment in Gent: vijf straten willen auto twee maanden zoveel mogelijk weg

Vijf straten in de Pekelharingwijk worden twee maanden lang de ‘Leefwijk De Pekelfabriek’. Daarmee trekken ze het concept van de Leefstraten door. Auto’s zijn er die tijd eigenlijk niet welkom, al kunnen ze wel nog door.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at August 14, 2014 09:11 AM

Extra folie tegen hardnekkig lek in vijver Citadelpark

De vijver in het Citadelpark krijgt een extra folie om het lek te dichten. Die folie wordt binnenkort geplaatst. In het najaar zou de gerenoveerde vijver dan klaar moeten zijn.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at August 14, 2014 09:09 AM

Gent Festival van Vlaanderen maakt programma OdeGand 2014 bekend

Op zaterdag 13 september zal OdeGand voor het twaalfde jaar op rij zorgen voor een feestelijke opener van Gent Festival van Vlaanderen en daarmee ook van het nieuwe cultuurseizoen. Terwijl muziekliefhebbers met hun OdeGandpas vorig jaar op tien verschillende locaties in de stad van concerten konden genieten, zijn dat er dit jaar veertien. Ook het slotspektakel breidt uit en krijgt een uitgebreid voorprogramma.

Lees meer bij De Gentenaar

Het volledige programma vindt u op de website van OdeGand

(c) Redactie at August 14, 2014 09:08 AM

Michel Vuijlsteke

Verbouwingen: kaum zu glauben, aber wahr

Yo ho ho en een fles rum! Ik kwam gisteren thuis en het eerste dat ik zag was dit:

Puin! Vuiligheid! In andere omstandigheden zou dat slecht nieuws zijn, maar in deze omstandigheden is dat enoooorrrmmmm goed nieuws: dat wil zeggen dat ze er namelijk écht aan begonnen zijn. En jawel, de gevel ziet er nu zó uit:

Er is al een heel stuk pleisterresten afgehaald, en bovenaan ziet het er helemaal naakt uit:

Ik vind het zelfs een beetje gevaarlijk naakt, met al die gaten en ontbrekende stenen en trekijzers die gelijk nergens aan trekken, maar ik ben ervan overtuigd dat die mensen weten waar ze mee bezig zijn. :)

The post Verbouwingen: kaum zu glauben, aber wahr appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at August 14, 2014 08:33 AM

Fietsbult

Fahrradzeit (11): mengen

Het mengen van fiets- en autoverkeer wordt in Gent al jarenlang bewust toegepast.
Dat levert soms verhitte discussies op tussen idealistisch denkende ambtenaren en zich gesandwicht voelende fietsers.
De ene denkt vanuit de fitte assertieve fietser.
De andere vanuit de niet-assertieve fietser, vaak als bezorgde ouder.
“Gesandwicht” is nog een eufemise.
De fiets als snelheidsremmer, ja!
Het sluitstuk van dit mengbeleid – correcte politiecontroles- is namelijk afwezig.
Een achillespees om U tegen te zeggen.

De beleidslijn om ook voetgangers en fietsers te mengen kon je afgelopen jaren lezen in nieuwe fietspaden in parken (bijvoorbeeld het Keizerpark of Portus Ganda).
Daar was ik geen voorstander van.
Too many conflicts.
“Elk zijn plaats” leek me logischer.
Ook de waslijst klachten over fietsers op het voetpad baarde me zorgen.
Enerzijds had ik begrip voor voetgangers die kloegen dat “hun domein” niet meer van hen was.
Anderzijds zag ik uit mijn keukenraam hoe fietsers vaak de keuze hadden tussen geblokkeerd zitten in een autofile, of zich op het voetpad “gooien”.
Wie in mijn straat woont kent het begrip canyon-vervuiling.
In het dialect: een ottostinkstroate.
Ik twijfel om vanaf september ‘s morgens een stofmaskertje voor m’n neus en mond te schuiven.
Lady L merkt bij het lopen het verschil van luchtkwaliteit met Leipzig.

In Dresden en Leipzig zag ik een ander concept van ruimtegebruik.
Groot verschil met Gent: de straten en voetpaden zijn er meestal véél breder dan bij ons.
Voetgangers en fietsers delen zeer evident dezelfde “ruimte”.
Soms het voetpad.
Soms de voetgangerszone.
Ook in parken.

18jun14, 15u25, Dresden

18jun14, 15u25, Dresden

18jun14, 15u26, Dresden

18jun14, 15u26, Dresden

18jun14, 15u28, Dresden

18jun14, 15u28, Dresden

18jun14, 15u34, Dresden

18jun14, 15u34, Dresden

24jun14, 16u43, Leipzig

24jun14, 16u43, Leipzig


Ook verkeerslichten zijn hierin duidelijk:
18jun14, 21u58, Dresden

18jun14, 21u58, Dresden


Het werkt, in die twee steden toch.
Volgens mijn oppervlakkige (!) vakantiewaarneming gaat dat vlotjes.
Enig minpunt: koning auto is er keizer.
Beschouw dit als een waarneming, niet als een waardeoordeel, vermoedelijk ook niet de volle waarheid, want zonder cijfers over eventuele ongevallen of ongenoegen tussen voetgangers en fietsers.
Maar het kietelde me wel.
En deed mijn mening over mengen van voetgangers en fietsers opschuiven.
Het kan dus, vrij harmonisch.
Het magische woord is “aangepaste” snelheid.
Fietsers horen dat begrip te kennen, en met degelijke remmen kunnen stoppen voor elke opduikende voetganger.
Zeker voor kinderen, een evidentie.
Maar ook voor touristen.
Ook voor shoppers.
Dat zijn twee stedelijke “doelgroepen” die zich even grillig verplaatsen als -euh- kinderen.
En nee, de argumenten “ik heb nooit een ongeval” en “ik kan zeer goed rijden” klinken te bekend in de oren.

Het merendeel van de Gentse fietsers rijdt “aangepast”.
Is ook hier een degelijk politioneel sluitstuk nodig om de kleine minderheid slalommende racers in te tomen?
Voorlopig -voorlopig- lijkt me dit geen prioriteit.
In de toekomst zeker wel.
Hoe meer fietsers er zijn, hoe meer potentiële conflicten tussen fietsers.
Want niet alle fietsers zijn heilig.
Assertieve fietsers zullen moeten leren fietsen tussen de groeiende groep niet-assertieve fietsers.
“Hazen” horen zich aan te passen aan “slakken”.
Anno 2014 kan een grotere zichtbaarheid van de fietsbrigade op hoofdfietsroutes in de ochtend- en avondspits al veel betekenen.
Voor alle weggebruikers.
Ook voor foutparkeerders op fietspaden.


Tagged: Duitsland, fiets, fietsen, mengen

(c) yves at August 14, 2014 06:00 AM

gentblogt.be

Update De Krook

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at August 14, 2014 04:54 AM

August 13, 2014

Elke Decruynaere

Foto's bezoek speelstraten

Vandaag ging ik op bezoek bij enkele speelstraten. Deze zomer zijn er bijna 100 in Gent. Dat is een absoluut record!

Een kleuter die leerde fietsen, een peuter die zijn eerste sprongen waagde op een springkasteel, tieners die jongleerden met de Circusplaneet... en veel tevreden gezichten bij de ouders die ook volop genoten van 'hun' speelstraat.

 Bij de organisatie komt heel wat kijken: het verkeersvrij maken, spelmateriaal, handtekeningen en vrijwilligers verzamelen... Werkpunt voor volgend jaar zijn de hekkens. Sommige straten moesten wachten op hun hekken of moesten het stellen met een hekken te weinig om de straat goed af te sluiten. De speelstraten lijken zo slachtoffer te worden van hun eigen succes maar dat pakken we aan

Met dank aan de honderden 'peters en meters', de Jeugddienst, Max Mobiel, collega Filip Watteeuw en het Mobiliteitsbedrijf die allen hun schouders zetten onder de speelstraten. 

 

Bevoegdheid: 

(c) redactie at August 13, 2014 07:57 PM

gentblogt.be

Gent krijgt langste graffitimuur ooit

graffitijamOp zaterdag 23 augustus zal een groot graffiti-event doorgaan in Gent. Plaats van het gebeuren is in de tramdoorgang en de parking van het museum Dr. Guislain. Het evenement is een samenwerking van Graffiti vzw en de stad Gent.

Al jarenlang is de tramdoorgang een stuk niemandsland dat de Bloemekenswijk verbindt met het centrum van Gent. Helaas is het ook een plek waar vandalisme en sluikstorten welig tierig. Graffiti vzw en de Stad Gent sloegen daarom de handen in elkaar en ontwierpen een uitzonderlijk project voor de opfrissing van deze transit. In het voorjaar organiseerde Graffiti vzw samen met vzw Jong een graffititraject voor de kinderen en jongeren uit de Bloemekenswijk. Tijdens Urban Bloemekenswijk leerden de kleine bewoners de kneepjes van graffiti. Het traject maakte ook de hele buurt warm voor wat volgen zou: een levendige graffiti-jam waarmee de saaie doorgang een frisse en duurzame invulling zou krijgen.

De muren van de tramdoorgang worden al langer gebruikt voor illegale graffiti. Met een jaarlijkse graffiti-jam willen de organisatoren op een positieve en legale manier graffiti-kunstenaars een kans geven om hun talent in de kijker te zetten. Dit jaar zetten van 16 tot 22 augustus zowel bekende als minder bekende crews, geroutineerde en beginnende graffiteurs uit binnen- en buitenland de meer dan 1200 m² muur om in een kleurrijk kunstwerk. Tijdens het spuitwerk is de doorgang om veiligheidsredenen niet toegankelijk voor het publiek, maar aan beide uitgangen zal je de graffiteurs wel in actie kunnen zien.

De hele graffiti-jam wordt afgesloten met een bruisend feest op 23 augustus waarop iedereen welkom is. Tussen 13u en 20u kan je de kunstenaars de laatste hand zien leggen aan hun werk. Om 17u wordt de muur dan officieel geopend door schepen van cultuur Annelies Storms. Maar er valt uiteraard ook meer te beleven. Chase urban music stage voorziet optredens en dj-sets van Fatih, Mocambo Trio, dj Azer en dj MR Leenknecht. Bezoekers kunnen deelnemen aan begeleide graffititochten en workshops, rondlopen op de urban bazaar of gewoon genieten van de sfeer met een hapje en een drankje.

Meer info over de graffiteurs, de muziek, de workshops en de urban bazaar lees je op:
Website: http://www.graffitivzw.be/nieuws/graffiti-event
Tumblr: http://graffitigent.tumblr.com/

 

(c) ElsS at August 13, 2014 05:57 PM

Michel Vuijlsteke

Verbouwingen: here we go again!

We waren eind de jaren 1990 op zoek naar een huis, en we hebben dat op ons gemak gedaan. Niet snel snel iets kopen, maar een hele reeks huizen gezocht en bekeken en waar we geïnteresseerd waren, met een architect onder de arm opnieuw gaan bekijken.

En toen was er een collega die zei dat een vriendin van haar moeder een huis te koop had. Iets dat een hele familie gekocht had voor een zoon die ondertussen gestorven was, en dat het op de markt zou komen.

Ik ben met mijn collega gaan kijken, een middag, en ik was verkocht: een klein, oud, krakend, donker huis aan een kasseiweggetje in een verlopen en verloederd stuk Gent waar ik nog nooit geweest was, zelfs al was het in het centrum. De inkom was een krakkemikkige deur, die uitgaf op een lange donkere gang met op het einde een donker koertje dat ingenomen was door een remise vol rotzooi, en achter de remise een klein bouwvallig huisje.

Vanuit het bureau naar de keuken (en Piep) Niets veranderd in badkamer De gang naar de voordeur De gang vóór de verbouwingen Sandra in de keuken 476650624_9b9b22e828_o Stof en kabels Schouw weg Leidingen in keuken

Op het gelijkvloers van het hoofdhuis waren er twee ruimtes naast de gang: een benepen keuken, en een lang soort sas naar een klein voorplaatsje. Tussen de twee een nauwe steile trap naar boven, en daar: de plaats die mij meteen deed zeggen “verkocht!” — een grote living, met drie vensters op de straat, met zware houten balken. En dan nog een jaren 1970-badkamer, een slaapkamer, en een trap naar een grote, lege zolder.

Het heeft nog wat voeten in de aarde gehad, maar minder dan een jaar later was het huis van ons. En konden we beginnen verbouwen.

De eerste verbouwingszaken waren niet ingewikkeld: nieuw water, nieuwe elektriciteit, nieuw sanitair. De remise op de koer heb ik nog zelf afgebroken — een golfplatendak ontmanteld, muren ingesmeten, bijna verpletterd geraakt, the works.

En dan hebben we een toilet toegevoegd beneden, de muur tussen de keuken en de gang afgebroken waardoor de keuken groter werd, een nieuwe vloer gelegd op het hele gelijkvloers, een nieuw onderdak en isolatie gezet, en twee kinderkamers en een toilet bijgebouwd in de zolderruimte. Het achterhuis werd zo ongeveer volledig herbouwd, onder meer na een accidentje waarbij het hele dak en de zijmuren ingestort waren.

Fase 1 afgewerkt begin 2004, en dan even gepauzeerd.

Enfin ja, ik zeg “even”, ik bedoel: vier en een half jaar. Dan hebben we de keuken, die er zo uitzag:

verbouwd tot hij er zo uitzag

…waarbij meteen de trap van de ene kant naar de andere kant van het huis verhuisd werd, en de living een nieuwe vloer kreeg:

Ondertussen was ook onze straat zelf verbouwd: de kasseien, het scheve en te smalle trottoir en de aan twee kanten geparkeerde auto’s weg, een nieuwe straat en woonerf in de plaats.

12952006_97ebcff702_o 108404981_d1a9adcf6b_o 14077949127_aaca953332_k (1)

Fast forward nog eens vier jaar: in 2012 hebben we de living verbouwd, met nieuwe meubels en een nieuw plafond en alles.

De schouw afgebroken, een zekere lichte paniek toen bleek dat de balken allemaal kapot waren, maar alla, het resultaat was in orde:

8003111522_6ee295d205_k 8003174466_7bd2535661_k (1) 8003170425_950080ea5c_k (1) 8020558630_8473f1fe6e_k (1) 7558179140_05f926d171_k

Tegelijkertijd hebben we ook in het achterhuis een nieuwe vloer gelegd, of beter: de vloer die er lag, vastgezet, en dan wat Ikea-meubels ingeduwd:

7321292934_f5c454076e_k 7321294162_21bc10fc81_k 7321295950_778ec27779_k 7321299864_08ad34c07d_k 7321289902_cf5d95ba06_k (1)

…terwijl we op het gelijkvloers een bibliotheek gemaakt hebben ook met Ikeakasten:

…en in de kamer vooraan op het gelijkvloers een bureau hebben gemaakt met een logeerbed:

7366501216_69d50c5640_k 7366496230_8538761353_k

En dus is de stand van zaken vandaag:

  • aan de ene kant: kinderkamers in orde (op de vloer na), living min of meer klaar (moet nog gepleisterd worden en geverfd), keuken en bureau grotendeels in orde, achterhuis beneden op te ruimen maar voor de rest in orde.
  • aan de andere kant: badkamer en onze slaapkamer nog zo ongeveer in dezelfde staat als toen we het huis kochten, koer/tuin overgroeid en volledig te herdoen, dak veel te oud, voorgevel en achtergevel te restaureren

Gisterenochtend stonden er plots drie man van de aannemer aan de voordeur, en kijk nu wat ik gisterenavond zag aan onze achtergevel:

De achtergevel op 12 augustus 2014

Een stelling! En ladders! En dingen!

De plannen voor deze ronde verbouwingen zijn:

  1. Achtergevel restaureren (hervoegen, stenen vervangen, schilderen)
  2. Achtergevel op het gelijkvloers uitbreken
  3. Funderingen aanpassen en watnog
  4. Glasbouw zetten om de keuken een paar meter groter te maken
  5. Voorgevel restaureren
  6. Dak aanpakken

En het was trouwens al direkt prijs, qua farcen, deze ochtend! Bovenaan de achtergevel ziet het er zo uit:

…en volgens de expert is dat géén goede stand van zaken voor een nok. En zal die moeten hermaakt worden.

Hoera! We zijn nog niet begonnen en we hebben al onvoorziene extra kosten!

 

The post Verbouwingen: here we go again! appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at August 13, 2014 03:48 PM

allesovergent.be

Pakkend afscheid van ‘Biker Boy’ Marc Dhossche

In het crematorium Westlede is op pakkende wijze afscheid genomen van de 60-jarige Marc Dhossche. Deze populaire 'biker boy avant-la-lettre' stierf im...

(c) DiDae at August 13, 2014 11:14 AM

Ivan Deboom

het STOP-principe in het klad

[Dit stukje verscheen eerder bij Fietsbult -- met een aantal interessante toevoegingen in de commentaren.]

Vorige week was ik als fietser op het Nederlandse waddeneiland Schiermonnikoog, dat is een autoluw eiland waar vreemd genoeg heel wat personenwagens, bestelwagens en taxi’s rondrijden. En toch was dit op geen enkele manier storend.

Hoe dat komt?
Eenvoudig: het STOP-principe is in Schiermonnikoog niet vrijblijvend, het is daar realiteit. En ook in de meeste Nederlandse steden ‘aan wal’ blijkt dat concept keurig ingeburgerd.

Dit mobiliteitsprincipe (dat stappers en trappers voorrang geeft op openbaar vervoer en personenwagens) werd hier in Vlaanderen ondermeer opgenomen in VIA (‘Vlaanderen in Actie’ – Pact 2020) maar blijkt in praktijk een knipoog naar wijlen Gaston Eyskens. Die vergeleek principes met scheten: iets om zolang mogelijk op te houden in gezelschap om nadien fijntjes los te laten als niemand het merkt.

Kijken we naar Gent: in die stad is het STOP-principe dode letter. Het (openbaar) vervoer krijgt er meestal voorrang op stappers en trappers (schrijnend voorbeeld: het beboeten van fietsers in de Kortrijksepoortstraat). Maar zelfs in de autovrije kuip van Gent ben je als fietser of voetganger niet veilig voor bussen en trams. Als politieke leek komt het mij voor dat een stedelijk mobiliteitsbeleid zich heeft te schikken naar de grillen van De Lijn, onder goedkeuring van de Vlaamse Regering.

Schepen Filip Watteeuw rest nu nog 4 jaren om mij daarin tegen te spreken, ik hoop het van harte.

Druk verkeer in de dorpskern van Schiermonnikoog.

Druk verkeer in de dorpskern van Schiermonnikoog.

“Helaba, zo’n eiland is niet te vergelijken met een stad hé!”

Echt niet? Ik vind anders van wel.
Een stad = een eiland. De R4 = de zee.

Dit is mijn idee: van zodra je voet zet op het eiland, dus de binnenkant van de R4, volg je de STOP-regels. Het is wat Tim zegt: het STOP-principe kan je eenvoudig toepassen maar je moet wel moedige keuzes durven maken. En die keuzes vervolgens durven opleggen aan De Lijn en aan andere weggebruikers.

Als ik de mobiliteit op Schiermonnikoog wil vertalen naar stad Gent, dan werkt dit als volgt: de auto / taxi / bus blijft ALTIJD achter de fietser of voetganger, tenzij die fietser of voetganger zich op een afzonderlijke strook bevindt.

Dus voor de straten waar er (zogezegd) onvoldoende plaats is om een afzonderlijk fietspad aan te leggen: geen probleem, auto’s blijven er achterop en rijden dus ca. 10 à 15 km/u. (voor een goed begrip: een fietspad is een fietspad, een suggestiestrook is geen fietspad)

Maar ik denk niet dat er één bewoner van Schiermonnikoog ooit al van het STOP-principe gehoord heeft. Wat zou het? In plaats van het principe op te nemen in een actieplan met natte winden, brengen ze het gezond verstand in praktijk. Natuurlijk is dat gemakkelijker op een plaats waar de critical mass al is bereikt. Maar dat is dan weer een ander verhaal, namelijk dat van de kip en het ei.

Ik was niet overdonderd door de honderden fietsende kinderen op mijn pad, ik was wel van mijn karnemelk omdat ik in die hele week op Schiermonnikoog niet één kind met een helm heb zien fietsen. En dit terwijl er steeds meer landen de fietshelmplicht invoeren zonder zich af te vragen waarom het zo onveilig is om zonder helm te fietsen. (namelijk: auto’s die fietsers mogen inhalen bij gemengd verkeer)

Gevaar los je op door het gevaar weg te nemen, niet door je beter te wapenen.


Gearchiveerd onder:mobiliteit Tagged: gent, mobiliteit, STOP-principe, VIA, Vlaanderen, Vlaanderen in Actie

(c) Ivan Deboom at August 13, 2014 10:08 AM

Veerle's Blog

Soulwax - NiteVersions 2005

Soulwax - NiteVersions 2005

Album Anatomy is an exploration in the art of reduction.

via Album Anatomy

August 13, 2014 09:01 AM

Kitten = heart melting

Kitten = heart melting

Smitten!

via Torso Vertical

August 13, 2014 08:53 AM

Bob Dylan

Bob Dylan

Found while browsing Etsy.

via visualconversation

August 13, 2014 08:46 AM

Sot down and enjoy the view

Sot down and enjoy the view

Wanderlust!

via linxspiration

August 13, 2014 08:34 AM

gentblogt.be

Minder wijken autovrij op Autoloze Zondag

Autoloze Zondag vindt dit jaar (14 september) plaats in een kleiner deel van het centrum. Anders dan in 2013, is de auto wel nog welkom in de wijken Ekkergem, Blandijnberg, Zuid, Heirnis, Sint-Macharius, Heilig Kerst en Rabot. Volgens schepen van Mobiliteit Filip Watteeuw (Groen) is dat een bewuste keuze.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at August 13, 2014 08:25 AM

Albert Heijn volgend jaar op Korenmarkt

Het is nu ook officieel bevestigd: supermarktketen Albert Heijn opent volgend jaar een nieuwe winkel in de kelder van de Post Plaza, op een toplocatie op de Korenmarkt. Welke andere winkels er nog komen, is nog niet bekend.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at August 13, 2014 08:24 AM

Zaterdag start werk aan ‘grootste graffitikunstwerk van Gent’

Twaalfhonderd vierkante meter, zo groot wordt het kunstwerk dat een leger van zestig graffiti-kunstenaars volgende week gaat maken in Gent. Een week lang zal het duren om het volledige werk te maken, in een tramdoorgang nabij de Ferrerlaan. Het zal bovendien enkel legaal te bezichtigen zijn van op de tram.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at August 13, 2014 08:23 AM

Aan de toeristen in Gent: tien tips om u te gedragen als een local

Toeristen die Gent bezoeken kunnen zich maar beter gedragen als een Gentenaar, dat is alvast de raad die het nieuwe jongeren-stadsplan van Use-It geeft aan toekomstige bezoekers. ‘We houden eigenlijk van iedereen in Gent, zelfs toeristen. Tenminste, als ze zich niet gedragen zoals een toerist’, klinkt het. Dit zijn de tien tips van Use-It om u als een Gentse local te gedragen.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at August 13, 2014 08:22 AM

File bij de DIV in Gent: om 5 uur ’s ochtends al in de rij

Wie iets moet regelen in het Gentse DIV-kantoor moet deze zomer geduld hebben, veel geduld. Het kantoor is telkens maar een halve dag open. Resultaat: elke ochtend lange wachtrijen. ‘Wie als eerste aan de beurt wil zijn, komt best al rond 5 uur’, klonk het maandagochtend bij wachtenden aan het kantoor.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at August 13, 2014 08:21 AM

Veerle's Blog

Jaguar Shark

Jaguar Shark

These series keeps getting better and better.

via ICON

August 13, 2014 08:21 AM

La Doyenne

La Doyenne

‘The climber’s classic’, Liège-Bastogne-Liège is also known as La Doyenne ‘The Oldest’.

via The Handmade Cyclist

August 13, 2014 07:55 AM

Design is Equal Parts Idea and Craft

Design is Equal Parts Idea and Craft

Truth.

via Allan Peters

August 13, 2014 07:36 AM

Endre Berentzen II

Endre Berentzen II

Part of the visual identity for the Bergen International Festival.

via grain edit

August 13, 2014 07:30 AM

Kerékagy blog header

Kerékagy blog header

Love how the shadow part is done.

via Csaba Gyulai

August 13, 2014 07:24 AM

Argentina 78

Argentina 78

Lovely.

via Neil Stevens

August 13, 2014 07:12 AM

Fietsbult

Het STOP-principe in het klad

Vorige week was ik als fietser op het Nederlandse waddeneiland Schiermonnikoog, dat is een autoluw eiland waar vreemd genoeg heel wat personenwagens, bestelwagens en taxi’s rondrijden. En toch was dit op geen enkele manier storend.

Hoe dat komt?
Eenvoudig: het STOP-principe is in Schiermonnikoog niet vrijblijvend, het is daar realiteit. En ook in de meeste Nederlandse steden ‘aan wal’ blijkt dat concept keurig ingeburgerd.

Dit mobiliteitsprincipe (dat stappers en trappers voorrang geeft op openbaar vervoer en personenwagens) werd hier in Vlaanderen ondermeer opgenomen in VIA (‘Vlaanderen in Actie’ – Pact 2020) maar blijkt in praktijk een knipoog naar wijlen Gaston Eyskens. Die vergeleek principes met scheten: iets om zolang mogelijk op te houden in gezelschap om nadien fijntjes los te laten als niemand het merkt.

Kijken we naar Gent: in die stad is het STOP-principe dode letter. Het (openbaar) vervoer krijgt er meestal voorrang op stappers en trappers (schrijnend voorbeeld: het beboeten van fietsers in de Kortrijksepoortstraat). Maar zelfs in de autovrije kuip van Gent ben je als fietser of voetganger niet veilig voor bussen en trams. Als politieke leek komt het mij voor dat een mobiliteitsbeleid van een Vlaamse stad zich heeft te schikken naar de grillen van De Lijn, onder goedkeuring van de Vlaamse Regering.

Schepen Filip Watteeuw rest nu nog 4 jaren om mij daarin tegen te spreken, ik hoop het van harte.

Druk verkeer in de dorpskern van Schiermonnikoog.

Druk verkeer in de dorpskern van Schiermonnikoog.

“Helaba, zo’n eiland is toch niet te vergelijken met een stad?!”

Echt niet? Ik vind anders van wel.
Een stad = een eiland. De R4 = de zee.

Dit is mijn idee: van zodra je voet zet op het eiland, dus de binnenkant van de R4, volg je de STOP-regels. Het is wat Tim zegt: het STOP-principe kan je eenvoudig toepassen maar je moet wel moedige keuzes durven maken. En die keuzes vervolgens durven opleggen aan De Lijn en aan andere weggebruikers.

Als ik de mobiliteit op Schiermonnikoog wil vertalen naar stad Gent, dan werkt dit als volgt: de auto / taxi / bus blijft ALTIJD achter de fietser of voetganger, tenzij die fietser of voetganger zich op een afzonderlijke strook bevindt.

Dus voor de straten waar er (zogezegd) onvoldoende plaats is om een afzonderlijk fietspad aan te leggen: geen probleem, auto’s blijven er achterop en rijden dus ca. 10 à 15 km/u. (voor een goed begrip: een fietspad is een fietspad, een suggestiestrook is geen fietspad)

Maar ik denk niet dat er één bewoner van Schiermonnikoog ooit al van het STOP-principe gehoord heeft. Wat zou het? In plaats van het principe op te nemen in een actieplan met natte winden, brengen ze het gezond verstand in praktijk. Natuurlijk is dat gemakkelijker op een plaats waar de critical mass al is bereikt. Maar dat is dan weer een ander verhaal, namelijk dat van de kip en het ei.

Ik was niet overdonderd door de honderden fietsende kinderen op mijn pad, ik was wel van mijn karnemelk omdat ik in die hele week op Schiermonnikoog niet één kind met een helm heb zien fietsen. En dit terwijl er steeds meer landen de fietshelmplicht invoeren zonder zich af te vragen waarom het zo onveilig is om zonder helm te fietsen. (namelijk: auto’s die fietsers mogen inhalen bij gemengd verkeer)

Gevaar los je op door het gevaar weg te nemen, niet door je beter te wapenen.


Tagged: Ben Weyts, fiets, fietsen, Filip Watteeuw, Gent, mobiliteit, Schiermonnikoog, STOP-principe, VIA, Vlaanderen in Actie

(c) Ivan Deboom at August 13, 2014 06:00 AM

gentblogt.be

Vaasje

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at August 13, 2014 05:26 AM

August 12, 2014

Bruno Bollaert

Toch wat duur, zo’n film of boek…

Onlangs gingen we die apenfilm bekijken in de cinema. Goed dertig euro voor drie personen, inclusief het gezapig geluid van de popcorn-etende medemens, niet meegerekend onze eigen popcorn (when in Rome…) en drankjes (18 euro). We gingen overigens niet naar de 3D-versie, want die was nog duurder en biedt bovendien geen enkele meerwaarde, tenzij een knellende vieze bril die bij mij toch niet werkt. Een film in HD huren op iTunes kost gemiddeld net geen 5 euro (4 euro voor oudere, 6 euro voor de meest recente); de prijzen zijn vergelijkbaar voor wie huurt bij Telenet.

Een (papieren) Nederlandstalig boek in België kost rond de twintig euro (Geachte heer M. van Herman Koch kost 22,95 euro bij bol.com; Oorlog en terpentijn van Stefan Hertmans kost er 19,90 euro); de digitale versie kost net geen 15 euro.

En dan kijk ik even bij Amazon. The Lives of Tao van Wesley Chu kost net geen twaalf euro in papieren versie of 5,52 euro digitaal. Landline van Rainbow Rowell: 13,28 euro hardcover en 6,49 digitaal; haar Eleanor & Park kost 14,73 euro in hardcover, 10,62 euro als paperback, en 1,99 euro digitaal.

Nederlandstalig e-boek gemiddeld drie keer verkocht, bloklettert De Standaard vandaag. “Slechts drie procent van de boekenverkoop in Vlaanderen bestaat uit e-boeken. Dat blijkt uit cijfers van Boek.be. Hoe komt dat?”, leest de blurb.

Het antwoord is simpel: geld.

Het boekenvak in Vlaanderen is een bij uitstek verouderd domein, dat u graag met tanende cijfers om het hoofd slaat. Er wordt niet genoeg gelezen in Vlaanderen (lees: er worden niet genoeg in Vlaanderen uitgebrachte dure boeken verkocht), de e-reader slaat niet aan in Vlaanderen (lees: er worden nauwelijks tot geen Nederlandstalige dure e-boeken gekocht), zonder gereglementeerde boekenprijs gaat het boekenvak ten onder (lees: wij uitgevers willen onder elkaar graag prijsafspraken maken zodat we de prijzen hoog kunnen houden), etc.

In het artikel in De Standaard haalt mediaredacteur Dominique Deckmyn een aantal redenen aan ter verklaring, inclusief dat ene woord waarmee de entertainment industrie zo graag vendelzwaait: piraterij. Maar eigenlijk komt het gewoon neer op dat ene gegeven dat Deckmyn vermeldt: “De Nederlandstalige uitgevers en boekhandels zijn erg schoorvoetend aan e-boeken begonnen.”

Ze hebben de boot gemist, en nu roeien ze koortsachtig met een sloep achter het fregat van Amazon aan. Terwijl ze misschien beter die eerste beweging zouden opgeven, en zich moeten concentreren op de tweede golf.

1. Stop met de focus op de e-reader
We kunnen het sterk vereenvoudigd stellen: er zijn twee soorten e-readers: de kindle (in hard- en software versie), die de boeken voor een groot deel (maar niet exclusief) aan amazon koppelen; en de pure software readers zoals Google Play Books. Al de rest is klein grut. Ja, ook dat Apple gedoe.

2. Stop met de focus op piraterij
Ik werd bij de aanvang van die apenfilm ei zo na beschuldigd van dieverij. Of ik wel wist dat het verboden was opnames te maken van de film? Ik dacht terug aan de tijd dat BaF samen met de NVPI elke videocassette en dvd vermangelde door er een onskipbare pedante ‘waarschuwing’ voor te plakken. En hoe verwonderd ze waren dat de markt nog meer instortte. Ik zeg: vertrouw uw klant, ook als ge hem niet kunt vertrouwen. Behandel de eerlijke klant als een koning, en hij zal terugkomen. Beledig hem nog wat meer, en zak nog wat verder weg in het moeras der triestige cijfers. Er zullen altijd mensen zijn die de boel bedriegen. Momenteel richt ge u op die mensen, en niet op de mensen die eerlijk zijn. Verleg uw focus.

3. Haal de prijs naar beneden
Een digitaal boek is niet tastbaar. 15 euro voor een digital boek is te duur voor wat bits and bytes. Het is louter perceptie, maar u kan daarover zagen zoveel u wilt, dat zal niets uithalen. Prijs uw digitale boeken tussen 5 en 8 euro, en dan kunnen we beginnen over verkoop te spreken. (Doorverkopen mag trouwens niet, zo vindt het boekenvak.)

3b. Papieren versie kopen = digitale versie er gratis bij
De muziekindustrie doet het met lp’s en downloads. De boekenwinkels in de luchthaven van Chicago hadden tig boeken liggen waarbij de digitale versie gratis kwam bij de papieren versie. Doen!

4. Focus op de tweede golf
Zie dat ge godverdomme mee zijt met die f-cking spotify for books. Uw E-boeken in de Bib met bibnet is een muizenstapje in de goede richting, maar als ge dat spul niet gauw lanceert met een gigantische hoeveelheid aan boeken en een aanvaardbare prijs (vijf euro voor drie boeken –serieus?!), dan zijt ge alweer te laat.

Het gaat voortdurend over geld en andere cijfers (zie ook: Boekverkoop in Vlaanderen blijft dalen – Nood aan een imagocampagne wordt steeds groter voor cijfers en infographics). Maar waar is uw visie, beste boekenvak?

(c) bruno at August 12, 2014 04:11 PM

Michel Vuijlsteke

Links van 10 augustus 2014 tot 12 augustus 2014

A Diablo 3 Story: A Diablo 3 Story
TLDR: I made about 100 000 euro from Diablo 3 in exactly 1 year. Below I will tell you in great detail how.

Almost Perfect by W. E. Pete Peterson The Rise and Fall of WordPerfect Corporation
The book, Almost Perfect, was originally published by Prima Publishing in 1994. It is the story of the rise and fall of WordPerfect Corporation from my point of view. The book sold a little less than 10,000 copies and is now out of print. The copy published here is almost identical to my original manuscript and does not contain Prima's edits. In this version, I have corrected two factual errors, fixed five typos, deleted a few pages at the end, and added a final paragraph.

Polaroid Cube | polaroid.com
Introducing the Polaroid Cube lifestyle action camera—water resistant, shockproof, mountable and built to handle everything you can imagine. Packed with fun including 1080p HD video, 6MP photo, 124° wide angle lens, and built in battery that records up to 90 minutes.

First-person Hyperlapse Videos
We present a method for converting first-person videos, for example, captured with a helmet camera during activities such as rock climbing or bicycling, into hyperlapse videos: time-lapse videos with a smoothly moving camera.

The Fighter Who Stayed Too Long – MMA Fighting
Say you’re angry and depressed, impulsive and moody, aggressive and afraid. Say your friends don’t even recognize the person you’ve become, and you know they must be right, if only because they all say the same thing. But the person they remember seems like a flickering dream to you. You remember vague outlines of it, but the particulars are hazy at best. Say this is your life from here on out. What are you supposed to do with it? What if you’ve got 30 or 40 more years of this?

Elders over misschien hetzelfde

20.04.2014: Links van 15 april 2014 tot 20 april 2014 | 06.01.2012: Links van 4 januari 2012 tot 6 januari 2012 | 05.12.2011: Links voor 5 december 2011 | 05.12.2011: Links van 12 november 2011 tot 5 december 2011 | 25.03.2011: Links van 24 maart 2011 tot 25 maart 2011 | 18.07.2014: Links van 14 juli 2014 tot 18 juli 2014 | 27.05.2014: Links van 25 mei 2014 tot 27 mei 2014 | 28.03.2014: Links van 10 maart 2014 tot 28 maart 2014 | 09.01.2014: Links van 8 januari 2014 tot 9 januari 2014 | 16.12.2013: Links van 15 december 2013 tot 16 december 2013

The post Links van 10 augustus 2014 tot 12 augustus 2014 appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at August 12, 2014 04:00 PM

gentblogt.be

Nog een werf erbij in Gent: vijf weken werken in Nederkouter

Het blijft wegenwerken regenen in Gent. Over twee weken is ook de Nederkouter aan de beurt. Watermaatschappij TMVW moet er een leiding vernieuwen. Begin september wordt de straat tien dagen lang volledig afgesloten.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at August 12, 2014 08:47 AM

Hele muziekwereld wil Gentse ‘robotinstrumenten’: zelfs Aphex Twin is vaste klant

Ze zijn van Gentse makelij en hoewel ze zich thuisvoelen in de Arteveldestad, weerstonden ze niet aan de lokroep van het buitenland. De Gentenaar gaat deze zomer op zoek naar Gentenaars die het – in hun vakgebied – helemaal maakten over de grenzen heen. Maar hoe beroemd ze ook zijn, de grote aandacht in eigen stad bleef uit. Onterecht, want dit onbekend Gents talent mag ook hier best wat meer waardering krijgen.

Vandaag: Godfried-Willem Raes.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at August 12, 2014 08:46 AM

Tot 10 jaar cel gevraagd voor mensenhandel in Gentse prostitutiebuurt

Een bende Hongaren die meer dan veertig jonge vrouwen naar Gent haalde om in de prostitutie te werken is maandag voor de rechter verschenen in Gent. De bendeleiders moeten mogelijk voor tien jaar de cel in. ‘Ze herleiden de jonge meisjes tot verhuurbare goederen, lieten hen twaalf uur aan een stuk werken en namen bijna al hun geld af’, zei het Openbaar Ministerie.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at August 12, 2014 08:44 AM

Twee mannen uitgescholden en geduwd aan Dampoort ‘omdat ze homo zijn’

Twee mannen uit Lochristi zijn zaterdagavond in de buurt van de Dampoort uitgescholden en geduwd ‘omdat ze homo zijn’. ‘Waarom zijn jullie zo riep een Afrikaanse man naar ons. Dat is niet normaal’, klinkt het.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at August 12, 2014 08:44 AM

Fietsbult

Fahrradzeit (10): verkeerslichten

Sommigen noemen België een fietsland.
Misschien kunnen we de verkeerslichten als norm nemen?
De dag dat de verkeerslichtenregelingen fietsvriendelijk zijn is het ongeveer zover.
Fasering is het belangrijkste aspect daarvan.
21e eeuwse software dus.
Hardware is het andere.
Een paar lichtende detailvoorbeelden:

23jun14, 16u00, Dresden

23jun14, 16u00, Dresden

04jul14, 10u51, Berlijn

04jul14, 10u51, Berlijn

04jul14, 17u54, Berlijn

04jul14, 17u54, Berlijn

Het geloof in de functie van verkeerslichten heeft ook in Duitsland een steun in de rug nodig:

26jun14,13u24, Leipzig

26jun14,13u24, Leipzig


Tagged: Duitsland, fiets, fietsen, verkeerslichten

(c) yves at August 12, 2014 06:00 AM

gentblogt.be

DOKmarkt

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Arnold Van Herreweghe at August 12, 2014 04:50 AM

Michel Vuijlsteke

Elvire

(Op verzoek, omdat er een en ander niet duidelijk was qua timing en foto’s.)

Elvire Marie De Belder wordt geboren op 23 januari 1868 in het huis van haar moeder, Jeanne De Belder, in de Hundelgemsesteenweg nummer 159 in Ledeberg. Haar geboorte wordt aangegeven door Pieter Frans Broeckaert, een eenendertigjarige “tapper” in Ledeberg.

preview_SCMS_PBK_1479.tif

Jeanne De Belder is 20 jaar oud en ongetrouwd. Elvire’s vader is de 19-jarige Jan Bourtscheidt, die uit Keulen naar Gent geëmigreerd is — geen idee wanneer of waarom, het enige dat we weten is dat zijn moeder, Christina Bourtscheidt, 24 was en “dienstmaagd” toen ze van hem beviel, zonder vader in zicht.

Elvire wordt gewettigd als Elvire Bourtscheidt als haar ouders op 19 februari 1868 trouwen.

Elvira Bourscheid 4Op 9 september 1887 is Elvire negentien jaar oud en bevalt ze van haar dochter Elza. Elvire is niet getrouwd, maar de geboorte wordt wel aangegeven door Elza’s vader, Pierre Gilliet, een vijfentwintigjarige tekenaar uit Ledeberg. Vijf maand later trouwen Pierre en Elvire, en wordt Elza Gilliet gewettigd.

Op 9 april 1890 wordt Jeanne Gilliet geboren, op 2 september 1892 Florent Oscar Gilliet (die al sterft op 20 oktober 1892), op 17 november 1894 Lucienne Louis Gilliet.

Pierre is ondertussen gaan werken als graveerder in de zaak van zijn vader, lithograaf Basile Gilliet; als die in 1890 sterft, neemt de 28-jarige Pierre de zaak over. Elvire verdient geld bij als naaister, en het gezin verhuist van Ledeberg naar het ouderlijk huis aan de Grote Huidevettershoek.

preview_SCMS_FO_7104.tif

Op 2 januari 1896 wordt Olga Gilliet geboren. Pierre is 33, Elvire 29, en de aangifte wordt gedaan door ene Oscar Myin, een 33-jarige handelsreiziger oorspronkelijk uit Dinant.

Het moet zijn dat er duidelijk een haar in de boter zit: Pierre Gilliet trekt naar de Rechtbank van Eerste Aanleg, die op 6 mei uitspraak doet. Naast de geboorte-akte van Olga Gilliet staat in kleine lettertjes:

Piere Constantin Gillietil est ordonné que l’acte ci-contre sera rectifié en ce sens que l’enfant y dénommée ne pourra porter le nom de Gilliet, qui n’est pas son père et à la famille duquel elle ne peut appartenir.

…en op 29 juli 1896 scheiden Elvire Bourtscheidt en Pierre Gilliet. Genoeg is genoeg, moet hij gezegd hebben, en ik ga niét met mijn voeten laten rammelen. Enfin, vermoed ik toch.

 

Op 17 oktober 1896 gaat Oscar Myin nog een aangifte doen:

un enfant sans vie du sexe féminin, sorti du sein de sa mère en sa demeure boulevard Frère Orban avant hier à midi et y décédée avant hier à trois heures du soir, fille de Pierre Constantin Gilliet, graveur et d’Elvire Marie Bourtscheidt, tailleuse, divorcée à Gant le 19 juillet dernier.

Zucht. Ook dat nog: een dochter die geen dag oud wordt. Geboren drie maand na hun scheiding, en anderhalf jaar na de geboorte van Olga, waarvan Pierre Gilliet de vader niet was.

Nog geen jaar na zijn scheiding, op 1 mei 1897, hertrouwt Pierre Gilliet met Juliana Vandenbossche, 33, stiefdochter van schilder Augustus Van Hecke.

Elvire blijft niet bij de pakken zitten: zij trouwt op 21 juli 1897 met, ahem ja, Oscar Myin, waarmee ze al een tijdje samenwoont op de Frère Orbanlaan. Oh ja, en ze was ook redelijk ver zwanger: minder dan een maand later, op 7 augustus 1897, wordt Yvonne Myin geboren.

Yvonne haalt haar eerste verjaardag niet: ze sterft op 17 april 1898.

Op 8 februari 1899 wordt Simonne Myin geboren, maar een jaar later is het weer triestig nieuws: Olga, och here vier jaar en een maand oud, overlijdt op 26 augustus 1900. Hoe ze overleden is, is niet zeker — de familie-overlevering is dat ze verdronken is in de meersen. Dat zou kunnen: in 1900 waren er in de buurt van Gent, zelfs aan de Zuid en dus op een steenworp van waar Pierre Gilliet woonde, nog altijd moerasachtige meersen.

We hebben thuis een schoentje, dat opnieuw volgens de overlevering één van de schoentjes zou geweest zijn die Olga aanhad toen ze verdronk.

Op het doodsprentje dat we hebben, staat er “Olga Myin”, maar in de overlijdensakte staat ze niet als Olga Myin, en ook niet als Olga Gilliet. Er staat “Olga Bourtscheidt”: de cirkel is een beetje rond, ze heeft net zoals haar moeder en haar grootvader de achternaam van haar moeder.

overl olga

De negentiende eeuw was voor veel mensen in Gent géén plezante eeuw — pak een verre nicht van Pierre Gilliet, Elvira Paulina Gilliet: op haar overlijdensakte staat lakoniek “fabriekwerkster, dood gevonden te Nijverheidsboulevard”, en het is pas later dat doordringt dat ze nog geen vijftien was — maar de gezinnen Gilliet-Bourtscheidt-Myin waren absoluut geen arbeiders: graveerders, vergulders, boekhandelaars.

En toch is het bij hen nóg niet gedaan met de miserie. Elvire heeft nog twee kinderen met Oscar Myin, maar ze moet ze allebei begraven: Paula wordt geboren op 26 juli 1902 en sterft drie weken later, Norbert wordt geboren op 13 februari 1905; hij sterft als hij vier en een half jaar is, op 20 juli 1909.

Ook de zoon van Pierre met zijn nieuwe vrouw, Julius Gilliet, sterft in mei 1898, net drie maanden oud.

Da’s dus bijeengeteld elf kinderen tussen 1887 en 1905, waarvan er in 1910 nog drie (mogelijks vier) in leven zijn. Van Elza Gilliet is geen spoor meer te vinden, ik vermoed dat ze overleden is niet zo lang na haar geboorte; blijft over: Jeanne Gilliet, die in 1915 trouwt met mijn overgrootvader, Maurice Vuijlsteke, Lucienne Gilliet, die trouwt met Jules Laureys, en Simonne Myin, die tot het einde van haar leven ongetrouwd zal blijven en tante Simonne zal zijn.

Ik heb er nog vage herinneringen aan, aan tante Simonne, en aan de ook ongetrouwde zus van Maurice Vuijlsteke, tante Joséphine: zij waren in mijn hoofd de oudst mogelijke mensen die er konden zijn — al waren ze eigenlijk maar ergens respectievelijk begin en eind de 70 toen ik ze kende, net voor ze stierven.

Elvire zag er op foto’s wel eens streng uit:

Elvira Bourscheid 2

…of op het griezelige af matriarchaal, zoals hier met van links naar rechts: mijn (wazige) overgrootmoeder Jeanne Gilliet, Oscar Myin gezeten met bolhoed, Simonne Myin, Maurice Vuijlsteke, Elvire Bourtscheidt (de enige die boomstil en dus haarscherp op de foto staat), en Lucienne Gilliet:

Jeanne Gilliet, Maurice Vuijlsteke, Oscar Myin, Simonne Myin, Elvire Bourtscheid, Lucienne Gilliet

…maar dan zijn er ook foto’s van haar met haar dochter en vooral met haar kleinzoon (mijn grootvader, die, ahem, trouwens ook maar drie maand na het huwelijk van zijn ouders geboren is). Hier moet ze net voorbij de 50 geweest zijn, ‘t is wat donker maar duidelijk een en al amusement, grootmoeder als koningin in de keuken, dochters Jeanne en Simonne en kleinzoon Arthur (die koperen ketels op het schap hebben we trouwens nog staan):

Arthur Vuijlsteke, Jeanne Gilliet, Elvire Bourtscheid, Simonne Myin

Of nog een paar jaar later, ergens in denk ik 1920, helemaal blinkend van trots (en ja, ze zit in een stoel die we ook nog staan hebben, ah ha! niets gaat verloren meneer mevrouw!) samen met mijn grootvader:

Elvire Bourtscheid, Arthur Vuijlsteke

Elvire Bourtscheidt sterft in 1946, 78 jaar en vier maanden oud. Ik heb één foto van een paar jaar voor haar dood, begin de jaren 1940, met haar kleinzoon André Laureys:

Elvire Bourtscheid, André Laureys

Oud, zeer zeker. Maar nog altijd indrukwekkend, vind ik.

The post Elvire appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at August 12, 2014 02:46 AM

August 11, 2014

Michel Vuijlsteke

RIP Robin Williams

Urgh, zo erg. En zelfmoord dan nog wel.

Voor altijd Mork, in mijn hoofd.

The post RIP Robin Williams appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at August 11, 2014 11:27 PM

gentblogt.be

Amen Ra, Madensuyu én Berlinde De Bruyckere brengen ‘ode aan de creatieve energie die door Gent stroomt’

Deze week komt er in Gent een uitzonderlijke 10″-elpee uit, waaraan de Gentse cultgroepen Madensuyu en Amen Ra en kunstenares Berlinde De Bruyckere samenwerkten.

Lees meer bij De Gentenaar.

(c) Gudrun at August 11, 2014 07:38 PM

Gentenaars steeds minder geneigd hun voor- of achternaam te veranderen

Gentenaars laten steeds minder vaak hun voor- of achternaam veranderen. Dat blijkt uit cijfers van Stad Gent. Sinds 2009 daalt het aantal aanvragen elk jaar.

Lees meer bij De Gentenaar.

(c) Gudrun at August 11, 2014 07:37 PM

Gent vanaf donderdag in de ban van piano’s

Donderdag start in Gent het openingsevent van 123-Piano waarbij de eerste noot gespeeld wordt door Sioen om 19 uur in het Sint-Pietersstation en de afsluitende noot door Lady Linn onder de Stadshal.

Lees meer bij De Gentenaar.

(c) Gudrun at August 11, 2014 07:37 PM