July 04, 2015

Kameraad Harko

het eindeloze, zinloze werken





god zij dank dat het vakantie is
 

(c) Kameraad Harko (noreply@blogger.com) at July 04, 2015 05:09 AM

July 03, 2015

Veerle's Blog

Coca Cola calendar

Coca Cola calendar

The structure is so inspiring.

via grain edit

July 03, 2015 05:14 PM

Elke Decruynaere

Wondelgem zet zich in voor jeugd

Het Laatste Nieuws - 3 juli 2015

Wondelgem zet zich in voor kinderen en jongeren. De nieuwe speelplaats van basisschool De Regenboog is deze zomer elk weekend open voor de kinderen uit de buurt. Onlangs opende ook het jeugdhuis De Zulle en op de Wondelgemse basisscholen zijn er volgend schooljaar 300 plaatsen extra.

De nieuwe GRAS-speelplaats (GRAS staat voor Groene Avontuurlijke Speelplaats) in basisschool De Regenboog aan de Sint-Sebastiaanstraat 8 is deze zomervakantie op zaterdag en zondag van 14 tot 17 uur open voor alle kinderen tot 12 jaar uit de buurt. De ouders zijn zelf verantwoordelijk voor hun kinderen, er is geen toezicht voorzien. "Een pionier en mooi voorbeeld van hoe een school
een echte school voor de buurt kan zijn, ook als er geen lessen zijn", zegt schepen van Onderwijs Elke Decruynaere. "En het zoveelste bewijs ook dat er heel wat beweegt voor kinderen en jongeren in Wondelgem. Het aantal plaatsen is erg gestegen en in juni openden
we eindelijk ook de vijfde jeugdzaal, de Zulle."

Bovendien kunnen er volgend schooljaar meer kinderen terecht in basisscholen Mariavreugde en De Regenboog. Basisschool Mariavreugde kreeg er in juni honderd plaatsen bij. De schoolgebouwen waren verouderd en moesten vernieuwd worden. Bovendien steeg het leerlingenaantal aanzienlijk: op 1 september 2007 werden 488 kinderen ingeschreven, in 2015 waren dat er al 612. Daarom besloot de school meteen voor een nieuwbouw te gaan met negen klaslokalen en een polyvalente zaal. Nu kunnen er 690 kinderen terecht, er is dus nog plaats over. Ook basisschool De Regenboog krijgt er 200 plaatsen bij. In afwachting van de renovatie werden
containers geplaatst, waar nu al 100 extra leerlingen terecht kunnen. (LVE)

Tags: 

Bevoegdheid: 

(c) helenewets at July 03, 2015 04:45 PM

Bruno Bollaert

Hier maakt men zelf nieuws!

Recent diende ik een tekst te editeren, een column, waarin iemand nogal van leer trok tegen de voorgekauwde pap, die ons dagelijks door de media wordt ingelepeld. Ik was bijzonder tevreden met de inhoud van die tekst, gezien de nonsens die dagelijks in de twee kranten waarop wij thuis zijn geabonneerd (DS & DM), de revue passeren. Voeg daar nog eens de rommel van de sociale media aan toe en het wordt helemaal huilen met de pet op. (Welk een –min of meer– veredelde Story of Dag Allemaal is deredactie.be –vooral op facebook– niet geworden zeg.)

Het is komkommertijd, zult u beweren, en dan kan het al eens wat minder serieus. Behalve dan dat de Grieken het in deze waarschijnlijk niet met u eens zullen zijn, en dat de komkommertrend zich ondertussen het ganse jaar door bestendigt.

Ik had niet meteen een foto van een komkommer...Het is jammer dat er zo weinig met kritische geest naar de ‘artikels’, die in de kranten verschijnen, wordt gekeken. Nemen we nu het geval Stéphanie Verzelen. Gisteren en vandaag worden we er door lifestyle krant De Morgen mee om de oren geslagen. Verzelen, een masterstudent journalistiek, is er niet in geslaagd om haar thesis af te werken, met als gevolg dat de “zomer nu in het teken van [haar] persoonlijke papieren kwelgeest” staat. En dat is eigenlijk het begin en het einde van het artikel. Studente is er niet in geslaagd om haar thesis af te leggen, en moet daarom haar zomer aan die thesis opofferen. Meer nieuwswaarde is er niet.

Behalve natuurlijk, dat Verzelen stagiaire is bij Goesting, het lifestyle magazine van de lifestyle krant. En dan verschijnt dit artikel plots op de site: Een thesis dwingt ons om ter plaatse te blijven trappelen. Schaf hem af. Een voorbode van een grote foto op de voorpagina in de krant vandaag, gevolgd door een dubbele pagina getiteld “Masterscriptie is meesterlijk irrelevant”. Niet alleen is zo’n titel tendentieus en helemaal niet naar waarheid, maar het is allemaal ook net iets te veel nieuws maken, dan nieuws brengen.

De thesis is niet praktisch genoeg, vindt Verzelen, zeker “als een masterstudente journalistiek met zero onderzoeksgerelateerde ambities.” Wel, mevrouw Verzelen, met die ambities zal u in elk geval bijzonder goed passen in de huidige teneur van copy-paste artikels, waarbij voor deftig journalistiek onderzoek geen geld en tijd meer is.

De non-info wordt verder uitgesponnen in de dubbele krantenpagina vandaag, met voor- en tegenstemmen. Die werden snel nog even gesprokkeld bij enkele betrokkenen, die (bijna) allemaal vanuit een hoogst persoonlijk standpunt voor hun eigen winkel spreken.

De mooiste respons is trouwens de volgende:

Onderwijsdeskundige Pedro De Bruyckere (Arteveldehogeschool) vindt het pleidooi tegen de thesis een onzinnig pleidooi. “Dit is als naar een vegetarisch restaurant gaan en klagen dat er geen vleesgerechten op de kaart staan”, stelt hij. “Je kunt niet kiezen voor een wetenschappelijke, academische richting en dan klagen dat je iets wetenschappelijks en academisch moet doen. Dit hoort tot het DNA van een universiteit. Wie professionele ervaring wil opdoen, kan aan een hogeschool terecht. Daar lijkt dan weer zo minachtend over gedaan te worden. Terwijl zo’n hogeschoolopleiding perfect evenwaardig is. De focus ligt gewoon anders.”

Einde discussie.

P.S. Ik heb helemaal niets tegen u, mevrouw Verzelen, of tegen uw standpunt (als standpunt dan, ik hoef het er evenwel niet mee eens te zijn). U bent jong, en u wordt verondersteld tegen wat schenen te schoppen en uw weg te zoeken. Maar dat een krant hier nieuws van maakt. Mensen toch.

(c) bruno at July 03, 2015 10:08 AM

Cashproductions

Broke my ankle in 3 places


and then I braked and put my foot down - while the bike was still moving

(c) kat_irl (noreply@blogger.com) at July 03, 2015 09:22 AM

Revalidatie (1)


Na deze rolstoel dagen staan me nog ettelijke maanden van revalidatie te wachten. En het ongeluk wil dat ik van ver kom.

Na maanden van spannende laarzen, pijnlijke billen, rare spiertrekkingen achter mijn knie en opstoten van hielpijn, werd het vorige zomer duidelijk dat mijn hele linkerkant echt niet meer mee wilde. In juni 2014 liep ik nog de middernachtsloop. Nadien ben ik langzaam uitgedoofd. De kine die ik toen al had, bracht geen zoden aan de dijk. Met enkel symptoombestrijding raakte ik uiteindelijk niet meer vooruit.

In januari 2015 meldde de verdacht dure UZ sportarts - tijdens de 5 minuten durende consultatie - dat het om “plantaire fasciitis”, een ontsteking van de peesplaat onder de voet ging. En dat er geen behandeling met garantie op beterschap bestond. "Maar het gaat over". Jaja, ik moest mijn "core" verstevigen en mijn heupflexibiliteit onderhouden, maar meestal lag ik strijk. Met mijn niet aflatende werklast en werkijver, kwam er van regelmatig sporten steeds minder in huis. Van al dat bureaustoel zitten ging het ook van kwaad naar erger met mijn nek, schouder en (rechter!)muisarm. 's Avonds te laat thuiskomen, te laat eten en dus te laat zijn voor de lessen in Escape: dat was het vaste scenario - waar ik ongelooflijk ongelukkig over was. En als ik me gefrustreerd en moe voel, ja dan eet ik meer en drink ik graag een glas. Als je helemaal de moed verliest, halen aangepaste steunzolen geheel niets uit. 

Om de wekelijkse loopsessies te compenseren, ging ik wel geregeld zwemmen. Iets waar ik nooit erg van hield omdat ik absoluut geen "techniek" had en bang was om te verdrinken, zo met mijn hoofd onder water. Maar zie, ik leerde - met brilletje, neusknijper en begeleiding - de schoolslag correct uitvoeren en er ook nog lol in te hebben. Op het gebied van vetverbranding was ik ondertussen de veldslag aan het verliezen ... De leeftijd en zo vereisen nu eenmaal meer inspanning voor een zelfde resultaat - niet minder. 

Dus mag ik me aan een serieuze uitdaging verwachten: met een aaneengevezen rechterenkel, een overbelaste linkervoet en zo'n 10% extra lichaamsgewicht (op 1 jaar aangewonnen) zal dat revalideren niet vanzelf gaan.

(c) kat_irl (noreply@blogger.com) at July 03, 2015 08:21 AM

Michel Vuijlsteke

Ambiance! Lalalala, deel 3

Een welgemeende urgh.

The post Ambiance! Lalalala, deel 3 appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at July 03, 2015 07:37 AM

July 02, 2015

Michel Vuijlsteke

Gelezen: The Quincunx

QuincunxDe grootste verdienste van Charles Palliser’s debuut is dat het niet alleen vlot leesbaar, maar bij momenten ontroerend en altijd spannend is.

Dat is niet zo evident als een mens zou kunnen verwachten, want het is ook een meticuleus geconstrueerd boek. Een korte uitleg. Een quincunx is iets dat er uitziet als de vijf op een dobbelsteen: vier punten in de hoeken en één punt in het midden.

In het boek The Quincunx gaat het over vijf families: de Huffams, de Mompessons, de Clothiers, de Palphramonds, en de Maliphants. De vijf families zijn al generaties met elkaar verbonden, maar hoe precies wordt pas geleidelijk duidelijk. Elke familie heeft in haar familiewapen een quincunx van rozen zitten: telkens vijf keer vier rozenblaadjes en in het midden een knop, in variaties met wit, zwart en rood — elk wapen is dus een quincunx van quincunxen.

Het werk bestaat uit vijf delen (één voor elke familie), met telkens vijf boeken, met telkens vijf hoofdstukken — 125 hoofdstukken, een quincunx van quincunxen van quincunxen dus. Aan het begin van elk deel staat het familiewapen van de familie, en aan het begin van elk boek staat één van de vijf rozen van het wapen, en — hou u vast — elk van de vijf hoofdstukken van elk boek is geschreven door een andere verteller naar gelang de kleur van het blaadje of de knop: de meerderheid van de hoofdstukken komen overeen met witte bladeren of knoppen en zijn van de hand het hoofdpersonage, maar elk rood en zwart element wordt verteld door zijn eigen verteller.

Oh, en in de hoofdstukken van het hoofdpersonage komen door middel van lange monologen vijf vertellers aan het woord naast het hoofdpersonage. Het klinkt onnoemelijk ingewikkeld, maar het is nog niet gedaan: één van die vijf is de moeder van het hoofdpersonage, en haar stuk staat in het midden van het middenste, in de vorm van een stuk dagboek dat (inderdaad) opnieuw in vijf onderdelen is gesplitst, met een mysterieus ontbrekend midden. Oh, en allerlei personages zijn eigenlijk ook vijf vermomd:  Fortisquince, Quigg, Quilliam, de bankiers Quintard (& Mimpriss): quinque (vijf in het latijn), Sancious klinkt als cinq (vijf in het Frans), Pentecost is penta (vijf in het Grieks), Umphraville en Phumphred klinkt als fünf (vijf in het Duits).

Zot!

Maar trek u dat vooral allemaal niet zo hard aan: op het allereerste niveau leest het als een bijzonder spannende Dickens. Met een jongen die niet weet wie zijn vader is, die bij zijn moeder leeft ergens op de buiten, verborgen voor een mysterieuze vijand, die dan uiteindelijk moet vluchten, in armoede verzeilt, avonturen beleeft bij een dievenbende, etc., etc.

Dat het eigenlijk een nauwkeurig opgebouwde parodie van Victoriaanse fictie is, dat het meer met De Naam van de Roos en The French Lieutenant’s Woman te maken heeft dan met Great Expectations, da’s dan voor het herlezen.

Van ganser harte aangeraden. Dit was denk ik mijn derde of vierde keer sinds 1989, en binnen een paar jaar lees ik het zeker nog eens.

[van op Boeggn]

Elders over misschien hetzelfde

24.06.2015: Gelezen: Les royaumes barbares en Occident | 19.06.2015: Gelezen: The Martian | 18.06.2015: Gelezen: The Buried Giant | 13.06.2015: Gelezen: How to Lie with Statistics | 12.06.2015: Gelezen: The Expanse 5: Nemesis Games | 11.06.2015: Gelezen: Indo-European Linguistics: An Introduction | 09.06.2015: Gelezen: Indo-European Language and Culture: an Introduction | 03.06.2015: Gelezen: HHhH | 30.05.2015: Gelezen: La naissance du français | 26.05.2015: Gelezen: Le manichéisme

The post Gelezen: The Quincunx appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at July 02, 2015 08:17 PM

Veerle's Blog

Mystery Project 70.5

Mystery Project 70.5

Very nice! I like the meticulous approach to it.

via DKNG

July 02, 2015 03:25 PM

Michel Vuijlsteke

Ambiance! Lalalala, deel 2

Alle handen. In de lucht.

The post Ambiance! Lalalala, deel 2 appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at July 02, 2015 11:44 AM

CMS's Cage of Thoughts

South-Korea - Gyeongju: the last days to seoul and Back Home



This last day in Gyeongju was a bright sunshiny day! Hell Yeah!! We ate breakfast. I went for a coffee and then we went renting a bike.
It took just a few minutes to reach teh fields full of little roads used by teh farmeers to cross their fields. The scenery…

(c) Jeronimo at July 02, 2015 08:47 AM

South-Korea - Gyeongju day 2



We planned a bikeride, but when we woke up. It was all grey and chilly and slightly raining. So we decided to go to the Bulguksa temple by bus.
It's a very nice and bi temple that we explored in the rain. It was also fun watching all the schoolkids in…

(c) Jeronimo at July 02, 2015 08:24 AM

South-Korea - Gyeongju

Thursday 5 june 2015.

We arrivbed somewhere at noon in Gyeongju with our bus. OUr guesthouse was just at the tumulus park. The sun was shining. Beautifull wheather. The guesthouse was built as a tradional low Korean house aroudn some garden. We all had nice rooms and had to sleep on…

(c) Jeronimo at July 02, 2015 08:15 AM

Michel Vuijlsteke

Ambiance! Lalalala, deel 1

Dat is volk dat op ons neerkijkt omdat wij nog weten wat leute maken is meneer!

The post Ambiance! Lalalala, deel 1 appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at July 02, 2015 07:53 AM

Kameraad Harko

...36



van nu af aan:



(c) Kameraad Harko (noreply@blogger.com) at July 02, 2015 05:38 AM

July 01, 2015

Kerygma

Vakantie!

– Bij ons thuis was dat ieder jaar eind juni een overflow van pralinen, koffietassen en bloemen. Zot dat.
– Maar normaal toch, ook? Want uiteindelijk zorgen die een heel jaar voor uw kinders.
– Ja. Meer dan normaal.
– Schoonste beroep ter wereld.
– Schoonste beroep ter wereld. Echt.

We zaten in de auto en we hadden het net gehad over de bloemen die ik had meegenomen voor de juf, en het kaartje waar ik toch een dik half uur op had gekauwd. Nadat we hadden vastgesteld dat juf of meester zijn het schoonste beroep ter wereld is, vertelde ik dat ik niet op fb had gejubeld dat ik vakantie had. Omdat ik zag hoe mensen zich daaraan stoorden, bij mensen uit het onderwijs. “Hebt ge nu weeral verlof?” en “Twee maand? Dat is toch niet normaal?”

Ik heb ze niet, die twee maand. Vijf weken wel, en dat is ook veel. Maar ik gun het hen van harte, al die juffen en meesters die ze wel hebben. Ik mag namelijk een heel jaar lang toekijken, ergens in een hoekje van een klas, naar hoe ze hun kinderen meevoeren naar de wonderlijkste momenten. Ik kijk naar hoe ze onze studenten met dezelfde toewijding begeleiden als dat ze dat met hun kleuters of schoolkinderen doen. Ik hoor hen dingen zeggen als: “bij x kan je dat zo niet aanpakken, want die heeft nog wat problemen met kleuren benoemen. Maar hij is wel de beste teller van mijn klas.” Ik zie ze troosten, zorgen, stimuleren, leren, vragen stellen en antwoorden geven. Ik voel hoe ze veilige klasjes maken, waarin kinderen zichzelf kunnen zijn. Dat elke dag mogen meemaken, is — zonder enige twijfel — een ongelooflijke eer.

Viskes.

Ik zie ook hoe op ze eind juni zijn, doodmoe na nog een MDO en een extra teamvergadering. Want het is een sprint, naar die laatste dag: oudercontacten, proclamaties, kindvolgsystemen, voorbereiding voor volgend schooljaar, opruimen, afronden, afscheid nemen.
Als ik voel hoe lastig mijn kleine is, zo einde schooljaar, dan denk ik altijd: ocharme, die juf, ze heeft er zo twintig onder haar hoede, elke dag.

Dus het is van harte gegund, die twee maand. Aan alle leraars: have a splendid summer. Laad die batterijen op, zodat jullie in september weer kunnen doen wat jullie het beste kunnen: kinderen het leven leren kennen.

Noot tot slot voor wie boos wil worden in de comments: ook voor iedereen die niet in het onderwijs staat natuurlijk een zalige, zorgeloze, hete, vrolijke en eindeloze vakantie gewenst. Ik gun het u ook van harte, maar de post ging niet over u deze keer…

(c) i. at July 01, 2015 07:23 PM

Veerle's Blog

Dead End

Dead End

Nice gradients and colors.

via Justin Mezzell

July 01, 2015 05:34 PM

Running Man

Running Man

Lovely animation!

via Nikita Melnikov

July 01, 2015 05:11 PM

Coca Cola calendar

Coca Cola calendar

The structure is so inspiring.

via grain edit

July 01, 2015 04:52 PM

Banana Boat II

Banana Boat II

Such a great expression.

via Brian Miller

July 01, 2015 04:45 PM

Banana Boat

Banana Boat

Brilliant style.

via Brian Miller

July 01, 2015 04:29 PM

Famous Landmarks

Famous Landmarks

Paris!

via Al Power

July 01, 2015 04:02 PM

Women faces

Today I'm going to show some illustration work that unfortunately never saw daylight as the project got cancelled. The work evolved along the way but it was one of my biggest struggles in Photoshop & Illustrator so far. The path was like thousand tiny little lessons in drawing. The ability to illustrate real faces is a skill that I don't really master so the creation of these illustrations helped me in becoming better at it.

Trial and error

The process is very much trial and error. In school I learned to draw what you see. One of the most important steps to master. We learned to draw the interior of a cathedral, and other types of interior, all kinds of objects and still lives,… Drawing people and portraits took about a week, and that's it. There was just so much, not to mention the different techniques of painting, water-coloring, pencil drawings…All these different drawing classes felt more like crash courses. It was up to me to learn all of this myself after school hours. At the end of my 3 year of art school I evolved a lot in these different techniques, all from zero really.

However, my time at school is a long time ago, so working on portraits felt like a new beginning. The real difficulty was the expression on the face, the shading, lines, tones, textures, and reflection etc. These faces had to look real, full of expression, and live. Those are slightly harder steps to make. One of the mistakes I often tend to make is that I want to keep too much detail. Guess that's typical of being a perfectionist. It's just a hard thing to do, and I believe it's a skill, to see the necessary lines that are needed to have a complete illustration that looks finished and polished. That's why I admire illustrators like DKNG that can create something very recognisable with only a few lines or shapes.

The other thing I struggled with was finding the right style. A style that has some personality to it. At first I was convinced that I should draw these portraits in Illustrator and not using Photoshop at all, but I quickly changed my mind. Somehow I couldn't find a perfect way to express the style I had in mind. I wanted a mix of nice clean flat and subtle watercolor. Using brushing in Illustrator is totally different than in Photoshop. In Photoshop you actually paint by the pixel, but in Illustrator it's all vector-based and the effect is totally different. It was not what I was looking for.

My process in short

The most time consuming part was not the actual drawing of the face, instead, it was finding the most logical and efficient steps of going from a pencil sketch to a final illustration. All faces were all drawn by pencil on paper first, and then scanned and placed into Illustrator. Then I traced (using the Pen tool) them all into detail, eyes, mouth, hair by hair etc. I made sure everything was all layered and well organized. Then I copy pasted those different shapes into Photoshop, with the scanned sketch in the background. I used each shape as a selection to paint inside. Some of the elements where completely drawn in Illustrator such as the eyes, and hair details, and then finished off with some brushes in Photoshop.

Painting using a Wacom tablet

Once in Photoshop I was actually painting the face using all sorts of brushes, but mainly this wonderful set of Kyle's Watercolor brushes. They're really wonderful to work with! At first I started painting using just a mouse, but that didn't really work well since you can't make use of the pressure sensitivity of a brush. It didn't give me the result I wanted, and it got me really frustrated. So I decided to buy a Wacom Intuos pro tablet (medium). It was again a learning process (still is), but I enjoyed using it for these kind of illustrations. It takes a bit of time to master, but it's really wonderful to work with.

Experimenting

Most of my time went into finding the right brush. There are so many brushes and also the way you can use the brush. Then you can also play with the layer mode and the opacity of a layer, plus the brush itself. The possibilities are endless and to me it felt like a search and exploration that didn't find its end. The first face took me at least 5 times as long as the last one, if not even longer. I don't remember how much I started over and over. It was a learning process, but I had a lot of fun. Moments of frustrations are quickly forgotten once you see things evolving the way you envisioned. Patience is a great virtue :)

July 01, 2015 02:07 PM

Michel Vuijlsteke

Nadège Tréchaut

Aargh wie trapt hier toch alsmaar in?

nadege

Soms krijg ik wel tien van dergelijke vriendschapsverzoeken per dag, van profielen die nog maar net bestaan, en altijd zijn er stapels mensen die er al op gereageerd hebben.

Want natuurlijk is Nadège niet Nadège. Elders op het internet is haar naam ‘Alexis':

Alexis

 

En wellicht is dat ook haar echte naam niet.

Die valse Facebookprofielen, zou dat écht alleen zijn om te catfishen? (Het wikipedia-artikel zegt trouwens behulpzaam “Not to be confused with catfisting”, voor uw glimlach van de dag.)

The post Nadège Tréchaut appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at July 01, 2015 08:49 AM

Fietsbult

Achtergelaten

Een achtergelaten fiets?

17jun15, 13u58, Schoonmeersstraat

17jun15, 13u58, Schoonmeersstraat

Ja hoor, twee keer zelfs.

a2c


(c) jandefietser at July 01, 2015 06:00 AM

June 30, 2015

Michel Vuijlsteke

Knijf

The post Knijf appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at June 30, 2015 06:08 PM

allesovergent.be

Weer 2 maanden Parkkaffee

Al voor de 15de keer stellen Marco, zeg maar Kazzen, en Nani hun parkdomein in Groenestaakstraat 37 in Mariakerke gedurende juli en augustus open voor...

(c) DD at June 30, 2015 05:14 PM

Elke Decruynaere

'Eerst rapporten ophalen, dan sturen ze ons terug'

Het Nieuwsblad - 30 juni 2015

Zestien jaar. Zo lang probeerden Shkelqim Shpellzaj en zijn vrouw Arta uit Albanië aan papieren te geraken. Vergeefs. Hun drie kinderen, Stelina (15), Ergus (13) en Kledis (9), zijn hier geboren maar worden overmorgen verplicht gerepatrieerd, met hun laatste schoolrapport op zak. Hun advocaat doet een laatste reddingspoging.

Vader Shkelqim zit sinds midden april in de gesloten inrichting in Steenokkerzeel. Moeder Arta en de kinderen verblijven in een opvanghuis van de Dienst Vreemde- lingenzaken in Sint-Gillis-Waas. Stelina volgt handel en talen in de Visitatie in Mariakerke, haar twee broers zaten op het internaat van het Onze-Lieve-Vrouwcollege in Ledeberg. Daar werd gisteravond afscheid genomen van de
zesdeklassers, onder wie Ergus.

Arta was zwanger van Stelina toen ze in 1999 in België aankwam. 'We komen uit een dorp in het noordwesten van Albanië. Niemand had werk. Daarom vertrokken we, zoals zovelen', vertelt ze. Via mensensmokkelaars en na betaling van omgerekend 2.000 euro belandden ze België.

Aanvankelijk kreeg de familie OCMW-steun, maar die viel na enkele jaren weg. Het lukte Shkelqim en Arta niet om aan papieren te geraken, ook niet tijdens regularisatiecampagnes. Het probleem is dat ze bij aankomst vertelden ze dat ze uit Kosovo kwamen, dat toen door oorlog getroffen was. Ze dachten zo meer kans te maken. Pas in 2009 gaven ze toe dat ze uit Albanië komen.

'Er zijn nog mensen geregulariseerd die een dergelijk verhaal vertelden', zegt hun advocaat, Dominique Van Eenoo. 'Maar sinds enige jaren is de aanpak op Migratie veranderd. De regel is nu dat wie fraude pleegde bij zijn aanvraag, niet kan worden geregulariseerd.'

Gedeisd

Het gezin hield zich gedeisd in een huurwoning in de Kromme Populierstraat in Mariakerke. Ze kwamen goed overeen met hun buren. De ouders overleefden door te poetsen, te werken in de bouw of in tuinen, en met voedselpakketten en steun van familie. 'De jongste jaren leefden we voortdurend in angst om te worden opgepakt.'

In april werden ze uitgenodigd op het dienstencentrum van Mariakerke en aan de bushalte daar opgepakt. Sindsdien zit Shkelqim opgesloten. 'Het kan niet dat de vader gescheiden is van zijn kinderen', zegt Van Eenoo. Hij diende een verzoekschrift tot invrijheidstelling in. 'Tijdens die procedure zijn fouten gemaakt. Er is ook verzet aangetekend bij het jeugdcentrum want een van de
kinderen heeft begeleiding nodig.'

Arta vreest vooral dat haar zoon Ergus, een woelig kind dat rust had gevonden in het internaat, niet zal aarden in Albanië. Stelina verbijt haar verdriet. Het enige wat ze zegt, is dat ze veel liever in België zou blijven.

Van Eenoo vraagt zich af of de autoriteiten wel al het mogelijke hebben gedaan. 'Die mensen zijn hier zestien jaar.'

Ook buurman Wilfried De Buck, gepensioneerd politiecommissaris, begrijpt het niet. 'Ze deden er alles aan om zich te integreren. Ze leefden rustig en werkten 's morgens vroeg en 's avonds laat. De kinderen zijn hier geboren en doen het goed op school. Ze hebben Albanië nooit gezien. Wat moeten ze daar doen? De oudste is al vijftien. Is dit menselijk?'

De kinderrechtencommissaris deed inspanningen en de school in Ledeberg zette discreet acties op, met brieven aan burgemeester Daniël Termont (SP.A) en schepen Elke Decruynaere (Groen), aan onderwijsminister Hilde Crevits (CD&V) en staatssecretaris Theo Francken (N-VA). Tevergeefs. 'De jongens zijn zeer onzeker. Het is alsof de grond vanonder hun voeten weg schuift', klinkt het in de
school.

Karel Van Keymeulen
Copyright © 2015 Corelio. Alle rechten voorbehouden

Tags: 

Bevoegdheid: 

(c) helenewets at June 30, 2015 03:11 PM

Kerygma

Elk einde is een begin.

Op 16 april 2012 nam ik deze foto, de puppie klaar voor haar allereerste schooldag.


Mira ziet dat wel zitten, die school.

Voor de archieven nam ik er elke keer eentje op de eerste dag van een nieuw jaar. En op de laatste. Altijd op dezelfde plaats.

Dit is vandaag, 30 juni 2015. Haar laatste dag in de kleuterschool. In september krijgt ze een nieuwe boekentas.


graduation

(c) i. at June 30, 2015 07:08 AM

Kameraad Harko

Superman met stalen zenuwen





zelfs Superhelden verliezen wel eens hun geduld 

god zij dank dat het vakantie is
 

(c) Kameraad Harko (noreply@blogger.com) at June 30, 2015 05:05 AM

June 29, 2015

Michel Vuijlsteke

Be bloederige yoncé

Het is soms griezelig hoe we over sommige dingen hetzelfde denken. “Kijk!” zei ik tegen Zelie, “Kom kijken, ‘t is Beyoncé haar nieuwste dans!”

Zelie zag dat niet zitten, want ze kan dat mens niet af. Ik dus ook niet.

Geen haat of zo, zo kinderachtig ben ik ook niet, maar wel viscerale afkeer van heel haar fake gedoe, het feminisme-van-den-aldi, de legioenen adorerende fans, het Queen B, Bey, kak-Jay-Z-zie-hoe-rijk-wij-zijn, het dansplagiëren, de sléchte muziek, urgh.

Maar dus vandaar: hier werd ik even vrolijk van.

The post Be bloederige yoncé appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at June 29, 2015 07:33 PM

Ivan Deboom

Gent-Ronse-Gent

Er was een ‘plan A’ en het is ‘plan A’ geworden: gisteren zondag 112 kilometer gefietst >> zie afbeelding => die afstand maal 2, plus 2 keer 4 kilometer erbij wegens woonachtig in de fietsknooppuntentechnische blinde vlek genaamd Oostakker.

knooppunten

Ik denk dat ik zelfs moet afronden naar 120, wegens hier en daar een festival-omleiding en 1 overwoekerd fietsknooppuntenbordje. Maar Garmin had reeds na 10 kilometer de geest gegeven. (zopas ontdekt dat het de niet-oplaadbare batterijen waren, die al 5 jaar dienst deden)

Wat hebben wij geleerd?

Ik zal mij dan toch eens een degelijke fiets met dunne banden moeten aanschaffen, want met een mountainbike is die afstand gekkenwerk.

En waarom Ronse of all places?
Et pourquoi Renaix de tous les lieux?

Wel, dat zit zo: ik wilde gewoon weten of ik de afstand aankan, bij wijze van generale repetitie voor een eenmalige woon-werk-verplaatsing in combinatie met mijn gecultiveerde angst voor touringcars en andere vormen van groepstransport. Een angst die, gevoed door schoolreizen met knuffelrock-cassettes en door traumatiserende verplaatsingen naar Barcelona of Berlijn — ja, ik heb het over u, Euro Lines! — stilaan is uitgegroeid tot een irrationele bloedhekel. (tenzij ik vooraan mag zitten) (of tenzij ik zelf mag sturen) (of tenzij er niemand op de bus zit)

En? Kan ik de afstand aan?

Ja. En ja maar.

Ik ben 7 uur onderweg geweest, pauzes en Paul Severs inbegrepen.
Dus het lukt als ik mijn eigen tempo kan rijden en als ik geregeld mag pauzeren om mijn rug te rechten. (ik ben immers een oude man van 40)

Is dat wel plezant, eigenlijk?

Alleen als je graag fietst, vrees ik. Want die eerste 38 kilometer biljartvlak parcours tussen Gent en Oudenaarde — hoofdzakelijk langs het jaagpad aan de Schelde — is werkelijk saai (en wonderschoon, dat ook). Maar de laatste 15 kilometer is puur genot! (lees: formidabel afzien bergop)

De weg tussen Oudenaarde en Ronse is 15 kilometer waarvan meer dan 10 kilometer bergop (en de Hotond!)

Gent-Ronse

Er was ook een ‘plan B’ >> om bij gebeurlijke inzinking de trein te nemen in Ronse. Maar uitzonderlijk gisteren zondag reden er geen treinen naar / vanuit Ronse, wegens werken aan de sporen of zoiets. En dan nog, dan zou ik mezelf het plezier ontnemen om de Hotond weer naar beneden te fietsen, dat kon natuurlijk niet zijn.

Er was zelfs een ‘plan C’ >> om alsnog de trein te nemen in Oudenaarde. Maarrr… Oudenaarde werd gisteren overspoeld door fans van Paul Severs en andere bezoekers van de Adriaen Brouwers Bierfeesten. Ik ben zelfs nog even binnengebold in de stationshal maar mijn zweet werd koud en ik moest plots weer denken aan de reden waarom ik vrijdag mijn wekker ga zetten om naar Ronse te fietsen.

Bierfeesten


Gearchiveerd onder:fiets

(c) Ivan Deboom at June 29, 2015 07:21 PM

Veerle's Blog

Cluster Puck

Cluster Puck

Love the graceful style.

via Michael Driver

June 29, 2015 04:36 PM

Game Boy

Game Boy

Great colors.

via Andrey Gargul

June 29, 2015 04:30 PM

Record player

Record player

Beautiful!

via Al Power

June 29, 2015 04:25 PM

Disposable

Disposable

Adorable style.

via Micheal Driver

June 29, 2015 04:16 PM

Michel Vuijlsteke

Links van 28 juni 2015 tot 29 juni 2015

The Alleged $7.5 Billion Fraud in Online Advertising – Moz
The only way to reduce wasted impressions significantly is to research and implement digital ad campaigns manually rather than use programmatic ad buying. Digital advertisers should research potential websites on which they want to run advertisements to see if they are legitimate—potentially even running ads on only the largest, well-known sites but doing so continuously. This way, it might be best to focus your ad campaigns on quality viewers rather than trying to maximize the quantity of viewers by also including lesser-known sites.

Lead Bullets – Ben’s Blog
Early in my tenure as product manager for the web servers at Netscape, we faced a terrible crisis. We just got our hands on Microsoft’s new web server, Internet Information Server (IIS), and benchmarked against our product. Microsoft’s IIS had every feature that we had, was five times faster and we knew that they were going to give it away for free. This might not sound so bad, but we had just gone public three months earlier with a story to Wall Street that said, “Don’t worry about Microsoft giving away the browser because we will make money selling servers.” Oh snap.

Greece crisis could be a Sarajevo moment for the eurozone | Business | The Guardian
It will be said in response that Greece is a small, insignificant country and that the single currency has much better defences than it had at the last moment of acute trouble in the summer of 2012. Diplomats in Europe’s capitals took very much the same view in late June 1914.

Europe’s Empress stays silent – POLITICO
When Greece first called on Europe to save it from collapse in 2010, Merkel faced a stark choice: follow the advice of the world’s leading economists and offer Athens a path to debt relief in exchange for reform or heed the demands of her center-right coalition by extending loans at punitive interest rates with no debt forgiveness.

Merkel, with a PhD in physics and a reputation for cool calculation, chose politics over economic reason. That strategy now lays in shambles.

L’UE n’a pas d’argent pour la Grèce, mais a 11 milliards d’Euros pour un pays non membre, l’Ukraine. Victoria Nuland avait eu raison, « F**K the EU » | Réseau International
Alors que la Grèce demande un accord avec l’Europe et que l’Union européenne, la bave aux lèvres, impose encore plus d’austérité paralysante à un autre de ses membres… Bruxelles n’a aucun problème pour distribuer des milliards pour un état non membre, l’Ukraine. Le plus drôle, c’est que la Grèce, l’Espagne, le Portugal et d’autres pays touchés par l’économie de la Troïka de l’UE devront débourser pour les néo-nazis ukrainiens. Imaginez si les milliards généreusement octroyés par une UE corrompue à une Ukraine encore plus corrompue, étaient plutôt utilisés pour stimuler la croissance dans une Europe appauvrie.

The post Links van 28 juni 2015 tot 29 juni 2015 appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at June 29, 2015 02:00 PM

Kerygma

Show me the money! (maar dan beleefder)

Dierbare lezer. Sinds begin mei hebben wij hier op ons kruispunt een leefstraat, u weet dat ondertussen. Samen met de buren hebben we onze straat een stukje aan onszelf teruggeven. Enkele parkeerplaatsen veranderden in een ontmoetingsruimte. Over het asfalt kwam gras te liggen. Doorgaand verkeer werd geknipt. Doe daar nog een paar picknickbanken bij en het resultaat is redelijk onvoorstelbaar. Op een paar dagen tijd leerden we meer mensen uit de buurt kennen dan ooit tevoren. De kinders spelen zorgeloos op straat, er wordt voorgelezen, mensen babbelen met elkaar, en ge voelt dat mensen hier graag zijn.

Goeiemorgen! Wees welkom, vandaag. #tablederue #deooievaarvandemeibloem

Met heel wat buren zetten we ons in voor dit experiment: we houden de straat proper, we trachten met ieders noden en wensen zo goed mogelijk rekening te houden. Dat kost energie en tijd. Maar het loont de moeite: er gebeurt in onze straten iets unieks. Zelfs al lijkt het na enkele weken intussen doodnormaal.

Onze leefstraat maken we zélf mogelijk. Maar we krijgen heel wat steun van een prachtige organisatie: het Lab van Troje. Zij verzorgen de contacten met de stad Gent. Als er problemen zijn, dan zoeken zij met ons naar antwoorden. We vroegen hen kunstgras. We krégen het. Al dat moois kost geld. En daarom deze post.

U heeft misschien intussen onze leefstraat al eens bezocht (neen? een aanrader! er is _altijd_ koffie). Als we dit schone initiatief in de toekomst willen verder zetten, en gij wilt dat ook: steun ons, met een kleine bijdrage aan de Gentse leefstraten via www.crowdfunding.gent.

Want dat van vele kleintjes en een groot. En ook dat van take back the streets. En ook van: alstublieft?

(c) i. at June 29, 2015 01:54 PM

CMS's Cage of Thoughts

South-Korea - Hadong




Friday 29 may 2015.
Today we took the stoptrain to Hadong in the middle of the Mountains. The trip lasted 3 hours and from the station we went on foot with our luggage in the sun to our motel, only 15 minutes away. Hadong is a region, but the city itself…

(c) Jeronimo at June 29, 2015 01:26 PM

South-Korea - Hadong - Busan - Jagalchi Fishmarket

Sunday 31 may 2015.
Today is the last day in Hadong. This morning we have free time till we leave with the noontrain to Busan, the second big city of South-Korea.
As we have nothing to do, we stroll the park behind our hotel. It's a sunny and hot day again,…

(c) Jeronimo at June 29, 2015 01:26 PM

Veerle's Blog

Travel App

Travel App

Love how this feels so classic and contemporary at the same time!

via Made by Radio

June 29, 2015 12:36 PM

Kameraad Harko

Charleton, 'the 9/11 of the Black Church'

Op deze fraaie maandag, traditiegetrouw als we zijn, een filmpje. Deze keer een reeks filmpjes van Democracy Now over de terroristische aanslag in de VS.
Over de terroristische aanslagen van gisteren is er feitelijk nog niets zinnigs te zeggen, dus doen we ook niet. Vooral die moordpartij in Tunesië brengt terrorisme 'dicht bij huis'. Trouwens ook met verwoestende gevolgen voor de Tunesische economie. De verwoestende gevolgen als gevolg van het stijgende racisme zullen ook niet te onderschatten zijn. Maar bon. Veel te vroeg om commentaar te geven, buiten dan stellen dat het verschrikkelijk en schandalig is, al zal dat de media en het allegaartje van politici niet tegenhouden.


Een moordpartij op een Afro-Amerikaanse kerk door een blanke extreem-rechtse terrorist. Daar besteden we vandaag aandacht aan.



De moordaanslag brengt ook de 'zuidelijke vlag' onder de aandacht. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog werd een vlag gezwaaid door de voorstanders van de slavernij. De vlag werd een symbool van het reactionaire 'zuidelijke' racisme.
Dominee Al Sharpton over deze kwestie:
Scherpe woorden ook van dominee Jesse Jackson:

(c) Kameraad Harko (noreply@blogger.com) at June 29, 2015 04:53 AM

June 28, 2015

Elke Decruynaere

Stadsscouts trekken naar centrum Gent

De Standaard - 29 juni 2015 - Annelies Rutten

Een scoutslokaal in hartje Gent: in het Baudelopark is dit weekend de eerste steen gelegd van het lokaal van de FOS-groep De Zebra's. Ook andere jeugdbewegingen kunnen er overnachten.

Een scoutslokaal in het hart van het historisch centrum. Het is uniek, zeker voor een groep met 170 leden. Het lokaal zal ook dienst doen als jeugdverblijfplaats voor andere groepen die in Gent op kamp of weekend komen. 'Overnachten en ontwaken in het Baudelopark, bijzonder wordt het zeker', zegt Laurens De Cleyn, eenheidsleider van De Zebra's.

De Zebra's leidden tot nu een zwervend bestaan. Ze betrekken een lokaal in Godshuishammeke en maken gebruik van lokalen van het François Laurent Insitituut in de Onderstraat. 'Maar een plek waar we altijd terechtkunnen, en waar we ook ons materiaal kunnen stockeren, hebben we niet', zegt De Cleyn.

De nood is groot, want het ledenaantal ging de voorbije jaren fors omhoog. 'In de rand had je al langer enkele bijzonder populaire groepen', zegt De Cleyn. 'Als stadsscouts hebben we die aantrekkingskracht nu ook.'

Zebraprint

Het lokaal bestaat uit drie verdiepingen en krijgt een gevel met zebraprint. Het komt dwars te staan op de gebouwen van het Stedelijk Kunstinstituut (SKI), met gevel in de Ottogracht, en geeft rechtstreeks uit op het Baudelopark. De grond wordt door de stad in opstal gegeven.

Er waren lange onderhandelingen nodig vooraleer een geschikte plek werd gevonden. De groep, gegroeid uit FOS-groep Artevelde en historisch verankerd in Gent, wilde tot elke prijs in het centrum blijven. 'Uitwijken naar de rand was wellicht gemakkelijker geweest', zegt De Cleyn. 'Maar daar zijn al veel voorzieningen voor de jeugd. En wij zouden onze historische band met de stad verliezen.'
De scouts engageren zich tot samenwerking met het SKI, dat het lokaal tijdens de week kan gebruiken.

 

Buren

Bij het ontwerp is ook rekening gehouden met de plannen voor het Baudelopark, dat in 2017 wordt heraangelegd. Voorwaarden voor gebruik van dat park komen er niet.

'De scouts hebben ervaring met de natuur. We rekenen erop dat ze het park zullen respecteren', zegt schepen Tom Balthazar (SP.A). De scoutsgroep is wel van plan om gesprekken aan te knopen met de buren. 'We willen van in het begin aan de goede verstandhouding werken', zegt De Cleyn.
De nieuwbouw kost 400.000 euro. Tweehonderdduizend euro komt van de stad. 'Voor de bouw van lokalen geven we doorgaans honderdduizend euro', zegt schepen van Jeugdzaken Elke Decruynaere, die zaterdag de eerste steen legde. 'Door het jeugdverblijfscentrum komt daar in dit geval nog honderdduizend euro bij.' Honderdduizend euro leent de scoutsgroep bij de naburige Triodosbank. De rest moeten ze zelf bijeenkrijgen.
 

Tags: 

Bevoegdheid: 

(c) helenewets at June 28, 2015 10:00 PM

Eerste Daltonleerlingen studeren af

Het Laatste Nieuws - 29 juni 2015

Gisteren was een bijzondere dag voor De Kleine Icarus in Gent. De eerste 'Daltonleerlingen' studeerden af. Negen jaar na de oprichting van de eerste Vlaamse Daltonschool, mochten leerlingen van het zesde jaar hun getuigschrift in handen nemen. Aiko en Jonas lopen al school in de Ledeganckstraat sinds de eerste kleuterklas, Ini was er nog maar een jaartje bij.

Individueel

Maar allemaal werden ze evenveel in de bloemetjes gezet. Directeur Filip Lietar sprak elke leerling individueel aan over zijn of haar individuele talenten. De ene had een groot technisch inzicht, de ander was een geboren entertainer. Elke leerling kreeg als afscheidscadeau een boek, specifiek afgestemd op zijn of haar interesses en talenten.

Na de uiteenzetting nam de schepen van Onderwijs Elke Decruynaere (Groen) het woord. "Jullie doen mij heel hard denken aan Gent en de Gentenaren: eigenzinnig, met een hoek af, maar samen krijgen jullie veel gedaan", zei ze. Na de proclamatie konden de leerlingen, leerkrachten en ouders nog gezellig napraten bij een receptie. (LVE)

Tags: 

Bevoegdheid: 

(c) helenewets at June 28, 2015 10:00 PM

Michel Vuijlsteke

Bleh, zomer

Ik haat warm weer. Koud weer, daar kan een mens zich tegen wapenen: een deken extra, wat lagen kledij erbij. Warm weer, daar is niets aan te doen.

Ja, airconditioning, maar in ons huis zou dat belachelijk zijn, voor die tien dagen per jaar dat het echt té warm is.

Ik overweeg in mijn bureau op mijn werk te blijven zitten. Of te slapen in het bed in het bureau beneden, met de persienne naar beneden.

Bah, warm weer.

The post Bleh, zomer appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at June 28, 2015 08:38 PM

Hullabaloo

Rammelsberg

In 1988 staakte de Duitse ertsmijn Rammelsberg na bijna 1.000 jaar de winning van koper, lood en zink.

Verwant: 
Zeche Zollverein

(c) hullabaloo at June 28, 2015 12:30 PM

Annemie Deckmyn

wildwaterbaan

           
Kleinzoon Otto is vier en kwam een weekend logeren. Een leuke activiteit zou zwemmen zijn had ik me bedacht. Waarom niet naar Rozebroeken? Er is daar sinds drie jaar een heus zwemparadijs gebouwd. Otto zal het naar zijn zin hebben, en ik kan van aan de rand wat toekijken, dacht ik.
Zo gedacht, zo gedaan. Enkel dat "aan de rand toekijken" draaide anders uit. Hij was er eerder geweest, wou zo graag op de grote glijbaan én op de wildwaterbaan. Grote borden waarschuwen de baders dat kinderen onder de acht enkel onder begeleiding mogen. Totaal onvoorbereid op dergelijk exploot, suisde ik even later met een joelende Otto, in de wildwaterbaan naar beneden. Zonder bril heb ik me de meewarige blikken van de jonge redders enkel kunnen verbeelden. "Wacht tot jullie zestig zijn", dacht ik bij mezelf, terwijl ik hen al een herniaatje en wat artrosestijfheid toewenste. Een week later voel ik het nog steeds. Een tevereden kleinzoon en een status van super-omi, daar verbijt een mens al eens een pijntje voor.

(c) A.D (noreply@blogger.com) at June 28, 2015 09:05 AM

Sofinesse

Maandbrief – 4

De uren, dagen, weken, maanden vliegen hier razendsnel voorbij. Je bent al vier maanden lieve schat, vier maanden. Dat zijn 121 dagen vol liefde, vol plezier, vol nieuwe dingen die jij kan en doet.

Met stip op één: lachen. Dat doe je uiteraard al een hele tijd, maar je begint echt in topform te geraken. Ook al ken ik dat veel te schattige kuiltje in je linkerwang al even, ik kan er toch nog altijd plotsklaps van smelten. Je zoekt ons, je kijkt, je glundert, je schatert. Pas op moeders met dochters in de Brugse Poort, over een jaar of vijftien is het goed mogelijk dat er hier een topcharmeurke zal rondlopen. Het is niet dat ik u niet verwittigd heb. Maar onder ons gezegd en gezwegen, je glimlach is echt fantastisch.

Je bent afgelopen maand ook voor het eerst gaan logeren. Dat was bij je broer nogal een fiasco, maar jij hebt het volgens je meter schitterend gedaan. Flink geslapen, flink van een flesje gedronken (daar ging het mis bij je broer, maar deze keer had ik elke dag geoefend met een beetje afgekolfde melk) en weinig geweend. Zo kennen we je eigenlijk wel. Heel af en toe is er een huiluurtje, maar er passeren echt veel meer dagen waarop we jou niet horen wenen. Je bent meestal gewoon ongelooflijk content. Naar het schijnt is dat vrij uitzonderlijk voor een baby van vier maanden, maar dat heb ik alleen van horen zeggen.

Er begint ook schot in de rol-zaak te komen. Als er iets is wat je geweldig gefustreerd maakt, is het wel buiklig. Maar het gaat niet meer lang duren voor je dan zelf kan beslissen om dan op je rug te gaan liggen. Maar ook als je op je rug ligt, wring je je in zoveel bochten om ons te kunnen volgen, dat ik snel verwacht dat het op je buik zal eindigen. Misschien per ongeluk, maar het is een begin. Rollen is het begin van zoveel jongen. Ge hebt geen idee.

Lieverd, wat een ongelooflijk vrolijke vogel ben jij toch. Je kan echt van plezier liggen kirren op je speeltapijt, terwijl er gezwind tegen een uil, appel of eekhoorn wordt gemept. Je kraait in je wipper en kijkt geamuseerd naar ons, naar je broer, naar een kussen op de grond.

Het is echt een plezier om jou in huis te hebben. Ik moet daar eerlijk in zijn, op voorhand hadden zoveel mensen mij gezegd dat de overgang van één naar twee niet van de poes was, dat ik het bijna begon te geloven. Maar voorlopig – en dat is natuurlijk in de wetenschap dat ik nog niet hoef te werken, dat verandert alles – vind ik het fantastisch. Helemaal niet druk of lastig, gewoon gezellig. Maar ik vond de overgang van 0 naar 1 ook al een walk in the park.

Ik denk dat ik nog een prille tiener was, toen ik besefte dat ik vooral moeder wilde worden. Ik denk dat ik nog maar net mijn regels had toen ik al wist dat een zwangerschap in weken gerekend wordt. Ik was dertien toen ik voor het eerst ging babysitten en heb dat jaren gedaan. Moederen, heerlijk.

Ik heb er altijd van gedroomd. Ik heb er altijd naar uitgekeken. Ik heb altijd verwacht dat ik het fantastisch zou vinden. Het enige wat ik niet had kunnen voorzien, is dat ik de mama ging zijn van twee fantastische gasten. Ik dacht dat we met Basiel al het grote lot hadden gewonnen. Maar het is gewoon twee keer prijs.

Jij bent er ook eentje uit de duizend. Eentje uit de miljoenen. Ons eentje. Mijn eentje. Mijn zoveel.

Dikke kus,

Je mama.

 

(c) Sofinesse at June 28, 2015 01:11 AM

June 27, 2015

Michel Vuijlsteke

Overal kinderen

Anna was naar een vriendinnetje een paar straten verder gaan spelen. Een uur of drie later kwam ze terug met wel zes meisjes, ik weet niet waar ze allemaal vandaan kwamen. Het moet zijn dat er hier nóg meer kinderen zijn komen wonen: vorige week was Jan ook al à l’improviste blijven slapen bij een vriendje van een paar straten verder waarmee hij in de muziekles zit, en daar waren er ook allemaal jongens van zijn leeftijd.

Gisteren was Zelie met het koor en orkest van school naar de zee en dan zingen tot ‘s avonds laat; vandaag komen er schat ik een stuk of zes vriendinnen van haar logeren. Ze gaan eerst met een paar naar een optreden van Bandits, en dan gaan ze hier pizza maken en doen ze karaoke tot wellicht een stuk in de nacht. Zestiende verjaardag en zo, dat moet met een béétje ceremonie gevierd worden.

Zestien. Trr.

The post Overal kinderen appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at June 27, 2015 03:40 PM

June 26, 2015

Michel Vuijlsteke

Hallucigenia

Er zijn van die dingen waar ik onredelijk content van kan worden. Oude mysteries die opgelost worden, bijvoorbeeld: die keer dat het min of meer duidelijk was wat er allemaal op Paaseiland gebeurde, pakweg.

Of lezen hoe ze Anomalocaris geïdentificeerd hebben. De naam van het beest (‘aardige garnaal’) komt van iets dat er als de achterkant van een garnaal uitzag maar niet helemaal:

18t1yruj9hcx8gif

En dan hadden ze ook nog apart allerlei ronde dingen gevonden waarvan ze dachten dat het een kwal-achtig iets was:

anomalocaris-peytoia

En een raar iets dat er sponsachtig uitzag:

post-2629-0-94275400-1302229614

‘t Is pas later, met veel zoeken en doen, dat het allemaal één beest bleek te zijn: een voor de periode enorm groot ding, een meter lang, dat trilobieten vrat.

06.30d_Anomalocaris

Het verhaal staat uitgebreid in het machtig wijze boek Wonderful Life: The Burgess Shale and the Nature of History, waar Stephen Jay Gould de lezer aan de hand van het verhaal van de Burgess Shale-fossielen visceraal doet aanvoelen hoe enorm vreselijk toevallig het allemaal gelopen is, en hoe het er voor hetzelfde geld helemaal anders had kunnen uitzien hier op Aarde. Van alle rare beesten in die fossielen is het grootste deel uitgestorven, en wij stammen af van iets dat er als Pikaia uitzag: een zeer vroege gewervelde, die meer op een worm leek dan op wat anders.

Op de cover van mijn uitgave van Wonderful Life staat een reconstructie van Hallucigenia; een beest zó raar dat het tot nu geduurd heeft om te weten hoe het er eigenlijk uitziet — zelfs al zijn er een hele resem redelijk volledige fossielen van te vinden. Die zien er allemaal ongeveer zo uit: stekels in paren aan één kant, één rij vreemde tubes aan de andere kant, het ene uiteinde bolvormig, het andere uiteinde min of meer ook een tube:

Hallucigenia

De paleontlogen vonden er (ha!) kop noch staart aan, en uiteindelijk kwamen ze tot de voorzichtige conclusie dat dat bolvormig-achtig einde de kop moet geweest zijn, dat het beest op de één of andere manier met die stekels ergens in het zand moet gestaan hebben, en dat die tubes op zijn rug het eten wellicht vingen, en dan ‘doorgaven’ naar voor tot aan de mond.

Dit is min of meer hoe het in mijn boek van 1987 staat:

Hallucigenia (1)

Mja.

Een paar jaar na het boek van Gould werd Hallucigenia behoorlijk overtuigend geherinterpreteerd als een soort fluweelworm. Fluweelwormen zijn wijze beesten, kijk maar:

Bleek dat die ene rij ‘tentakels’ er eigenlijk twee waren, en dat het beest dus omgekeerd was, en het midden de jaren 1990 zo werd geïnterpreteerd:

Screen_Shot_2015-06-24_at_9.52.19_AM.0

Da’s al iets interessanter, maar er is nog altijd geen kop of staart. En daar is dus nu zeer zeer recent verandering in gekomen. In een artikel in Nature herbekijken Martin R. Smith en Jean-Bernard Caron de fossielen van Hallicigenia onder de microscoop, en ze vinden niet alleen het hoofd, maar ook de mond en de ogen.

En ze komen tot  een nieuwe reconstructie. Het mysterie opgelost, of toch een zeer grote stap gezet op weg naar oplossing. Ziet!

Hallucigenia 2015

Een kop met twee oogjes en een mond, daarachter drie paar tentakels, dan vijf paar tentakels met twee klauwen en achteraan twee paar tentakels met één klauw. Het beestje was tot vijf centimeter lang, en een reconstructie in het echt zou er bijvoorbeeld zo uit kunnen zien:

Hallucigenia 2015

Hoe enorm wijs is dat niet?

The post Hallucigenia appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at June 26, 2015 08:44 PM

Kameraad Harko

Franco en Fabiola

Boudewijn en Fabiola, voor veel mensen roepen die nog steeds 'warme' herinneringen op. Het huwelijk was een echt koekjesdozenmoment. Een koninklijk koppel, katholiek, zij schreef sprookjes, hij trok bij overstromingen zijn botten aan om slachtoffers een hart onder de riem te steken. Dat ze wel heel erg katholiek waren, wisten de mensen wel, maar bon, er zijn ergere dingen in het leven.
Anne Morelli toont in haar nieuwe boek Franco en Fabiola aan dat Fabiola en haar adellijke omgeving met volle overtuiging kant gekozen hadden voor de extreem-rechtse katholieke dictatuur van Franco. En dat veranderde niets na haar huwelijk, integendeel bijna. Haar huwelijk was een onderhandelde match, een professionele ultra-katholieke matchmaker werd aan het werk gezet, Boudewijn zocht expliciet naar een Spaanse, waar de traditionele waarden nog hoog in het vaandel gedragen werden.
Fabiola werd, vanaf haar verloving, een marketingproduct om Spanje salonfähig te maken. Dat ze altijd naar Spanje trokken op vakantie is zeker geen toeval.

Het boek heeft een klein minpuntje, het lijkt me wat vlug vlug vertaald te zijn. Het voorlaatste hoofdstuk leest als het laatste hoofdstuk, maar er is nog een semi- herhalend laatste hoofdstuk. Maar bon, laat dat de leespret niet bederven. Het is een vlot geschreven boek, met nuance, en vooral van A tot Z gestaafd door wetenschappelijk onderzoek. Zoals we van prof. Morelli gewoon zijn.

Meer over dit boek bij EPO

Naar de betere boekhandel maar zeker ook naar de bibliotheek in uw buurt.

(c) Kameraad Harko (noreply@blogger.com) at June 26, 2015 04:02 PM

Elke Decruynaere

Stad Gent zoekt 40-tal begeleiders kinderopvang

De Stad Gent is op zoek naar een 40-tal kinderbegeleiders voor haar Dienst Kinderopvang. Zij kunnen vanaf oktober aan de slag in de kinderdagverblijven of buitenschoolse opvang. Samengeteld is de dienst goed voor de opvang van bijna 5.000 kinderen. Naast vervangingen gaat het ook om een uitbreiding met 20 contracten om tegemoet te komen aan de gestegen werkdruk.

De Dienst Kinderopvang van de Stad Gent telt 72 opvanglocaties, die in totaal meer dan 1.000 kinderen opvangen tussen 0 en 3 jaar en ongeveer 3.800 kinderen van 3 tot 6 jaar. Dit gaat om kinderdagverblijven, voor kinderen van 0 tot 3 jaar, maar ook om initiatieven voor buitenschoolse opvang, waar kinderen van de kleuterschool terecht kunnen. De stedelijke kinderopvang staat bekend om haar pioniersrol in Vlaanderen. De Dienst Kinderopvang streeft naar een toegankelijke kinderopvang en draagt respect voor diversiteit hoog in het vaandel.

De Stad Gent investeert sterk in haar kinderopvang. Daarom is ze op zoek naar een 40-tal gedreven kinderbegeleiders. Wie als kinderbegeleider aan de slag gaat bij de Stad werkt binnen een goede infrastructuur met een sterk uitgebouwde visie en kan bovendien rekenen op een aantrekkelijk verloningspakket met extralegale voordelen, geen gesplitste diensten, toffe collega’s en regelmatige vorming.

Momenteel loopt een selectieprocedure voor begeleider in de Dienst Kinderopvang van de Stad Gent. Solliciteren kan vanaf 25 juni tot en met 4 augustus, via www.stad.gent/solliciteren. Indiensttreding is voorzien vanaf 1 oktober 2015.

Daar is ook alle informatie beschikbaar over de functie-inhoud en deelnemingsvoorwaarden.

Tags: 

Bevoegdheid: 

(c) helenewets at June 26, 2015 12:48 PM

CMS's Cage of Thoughts

South-Korea - Busan - Templestay Beomeosa temple

Wednesday 3 june 2015.


This morning we were all pack and set to go. Yesterdaynight we wrote our postcards that we finally found and I went bying stampes and sending in the postoffice across the hotel. We had a private bus to take us outside the city where we would start…

(c) Jeronimo at June 26, 2015 07:27 AM

South-Korea - Busan

Monday 1 june 2015
We enjoyed the hotel pretty much: the Aventree Hotel Busan. Nice breakfast clean, wifi, laundry possibility,...
So we took the bus the the UNECSO UN - war memorial and cemetery: UNMCK.
Impressive. You see all the nations that fought over there or gave logitisc and medical support.…

(c) Jeronimo at June 26, 2015 07:09 AM

June 25, 2015

Elke Decruynaere

Soumia Benmaamar Studente van het Jaar

Elke Decruynaere – vrijdag 26 juni – verkiezing student(e) van het jaar

Soumia Benmaamar (Hogeschool Gent) is door het Gentse stadsbestuur verkozen tot ‘Studente van het jaar 2015’.

De bedoeling van de verkiezing Student(e) van het Jaar is om een goede student(e) qua leersituatie, met een uitstraling naar zijn/haar onderwijsinstelling, maar ook met een uitstraling naar de Stad Gent in de bloemetjes te zetten. Gent wil zo tonen dat de studenten mee deel uitmaken van de stad en het clichébeeld over studenten ontkrachten.

De 26-jarige Soumia uit Sint-Amandsberg werd gekozen omdat zij een uitzonderlijke combinatie uitdraagt van talent, volharding, engagement en enthousiasme. Soumia is niet alleen een uitstekende studente en kleuterjuf in spe, zij engageert zich daarnaast extra voor haar opleiding en haar medestudenten. Daarnaast combineert zij haar studies met moederschap op een lovenswaardige manier.

Schepen van Onderwijs Elke Decruynaere: “Soumia weerspiegelt ook de diversiteit die onze stad rijk is en zal een aanwinst zijn in het lerarenkorps. Ze is een rolmodel voor vele andere studenten met een migratieachtergrond die het waar willen maken in het onderwijs.”

Tags: 

Bevoegdheid: 

(c) helenewets at June 25, 2015 10:00 PM

Nieuwe reeks capaciteitsuitbreidingen scholen

Recent besliste de Vlaamse overheid om in 2015 3,3 miljoen euro vrij te maken voor de uitbreiding van de capaciteit in het Gentse basisonderwijs.

Deze week maakte schepen van Onderwijs Elke Decruynaere bekend dat het geld naar de Gaspard De Coligny, de nieuwe stadsschool in Sint-Bernadette, de Vrije Kleuterschool Sint-Lieven Kolegem, Hippo’s Hof, Sint-Pietersinstituut en de BSGO Voskenslaan gaat - bij deze laatste gaat het maar om een klein deel van het benodigde budget.

Wijken waar de druk het hoogst is, waar er een nieuwe stadsontwikkeling gepland staat of een wijk die goed bereikbaar is en daarmee naburige wijken uit de nood helpt, kregen voorrang.
Twee grote projecten kregen nog geen subsidies: Oude Dokken en De Vogelzang, en de Voskenslaan dus maar gedeeltelijk.

Als deze projecten ook gerealiseerd kunnen worden, komen er naast de 300 extra plaatsen bij de toegekende projecten nog eens 630 plaatsen bij.

‘Voor de tijdige realisatie van deze drie grote projecten, kijken we naar de Vlaamse Regering’, stelt schepen Decruynaere, ‘Een andere werkwijze dringt zich op.
Er is niet alleen meer budget nodig maar ook een lange termijn planning.

Gent blijft gaan voor een plek voor elk kind in een school naar keuze in de buurt.'

Tags: 

Bevoegdheid: 

(c) helenewets at June 25, 2015 10:00 PM

Michel Vuijlsteke

Links van 12 juni 2015 tot 25 juni 2015

Raindrops Keep Falling on My Head: A Mosquito’s Lament – Phenomena: Curiously Krulwich
A study says a mosquito being hit by a raindrop is roughly the equivalent of a human being whacked by a school bus, the typical bus being about 50 times the mass of a person. And worse, when it’s raining hard, each mosquito should expect to get smacked, grazed, or shoved by a raindrop every 25 seconds. So rain should be dangerous to a mosquito. And yet (you probably haven’t looked, but trust me), when it’s raining those little pains in the neck are happily darting about in the air, getting banged—and they don’t seem to care. Raindrops, for some reason, don’t bother them.

Bye, bye Amazon, Netflix and Uber. China is here and you’re losing. | Duco van Breemen | LinkedIn
Slik.

Building Analytics at 500px — Medium
A look at building analytics from the ground up at a mid-sized start-up and some of the challenges faced along the way

“Onhoudbare leningen aan Grieken opgelegd alleen om Duitse en Franse banken te redden” – DeWereldMorgen.be
“Waar de Griekse schuld tot 2010 in hoofdzaak een zaak was van de privésector, meer bepaald de banken, werd vanaf 2010 de schuld volledig verschoven naar de Griekse overheid. Daarmee werden de Duitse, Franse en Nederlandse banken gered die in de problemen kwamen omdat de Griekse banken hun schulden niet langer konden betalen. Die schuld werd door het Europees akkoord volledig verschoven naar de Griekse overheid, dus naar de bevolking. Met andere woorden, de 'oplossing' die Griekenland werd opgedrongen had als enige bedoeling de privéschuldeisers in Duitsland, Frankrijk en Nederland te redden.”

New Zealand’s Mighty Mongrel Mob gang in haunting portraits | Daily Mail Online
It is New Zealand's most notorious gang whose members operate in a criminal world of violence that is usually shut off to the outside world. But one photographer managed to gain their trust – and in turn rare access – resulting in haunting images of some of the key members of the Mighty Mongrel Mob.

Elders over misschien hetzelfde

12.03.2012: Links van 7 maart 2012 tot 12 maart 2012 | 23.02.2015: Links van 18 februari 2015 tot 23 februari 2015 | 09.12.2014: Links van 7 december 2014 tot 8 december 2014 | 21.11.2014: Links van 19 november 2014 tot 20 november 2014 | 08.11.2014: Links van 6 november 2014 tot 8 november 2014 | 20.05.2014: Links van 18 mei 2014 tot 20 mei 2014 | 30.03.2014: Links van 28 maart 2014 tot 29 maart 2014 | 01.03.2014: Links van 28 februari 2014 tot 1 maart 2014 | 27.02.2014: Links van 24 februari 2014 tot 27 februari 2014 | 11.11.2013: Links van 9 november 2013 tot 11 november 2013

The post Links van 12 juni 2015 tot 25 juni 2015 appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at June 25, 2015 04:00 PM

Kerygma

Scharrelkinderen

Vooraf. Dit stond al even in draft, maar toen ik het schreef aarzelde ik om te publiceren. Ik had geen zin in “onverantwoorde moeder”-reacties. Ik las vandaag dit en nu doe ik het toch.

***

Ze zijn veel veranderd, op die paar weken, zei ze. Zo groot plots. Volwassener. Ook tegen elkaar.
Ik knikte, en nam een slok van mijn koffie, terwijl ik keek naar mijn dochter en haar zoon, die samen het park inliepen. Naar waar wij hen niet meer konden zien.
Tien minuten later stond ik recht, ging dag zeggen tegen de dochter en liep de straat uit, om verder te werken, aan mijn stageverslagen. Zoals altijd de laatste weken, kostte mij dat al mijn wilskracht. Haar daar laten en niet toekijken. Ik heb nog veel te leren.
Ik onderdrukte het ongeruste gevoel en zei enkel nog: als er iets is, bel maar. En als jullie allemaal naar huis gaan, stuur je haar dan ook naar huis?

Het is minder eenzaam, maar ik blijf overlopen van zelfmedelijden. #junischmuni #deooievaarvandemeibloem

Dit stukje gaat over problemen die zichzelf oplossen (dit). Over hoe het geleden is van toen ze een buikslaper bleek en ik wekenlang alleen maar wiegedoodwiegedoodwiegedood dacht, dat ik nog zo ongerust was. Over hoe ik toen op een bepaald moment heb besloten haar niet meer om te draaien en rustig te laten doen. En hoe ik nu heb besloten dat ik een beetje moet loslaten. Want het is tijd.

Ze heeft nooit eerder zo weinig tv gekeken als de laatste weken.
Ze was nooit eerder zo moe en zo vuil, elke avond.
Ze at nooit eerder als een wolf.
Ze was nooit eerder zo wild, zo zelfzeker en zo plots groot.

Ze zwaait, loopt de deur uit, en vertrekt. Al een paar weken nu. Want ze gaat spelen, honderd meter hiervandaan. Ik kook ondertussen, thuis, met de deur dicht en ik ga niet kijken. Of ik werk, aan de voordeur, en zij speelt in het park. Ze doet dingen die ik niet zie en niet weet, ze speelt met kinders die ik niet ken. Ze is nog geen zes en ik ga niet kijken. Dat vraagt meer wilskracht dan ik u kan uitleggen. Tenzij ge kinders hebt, dan weet ge wat ik bedoel.

Ik troost mezelf met de gedachte aan goeie afspraken. Aan een paar serieuze preken in de eerste dagen, en daarna nooit meer beschaamd vertrouwen. Als ze vertrekt vraag ik of ze weet hoe het zit en ze rammelt af: niet uit het park, niet mee met iemand anders ook niet als ik ze ken.

Ik stel mezelf gerust met de gedachte aan de andere buurtkinderen naast haar op het muurtje. Met de nabijheid van volwassenen, die ze kent, op een paar stappen en in huizen vlakbij waar ze getroost kan worden.
Ik denk aan die keer dat ze keihard viel in de speeltuin en ik op een meter afstand stond en haar niet kon opvangen. Dat het niet hielp dat ik keek. Ze viel toch.

Theoretisch ben ik al jaren de pleitbezorger van scharrelkinderen. Laat uw kinders een beetje doen, binnen de grenzen die ge zelf hebt bepaald. Laat los. Bemiddel zo weinig mogelijk bij ruzie, plan zo weinig mogelijk gestructureerde nuttige hobby’s. Laat kinderen zelf ontdekken en kijk toe, op een steeds groter wordende afstand.
Nu ik een praktijkcasus in huis hebt, blijkt dat niet altijd evident.

Het is een kwestie van vertrouwen, zo blijkt. In kinderen en hoe die meer kunnen dan wij denken. Maar ook in de wereld. Dat statistisch gezien de kans op een bestelwagen en onnoembare vreselijkheid zeer klein is.

Een kwestie van inschatten ook: verkeer en bekenden en andere kinderen en de risico’s.

Maar bovenal blijkt het een kwestie van angst. Het besef dat niks me banger maakt dan het vooruitzicht dat ik een kind zou opvoeden dat bang is van de wereld.

En dus loop ik de straat uit en ga stageverslagen schrijven. En zij scharrelt.

(c) i. at June 25, 2015 12:25 PM

Kameraad Harko

'Rode Liefde' van Maxim Leo

Vakantie-tijd betekent achterstallige lectuur. Vandaag een boek dat in 2009 in Duitsland verscheen en vorig jaar in het Nederlands uit werd gebracht door uitgeverij Cossee.

Rode Liefde. Een Oost-Duitse familiegeschiedenis. Oorspronkelijk uitgebracht als 'Haltet euer Herz bereit'. Van Maxim Leo.

Een bijzonder vlot lezend boek over
Maxim, opgroeiend in de DDR, zijn vader, een min-of-meer vrijgevochten kunstenaar, zijn moeder, partijlid, historicus en journalist en zijn twee grootvaders, de ene, een gewezen Duitse militair, lid geworden van de SED na de val van het nazi-regime, enthousiast partijmilitant en rokkenjager, de andere een topman binnen de partij, gewezen verzetsheld en nogal patriarchisch ingesteld.

Een verhaal ook over de DDR, de poging om een andere, betere wereld op te bouwen, over de mensen die in die opbouw werden begeesterd, maar ook zij die passief meevoeren en zelfs zij die niet mee wilden. Een boek over gewone mensen die meegesleurd worden door de geschiedenis.
Geen zeemzoetigheid of clichematige ostalgie, en vooral geen ranzige anti-DDR retoriek. Maar een (zo lijkt het toch) familiegeschiedenis, met 'echte' personages.




Meer over dit boek. Gezwind naar de lokale bibliotheek zou ik zo zeggen. 

(c) Kameraad Harko (noreply@blogger.com) at June 25, 2015 07:57 AM

Elke Decruynaere

Verdeling van de 3,3 miljoen euro aan capaciteitsmiddelen voor het Gentse basisonderwijs

De verdeling zal vanaf september 2017 en ten laatste in september 2018 tot 326 extra plaatsen leiden

Recentelijk besliste de Vlaamse overheid om in 2015 3,3 miljoen euro vrij te maken voor de uitbreiding van de capaciteit in het Gentse basisonderwijs. De leden van de Lokale Taskforce Capaciteit Basisonderwijs hebben in consensus besloten om de toegekende middelen als volgt te verdelen: Gaspard De Coligny (90.286 euro), Sint-Bernadette (1.215.000 euro), Vrije Kleuterschool Sint-Lieven Kolegem (947.725,58 euro), Hippo’s Hof (513.000 euro), Sint-Pietersinstituut (350.000 euro) en de opstart van een nieuwbouw voor BSGO Voskenslaan (183.988,42 euro).

Er wordt prioriteit gegeven aan de wijken waar momenteel de druk het hoogst is, of waar er een nieuwe stadsontwikkeling gepland staat, of aan een wijk die goed bereikbaar is en daarmee naburige wijken uit de nood helpt.

Op dit moment zijn er wel nog drie grote projecten die geen of slechts gedeeltelijke subsidies ontvangen: Oude Dokken, De Voskenslaan en De Vogelzang. Als deze projecten ook gerealiseerd kunnen worden, komen er nog eens 246 plaatsen voor kleuters en 384 plaatsen in het lager onderwijs bij. ‘Voor de tijdige realisatie van deze drie grote projecten, kijken we naar de Vlaamse Regering’, stelt schepen Decruynaere, ‘een andere werkwijze dringt zich echt op. Willen we dat de nieuwe school op de Oude Dokken klaar is tegen 2018, dan moeten we nu en niet pas in 2016 of 2017 weten of we het project aanbestedingsklaar kunnen maken.’

Tags: 

Bevoegdheid: 

Bijlagen: 

(c) helenewets at June 25, 2015 06:45 AM

Gent klokt dit jaar af op net geen honderd speelstraten

Het Nieuwsblad - 25 juni 2015

Gent telt dit jaar 98 speelstraten. Net geen honderd dus. Bij die 98 zijn er 26 straten die voor het eerst speelstraat zijn. Ook in de maand september stijgt het aantal speelstraten.

Een speelstraat is een straat die tijdelijk wordt afgesloten voor het verkeer. Het initiatief om een straat om te vormen tot een speelstraat moet van de bewoners van de straat zelf komen: er zijn minstens drie peters en meters per straat nodig, en die nemen dan een aantal verantwoordelijkheden op zich, waaronder het dagelijks goed afsluiten van de straat. Ze moeten er ook vooraf voor zorgen dat twee derde van de bewoners van de straat akkoord gaat om van de straat een speelstraat te maken.

De peters en meters ondertekenden een contract met de schepenen Filip Watteeuw en Elke Decruynaere (Groen). 'Die 425 peters en meters verbinden zich tot een aantal engagementen en werken op die manier mee aan een kindvriendelijk Gent', zegt schepen Elke Decruynaere. 'Maar laat het ook duidelijk zijn: speelstraten zijn speelstraten en die meters en peters zijn geen kinderopvang. De ouders blijven wel verantwoordelijk voor hun kinderen. '

Speelstraten zijn er in wezen voor de kinderen, al toont de werkelijkheid dat ook ouders er gebruik van maken om meer activiteiten buiten te organiseren. In tegenstelling tot een leefstraat, waarbij de bewoners hun straat voor een bepaalde periode zelf autoluw kunnen inrichten, gelden de regelingen voor een speelstraat per dag slechts van 14 tot 20 uur en kan een speelstraat enkel tijdens de paas- en/of zomervakantie en/of september. Speelstraten kunnen pas sedert vorig jaar ook in de maand september. Dit jaar kent het initiatief in die maand alvast veel bijval: niet minder dan 35 straten zijn in september speelstraat. (rtl)

Tags: 

Bevoegdheid: 

(c) helenewets at June 25, 2015 06:38 AM

June 24, 2015

Elke Decruynaere

Termont opnieuw aan de slag: 'Maar deze stad draait ook zonder mij'

Het Nieuwsblad - 25/06/2015

Daniël Termont is terug aan de slag als burgemeester. De komende 24 weken krijgt hij om de twee weken een chemokuur. 'Gelukkig draait deze stad ook zonder Termont', zei hij op een persconferentie donderdag. 'De komende maanden zal ik elke vrijdag en maandag vervangen worden. Op het openingsweekend van de Gentse Feesten zal ik er voor het eerst in lange tijd ook niet bij kunnen zijn. De grote vraag is nu: hoe zal mijn lichaam reageren op de chemo?'

De Gentse burgemeester Daniël Termont (SP.A) heeft donderdagochtend zijn formele taken als burgemeester opnieuw opgenomen. 'Na drie weken ben ik behoorlijk hersteld', zei hij op een korte persconferentie. 'Na overleg met de specialist is er beslist om vandaag terug mijn taken op te nemen. Wat me een grote voldoening geeft.' Termont bedankte Mathias De Clercq (Open Vld), die Termont drie weken verving. 'Ik heb alles van op afstand wat gevolgd. Maar deze stad draait ook zonder burgemeester. Termont is duidelijk misbaar in deze stad. Het stadhuis draait ook zonder mij, dat is nog eens bewezen.'

Op 2 juni werd Termont geopereerd, sinds 7 juni revalideerde hij thuis. Termont herhaalde zijn oproep aan alle 55-plussers om zich preventief te laten controleren op darmkanker. 'Ik voelde mij zo fris als een gezonde jonge gast. Ge weet dat niet, ge voelt dat niet. Laat u controleren, wie ouder is dan 55 jaar. Hoe sneller men erbij is, hoe beter. Mocht ik een paar maanden later erbij geweest zijn, zou de situatie veel ernstiger en minder geneesbaar kunnen geweest zijn.'

Ruziemakers

'Het goede nieuws is dat ik geen uitzaaiingen heb. Toch zijn er risicofactoren bij zo'n operatie. Daarom zal ik een preventieve chemokuur starten, van twaalf kuren over 24 weken. De kuur start op 3 juli. Ik zal elke vrijdag een hele dag in het ziekenhuis zitten. En elke maandag zal ik ook niet kunnen werken. Daarom hebben we afgesproken om niet enkel één schepen te belasten met mijn taken. Het hele college verdeelt de taken samen. Er is afgesproken dat ik om de veertien dagen een weekend vervangen word als burgemeester, in een beurtrol door Mathias De Clercq, Elke Decruynaere en Tom Balthazar.'

'Het grote vraagteken is: hoe zal mijn lichaam reageren op die chemo? Dat weet ik niet. Het kan dat ik perfect kan functioneren. Maar het kan ook minder gaan. We hebben nu al een lijst gemaakt voor alle dagen, met welke schepen mij zal vervangen. Dat demonstreert op welke formidabele manier dit college als één ploeg samenwerkt. Ik ben hen daar zeer dankbaar voor. Deze ploeg is een hecht collectief. In een tijd dat politieke bestuurders worden versleten als ruziemakers, bewijzen wij hoe mensen van verschillende partijen toch als collega's op een menselijke manier kunnen samenwerken.'

Gentse Feesten

Termont bedankte de Gentenaars. 'Ik heb de voorbije drie weken meer dan duizend steunbetuigingen gekregen. Ik wil daarvoor iedereen bedanken. We hebben er altijd een punt van gemaakt, ondanks het feit dat het over persoonlijke zaken gaat, dat we altijd open hebben gecommuniceerd. Ik ben als burgemeester een publiek figuur. De Gentenaars hebben reden om te weten waarom ik afwezig ben geweest. Maar mensen moeten mijn geen bloemen of boeken kopen. Ik heb liever dat mensen iets storten voor het kinderkankerfonds.'

Termont benadrukte dat er geen enkel dossier blijft liggen. 'Ons politiek project gaat door. Alle dossiers worden verder gezet. Het is omdat de burgemeester er niet is, dat er dingen zullen blijven liggen. Voor mij persoonlijk zal het geen businness as usual zijn, ik hoop zoveel mogelijk van wel. Maar ik ben er van bewust dat mijn vele bezoeken op straatfeesten iets minder zullen zijn de komende maanden. Ik wil me daarvoor bij alle Gentenaars alvast verontschuldigen. Op het openingsweekend van de Gentse Feesten bijvoorbeeld zal ik chemo ondergaan. Ik zal er dus niet bij zijn, voor het eerst in lange tijd.'

Zaterdag maakt de burgemeester al zijn eerste publieke optreden in Gent: hij knipt er het lintje van het geefplein onder de Stadhal door. De populaire burgervader was een tijdje buiten strijd na een behandeling tegen darmkanker. Het nieuws raakte begin juni bekend.

Dat de terugkeer op het stadhuis hartelijk was, blijkt alvast uit een tweet van Termont zelf.

Kinderkankerfonds: De Pintelaan 185, 9000 Gent / Rek. nr. BE 31 28 50 30 53 82 55

Tags: 

(c) helenewets at June 24, 2015 10:00 PM

Taskforce verdeelt 3,3 miljoen onder zes Gentse basisscholen

Het Nieuwsblad - 25 juni 2015

Vlaams minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V) maakte dit voorjaar bekend dat Gent 3,3 miljoen euro zou krijgen om capaciteitsproblemen op te vangen. Zes Gentse basisscholen krijgen nu een stukje van die koek.

De leden van de Lokale Taskforce Capaciteit Basisonderwijs, een groep experts aangesteld door de Vlaamse Overheid, hebben besloten om de middelen te verdelen onder Vrije Basisschool Gaspard De Coligny (90.286 euro), Sint-Bernadette (1.215.000 euro), Kleuterschool Sint-Lieven Kolegem (947.725,58 euro), Jenaplanschool Hippo's Hof (513.000 euro), Sint-Pietersinstituut (350.000 euro) en Basisschool Voskenslaan (183.988,42 euro). De verdeling zal vanaf september 2017 en ten laatste in september 2018 tot 326 extra plaatsen leiden. Er wordt prioriteit gegeven aan de wijken waar de druk het hoogst is, of waar er nieuwe stadsontwikkeling gepland staat. Of aan een wijk die goed bereikbaar is en daarmee andere wijken uit de nood helpt.

'Dit moet anders'

Schepen van Onderwijs Elke Decruynaere (Groen) wil snel een andere manier van verdeling. 'Willen we scholen bouwen die in 2018 klaar zijn, dan moeten we nu en niet pas in 2016 of 2017 weten of we het project kunnen opstarten. Nu worden de middelen jaarlijks toegekend, maar dat maakt langetermijnplanning onmogelijk.' (mco)

Tags: 

Bevoegdheid: 

(c) helenewets at June 24, 2015 10:00 PM

Kameraad Harko

vakantie-tijd!

Van deze fraaie, zonnige woensdag tot en met vrijdag 10 juli is uw enige echte kameraad koster in vakantie modus.

Achterstallige lectuur, slapen, in de zon zitten, slapen en achterstallige lectuur. Dat is zowat mijn planning voor de komende tijd.



(c) Kameraad Harko (noreply@blogger.com) at June 24, 2015 06:15 PM

allesovergent.be

De Buck en De Vos openen GF Bij Sint-Jacobs & Baudelohof

Trefpunt moest vorig jaar nogal wat overlijdens slikken. De geesten van Sus en Tsjok en Manja en Gust-de-wortelschreper waren er nog rond, en natuurli...

(c) DD at June 24, 2015 05:14 PM

Van Gwenola naar Minard

(c) DD at June 24, 2015 05:14 PM

Veerle's Blog

Yoga

Yoga

Yoga by Sarah Vanbelle, 2014

Small yoga icon for Knack Weekend. Happy Tree Pose!

Sarah Vanbelle

June 24, 2015 04:13 PM

Treehouse

Treehouse

Treehouse by Astrid Yskout, 2013

<3

Astrid Yskout

June 24, 2015 04:08 PM

Mort Subite

Mort Subite

Mort Subite by Bowling, 2015

Packaging for Mort Subite.

Bowling

June 24, 2015 03:26 PM

Sofinesse

Jaarbrief – 3

Hallokes zeg, zou het kunnen dat ik al een zoon van drie heb? Een flinke kerel die elke ochtend gezwind naar school stapt? Een stoere gast die door verschillende (oudere) meisjes van school wordt nageroepen en occasioneel in de kaakjes geknepen? Een schattig mannetje dat perfect weet waar zijn puppy-oogjes staan als hij een snoepje wil scoren? Een jongetje dat hier elke dag opnieuw de boel op stelten weet te zetten, met toffe en minder toffe kuren? Ja, dat ben jij.

Ik kan het nauwelijks geloven, drie jaar lijkt echt al heel erg groot. Dat ‘groot’ heeft ook een nieuwe invulling gekregen sinds jij de overstap gemaakt hebt naar de kleuterschool. Sindsdien praat jij ons met momenten onder tafel, vind je vanzelf je draai in een groepje spelende kinderen, vertel je mij vermanend welke dag het is (mama, het is de oranje dag!) en voel je bijna nooit de behoefte om te zwaaien als ik vertrek. Veel te druk bezig in die veel te leuke klas.

Er is zoveel veranderd het afgelopen jaar. Na maanden sukkelen kom jij nu ruim op tijd vertellen dat er een kleine boodschap naar buiten wil en doe je dat soms zelfs al bij een grote boodschap. Je slaapt in een groot bed, je bent de meest fantastische grote broer, je springt en rent door het leven.

Ik geniet intens van je verhalen en van je knuffels, ik moet soms van mijn hart een steen maken om de consequente moeder te zijn of moet vlug achter een hoekje gaan staan omdat ik mijn lach niet meer kan inhouden als je boos bent. Je weet wat je wil, je weet wanneer je het wil, je weet hoe je het wil. Om evidenten redenen kunnen (en willen) wij dat niet altijd waarmaken (snoepjes tellen niet als avondeten! 22u is echt geen uur om nog wakker te zijn voor een kleuter! Ik mag wel op die stoel zitten ook al heb jij liever van niet!), maar we maken er ons ook niet al te druk in. Het loopt – met wat kleine botsingen – redelijk gesmeerd.

Uiteraard zijn er momenten waarop ik je heel even achter het behang zou willen plakken, maar meestal geniet ik gewoon gigantisch van je aanwezigheid. Van je humor, van hoe lief je kan zijn, van je fenomenale geheugen, van je schaterlachjes, van je schrandere opmerkingen, van je smakelijk te zien eten, van zoveel dingen.

2014-09-13 09.32.50 2015-06-18 16.37.142015-05-13 15.01.41-2 2015-04-09 20.01.37

Alles is ondertussen anders. Je bent nu een grote broer en je doet dat schitterend. Binnenkort wonen we in een ander huis. Ik vind het ergens wel moeilijk om de plek achter te laten waar je geboren bent, waar je je eerste drie jaren hebt gespeeld, geslapen, gegroeid. Alles is ondertussen anders.

Maar alles is ook gewoon nog hetzelfde. Ik ben nog altijd even zot van jou, je kan mijn hart nog altijd op hol doen slaan, er is ondertussen alleen een jaar voorbijgevlogen.

2015-06-10 15.36.47-1 2015-05-05 16.42.01-2 2015-05-22 17.09.48 2015-04-20 16.00.11

Drie jaar vent, driewerf hoera voor jou.

(c) Sofinesse at June 24, 2015 01:18 PM

Michel Vuijlsteke

Gelezen: Les royaumes barbares en Occident

coumert-dumezil-les-royaumes-barbares-en-occidentEr zijn geen zekerheden meer! Ze pakken ons alles af, de wetenschap!

Handen omhoog wie géén fantastische herinneringen heeft aan die prachtige Duitse hangkaarten vroeger in de klas, van Entwickelung des Römischen Reiches en Vergrößerung des Frankenreichs von 481-814, en meest boeiend van al de kaart van de Völkerwanderung, met allerlei pijlen die vertrokken uit het diepste van de steppen van Centraal-Azië, op de voet gezeten door de Hunnen, en dan in grote troepenbewegingen over honderden jaren heen Europa overspoelden, soms opsplitsend, soms weer tesamen komend, Ostrogoten, Wisigoten, Vandalen, Longobarden, Sueven, Franken en anderen, voorbij het Iberisch schiereiland en tot in Carthago.

Met horden wildemannen die nauwelijks worden tegengehouden door de Romeinse limes, en die ze dan uiteindelijk in golven overspoelen en Rome ten gronde richten:

Völkerwanderung

Wel, blijkbaar: niets van dat alles. Er is geen echt spoor van massale volksverhuizingen, en ze hebben ons allemaal blaaskes wijsgemaakt. Kort door de bocht: vanaf de renaissance was het de gewoonte om de barbaren de schuld te geven van het ondergaan van het West-Romeinse Rijk, en waren de barbaren de slechteriken. En dan kwam de negentiende eeuw en was iedereen plots nationalistisch, en was het helemaal in om de oorsprong van de Europese natiestaten te zoeken in de volksstammen van lang geleden.

Terwijl die grote volksstammen eigenlijk helemaal geen coherente gehelen waren, maar eerder losse verbanden van mensen die sterke leiders volgden en nu eens ‘Hunnen’ waren omdat de baas een Hun was, en dan eens ‘Gothisch’ omdat het goed stond om Gotisch te zijn, en dan weer ‘Franken’ of ‘Alemannen’ omdat ze met een grote groep samen onder een nieuwe leider optraden.

Zeker dat er identiteiten en talen en culturen achter die namen zaten, maar blijkbaar dus meer zo’n beetje hetzelfde scenario als bij het ontstaan van het Frans: kip-en-eigewijs eerst de kip (de groepering) en dan pas het ei (de identiteit). Stapsgewijze ethnogenese, waarbij de politieke en ideologische constructie zeer zwaar primeert op het genetische of genealogische.

Een (zeer) summier overzicht van de paar eeuwen rond 476, dat kort maar duidelijk doet aanvoelen hoe complex de situatie was, en hoe onmogelijk het is om in het algemeen te spreken van barbaarse invallen — wegens alsdat de Romeinen en de ‘barbaren’ meer mét elkaar dan tegen elkaar werkten, en het op den duur zeer moeilijk was nog te weten wie een zuivere Romein was en wie niet.

Fijn boekje om eens een avond te lezen.

(Ik geef trouwens met enige schaamte toe dat ik dit enkel bij de hand genomen heb omdat er één van de auteurs Dumézil was, en ik dacht dat het Georges Dumézil was. Bleek dat het Bruno Dumézil was, een verre neef. Ah well.)

 

[van op Boeggn]

Elders over misschien hetzelfde

02.07.2015: Gelezen: The Quincunx | 19.06.2015: Gelezen: The Martian | 18.06.2015: Gelezen: The Buried Giant | 13.06.2015: Gelezen: How to Lie with Statistics | 12.06.2015: Gelezen: The Expanse 5: Nemesis Games | 11.06.2015: Gelezen: Indo-European Linguistics: An Introduction | 09.06.2015: Gelezen: Indo-European Language and Culture: an Introduction | 03.06.2015: Gelezen: HHhH | 30.05.2015: Gelezen: La naissance du français | 26.05.2015: Gelezen: Le manichéisme

The post Gelezen: Les royaumes barbares en Occident appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at June 24, 2015 01:00 PM

CMS's Cage of Thoughts

South-Korea - Busan - last day

Tuesday 2 june 2015

This last day in Busan we really took it slow. Haha. I needed time to wake up like every morning and was a bit tired of speeding thorugh all the streets for more than a week now :-)
We took the bus to the Santorini of Busan.…

(c) Jeronimo at June 24, 2015 09:03 AM

Fietsbult

Tramsporen

Het zal voor de niet-fietser en voor de assertieve fietser iets hebben van muggenzifterij, maar dat is het niet .Na jaren fietsles geven aan volwassenen — en zelf al lang geen 3×7 meer– zeg ik: de afwerking kan het verschil maken.

De inbedding van de sporen, bijvoorbeeld op de Korenmarkt, de Limburgstraat en de Vlaanderenstraat en andere is goed:

Vlaanderenstraat

Vlaanderenstraat

Een ander verhaal zien we in de GebroedersVandeveldestraat. De inbedding is anders: er is een extra ijzeren lat aan de buitenkant van het spoor. Dit maakt  een extra stuurcorrectie noodzakelijk. Niet bij dwarsen aan 90°,maar wel in de rijrichting van de tram. Erg lastig ter hoogte van de perrons waar men niet anders kan dan tussen de sporen te rijden.

Gebroeders Vandeveldestraat

Gebroeders Vandeveldestraat

 


(c) Hubert at June 24, 2015 06:00 AM

June 23, 2015

Elke Decruynaere

Actieplan Kind- en Jeugdvriendelijke Stad over de partijgrenzen heen goedgekeurd

Elke Decruynaere – 24 juni 2015 – Gemeenteraad

Na een intens traject keurde de Gemeenteraad het Actieplan goed.  Dit gebeurde niet alleen door de meerderheid, maar ook door oppositiepartijen behalve het Vlaams Belang.  Er was - over de partijgrenzen heen - veel lof voor het feit dat het actieplan werd aangepast op basis van feedback van de gemeenteraadsleden en de Jeugdraad.

Schepen van Jeugd Elke Decruynaere bedankte iedereen voor de constructieve feedback en het voltallige schepencollege om mee de schouders te zetten onder dit breed gedragen plan.  “Dit actieplan bevat 182 acties voor een meer kind- en jeugdvriendelijke stad.  Met dit plan kiezen we voor een stad met een toekomst voor elk kind, elke jongere en elk gezin. Heel wat acties zijn intussen al van start gegaan. Nu is het tijd om ook kinderen, jongeren, Gentenaars en het middenveld uit te dagen om de schouders te zetten achter dit project.  De kindersecretaris zal hierin een cruciale rol spelen.” 

Kindvriendelijkheid staat in het huidig bestuursakkoord en sinds 2013 in de missie van de Stad Gent. Het actieplan kind- en jeugdvriendelijke stad maakt dit nu concreet.

Tags: 

(c) helenewets at June 23, 2015 10:00 PM

Michel Vuijlsteke

Altijd een beetje reizen

Ik moest vandaag in Brussel zijn om voor een jury te komen.

De trein van kwart voor acht genomen, van Dampoort naar Brussel Noord, zoals ik jaren aan een stuk gedaan heb toen ik nog in Brussel werkte.

El-ke keer ik op die trein zit, valt het mij op, jaren nadien nog, hoe dezelfde mensen op dezelfde wagons op dezelfde trein zitten. Hoe ze mij scheef bekijken omdat ik op een plaats ga zitten waar er normaal iemand anders moet zitten.

In het terugkomen zat ik niet op die rechtstreekse trein: het juryding was al vóór de middag gedaan, het was dus behelpen met Brussel-Gent-Sint-Pieters en dan een aansluiting naar de Dampoort. Vervelend, maar hey, niet zo erg. Ik zit graag op de trein, mensen kijken en verhalen proberen achterhalen.

Links van mij zaten drie Duitse meisjes op reis door Europa, maar ze hadden niet zo enorm veel tegen elkaar te zeggen. Ja, dat de wifi in hun éénsterrenhotel veel te duur was, maar dat was het zowat. Teleurstellend. Ze keken meer op hun gsm dan dat ze met elkaar spraken.

De wagon zat al redelijk goed vol toen we de hoofdvogel afschoten in Brussel Centraal: zowat een hele kleuterschool op uitstap naar Oostende. In mijn vierzittervakje kwamen Loïc, Elie, Jules, Sébastien en de schat ik zeventienjarige kleuterjuf Magalie zitten. Hilarisch leutig, gastjes die voor het eerst in hun leven naar de zeer gaan. Die nog nooit op een trein hadden gezeten (“on avance pas!” “mais si!” “mais non j’te dis qu’on avance pas!” x 100). Die liedjes zongen van Monsieur Moustique, si j’avais vos pattes, je danserais, je danserais sur les chemins. Je ne piquerais jamais, jamais, jamais le nez de mes voisins. Bzz, bzz, bzz, oh le vilain! Bzz, bzz, bzz, oh le vilain!

Die discussieerden over de auto op de cover van de Metro: ‘t is die van Superman! Nee ‘t is die van Batman! En bij een foto van Tiger Woods met een reuzengrote zilveren beker: regarde, c’est le calice de Jésus!

En lawaai maken! En ruzie! En willen weten waar ik mijn Kindle vandaan had (van op het internet) en of daar spelletjes op stonden (nee, alleen boeken) en welk boek ik aan het lezen was (The Quincunx) en of het spannend is (ja).

Ik vond het verdorie spijtig dat ik moest uitstappen.

The post Altijd een beetje reizen appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at June 23, 2015 07:14 PM

Veerle's Blog

Otto

Otto

Otto by Jacques & Lise, 2015

I really love the idea!

Jacques & Lise

June 23, 2015 05:01 PM

Buscemi at Red & Blue

Buscemi at Red & Blue

Buscemi at Red & Blue by Jelle Maréchal, 2015

Poster for music event in Antwerp.

Jelle Maréchal

June 23, 2015 04:52 PM

Your Selection

Your Selection

Your Selection by Brecht Vandenbroucke, 2014

Love the creative humor in this one.

Brecht Vandenbroucke

June 23, 2015 04:40 PM

When Minds Collide

When Minds Collide

When Minds Collide by Klaas Verplancke, 2014

Cover artwork for thematic issue on conflicts.

Klaas Verplancke

June 23, 2015 04:36 PM

Stellar Park Branding

Stellar Park Branding

Stellar Park Branding by Thomas Harmel, 2015

Beautiful branding work for a fictional theme park.

Thomas Harmel

June 23, 2015 04:29 PM

The Qontinent

The Qontinent

The Qontinent by French Toast, 2015

Great poster.

French Toast

June 23, 2015 04:12 PM

Belgium Xtra Bold

Belgium Xtra Bold

Belgium Xtra Bold by Sanny Winters, 2014

Letters express Belgium.

Sanny Winters

June 23, 2015 03:31 PM

White Cube

White Cube

White Cube by Brecht Vandenbroucke, 2014

A comic strip about twins who try to understand modern art.

Brecht Vandenbroucke

June 23, 2015 02:43 PM

Hullabaloo

Treinwerkplaats Pankow-Heinersdorf

De eerste stoomlocomotieven puften vanaf 1893 de 'treinwerkplaats Pankow-Heinersdorf', in het Duitse Berlijn, binnen.

Verwant: 
Treinwerkplaats RAW

(c) hullabaloo at June 23, 2015 02:27 PM

Veerle's Blog

The new Dinosaurs

The new Dinosaurs

The new Dinosaurs by Klaas Verplancke, 2011

Beautiful illustration for a children’s book.

Klaas Verplancke

June 23, 2015 02:08 PM

June 22, 2015

Michel Vuijlsteke

Filmpje van de maand

The post Filmpje van de maand appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at June 22, 2015 05:27 PM

June 21, 2015

Michel Vuijlsteke

Zoef

Zoef zei het weekend, en het was voorbij.

Ik ben er dit weekend twee keer in geslaagd rond een uur of halfzes in slaap te vallen en rond een uur of negen weer wakker te worden. Tss. Ik geraak niet meer uitgeslapen, ‘t is wat.

The post Zoef appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at June 21, 2015 09:54 PM

Ivan Deboom

de waarheid

Ik ben verslaafd aan het nieuws. (altijd geweest)

Ik volg zelfs het nieuws over het nieuws. Zo kwam ik deze week langs bij Wouter: “7 redenen om het nieuws niet te volgen”.

Hij heeft meer dan een punt.

Ik zal niet stoppen met nieuws volgen. Maar een aantal gewoontes, zoals het nieuws lezen in (online) kranten, wil ik wel afbouwen. Die artikels zijn vaak betekenisloos. Of een opeenstapeling van leugens.

Dat ligt soms aan het medium zelf: “Dit zal uw leven veranderen!!!” >> *click!* >> “Het uitzetten van uw actieve iPhone-apps heeft GEEN invloed op uw batterij!!!” >> (…) >> (tussen de vorige haakjes ligt helemaal platgeslagen uw onveranderd leven, u klikte op een leugen) (en u heeft geen iPhone, dat ook nog).

Maar meestal ligt het aan de boodschap zelf, uitgestuurd door de zender: de politicus, de woordvoerder, de spin doctor, de leugenaar. Of het nu verkiezingen zijn of niet, de meeste berichten van politici zijn als waarheden verpakte leugens. Ofwel om ontgoochelde kiezers te paaien, ofwel om nu reeds nieuwe kiezers te winnen voor de volgende verkiezingen.

Als voorbeeld een doordeweekse oprisping over fietsers, getekend: Christophe Peeters.

“Hun gedrag is niet alleen hinderlijk, het is ook gewoon gevaarlijk. Als er borden staan dat fietsers moeten afstappen, dan moeten die dat ook doen. Maar in deze stad blijkt dat problematisch te zijn. Een deel van de fietsers denkt zich alles te kunnen permitteren. Zij vertonen nu hetzelfde gedrag als automobilisten 20 jaar terug. Die fietsers denken vandaag dat ze overal mogen komen, dat ze tot in de winkels mogen rijden, dat ze overal trottoirs mogen blokkeren met hun rijwiel, mensen omver rijden, de Korenmarkt volstapelen met hun fietsen, noem maar op. Het is hoog tijd dat daar paal en perk wordt aan gesteld. Tegenover fietsers zijn voetgangers zwakke weggebruikers, en die moeten beschermd worden. Ik vind dat er overdag een absoluut verbod moet komen op fietsen in het voetgangersgebied. Het is tijd dat Gent aan zijn fietsers duidelijk maakt dat ook zij zich aan de regels dienen te houden.

(aangezien het van zijn eigen website komt, neem ik aan dat het citaat letterlijk is)

De retoriek is herkenbaar.

Deze middag fietste ik met Lena over de Korenmarkt, tot nader order niet verboden. (Wij kwamen van de Blekerijstraat en moesten onze fiets parkeren onder de Sint-Michielshelling. Liefste Christophe Peeters, vertel mij nu eens: welke fietsroute moet ik nemen zonder de Korenmarkt te dwarsen? Wat zegt u? Nog niet over nagedacht? Ah. Nee.) (Oei!)

Op een afstand van nog geen 100 meter moesten wij een tiental keren in de remmen voor voetgangers die zonder kijken de Korenmarkt oversteken, ook nog zonder te beseffen dat een negenjarige fietsterrorist die op een tergend traag tempo mooi rechtdoor rijdt (tussen tramsporen) niet op een fractie van een seconde kan uitwijken.

Ik weet niet wat Christophe Peeters met “de regels” bedoelt, maar “in de regel” houdt een voetganger op de Korenmarkt geen rekening met fietsers. De fietser wijkt uit voor de voetganger, dat is een ongeschreven wet. Dus ook als die voetganger zich in twintigvoud dwars over de Jan Breydelstraat (naast het voetpad) beweegt.

Ooit heb ik het aangedurfd om mijn fietsbel te gebruiken… ik werd bijna van mijn fiets gemept. (fietsbellen zijn namelijk behekst: je maakt mensen woedend als je ze niet gebruikt en je maakt mensen woedend als je ze wel gebruikt, het maakt geen verschil)

Een tram die elke minuut (= feit!) dwars door een verkeersvrij plein rijdt, dat is voor Christophe Peeters geen probleem. Een tram die niet plots kan uitwijken en niet plots zijn remkabels kan afnijpen en daarom luid klingelend alle voetgangers en fietsers in het centrum van een stad naar de kant stuurt, dat valt niet onder “hinderlijk gedrag”.

Ook de taxi-standplaats IN de verkeersvrije zone, alles blokkerend vóór de ingang van de fietsenstalling, ook daar heeft Christophe Peeters geen probleem mee.

Preken voor eigen kerk, het is voor elke partij een religie. Maar voor de liberalen begint het stilaan ziekelijke vormen aan te nemen. (tip: haal eerst een kotsemmer en google dan “vermogenswinstbelasting” + “Open VLD”)

Ander voorbeeld. In Gent gaat er geen week voorbij of er wordt in een gevaarlijke straat wat betekenisloze verf gespoten, deze week was het de beurt aan het Moscouviaduct: “Moscouviaduct heeft fietsstroken”. Het mini-artikel staat vol leugens en dat ligt niet aan de journalist. Oké, de journalist is niet kritisch maar hey, wie is dat wel? Dus publiceert hij gewoon wat hij aangeleverd krijgt. Zelfs de titel is een leugen: het viaduct krijgt namelijk GEEN fietsstroken. Want de aangebrachte verf heeft geen enkele wettelijke waarde. Automobilisten hebben zelfs evenveel recht om op die strook te rijden. Het zijn met een beetje verbeelding wel ‘stroken’ maar ‘fietsstroken’ dus niet.

Het kan nog erger: in dat artikel staat ook vermeld WAAROM er geen fietspaden zijn aangelegd. De reden: “Het wegdek is niet breed genoeg voor fietspaden”. Telkens opnieuw komt deze leugen terug. En blijkbaar geen enkele journalist die een keer zegt: “Ho maar, klopt dit wel? Zullen we eens opmeten dan?”

Wat wil je? De waarheid of de feiten?

De breedte van het wegdek is het equivalent van 6 (zes!) perfecte fietspaden naast elkaar. Die breedte wordt nu voorbehouden voor een dubbele autostrook met aan weerszijden een voetpad. Dus de uitspraak “Het wegdek is niet breed genoeg voor fietspaden” betekent eigenlijk: “We hebben ervoor gekozen om het wegdek te verdelen in 2 stroken voor auto’s en daarnaast nog 2 stroken voor voetgangers, ook al bedraagt het aantal voetgangers op het Moscouviaduct nog geen fractie van het aantal fietsers.” (vervang het woord Moscouviaduct door Gentbruggestraat, same bullshit)

Het doet me denken aan een fragment uit de onvolprezen film ‘Excalibur’.

King Arthur: “Is it courage, compassion, loyalty, humility? What do yo say, Merlin?”

Merlin: “Well, they blend like the metals we mix to make a good sword.”

King Arthur: “No poetry! Just a straight answer!! Which is it??”

Merlin: “All right, then. Truth! That’s it. Yes. It must be truth, above all. When a man lies, he murders some part of the world. You should know that.”


Gearchiveerd onder:fiets, gent, media, mobiliteit

(c) Ivan Deboom at June 21, 2015 09:41 PM

De Gentse Zwijger

Frontstad in de Grote Oorlog

Mijn boek over de Eerste Wereldoorlog, een project van jaren met verschillende voorstudies zoals je op deze blog kan zien, is sinds eind april uit. Het werd officieel voorgesteld in het stadhuis van Nieuwpoort op zaterdag 30 mei 2015 door drie gastsprekers en mezelf. De volledige titel luidt Frontstad in de Grote Oorlog. De burgerbevolking van Nieuwpoort tijdens en na WO I. Rond het oorlogsdagboek van Emiel Vandenabeele. 


Beschrijving op de achterflap:

In Nieuwpoort aan de monding van de IJzer werd het Duitse leger tijdens de oorlog 1914-1918 tegengehouden door kunstmatige overstromingen. In tegenstelling tot vele andere publicaties staat in dit boek niet het militaire gebeuren op de eerste plaats, maar wel het lot van de burgerbevolking die het moest ondergaan.

Een niet eerder uitgegeven dagboek dat Emiel Vandenabeele, scheepsbouwer en gemeenteraadslid in Nieuwpoort en overgrootvader van de auteur, bijhield tijdens de Slag aan de IJzer en de nasleep ervan, vormt de hoofdmoot. Het vangt aan als het Duitse leger Nieuwpoort nadert en zijn gezin naar Engeland vlucht. We volgen hoe de stad gebombardeerd wordt en al gauw verlaten wordt door de voltallige bevolking. Een groep met daarin de dagboekschrijver begint aan een zwerftocht, eerst door de noordelijke Westhoek, nadien in het Noord-Franse Pas-de-Calais, dan nog verder in den vreemde.

In de volgende hoofdstukken reconstrueert de auteur het verblijf van de  Belgische vluchtelingen in Groot-Brittannië, en meer specifiek in het stadje Faversham in Kent, waar zijn familie uiteindelijk terechtkwam, en geeft hij een overzicht van de situatie op het “thuisfront” Nieuwpoort. Een uitgebreid slothoofdstuk beschrijft de naoorlogse terugkeer van de bevolking in het totaal verwoeste Nieuwpoort en de moeizame heropbouw die daarop volgde, met de nodige teleurstellingen, zowel voor de stad Nieuwpoort als voor Emiel Vandenabeele.

Het boek van Peter Vandenabeele (Gent, 1959) is een uitstekend en origineel tijdsdocument, gebaseerd op zorgvuldige en jarenlange historische research.

Het boek telt 265 pagina's met 122 zwart-wit illustraties en kost 20 euro
ISBN: 9789058682284

Het is uitgegeven door De Krijger, Kloosterstraat 83, 9420 Erpe-Mere, de.krijger@proximedia.be

Het boek is te krijgen bij de uitgeverij, in gespecialiseerde boekhandels, in boekhandels in en rond Nieuwpoort en kan in elke serieuze boekhandel besteld worden.

Het is ook te verkrijgen bij de auteur zelf op p.vandenabeele@scarlet.be. Voor verzending binnen België reken ik 2,50 euro aan. Afhalen is ook mogelijk. Gratis levering aan huis in de onmiddellijke omgeving (De Pinte en aanpalende gemeenten)





(c) De Gentse Zwijger (noreply@blogger.com) at June 21, 2015 12:42 PM

Sofinesse

Borstvoeding voor gevorderden: de cursus.

Ik wou het deze keer beter doen. Niet dat ik het vorige keer ‘slecht’ gedaan heb, maar voor mijn gevoel ben ik bij Basiel om de volledig foute redenen gestopt met borstvoeding. Ik was uitgeput door de combinatie exclusieve borstvoeding + werk, ik had heel veel last van de zogenaamde borstvoedingspil, ik haatte kolven hartsgrondig en ik dacht dat ik het gewoon niet meer ging redden. Vrij impulsief ben ik gestopt op zeven maanden en ik heb daar nu – toch meer dan twee jaar later – nog steeds spijt van. Ik wou het deze keer dus ‘beter’ doen. Voor mezelf.

De borstvoedingspil is vervangen door een hormoonspiraal en de combinatie werk-exclusieve borstvoeding heb ik deze keer al een klein beetje langer kunnen uitstellen. Op het moment dat ik weer op het werk verwacht wordt, zal Felix vijf maanden en een week oud zijn. Als hij niet te zo lang was blijven zitten, hadden we nog meer kunnen halen. Maar bon. Minstens drie weken exclusieve borstvoeding te overbruggen dus, met deze keer de nodige voorbereiding.

Ik heb me dus gezwind ingeschreven voor de cursus borstvoeding voor gevorderden, bij mijn goede vrienden van Boobs-‘n-Burps. Om al mijn vragen beantwoord te zien, om de juiste tips te krijgen, om een beetje steun te vinden bij mama’s die hetzelfde voelen/willen. En dat is gelukt.

Drie mama’s en één lactatiedeskundige, een pot borstvoedingsthee (niet mijn ding, maar ik lust ook geen gewone thee), een pot groentjes, drie baby’s en drie paar borsten die gretig werden bovengehaald.

2015-06-09 10.42.25

Ik vind borstvoeding de max, niets zo gemakkelijk als dat. Behalve als je fysiek van je kind gescheiden wordt. Lees: als je moet gaan werken. Als je jezelf vragen stelt over de combinatie met je werk, dan raad ik het enorm aan om deze cursus te volgen. Het is ook niet echt een cursus, je hoeft niet met pen en papier klaar te zitten. Je krijgt alle info later toegestuurd, maar je kan wel elke stomme vraag die je hebt stellen en aftoetsen bij andere mama’s en experts. Ideaal.

Wanneer kolf je best? Hoe is dat wettelijk geregeld? (Heel veel mensen gaan er blijkbaar vanuit dat je borstvoedingsverlof kan nemen, maar er zijn maar weinig sectoren waar dat ook echt kan. Maar iedereen heeft wel recht op kolfmomenten.) Hoeveel borstmelk geef je mee naar de crèche? Wat zijn de voordelen? Zijn er ook nadelen?

2015-06-14 20.14.03

De sleutel is en blijft motivatie, en dat heb ik in overvloed. Ik hoop dat ik de stress de baas ga kunnen eens de ratrace weer begint, want ik zou deze keer toch echt graag een jaar halen. Of meer, maar zonder druk. Dankzij deze cursus heb ik er al veel meer vertrouwen in. Dus als je ook nog twijfelt of vragen hebt, schrijf je in. 15 euro welbesteed!

(c) Sofinesse at June 21, 2015 11:50 AM

June 20, 2015

Michel Vuijlsteke

Darkest Dungeon

Liefde op het eerste gezicht!

Darkest Dungeon is een roguelike dungeon crawler die eens niét retro of pixel art is.

darkest-dungeon

‘t Is Lovecraft-achtig, en ‘t heeft de esthetiek van Hellboy, en ik ben helemaal verkocht. Ik herinner mij vaag dat het voorbij mijn radar kwam, maar dat het toen nog niet te krijgen was. En dan was ik het uit het oog verloren.

Maar nu dus niet meer. Hoezee voor Steam en zijn aanraad-algoritmes!

The post Darkest Dungeon appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at June 20, 2015 08:51 PM

June 19, 2015

Elke Decruynaere

Dit jaar 98 speelstraten.

Het Laatste Nieuws - 20 juni 2015

Deze zomer worden 98 straten omgetoverd tot een speelstraat. Voor 25 van die straten is dat de eerste keer. Gisteren werd het startschot gegeven van de zomerspeelstraten. Een speelstraat is een straat die volledig wordt afgesloten voor het verkeer en aan de kinderen wordt gegeven als speelterrein. Ze kunnen er fietsen, spelen en tenten bouwen. "Ook volwassenen kunnen genieten van speelstraten. Zij kunnen bijvoorbeeld een receptie organiseren op straat", zegt schepen Filip Watteeuw (Groen). Het draagvlak bij de Gentenaars is groot. "De jaarlijkse inzet van zo'n vierhonderd buurtbewoners bewijst dat", zegt schepen Elke Decruynaere (Groen).

Er zijn straten die een week verkeersvrij zijn, en andere alleen op zaterdag en/of zondag.

Tags: 

Bevoegdheid: 

(c) helenewets at June 19, 2015 10:00 PM

Michel Vuijlsteke

Gelezen: The Martian

The Martian‘t Was al heel lang geleden dat ik met zoveel plezier een boek gelezen heb. Geen existentieel geëmmer, geen existentiële angst, geen diepe gedachten over de zin van het leven, eenzaamheid, het mens-zijn of wat nog: gewoon recht door zee Jongens & Wetenschap-science fiction.

Astronaut Mark Watney geraakt na een ongeluk alleen achter op de planeet Mars. Het ziet er naar uit dat hij ten dode is opgeschreven: niet voldoende zuurstof, water of voedsel, en geen kans op een reddingsmissie.

Volgen 384 bladzijden probleemoplossen en spanning. En grappig bovendien.

Er komt een film van, ergens in oktober 2015, geregisseerd door Ridley Scott en met Matt Damon in de hoofdrol, en dat zal ongetwijfeld leutig zijn, maar lees nu alvast het boek: van harte aangeraden.

[van op Boeggn]

Elders over misschien hetzelfde

02.07.2015: Gelezen: The Quincunx | 24.06.2015: Gelezen: Les royaumes barbares en Occident | 18.06.2015: Gelezen: The Buried Giant | 13.06.2015: Gelezen: How to Lie with Statistics | 12.06.2015: Gelezen: The Expanse 5: Nemesis Games | 11.06.2015: Gelezen: Indo-European Linguistics: An Introduction | 09.06.2015: Gelezen: Indo-European Language and Culture: an Introduction | 03.06.2015: Gelezen: HHhH | 30.05.2015: Gelezen: La naissance du français | 26.05.2015: Gelezen: Le manichéisme

The post Gelezen: The Martian appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at June 19, 2015 03:23 PM

CMS's Cage of Thoughts

South-Korea - Yeosu day 2

Thursday 28 may 2015 - Yeosu day 2 (all pictures copyright myself unless otherwise mentioned: smartphone and dslr)


yeosu central city local market

don't you think all the old Korean women look all the same? :-)






In this hotel I found breakfast a bit poor, mostly due to the fact there…

(c) Jeronimo at June 19, 2015 07:55 AM

Fietsbult

Fiets de toekomst tegemoet

150609 (1)


(c) yves at June 19, 2015 06:00 AM

June 18, 2015

Elke Decruynaere

Net geen 100 speelstraten in Gent

Elke Decruynaere en Filip Watteeuw - Startmoment speelstraten – 19 juni 2015 - Stadshal

Foto SpeelstratenDe Gentse speelstraten zitten in de lift. Met dank aan de 425 peters en meters die afgelopen vrijdag samen met schepenen Elke Decruynaere en Filip Watteeuw het startschot gaven voor het speelstraatseizoen.

“De jaarlijkse inzet van vele buurtbewoners toont aan dat de Gentenaar de speelstraten smaken en op hun manier meewerken aan een kind- en jeugdvriendelijke Stad. Een dikke merci!", zegt schepen van Jeugd Elke Decruynaere.

Tijdens de maanden juli, augustus en september worden maar liefst 98 straten omgetoverd tot een speelstraat, waaronder 25 straten die voor de eerste keer een speelstraat worden. Om de pret te verhogen stelt de Stad spelkoffers, twee springkastelen, circusworkshops en trampolines ter beschikking.

 

“Ook volwassenen kunnen genieten van speelstraten. Zij kunnen activiteiten organiseren die het sociaal contact in de straat opnieuw centraal stellen. Terwijl kinderen spelen, kunnen hun ouders gezellig babbelen of een straatreceptie organiseren”, besluit schepen van Mobiliteit Filip Watteeuw.

Beide schepenen ondertekenden met alle peters en meters een afsprakennota die de organisatie van speelstraten in goede banen moet leiden.

Tags: 

Bevoegdheid: 

(c) helenewets at June 18, 2015 10:00 PM

Kerygma

Beker.

Aan het verkeerslicht aan het park staat al maanden elke dag een meneer met een wat verfrommeld bekertje. Hij is dat ondefinieerbare ergens tussen 20 en 40, dat je altijd ziet bij mensen waarvan je hoopt dat ze niet op straat moeten slapen. Hij stapt moeilijk, heeft krukken en iets aan zijn voeten.

Als het licht rood wordt, dan strompelt hij langs de file, van auto naar auto. Het licht blijft lang rood daar, maar hij kan maximum een auto of drie doen. Hij stapt moeilijk. Hij houdt zijn bekertje aan het raam van je auto en kijkt smekend.

Als het gesprek over zo’n dingen gaat, dan hoor je mensen soms praten over georganiseerde maffia en over hoe bedelen niet gestimuleerd mag worden want dat het dan nooit weggaat. Dat bedelaars het eigenlijk best goed hebben, en gewoon ‘s avonds naar huis gaan, naar een warm bed en een bord eten. Ik zwijg meestal dan, want soms heb ik geen zin om te discussiëren. En misschien hebben ze wel gelijk. Ge kunt dat niet weten.
En toch. Ik kan dat niet geloven. Dat iemand elke dag aan een verkeerslicht zou staan en een beker zou ophouden naar een raam waarachter iemand zijn blik afwendt, als dat niet de laatste optie zou zijn. Mijn hoofd kan daar niet bij.

Dus geef ik het losse geld dat ik in mijn handtas vind. Soms wel drie keer per dag, want ik passeer daar veel, aan die lichten. Hij kent mij, ondertussen. Noemt mij mercichèremadam en glimlacht kapotte tanden.

En ik hoop dat de mensen gelijk hebben. Dat hij naar zijn huis gaat, ‘s avonds. Zijn krukken in de hoek gooit en gewoon kan stappen naar de tafel. En dat daar eten staat te wachten.

(c) i. at June 18, 2015 05:57 PM

Michel Vuijlsteke

Gelezen: The Buried Giant

The Buried GiantSoms valt het mee, en soms valt het tegen, aangeraden boeken.

En soms is het niet duidelijk of het aan het meevallen dan wel aan het tegenvallen is.

Dat was bij Kazuo Ishiguro’s laatste worp het geval. Ishiguro is de mens van Remains of the Day en ja, zijn naam is Japans maar hij woont al van zijn jeugd in Engeland en zijn schrijven is Brits.

Ik wist niet waar mij aan te verwachten, en als het begint in Engeland in de jaren pakweg vijfhonderd, met een Brits dorp waar iedereen aan chronisch geheugenverlies lijkt te lijden, dacht ik in eerste instantie dat het iets Logan’s Run of The Village-achtig zou worden. Een plaats waar mensen niet weten dat ze in afzondering van de wereld leven, kunstmatig dom gehouden, yada yada.

Maar dan bleef het allemaal maar aanslepen, en zag het er naar uit dat het zich écht in vroegmiddeleeuws Engeland afspeelde. Een oud koppel, Axl en Beatrice, die zich net zoals iedereen in hun dorp zeer weinig dingen herinneren, weten wel nog dat ze elkaar zeer graag zien.

Volgt een duistere historie over al dan niet een kaars mogen hebben ‘s nachts, en een vage herinnering die ze hebben aan een zoon die ze hadden maar die er nu niet meer is, en na veel over-en-weer-getwijfel trekken ze er op uit, samen in een vreemde wereld.

Ze komen een vreemde krijger tegen, Wistan, en wat later een jonge kerel, Edwin, en de ondertussen blijkbaar zeer oude Gawain.

Iedereen blijft maar vanalles vergeten, en op een bepaald moment dacht ik ha! Ishiguro is hier een Memento aan het uithalen, we gaan in het boek vooruit, maar in het verhaal achteruit!

Een paar bladzijden later was duidelijk dat het niet zo was, maar ondertussen bleef het boek zich maar moeizaam voortslepen, van episode naar episode. Werd duidelijk dat het vergeten een betovering was die over het land uitgesproken was, door wellicht Merlijn om het land in vrede te houden. En jaaa, ik had ondertussen door dat er een keuze gemaakt moest worden tussen vergeten en in vrede leven, of zich herinneren en (mogelijks) in oorlog leven, en tussen vergeten en elkaar graag zien uit gewoonte, of zich herinneren en (misschien) elkaar nog liever zien wegens gegrond in ervaring, maar mogelijks ook elkaar niet meer graag zien wegens wat er allemaal gebeurd is in het verleden.

Dat lag er op den duur nogal dik op, vond ik.

Ik dénk dat veel mensen het een mysterieus en ontroerend boek zullen vinden.

Mijn hoofd is net iets te cynisch, vrees ik. Mijn referentiekader voor Arthuriaanse zaken is zo ongeveer 30% John Boorman’s Excalibur:

en 30% Monty Python and the Holy Grail (“who are the Britons?”)

…en dan pas de klassiekers (met natuurlijk T.H. White op kop, gevolgd door waarschijnlijk De Rode Ridder, ha!).

Waardoor ik dus heel het boek met klepperende kokosnoten in mijn hoofd zat, en de mist die doet vergeten in mijn hoofd zachtjes Anál nathrach, orth’ bháis’s bethad, do chél dénmha intoneerde.

En nog veel, véél erger dan dat: de stemmen van Axl en Beatrice kreeg ik van pagina één niet meer uit mijn hoofd. Want mijn hoofd had Ishiguro’s oud-achtig aandoend Engels en plechtstatige intonaties vervangen door het gedodder van Henry Crum en Minnie Bannister.

You can’t get the wood, you know. Mmbuddy.

[van op Boeggn]

Elders over misschien hetzelfde

02.07.2015: Gelezen: The Quincunx | 24.06.2015: Gelezen: Les royaumes barbares en Occident | 19.06.2015: Gelezen: The Martian | 13.06.2015: Gelezen: How to Lie with Statistics | 12.06.2015: Gelezen: The Expanse 5: Nemesis Games | 11.06.2015: Gelezen: Indo-European Linguistics: An Introduction | 09.06.2015: Gelezen: Indo-European Language and Culture: an Introduction | 03.06.2015: Gelezen: HHhH | 30.05.2015: Gelezen: La naissance du français | 26.05.2015: Gelezen: Le manichéisme

The post Gelezen: The Buried Giant appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at June 18, 2015 05:17 PM

CMS's Cage of Thoughts

South-Korea - Seoul - Gangnam



Tuesday 26 may 2015.
Well as I'm writing this, I probably found an explanation of the calmness in the public streets (outside shoppingsstreets) and in the subway: MERS. Reports say that people are avoiding public places. So I really would like to have experienced rush hour and normal citylife. Anyway, this…

(c) Jeronimo at June 18, 2015 12:47 PM

South-Korea - Seoul - day 2

Monday 25 may 2015

This was the first real day that we had to spent in Seoul, South-Korea's vivid capital. Though it didn't feel like any capital. Streets were pretty empty, traffic didn't rush nor was it stuck in traffic jams.
Update: mayby this was due to MERS and people avoiding…

(c) Jeronimo at June 18, 2015 12:45 PM