September 18, 2014

Michel Vuijlsteke

Kindle Voyage

Er zijn weinig brands waar ik zo in geloof als in Amazon. Als zij zeggen dat de nieuwe Kindle, de Kindle Voyage, de beste Kindle ooit is, dan koop ik die bijna met mijn ogen dicht.

Shockingly good, zei The Verge, en dat sterkt mij in mijn overtuiging dat ik een goeie koop gedaan heb. Maar zoals ik zei: ik vertrouw Amazon.

Het ding is van rand tot rand plat — dus geen “ingezakt” scherm met een verhoogde rand meer — en het is een beetje minder dik en een beetje lichter. Daar lig ik niet zo hard wakker van, al zal het heel handig zijn met de nieuwe pagina-in-pagina-navigatie die er sinds de software update recent in zit.

De verlichting is verbeterd, in die zin dat ze helderder kan zijn, en dat ze zeer geleidelijk donkerder kan worden in het donker (f.lux-gewijs, voor de mensen die daar aan zijn). Dat is fijn, maar niet essentieel.

Kindle Voyage

Maar! Het scherm heeft een resolutie van 300 dpi. Dat is een psychologische grens, waar ik al van droom sinds 1998, toen Jakob “ja, dié Jakob” Nielsen het er in zijn typische stijl over had: Electronic Books, a Bad Idea. Kort gezegd: boeken lezen op scherm zal de moeite niet waard zijn zo lang de ervaring niet even goed is als op papier. Vanaf de Kindle 2 was de ervaring van het lezen zelf (met één hand bladeren, veel lichter, zoekmogelijkheden, etc.) al genoeg de moeite waar om zelfs met een minder goed scherm beter te zijn dan papieren boeken.

Nu is de inhoud van de pagina zelf van even goede kwaliteit als de boeken op papier. Magisch. De volgende stap is kleur, trouwens, en geen flauw idee hoe lang dat nog zal duren.

…En wat me nog het meest van al overtuigd heeft: de terugkeer van de navigatieknoppen. In de laatste Kindles waren die verdwenen ten voordele van met uw vingers duwen op het scherm: ergens in de rechtse 3/4 om vooruit te gaan, ergens in het linkse 1/4 om achteruit te gaan (of links / rechts swipen, voor de amateurs). Ik heb al altijd een gemis gevonden: kunnen lezen zonder mijn handen te moeten bewegen, zelfs met handschoenen aan, was machtig gemakkelijk. Met mijn meest recente Kindle moest ik in de winter bladeren met mijn neus.

Binnenkort dus niet meer. Leve de Kindle Voyage! Ergens begin oktober heb ik een nieuwe Kindle, en kan ik iemand anders in het gezin blij maken met een Kindle Paperwhite, waar ik ook al machtig content van was.

Ik heb er trouwens zo’n origami case bij gekocht, en dat ziet er ook wel wijs uit:

The post Kindle Voyage appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 18, 2014 09:55 PM

gentblogt.be

Controle loopt zwaar uit de hand: 200 mensen keren zich tegen agenten

In Gent hebben twee agenten van de Gentse lokale politie donderdagavond pepperspray moeten gebruiken, omdat ze ingesloten waren door een menigte die zich tegen de politie had gekeerd na een interventie wegens agressie tegen personeel van De Lijn. Dat meldt woordvoerder Manuel Mugica Gonzalez van de Gentse lokale politie.

Het incident gebeurde rond 17 uur aan het Woodrow Wilsonplein. Een ploeg van de lokale politie werd om bijstand gevraagd na melding van agressie tegen controleurs van de openbare vervoersmaatschappij De Lijn.

Lees meer in De Standaard

(c) Michel Vuijlsteke at September 18, 2014 08:13 PM

borsa gucci outlet

borse accesso alla cultura

15Sia per Pareto che per Schumpeter la storia è conoscenza degli eventi, cioè di ciò che è successo di previsibile o d’imprevisibile,borsa gucci outlet, d’intenzionale o involontario, ad un momento dato e in un luogo determinato dello spazio. Il suo oggetto non è dato, non è diretto e dipende dalle interpretazioni delle fonti, dalle tracce ritrovate e ricostruite,borsello uomo gucci, dalle questioni che gli rivolgiamo in funzione della cultura e delle attese presenti. la conoscenza d’un passato raccontato, è un insieme di proposizioni narrative che ricostruiscono ciò che è stato a partire di ciò che è o che crediamo essere.

Un cronografo d’ oro “Foudroyante” Graham 1695 sara’ assegnato al manager capace del miglior incremento dal 10 agosto (dopo la chiusura del servizio) alla fine del gioco. In caso di parita’ vince il premio chi si e’ iscritto prima. AL TELEFONO Si gioca solo da telefoni in multifrequenza (modello Sirio).

Nel novembre 2013, united nations legislatore tedesco haya indisadvantagetrato del il signor Sorveglianza mobile telefono Cancelliere Angela Merkel. Inside precedenza technology los angeles notizia delete sorveglianza presidente brasiliano, Dilma Roussef,scarpe gucci online, gna Stato costretto alzheimer’s disease annulare generallyre sua visita negli Stati Uniti. Indossare indumenti stretti ti fa sembrare pi Piccolo.

C’ “sempre pi pressione sulla Russia, probabile che si assista ad una maggiore volatilit nel trading europeo”, assicura Evan Lucas, market strategist di IG Ltd a Melbourne. Chiusura mista in Cina: a Shanghai il Composite cede lo 0,22% e termina gli scambi a 2.054,48 punti. A Shenzhen il Component chiude a 7.274,51 (+0,21%)..

EUROPA L’indice Ftse 100 di Londra ha ceduto il 2,43% a 4.034,13 punti. Il Mibtel di Milano ha perso il 3,36% a 13.614 punti (leggi il Punto di Borsa). Il Dax di Francoforte è arretrato del 3,44% a 4.216,60 punti e il Cac 40 di Parigi del 2,94% a 2.875,23 punti..

Il prezzo dell’oro sale al top da sei mesi,outlet gucci sito ufficiale, per la scarsa propensione al rischio degli investitori. A Londra avanza a 1.391,76 dollari l’oncia e negli Usa a 1.392,gucci borse outlet sito ufficiale,60 dollari l’oncia. Il bullion, il prezzo del lingotto d’oro, salito del 15% quest’anno e gli esperti si aspettano che salga ancora a causa delle tensioni geopolitiche.

BORSE Da un lato il super euro, dall’ altro la nuova ondata di attentati terroristici, ma a spiegare il crollo dei listini continentali c’ è anche una serie di cattivi risultati da parte di importanti aziende, da British Airways ( 3,49%) al Crédit Agricole ( 6,03%). Francoforte ha perso il 4,63%, con il gruppo assicurativo Allianz ( 7,6%) e Muniche Re ( 7,gucci borse,9%) tra i titoli peggiori. Parigi ha ceduto il 4,26%, tra i peggiori la multi utility Suez,gucci borse outlet on line, in calo del 7,2%.

(c) teun at September 18, 2014 03:23 PM

Live Comedy: Reginald D. Hunter (+vrijkaarten)

Live Comedy heeft grote plannen in Gent, meer bepaald in Arca. Vanaf volgende week vrijdag komt er een maandelijkse Live comedy Club, u hoort er hier nog zeker meer van. Maar verwacht toch wel een aantal mooie namen uit de comedy, zowel Vlaams als internationaal. Als u niet kan wachten checkt u de kalender. De eerste avond palmt Reginald D. Hunter het podium in. Hij was reeds te zien op Comedy Casino (CANVAS), maar in UK ook in Live At The Apollo, 8 Out Of 10 Cats (met Jimmy Carr), Never Mind The Buzzcocks , QI en is een regelmatige gast bij Have I Got News For You. In 2006 won hij de Writers’ Guild Award for Comedy voor zijn show Pride and Prejudice… and Niggas. En anders checkt u eens youtube.

Reginald-D-Hunter

Sinds hij 15 jaar geleden begon met comedy is Reginald D Hunter uitgegroeid tot een van de bekendste en meest onderscheidende comedians van UK. Zijn humor is soms brutaal, geregeld controversieel maar altijd afgewogen en uitgedacht. In navolging van de uitverkochte tours in UK, Australië, Nieuw Zeeland en Scandinvië, brengt Reginald D Hunter nu ook zijn unieke humor naar België. Op 26 september krijg je de kans om Reginald te zien, met zijn voorstelling A Nigga Runs Through it in het zeer intieme kader van ARCA, de Live Comedy Club in Gent. Niet te missen!

U kan er volgende week alvast bij zijn, en misschien wel met één van de 20 vrijkaarten die we mogen weggeven. Stuur een mail naar wedstrijd@gentblogt.be. De winnaars worden persoonlijk verwittigd.

(c) Redactie at September 18, 2014 02:52 PM

Kerygma

Ik weet wel nog altijd niet of het singlen of singelen is.

Het atelier is warm en er speelt een radio. Ik denk Nostalgie of MNM of een lokaal gedoe. Alleszins iets wat ik niet zou kiezen, maar dat is niet erg.
Er zijn kasten met doosjes vol prutserijen en bakken vol werkgrief. Er staan grote tafels en tegen de muren rekken vol onafgewerkts. Alles is rommelig, en niemand lijkt het erg te vinden dat de meeste meubels niet klaar zijn.

Back to school in september!

Ik groet de andere mensen, zoek een tafel uit een prul een beetje aan mijn stoel. Af en toe legt de leraar iets uit, en dan noteer ik ijverig in mijn boekje. Er zit nog ijverig in mij voor een paar jaar studeren, zo blijkt.

Ik praat niet veel, in de les. Alleen als iemand me iets vraagt. Ik moet al zo veel praten de hele dag door.
Ik luister soms naar de gesprekken van de andere mensen, maar meestal niet. In de pauze eet ik een koekje op de zulle, terwijl ik rondkijk.

Na de pauze werk ik dan verder en haal bijvoorbeeld voorzichtig zittingen los. Mijn handen zitten in stof van tig jaar oud en vullingen van crin. Ik vul gaten met houtlijm, vijl scherpe randen van het hout en van mijn gedachten.

Maar 3 keer op mijn hand geklopt en 1 gebroken nagel.

Het nagels kloppen is het leukste, tot nu toe. Samen met de nagels kunt ge frustraties in het kader van de stoel slaan. De stoel vindt dat niet erg.
Het is ook moeilijk, dat nagels kloppen, en ik heb een pijnlijke vinger om het te bewijzen. Dat moeilijk zijn is goed, want er is concentratie nodig. Na een uur nagels kloppen is mijn kop leeg. En doen mijn handen pijn, maar dit ter zijde.

Om maar te zeggen: het was net wat ik nodig had, die avondschool.

(c) i. at September 18, 2014 11:06 AM

gentblogt.be

Twee voor de prijs van één!

Het geduld van de www.fallingman.be fans werd afgelopen zondag zwaar op de proef gesteld in café Video. Wie echter volhardde in de boosheid, zoals ondergetekende, maakte twee behoorlijk memorabele concerten mee. Eén keer met boegbeeld Sam Louwyck en één keer zonder. Twee voor de prijs van één.

Aan het eind van een razend druk Gents weekend met Odegand, de Dekenijfeesten op de Vlasmarkt, Open Monumentendag, DOK, Autoloze Zondag, buurtfeesten…, was iedereen op post aan de Oude Beestenmarkt voor het concert dat om 20 uur van start had moeten gaan. Iedereen behalve frontman/uithangbord Sam. ‘Windman’ bleek hopeloos klem te zitten in een eindeloze file. Ter hoogte van het bronsgroen eikenhout in het verre Limburg nog wel.

SONY DSC SONY DSC

Geen nood, dan maar zonder zanger redeneerde de onthoofde band. Aangezien niemand zich echt geroepen voelde om de zangpartij over te nemen werd geopteerd voor een instrumentele set. Falling Man zonder stem; bevreemdend maar alle nummers bleven moeiteloos overeind. Het soundcheck – gevoel dat de ongewone setting opriep bleef wel de overhand houden. Zoiets als biefstuk-friet zonder de frieten. En al helemaal geen mayonaise.

Na afloop werd aan het publiek meegegeven dat er – misschien – een replay met vocals inzat mocht Sam alsnog op een acceptabel uur komen opdagen. Dat laatste gebeurde niet – opdagen op een treffelijk uur dus – maar met de gebruikelijke je m’ en fou pas mal – houding werd met dik drie uur (!) vertraging aan het eigenlijke concert begonnen.

SONY DSC SONY DSC SONY DSC

Sam Louwyck zag er uit alsof hij het gehele eind van Limburg tot Gent te voet had afgelegd bij gebrek aan beter. Eens op het podium was maakte de vermoeidheid snel plaats voor een intense performance. Met dank aan het trio Van De Velde – Sieleghem – De Potter dat zich zonder verpinken een tweede maal smeet voor een vol uur. En een foutloos parcours aflegde.

Vooral de nieuwe nummers kwamen erg goed uit de verf. Na een fel vonkend ‘Hot Hotel’ werd voor een allereerste maal ‘Bags Slash Down’ het publiek ingejaagd. Prima keuze want heerlijke hakketak -schuimbekkerij à la Butthole Surfers. Muzikaal dadaïsme met een waanzinnig meebrul – refrein dat zich meteen tussen je oren nestelt.
Het tweede nieuwe nummer volgde meteen daarna. Toegegeven; ‘Shine On’ stond al ’n paar keer eerder op de playlist maar in de versie van zondag klonk het stukken overtuigender en krachtiger dan voorheen. “Geweldig hé?” gromde Louwyck na de feiten. Te oordelen aan de reactie van de concertgangers was hij niet de enige die er zo over dacht.

Met het tweeluik ‘Liars’ en ‘Stripper’ werd de zaak na middernacht afgesloten. www.fallingman.be“>Falling Man stond weer garant voor een uur prettig gestoorde, vettige shockrock zonder gene. Een uitstekend concert van een band die nooit ontgoochelt. Als de baardige bard op het appel is tenminste. De afwezigen hadden zondag alweer ongelijk. Maar ze lagen wel voor één keer op tijd in bed.

Setlist:
Elliot – Raccoon Attacks – Moron – Blurred –Tar Melting – Hot Hotel – Bags Slash Down – Shine On – DAF – Downfall – Liars – Stripper.

Falling Man online:
www.fallingman.be
www.facebook.com/pages/Falling-Man

(c) Wouter De Sutter at September 18, 2014 10:18 AM

CMS's Cage of Thoughts

London Baby!

Een weekendje London. Voorspoed bij naspoed. Een Festival in een godverlaten gat dat via Kickstarter een fiasco werd en dus bij gebrek aan funds geannuleerd. So far for Alt-fest. Hotel geannulleerd. Kostenloos. Tickets: die zien we nooit meer terug ;-) al werd de procedure ingezet en was de informatie het refunden…

(c) Jeronimo at September 18, 2014 08:16 AM

gentblogt.be

De comeback van de boekenclub

Raar maar waar: zaterdag praten hippe Gentenaars over boeken. De leesclub is terug en de redder in nood heet ‘Das Magazin’. ‘De sfeer rond literatuur is omgeslagen.’

Lees meer in De Standaard

(c) Michel Vuijlsteke at September 18, 2014 07:35 AM

OdeGand – het avondprogramma

Al van kort na de middag was het uitermate druk in onze binnenstad maar naarmate de avond dichterbij kwam, werd het zo mogelijk nog drukker. Al jaren is het slotspektakel van OdeGand een heuse publiekstrekker. Ruim op voorhand zie je mensen verschijnen op de Graslei en de Korenlei op zoek naar een plekje om alles zo goed mogelijk te kunnen beleven. Sommigen nestelen zich op het terras van een taverne of restaurant, maar het merendeel zoekt een plaatsje op de kaaimuren. De eersten installeren zich op de trapjes, voorzien van een kussen of stuk karton, een dekentje of extra trui. Ook wij behoorden tot de laatste categorie maar ons wachten werd beloond. We hadden een zeer goed uitzicht op het podium, konden nog een blik werpen op het grote beeldscherm en rekenen op een goede geluidskwaliteit. Bovendien zouden we ons na de voorstelling geen weg moeten banen door de massa (het ommetje dat we moesten maken, namen we er graag bij).

Iets na 20.30u was het zover. De avond werd ingezet met veel enthousiasme door de Vipers Rythm Band die een hele reeks swingende nummers afvuurden op het publiek. Zangers en muzikanten hadden en er duidelijk zin in en dat enthousiasme verspreidde zich langzaam onder de mensen rondom ons. Wij lieten ons met veel plezier verlijden tot heupwiegen, vingerknippen en meeneuriën.

IMG_9494 IMG_9499 IMG_9502 IMG_9506 IMG_9512 IMG_9533

Om 22u was het tijd voor de hoofdact met groot orkest (en zowaar 2 dirigenten, eentje voor de klassieke en eentje voor de ‘minder klassieke’ stukken). De setting moest het circus suggereren en daarin was men vrij goed geslaagd. Zowel de opbouw van het podium als de belichting versterkten dat gevoel en ook de outfit van de muzikanten droeg hiertoe bij. Verschillende fragmenten uit het Dierencarnaval van Saint-Saëns vormden een klassieke rode draad doorheen de avond. Het pianoduo Mephisto klaarde de job meesterlijk en met veel plezier, bijgestaan door een groot orkest (waarvan sommige muzikanten zowaar een heel bijzonder hoofddeksel droegen, refererend naar het stuk dat ze speelden).

IMG_9550 IMG_9555 IMG_9563 IMG_9565

Flip Kowlier verscheen zowaar uitgedost als echte circusdirecteur, met hoge hoed en jas met koperen knopen en tressen. Tijdens één van zijn nummers kreeg hij het gezelschap van een prima ballerina die op haar pointes sierlijk over het podium trippelde. Het publiek smaakte het allemaal en zelfs meer. Ook de muzikale clown, Puddles Pity Party, maakte nog eens zijn opwachting al verloor zijn versie van Royals een beetje van het effect omdat het geluid niet altijd even goed zat. Tenor Thomas Blondelle bracht o.a. het vrolijke I bought me a cat, een lied in ‘de boom stond op de bergen’-stijl. Ook de sierlijke monsters, Les Allebrilles, zagen er in hun verlichte vorm nog mooier en sprookjesachtiger uit terwijl ze zich een weg door de mensenzee baanden.

IMG_9556 IMG_9569 IMG_9579 IMG_9581 IMG_9583 IMG_9589 IMG_9605 IMG_9606

En dan was het eindelijk tijd voor het vuurwerk, waar velen zo lang op hadden gewacht. Andermaal kreeg het publiek iets moois voorgeschoteld. De knallen en boeketten volgden elkaar op, deze keer zaten er geen gillende keukenmeiden tussen de vuurwerkpijlen maar eerder een soort fluitend vuurwerk, nog nooit gehoord, en knallers met het effect van een IKEA Maskros lamp, ook heel mooi om zien.

IMG_9613 IMG_9614 IMG_9620 IMG_9639 IMG_9641 IMG_9650 IMG_9651 IMG_9652 IMG_9653

Een stevig applaus en heel wat goedkeurende commentaren waren dan ook het te verwachten antwoord van een tevreden publiek. OdeGand 2014 was wat ons betreft een zeer geslaagde editie waarvan er in de toekomst nog vele mogen volgen.

(c) ElsS at September 18, 2014 07:06 AM

‘Sluikstortcamera’s zijn geen wondermiddel’

Ondanks controles door agenten in burger en observaties met camera’s kon in 2014 in de omgeving van de Sleepstraat niet één sluikstorter geïdentificeerd worden. Milieuschepen Tine Heyse: ‘Het is duidelijk: sluikstortcamera’s zijn geen wondermiddel.’

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 18, 2014 07:03 AM

Penis verwelkomt bezoekers S.M.A.K.

Wie zaterdagochtend aan het Stedelijke Museum voor Actuele Kunst (S.M.A.K.) passeerde, is het ongetwijfeld niet ontgaan dat er een grote afbeelding van het mannelijk geslachtsorgaan boven de ingang hing. Het ging niet om een kunstwerk uit de vaste collectie van het museum maar om een vandalenstreek.

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 18, 2014 07:02 AM

Verkeer in Gentse buurt muurvast omdat stoplicht er de brui aan geeft

Een verkeerslicht dat op rood bleef staan heeft dinsdag voor een bizarre situatie gezorgd in het centrum van Gent. Het licht was bovendien niet aangevraagd.

De Lijn liet het verkeerslicht begin deze week in de Zonnestraat zetten omdat de tram er moet kunnen keren op een wissel.

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 18, 2014 07:01 AM

Fietsbult

Respect (3)

Dat het bij werven op de openbare weg dikwijls fout loopt als het op rekening houden met fietsers aankomt, dat weten we ondertussen al. Daarnaast zijn er nog talloze andere momenten waarop blijkt dat aannemers zich enkel bekommeren om het uitvoeren van de hoofdopdracht en daarbij (gemakshalve?) uit het oog verliezen dat ze rekening moeten houden met weggebruikers.

Een recent voorbeeld was het maaien van de bermen langs de Scheldekant in Merelbeke. De aannemer voerde de opdracht uit: de bermen zijn gemaaid. Dat is het…

Scheldekant

Scheldekant, Merelbeke

Nu heb je een breder pad en meer zicht op wat op je afkomt, maar het gevaar op slippen en valpartijen is verveelvoudigd. Wellicht hoorde opruimen niet bij de opdracht?

O ik weet het: er zijn veel ergere situaties. Alleen: dit is tekenend voor een beleid dat de mond vol heeft van “we moeten het fietsen aanmoedigen”, maar er in de praktijk weinig van terechtbrengt.


Tagged: Bovenschelde, fiets, fietsen, maaien, Merelbeke

(c) JanG at September 18, 2014 06:30 AM

gentblogt.be

Verwaterd

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 18, 2014 05:02 AM

September 17, 2014

Michel Vuijlsteke

Fishing expedition

Hoera, ‘t is weer van dat: zoeken en ploeteren in parochieregisters. In parochieregisters in de buurt van Aalter, Ursel, Bellem, Zomergem, Knesselare, met generaties De Vliegers en De Loofs en Sierensen: tientallen! van! die! mensen! per! generatie!

Ik was eigenlijk eerst niet van plan om al die mensen op te zoeken, maar als mijn enige aanknopingspunt naar een voorouder dit is:

Doop Petronelle De Vlieger (1769)

…waar ik door weet dat ik een Joannes De Vlieger nodig heb, de vader van Petronella De Vlieger — en dat er in bloederige Ursel alleen al zés Jan De Vliegers geboren zijn die qua leeftijd min of meer in aanmerking zouden kunnen komen voor het ouderschap, dan zit er niet veel anders op dan alle De Vliegers af te gaan in een periode van pakweg 100 jaar, en te zien wie wie is.

Soms valt dat dan mee, om te lezen, zoals deze (“baptisavi Petronillam De Vlieger, filiaml Joannis et Petronillae De Moll”):

Doop Petronelle De Vlieger (1671)

Maar soms heb ik er geen echt idee van, zoals deze:

Doop Martinus De Vlieger (1673)

Ja, “baptisavi Martinum De Vlieger”, maar dan? Zoon van wie? Laurentius? Livinus? I dunno. En de moeder: Elisabetha Van iets?

Aargh. En cursus paleografie zou een gemak zijn, denk ik — alhoewel: soms zijn het zó vuile pitoes dat het voor om het even wie onleesbaar wordt, vrees ik. Serieus, kijk deze, die uitgerekend een De Vlieger waar ik naar op zoek was “vergeten” was, en ze dan maar tussen twee andere dopen gepropt heeft:

Doop Petronella De Vlieger (1654)

Petronilla De Vlieger, zo ver zijn we nog mee, maar ge wilt niet weten hoeveel ontcijferwerk er aan te pas kwam om uiteindelijk door te hebben dat haar ouders Paulus (De Vlieger) en Martina Vanden Berghe waren. Pfff.

The post Fishing expedition appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 17, 2014 08:30 PM

Sofinesse

The birth plan

Warning: Deze post gaat over bevallen. Ge moet achteraf niet komen klagen, ik heb u gewaarschuwd.

Afgaande op het aantal bevallingsprogramma’s dat ik al gezien heb, zou ik mezelf kunnen verwarren met een volleerde vroedvrouw. Niet natuurlijk, maar het is wel het enige beroep dat ik zou willen uitoefenen als mijn huidige droomjob het zou begeven. Kindjes op de wereld helpen en vrouwen bijstaan in de mottigste/pijnlijkste uren van hun leven.

Het heeft me altijd geïnteresseerd, ik denk dat ik op mijn 14de al in weken telde en mijn ogen fronste als mensen me vertelden hoeveel maanden ze zwanger waren. Je bent namelijk niet zwanger in maanden, daar weet je niets mee. Ik moet weten hoeveel weken, merci. Mensen horen nu van mij graag een antwoord in maanden, maar ik kan dat met de beste wil van de wereld niet geven.  Vier zal ongeveer het antwoord wel zijn nu, maar correcter en veel duidelijker: dik 17 weken.

Dringend tijd om aan de bevalling te denken. Vorige keer heb ik namelijk iets te lang gewacht met een rondleiding op de verlosafdeling te bestellen, waardoor er alleen NA mijn bevalling nog plaats was. Vrij absurd. Deze keer ligt het al vast, op maandag 8 december krijg ik een rondleiding in het verloskwartier. Hoera!

Beha aan baxter. Hahahahaha.

Beha aan baxter. Want als ge die daarna wilt uitdoen, zijt ge eraan voor de moeite.

Dat is toch niet meer nodig, hoor ik u denken. Je hebt het toch al eens gedaan? Klopt, maar ondertussen is het daar helemaal vernieuwd. Zo lees ik op de website “Indien u natuurlijk wenst te bevallen, is er de huiselijke verloskamer met bevallingsbad en een verloseiland”. That’s what I want. En oh boy, ga ik daar vragen stellen.

Veel van die bevallingsprogramma’s spelen zich af in Engeland, waar er alleen bij problemen gynaecologen aan te pas komen. Maar meestal dus niet. Waar de vroedvrouw ook wel de hele tijd bij je blijft, lijkt me heerlijk. Waar veel minder epidurales worden gezet, maar vrouwen zich erdoor puffen in bad of via het befaamde ‘gas and air’ (=lachgas). Dat laatste is een slang waar ze zitten aan te lurken, geen idee wat het doet, maar het ziet er wel vrij belachelijk uit.

Enfin, ge weet ondertussen al dat ik niemand wil veroordelen maar dat mensen hier vaak alleen maar lezen wat ze willen. Wat ik nu ga zeggen gaat dus misschien verkeerd overkomen, maar bedoel ik louter en alleen voor mezelf: ik ben tegen epidurale. Ik heb daar vorige keer gewoon geen tijd voor gehad, dus niet echt recht van spreken (Ik kan me voorstellen dat je na 20 uur arbeid anders piept). Maar ik heb er ondertussen wel al zoveel over gelezen dat ik er alleen maar meer van overtuigd ben. De pijn heeft een belangrijke functie (los daarvan vind ik dat de hogere krachten die pijn daarom niet zo verschrikkelijk moesten maken, maar dat is een andere zaak). In die befaamde bevallingsprogramma’s gaat het met epidurale ook vaak ‘fout’. Arbeid valt stil of er komt een verlostang aan te pas, om maar iets te zeggen. Voor mezelf wil ik het in ieder geval proberen om het zo natuurlijk mogelijk te doen. Dat was de vorige keer ook het plan, maar na meer dan 24 uur met gebroken water leiden ze u blijkbaar in. Punt. Misschien dat ik daar nu meer vragen over zou stellen, maar toen dus niet. (Geen verdoving dus, maar inleiden is ook niet bepaald natuurlijk te noemen)

Net zoals het moment waarop ik in de beugels werd geduwd (tevens het moment waarop ik geen idee had waar mijn knieën stonden), dat wil ik niet meer. Op voorhand had ik altijd gezegd dat ik graag hurkend of zo wilde bevallen, maar toen puntje bij paaltje kwam was dat blijkbaar geen optie. En had ik te weinig energie om van mijn oren te maken. Maar uiteindelijk had op voorhand ook niemand aan mij gevraagd wat ik eigenlijk precies wilde van die bevalling. Of hoe dat zou verlopen.

Dat gaat nu dus wel anders zijn: ik wil zo natuurlijk mogelijk bevallen (zeg ik nu, na 1 bevalling zonder verdoving, we zien dus wel), in een zo natuurlijk mogelijke houding (beuh beugels) en mogelijks in een bad.

Dat laatste wil ik eigenlijk alleen maar omdat het in al mijn bevallingsprogramma’s zoveel makkelijker lijkt te gaan in een bad. Die vrouwen zijn zo sereen en kalm. Ze duwen dat kind eruit alsof het niet moeilijker is dan 20 keer pompen. En niemand kan u in een bad verplichten om in de onnatuurlijke beugelhouding te gaan liggen, die vooral gemakkelijk is voor de gynaecoloog.

Maar de grote vraag waar ik serieus mee worstel en wat me enorm afschrikt: Hoe gaat dat dan daarna in een bad? Dan zit je toch in je eigen ‘vuil’?

17 weken. Of zoals ik er de vorige keer uitzag op 3 weken

17 weken. Of zoals ik er de vorige keer uitzag op 23 weken

 

 

 

(c) Sofinesse at September 17, 2014 06:22 PM

Hullabaloo

Koninklijk paviljoen

17 september 2014

Anno 1888 droomt koning Leopold II van een prestigieuze paardenrenbaan op een boogscheut van Brussel.

(c) hullabaloo at September 17, 2014 02:10 PM

gentblogt.be

Gentenaren fietsen voor Bengaalse huizen

Bangladesh is een van de meest dichtbevolkte en armste landen ter wereld. De bevolking wordt regelmatig geteisterd door overstromingen, cyclonen en ziektes zoals malaria, diarree en longontsteking. Het ontbreken van goede huisvesting speelt een cruciale rol in de Bengaalse armoedeproblematiek. Een huis is meer dan alleen een dak boven het hoofd. In een krotwoning slaap je ‘s nachts niet veilig, ben je vatbaar voor ziektes en bederven levensnoodzakelijke voedselvoorraden. Na elke overstroming investeren in renovatiewerkzaamheden aan je rieten huis kan al snel oplopen tot 200 euro, een fortuin als je maar 1euro per dag verdient. Zo geraak je niet uit de spiraal van armoede of beland je er in.

Afbeelding4

Mevrouw Hasina getuigt: “Mijn man deed allerlei werk, maar de verstikking van armoede en honger bleef altijd in onze familie. We hadden enkel een stukje land met daarop een bouwvallige hut. Vaak ging de hut kapot als het hard regende. De regen drong dan de kamer binnen en maakte alles doornat, tot zelfs bed en beddengoed toe. Ons huis werd twee keer verwoest door storm en mijn man raakte daarbij ernstig gewond. Zo kwamen we onze dagen door, worstelend met tegenslagen, een eindeloze aaneenrijging van ellende.”

In Bangladesh komt een groot deel van de bevolking niet in aanmerking voor een hypothecaire lening bij een commerciële bank. Hun inkomen is laag – net genoeg om te voorzien in de dagelijkse behoeften – en schommelt. De actie Fiets/Loop voor een huis vult deze leemte. Via een Bengaalse ngo wordt een woonlening verstrekt. Met de afbetaling van deze micro-hypotheek kunnen nieuwe leningen meer families een stevige thuis geven.

Afbeelding25 Afbeelding16 Afbeelding17

De Belgische vzw Banglabari steunt dit huizenbouwproject en bezocht vorige zomer GUK, één van de Bengaalse ngo’s waarmee men samenwerkt en die al 30 jaar actief is in het noordelijk deel van Bangladesh. GUK heeft in de loop der jaren veel veranderingen in de levensomstandigheden van de allerarmsten teweeggebracht, onder andere op het gebied van levensonderhoud, onderwijs voor kinderen, gelijkheid tussen mannen en vrouwen, versterking van vrouwen, gezondheid en mensenrechten.

Afbeelding13 Afbeelding12

Het systeem van microkredieten, dat in Bangladesh voor het eerst werd ontwikkeld, is één van hun pijlers. Hierbij komt een kleine groep vrouwen regelmatig samen en worden aan hen microkredieten, bijvoorbeeld voor de aankoop van kippen of materiaal voor het maken van rieten manden, verstrekt. Ook andere thema’s zoals voorbereiding van het stormseizoen en vrouwenrechten komen aan bod tijdens deze vergaderingen. Deze groepen, die al jaren actief zijn, bepalen wie in aanmerking komt voor een micro-hypotheek. Het hele project zit dus stevig verankerd in Bangladesh. Fiets/Loop voor een huis staat in voor het budgettaire aspect en de opvolging van het project.

Afbeelding14 Afbeelding15

Tijdens dit bezoek legde Banglabari symbolisch de eerste steen voor Rajeya’s huis. Hun avonturen vind je hier op youtube.

Afbeelding10 Afbeelding9

Rajeya’s oude huis wordt nu gebruikt als stal. Hun nieuwe, stevige huis waarin ze veilig en gezond wonen, plaats hebben om te studeren en voedsel op te slaan, over proper water en een toilet beschikken,…

Afbeelding8 Afbeelding7

banglacash_groot Om bouwstenen in te zamelen organiseert Banglabari op zaterdag 4 oktober 2014 een gezellige avond vol warmte en muzikaliteit met Johannes Verschaeve (The Van Jets) en singer-songwriters Barbara en Pieter. De dansende ropeskippers van Ropes Got Rhythm zorgen daarnaast voor visueel genot! Meer info via het facebook-event.

Met deze benefiet is Banglabari niet aan zijn proefstuk toe. Eeder deze zomer stelde Banglabari een sportief team samen om mee te doen aan Fiets/Loop voor een Huis in het Franse Valloire. 12.117 euro verzamelden ze voor hun beklimming van de Galibier.

Quizzen, een kipfestijn, desserts maken, spinnen… allerlei leuke initiatieven werden opgezet om Bengaalse families te helpen hun droom te verwezenlijken. De actie was ook sportief een succes: iedereen haalde de top, twee leden beklommen de Col de Télégraphe en de Col du Galibier zelfs tweemaal.
Meedoen en teamspirit waren uiteraard belangrijker dan ‘winnen’: het was een inspirerende tocht om te koesteren.

Een van de deelnemers schreef: “Schitterend om mee te maken hoe zoveel mensen, elk op hun eigen niveau, hun sportieve grenzen verleggen om mensen in Bangladesh te helpen aan een huis. Iedereen duimt voor iedereen en vindt elke prestatie uitstekend. Je moet er eens bij zijn.”
De volledige actie “Fiets/Wandel/Loop voor een Huis” bracht 301 huizen op. Maak jij volgend jaar deel uit van het team? Begin alvast maar te trainen… De aftermovie doet je misschien ook goesting krijgen?

YolandaVisser-6402 YolandaVisser-6688

Praktisch:
Tickets van 7 euro reserveren kan via marion_achten@hotmail.com + betaling via het rekeningnummer BE10 0836 0815 1304 met als vrije vermelding: Banglacash for Bangladesh + aantal tickets + familienaam + voornaam.
Aan de deur betaal je 10 euro inkom.

Meer info: www.fietsvooreenhuis.be, www.banglabari.be en info@banglabari.be.

(c) Redactie at September 17, 2014 12:41 PM

Doe eens iets anders op woensdag

white Met die slagzin pakken tien Gentse jeugdhuizen uit met het project “Woensdag”. Vanaf eind september kan je in tien Gentse jeugdhuizen terecht voor enkele opmerkelijke ateliers. Zo kan je leren hoe je van een analoge jukebox een digitaal exemplaar maakt, leer je je eigen kleren maken, tapdansen, deel uit maken van de beste band ter wereld, je eigen foto’s ontwikkelen en zoveel meer.

Enkele creatieve Gentse organisaties zoals Nerdlab, Genthology, Fietskeuken, Popcollege,… gingen langs bij de Gentse jeugdhuizen en werkten samen met hen een programma uit voor de komende woensdagen tot eind november. De ateliers worden georganiseerd op een aantal opeenvolgende woensdagavonden, ideaal om de smaak te pakken te krijgen. De ateliers zijn volledig gratis te volgen. Het enige wat je moet doen is even laten weten waarom jij er wil bij zijn, en dat doe je door te surfen naar woensdag.gent.be

Bekijk alvast filmpje :

Het volledige programma lees je hier. Van elke activiteit vind je een korte beschrijving, de data en de betrokken partner. Schrijf je tijdig in via het invulformulier.

woensdag

(c) Redactie at September 17, 2014 08:44 AM

Fietsbult

Cultuurverschillen

Ik mag van mezelf zeggen dat ik veel fiets. Veel, zoals in meer dan 10.000 km in een jaar. De meeste van die kilometers zijn routine: woon-werk verplaatsingen, boodschappen, familiebezoek, … dat soort dingen. Maar toch, indien de tijd het toelaat, wordt de fiets ook gebruikt voor reizen in binnen- en buitenland.

Daarnaast hoort een mens soms ook wel eens de ervaringen van andere fietsers, ook in binnen- en buitenland. Daar kun je een aantal “constanten” uit afleiden; algemene indrukken en ervaringen, bekeken door de bril van Vlaamse fietser. Een dergelijke ervaring is dat de “cultuur” van weggebruikers varieert van land tot land. Dan hebben we het vooral over het gedrag tegenover fietsers, want dat is ons perspectief.

Mijn meeste recente ervaring is toeren in Frankrijk en dan vooral buiten het stedelijke gebied. Daar viel het op hoeveel respect automobilisten hebben tegenover fietsers; hoeveel rustiger het eraan toegaat. Rakelings inhalen? Amper meegemaakt. Opdringerige automobilisten die net niet tegen je achterwiel rijden? Niet ervaren. Knipperen met de lichten, claxonneren, alle signalen die betekenen “uit de weg, ik wil voorbij”: niet meegemaakt. Integendeel: toen ik aan 10 km/u of minder een helling op zwoegde, vertraagde geregeld de achteropkomende automobilist. De vier knipperlichten gingen aan om achterliggers te verwittigen en er werd rustig, op een ruime afstand, gewacht tot er voldoende ruimte en zicht was om in te halen. Om in te halen rijden ze in Frankrijk bijna in de berm aan de linkerkant! En dat in het land dat pakweg 20 jaar geleden bij de slechtste leerlingen in Europa behoorde wat verkeersveiligheid betreft.
Datzelfde hoor ik van andere fietsers. Het is daar dus relaxed fietsen.

Over Nederland hoor je dan weer: “fietsland”, “ideale, perfecte, vrijliggende fietspaden”. Op het vlak van fietsinfrastructuur komt Vlaanderen nog niet aan hun enkels, ondanks alle politieke verklaringen. Maar wat je dan zelf ervaart en van anderen hoort, is dat het heel gevaarlijk wordt als je op wegen terechtkomt waar geen fietspaden liggen. Dan lijken fietsers weer vogelvrij verklaard, dan lijkt het alsof een fietser enkel op een fietspad mag rijden. (ik weet het: dit is heel sterk veralgemenend)

Vlaanderen ligt daar tussenin. Er zijn dus weinig fietspaden, zoals in Frankrijk, en waar er geen liggen, ben je opgejaagd wild, zoals in Nederland.

Dan ga je je vragen stellen. Hoe komt dat? Vanwaar die verschillen?

Een begin van een antwoord zou het onderstaande bord kunnen zijn.

Chartres, juli 2014

Chartres, juli 2014

Ooit al zoiets gezien bij ons? Ik niet. Let ook op de afstand: hier is dat 1m, hoewel niemand dat lijkt te weten. Daar is dat anderhalve meter! En dat wordt gerespecteerd.

Daar hoort een lange, ononderbroken ordehandhaving bij. Niet, zoals in België, de boetes nog maar eens verhogen, maar wel effectief controleren en bestraffen. Pakkans vergroten is bij onze zuiderburen geen politieke verklaring, maar harde realiteit. Dat geldt voor alle categorieën weggebruikers en zo voedt de overheid de mensen op. Dat het werkt, was heel duidelijk tijdens mijn recentste fietsreis. Het betekent wel dat eerst het inzicht er moet zijn dat het gedrag veranderd moet worden. Als je niet over de grenzen heen kijkt, merk je dat niet.


Tagged: fiets, fietsen, Frankrijk, Nederland

(c) JanG at September 17, 2014 06:30 AM

gentblogt.be

Nieuwe hippe cultuurruimte opent in Gouvernementstraat

In de Gouvernementstraat hebben twee bewoners samen met actrice en model Delfine Bafort een verkrot pand omgevormd tot hippe ruimte voor theater, muziek en expo.

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 17, 2014 06:18 AM

Wonen naast de Leie kan straks ook aan de Minnemeers

Aan de Minnemeers, langs de Leie, is een bouwproject voor 28 appartementen gepland. Wonen bij het water is zeer gegeerd in Gent.

Projectontwikkelaars zijn voortdurend op zoek naar kansen om aan het water te bouwen. De groep Van Kerkhove & Gilson bouwt op een prachtige plek net voor een Leiebocht aan de Minnemeers, even voorbij het MIAT. De plek ligt tussen de Leie en de Nemrodzaal, die op de site van de Arteveldehogeschool staat. Aan de overkant ligt de Huidevetterskaai.

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 17, 2014 06:15 AM

Marleen Temmerman even thuis voor nieuw boek over vrouwenrechten

Ze reist nog steeds de wereld rond en blijft verbeten haar strijd voeren voor vrouwenrechten. Met Milady! heeft gynaecologe Marleen Temmerman (61) een nieuw boek klaar over het thema. ‘Met mannenhaat en behaverbranding heeft feminisme niets te maken.’

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 17, 2014 06:13 AM

Geus

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 17, 2014 06:03 AM

September 16, 2014

Michel Vuijlsteke

Links van 12 september 2014 tot 16 september 2014

The little-known Soviet mission to rescue a dead space station | Ars Technica
The following story happened in 1985 but subsequently vanished into obscurity. Over the years, many details have been twisted, others created. Even the original storytellers got some things just plain wrong. After extensive research, writer Nickolai Belakovski is able to present, for the first time to an English-speaking audience, the complete story of Soyuz T-13’s mission to save Salyut 7, a fascinating piece of in-space repair history.

KaTeX – The fastest math typesetting library for the web
The fastest math typesetting library for the web.

Hey, I’m writing a book! — Martin Kleppmann’s blog
If you’re a software engineer working on server-side applications (a web application backend, for instance), then this book is for you. It assumes that you already know how to build an application and use a database, and that you want to “level up” in your craft. Perhaps you want to work on highly scalable systems with millions of users, perhaps you want to deal with particularly complex or ever-changing data, or perhaps you want to make an old legacy environment more agile.

The 47-year-old nuclear elephant in the room | Center for Public Integrity
A growing number of U.S. experts say that feigning ignorance about Israel’s nuclear arsenal creates more trouble than it averts

Alzheimer’s Disease Statistics Show the Illness Will Define Our Times | New Republic
[Misting through the old man’s head is a lingual vapor that cannot condense into the phrase, I don’t know how to act—I’ve never been here before.]

Alan Moore finishes million-word novel Jerusalem | Books | The Guardian
‘Now there’s just the small matter of copy editing’

Elders over misschien hetzelfde

22.06.2014: Links van 21 juni 2014 tot 22 juni 2014 | 02.06.2014: Links van 28 mei 2014 tot 2 juni 2014 | 05.11.2013: Links voor 4 november 2013 | 02.01.2012: Links van 27 december 2011 tot 2 januari 2012 | 04.06.2011: Links van 3 juni 2011 tot 4 juni 2011 | 14.03.2011: Links van 13 maart 2011 tot 14 maart 2011 | 21.08.2014: Links van 20 augustus 2014 tot 21 augustus 2014 | 18.07.2014: Links van 14 juli 2014 tot 18 juli 2014 | 17.06.2014: Links voor 17 juni 2014 | 06.06.2014: Links van 3 juni 2014 tot 6 juni 2014

The post Links van 12 september 2014 tot 16 september 2014 appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 16, 2014 08:00 PM

gentblogt.be

Sint-Amandsberg en Gentbrugge krijgen elk buurtparking

Begin oktober opent in de Achterstraat in Sint-Amandsberg een buurtparking met 63 parkeerplaatsen. Ook in de Neerscheldestraat in Gentbrugge wil Stad Gent een buurtparking inrichten.

Buurtparkings zijn er in de eerste plaats voor de buurtbewoners. Mogelijk worden plaatsen voorbehouden voor autodelen en zorgverstrekkers.

Lees meer in De Standaard

(c) Michel Vuijlsteke at September 16, 2014 07:36 AM

Sociaal restaurant Nieuw Gent gaat opnieuw open

Begin november heropent het sociaal restaurant in Nieuw Gent. Het OCMW neemt de fakkel over van de vzw die het restaurant uitbaatte tot afgelopen zomer. Het wil nauw samenwerken met organisaties in de buurt.

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 16, 2014 07:34 AM

Laatste Romagezinnen: ‘Geef ons nog een week’

De postbode bracht gisteren slecht nieuws voor de vijf Roma­gezinnen die nog in het voormalige ­klooster op de Meule­steedse­steenweg wonen: het vonnis van de rechtbank dat stelt dat ze het pand moeten verlaten. ‘Over twee dagen al? Waar moeten we heen, het park? Geef ons alstublieft nog een week om iets te vinden.’

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 16, 2014 06:38 AM

Fietsbult

In het krijt

14sep14, 12u54, Dampoort

14sep14, 12u54, Dampoort

Op de autoloze zondag was de Dampoort de medialieveling.
Zowel De Gentenaar, Het Laatste Nieuws, VTM als AVS stonden middenin het krijt:

14sep14, 12u53, Dampoort

14sep14, 12u53, Dampoort

14sep14, 12u44, Dampoort

14sep14, 12u44, Dampoort

14sep14, 12u53, Dampoort

14sep14, 12u53, Dampoort

Ook fietsers keken met vol ongeloof naar deze tijdelijke realiteit:

14sep14, 12u49, Dampoort

14sep14, 12u49, Dampoort

Zag u rechts onderaan de namen in krijt geschreven?
Dat is een deel van het stoplichtenexperiment.

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort

Het gaat als volgt:

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort


Groen = stappen, u weet hoe dat gaat.
14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort


Rood = stoppen, ook welbekend.
14sep14, 12u53, Dampoort

14sep14, 12u53, Dampoort


Vervolgens: eens streep en je naam.
14sep14, 12u53, Dampoort

14sep14, 12u53, Dampoort


Zover geraak je als voetganger bij groen licht.
Een ludieke manier om een dagdagelijks probleem aan te kaarten.
Ook fietsers geraken niet in één fase over.
Ik droom al een tijdje om er mijn eerste filmpje over te maken.
Maar kijk, het kan ook met krijt.

Iedereen kent dit probleem.
Iedereen weet dit.
Het Gewest, de beheerder van de verkeerslichten, weet dit.
De Lijn weet dit, want zij willen het zo.
Hun logica: hun bussen staan anders teveel in de file.
De Stad weet dit, en zegt er niks te kunnen/mogen aan doen.
Want wie wil er nu van buiten de stad met de bus naar het Dampoortstation reizen?
Als je vanop de bus niet in één groen licht naar de trein kan stappen?
Is dit de verhoopte een nodige samenwerking van de Lijn en NMBS?
Zou het de NMBS het sowieso interesseren?

Zo draait de Dampoortmolen in het voordeel van automobiliteit.
Want deze verkeerslichtenlogica telt op elke filevrije zondagmiddag.
Oh ironie, de autovrije zondag is de enige zondag waar bussen rond de Dampoort in de file staan.

Ik las in een krant dat de brandweer om 5 uur het krijt kwam wegspuiten, “omdat de krijttekeningen de aandacht van autobestuurders zouden kunnen afleiden.
Een mens is zo rap afgeleid hé:

14sep14, 12u35, Dampoort

14sep14, 12u35, Dampoort


Tagged: Dampoort, fiets, fietsen, Gent, oversteekplaats, verkeerslichten

(c) yves at September 16, 2014 06:30 AM

gentblogt.be

Kopergietery wint Gouden Krekel 2014, meest indrukwekkende jeugdproductie

Kopergietery wint met ‘De geschiedenis van de wereld (aan de hand van banaliteiten)’ de Gouden Krekel 2014 voor meest indrukwekkende jeugdproductie, uitgereikt op zo 14 september tijdens het Gala van het Nederlandse Theater.

Uit het juryrapport:

Een aangrijpend en ontroerend relaas van een ogenschijnlijk gewone tienerjongen die zijn geniale betàmoeder dreigt te verliezen. In de laatste maanden van haar leven zorgt hij moederziel alleen voor haar, met een toewijding en aandacht die zij nooit voor hem heeft gehad. Naadloos mengt acteur Titus De Voogdt zijn ratelende bespiegelingen over hun beider leven, en wat daar mis en goed in ging, met  natuurkundige theorieën waar zijn moeder haar leven (en deels dat van hem) voor heeft geofferd.

Zo alledaags als het rommelige keukendecor, zo fantasierijk en meeslepend fietst hij door de geest van zijn moeder om onderwijl een baan te creëren door een ingenieuze geschiedenis van de kosmos.

Buiten- en binnenwerelden veranderen wanneer we iemand liefhebben en die weer verliezen, maar ook de grote wereld is minder vast als ons soms op de mouw wordt gespeld. Deze muzikale tekstvoorstelling, met een stoere  soundscape van gitarist Geoffrey Burton en geregisseerd door Johan De Smet, mengt een natuurkundig onderricht met een intieme les in afscheid nemen, wijs en aangrijpend, voor tieners en volwassenen.

Een speciale Jeugdtheaterjury reikt gedurende het seizoen aan jeugdvoorstellingen en makers Zilveren Krekels uit. Deze maken uiteindelijk kans op het winnen van de Gouden Krekel voor de meest indrukwekkende productie of de meest indrukwekkende podiumprestatie. De Gouden Krekels worden samen met de andere toneelprijzen uitgereikt tijdens het Gala van het Nederlands Theater op zondag 14 september in Stadsschouwburg Amsterdam.

Meer informatie over de voorstelling: www.kopergietery.be/voorstelling/285

De voorstelling toert vanaf eind september doorheen Vlaanderen.

(c) Michel Vuijlsteke at September 16, 2014 05:31 AM

Jojo

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Wouter De Sutter at September 16, 2014 04:00 AM

September 15, 2014

gentblogt.be

Groen licht – The Mary Hart Attack live at Kinky Star

Muziekcentrum Kinky Star verwelkomde woensdagavond (10/9) de nieuwbakken formatie ‘The Mary Hart Attack’. Nieuwbakken want amper één jaar op de teller en op de Vlasmarkt pas aan de vierde live show toe. In de rangen: Kristof Souvagie van de Aalsterse band ‘Ondine’. Een drietal maanden geleden nog te gast in Kinky Star. Small world.

mha1 SONY DSC

The Mary Hart Attack’ ontstond vorig jaar na de opnames van de soundtrack voor Wil Mathijs’ documentaire “Martin’s Call”. De samenwerking beviel zo goed dat de muzikanten van dienst besloten om verder samen te werken. Om iets te doen dat zich tussen shoegaze en punk zou moeten situeren. Dat stond toch in de korte bio.
Veel textbook shoegaze en/of losgeslagen punk hoorden we woensdag echter niet onze kant uitwaaien. The May Hart Attack gaat voor een eigen geluid – prima keuze – en opende met “All wrong, No Bliss”. Anders dan de titel laat uitschijnen was daar niets mis mee. Leuk samenspel tussen gitaar en samplemachine, met een centrale rol voor de basgitaar.

Meteen het beste nummer van de set want wat volgde was lang niet kwaad maar klonk wel een stuk schetsmatiger en deed de aandacht wat verslappen. Misschien speelde het gebrek aan podiumervaring een rol want ‘A Dark Green Light’, één van de betere nummers, werd net niet de vernieling ingespeeld.
De band is duidelijk nog zoekende maar bewees alleszins het nodige potentieel in huis te hebben. Naast enkele goede ideeën en een behoorlijk coole bandnaam. Er zijn er die het met (veel) minder moeten doen. Drie kwartier en negen nummers nam de eerste kennismaking in beslag. Geen bis. Een hartfalen hebben we er niet aan over gehouden. Een eerste 4 track EP (‘A Dark Green Light’) verschijnt later op het jaar.

SONY DSC SONY DSC
Setlist: All Wrong No Bliss – The Sky Awakes – The Collision Course Of My Destiny – You Talk Too Much – If You Follow – I’ve Seen It All – A Dark Green Light – Spiders – Who Used To Be Me

Meer informatie:
https://www.facebook.com/TheMaryHartAttack
http://beta.vi.be/themaryhartattack
http://themaryhartattack.bandcamp.com/

(c) Wouter De Sutter at September 15, 2014 05:53 PM

Michel Vuijlsteke

Gelezen: What If? Serious Scientific Answers to Absurd Hypothetical Questions

What IfAl een tijdje onbestwiste bestseller bij Amazon.com, en terecht. Randall Munroe van XKCD is een fijne mens, die fijne dingen maakt, ergens in het brandpunt van wetenschap, humor en ontroering.

(Wie XKCD niet kent: klik voor een aantal van zijn meer uitgebreide dingen. En volg anders gewoon xkcd.com elke dag.En XKCD Explain voor als het niet meteen duidelijk is.)

What If? geeft, zoals de titel zegt, serieuze antwoorden op absurde vragen. Vragen zoals: van hoe hoog moet ik een biefstuk naar beneden gooien om het gebakken op de vloer te zien terechtkomen? Wat zou er gebeuren als één mol (de maateeinheid) mollen (het beest) op één hoop zouden gesmeten worden? Is het mogelijk een jetpack te maken met de weerslag van machinegeweren? Wat zou er gebeuren op een planeet zoals beschreven in Le Petit Prince? Wat gebeurt er als al mijn DNA in één keer verdwijnt? Welke mens was ooit het verst van alle andere mensen verwijderd, en was hij/zij eenzaam?

Een heel boek vol, maar ongeveer twee derde verscheen al vroeger op het internet, en er verschijnen er nog regelmatig bij. Ik heb het boek meer gekocht omdat ik Randall een sympathieke kerel vind, dan om die bijkomende inhoud. En om hem iets terug te geven voor al die fantastische jaren XKCD.

Niet dat het niet aangeraden is, maar de bijkomende inhoud op zich is wat te licht om de prijs van het boek te verrechtvaardigen, voor wie de rest al gelezen had. Voor wie de rest nog niet gelezen had, en al was het een beetje interesse voor wetenschap heeft: niet nadenken, en kopen.

[van op Boeggn]

Elders over misschien hetzelfde

06.09.2014: Gelezen: Intertwingled: Information Changes Everything | 04.09.2014: Gelezen: The Expanse 4: Cibola Burn | 31.08.2014: Gelezen: Er ist wieder da | 25.08.2014: Gelezen: A Feast for Crows / A Dance with Dragons | 11.08.2014: Gelezen: Rogues | 17.07.2014: Gelezen: The Manhattan Projects (1-20) | 13.07.2014: Gelezen: God is Dead (1-14) | 02.07.2014: Gelezen: Up in the Old Hotel | 20.06.2014: Gelezen: Theremin (1-4) | 18.06.2014: Gelezen: Fortunately, the Milk

The post Gelezen: What If? Serious Scientific Answers to Absurd Hypothetical Questions appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 15, 2014 05:42 PM

Veerle's Blog

Windy

Windy

Holding on to Summer but this is so beautiful fall.

via Anna Grape

September 15, 2014 01:49 PM

Master in illustrazione

Master in illustrazione

Love this!

via Ale Giorgini

September 15, 2014 01:07 PM

20 Things that happened on the Internet

20 Things that happened on the Internet

Great as always! The Spanish brothers never disappoint.

via Brosmind

September 15, 2014 01:01 PM

Greetings From Los Angeles: “The Dude”

Greetings From Los Angeles: “The Dude”

The expressions on the faces are stellar.

via Ale Giorgini

September 15, 2014 12:55 PM

gentblogt.be

OdeGand – een selectie uit het dagprogramma

OdeGand, dat is de jaarlijkse start van het festival van Vlaanderen en van zowat het volledige culturele leven dat weer voor 200% uit de startblokken schiet. Al jaren is het een evenement dat met grote letters in onze agenda genoteerd staat om zeker niet te missen. Het uitpluizen van het programma, het twijfelen over te maken keuzes, vaak met een beetje spijt in het hart om wat we daarnaast allemaal zullen missen. Het aanbod van de dag is steeds te groot om volledig te kunnen meemaken maar dat zorgt er natuurlijk ook voor dat er nog meer mensen kunnen deelnemen en genieten.

Omdat wij op stap gaan in jong gezelschap (een negenjarige jongedame) besluiten we ons programma ook zoveel mogelijk aan haar aan te passen zodat ook zij volop kan meegenieten. We besluiten ons met de fiets en de benenwagen te verplaatsen, de beste transportmiddelen voor een stad vol wegenwerken, een massa volk en badend in een heerlijk nazomerzonnetje dat de temperatuur een behaaglijke hoogte in stuurt. Onze eerste halte is in het NTG waar een muzikale clown, Puddels Pity Party, op het programma staat. Het concept is eigenlijk heel eenvoudig: men neme een man, voorzien van goede zangstem (zo zijn er vele natuurlijk), voege daar een vlot, jazzy, muzikaal trio aan toe (ook zo zijn er nog wel te vinden) en zoekt dan een originele invalshoek nl. steek de man, die ruim 2m groot is, in een pierrotpak. Het resultaat is behoorlijk origineel en zorgt ervoor dat de man de aandacht krijgt die hij verdient: aandacht voor zijn krachtig stemgeluid en originele covers die hij brengt van classics, crooners, smartlappen, ballads en popsongs. Of het nu Tom Jones is, dan wel het magistrale Hallelujah, een Spaans nummer of het heerlijke Royals, de versie van de man is steeds verrassend en indrukwekkend. Ik betrapte mezelf er op dat ik aangenaam onder de indruk ben van de man en de helft van de voorstelling met een grote grijns heb zitten luisteren. Wat ons betreft alvast een heel goede start.

15039432179_cf43fd5649_h 15039600717_8a0f3bb4d1_h 15039610967_23fac2bcd3_h

15039619137_9dbbbd01a7_h 15039624788_77c0bb7353_h 15039634377_eaa97ea43b_h 15203167326_d04ef344ed_h 15226205715_49b9b3e20e_h

Bij het buitenkomen blijven we nog even hangen op het Sint-Baafsplein waar er net een buitenvoorstelling bezig is: Tango versus Hip hop. Het moet gezegd dat beide duo’s uitermate bedreven zijn in hun dansdiscipline maar ook goed ingespeeld zijn om met elkaar in muzikale dialoog te gaan. Het ruim aanwezige publiek geniet met volle teugen en een luid en warm applaus wordt dan ook met plezier aan de artiesten gegeven.

15223879731_1722c1bee9_h 15040188799_d7a17424b9_h 15203937646_b1614c4e9c_h 15040403937_aa5a6eb40f_h IMG_9361 IMG_9366 IMG_9436 IMG_9437 IMG_9438 IMG_9440 IMG_9441 IMG_9442

Vervolgens wandelen wij richting Zuid waar we mee aanschuiven in de lange rij voor een zitje in de Capitole. Gelukkig hebben ze daar een grote zaal, mogen we snel binnen en kunnen we ons nog een goede plek uitkiezen. De programmabrochure kondigt Paul Morocco aan als onvoorspelbaar, grappig en spectaculair en daar blijkt geen woord van gelogen. De 3 mannen zijn uitstekende muzikanten die uit hun gitaar alle mogelijke genres toveren en hun instrument ook voor meer gebruiken dan enkel om muzieknoten te produceren. Bij momenten is hun act te gek voor woorden en de zaal ligt meerdere keren plat van het lachen. De persiflage van de Bee Gees, om maar iets te noemen, is gewoon hilarisch. Ook bij de meer voor de hand liggende grapjes proberen ze vaak nog net een stapje verder te gaan. Ook enig jongleertalent is de mannen niet vreemd en voor we het goed en wel beseffen wordt er gegooid met appelsienen tot bij het publiek op het balkon maar ook met (rauwe!) eieren. Na een flitsende voorstelling van een uur is een staande ovatie van het publiek dan ook het resultaat.

15223115411_a30b17b9fc_h 15228337315_f7ac1127c2_h 15228313165_f8f0685b28_h 15205298666_3fb90bc47f_h 15205276536_e0eb8bd933_h 15227950092_a8f5f32874_h 15225244361_aaf90a6cb1_h 15041741398_9f289309da_h

Na een hapje en een drankje trokken we richting Groenzaal voor het laatste deel van ons drieluik, Binti. Hadiel, Yasmin, Amina, Rana, Sherien en Fedia Holail zijn zes zussen die drie jaar geleden besloten om hun stemmen te bundelen. Hun groepsnaam is een verwijzing naar hun Egyptische roots en betekent in het Arabisch ‘mijn meisje’, ‘mijn dochter’. De jongedames begeleiden zichzelf met gitaar, dwarsfluit, keyboards en de bijzondere Bintibak, een houten kistje met centjes wat voor een specifiek slepend geluid zorgt. Maar het belangrijkste instrument van de groep blijft evenwel de stem, in zesvoud. En dat geluid is bij momenten hemels met een stevige ondertoon, een beetje zoals bij Laïs in hun beginperiode ook al is hun muziek anders. We kregen nummers te horen in diverse muziekstijlen, soms jazzy, dan meer soul of blues, wat close harmony maar ook pop. Kortom, de dames hebben duidelijk heel wat in hun mars en wie ze nog niet gezien heeft, moet dat zeker eens doen.

Een voorsmaakje van hun samenzang hoort u alvast hier.

Binti IMG_94441 Binti IMG_94472 Binti IMG_94843 Binti IMG_94864 Binti IMG_94875 Binti IMG_94886 Binti IMG_94907 Binti IMG_94918

(c) ElsS at September 15, 2014 09:22 AM

Fietsbult

Voorbeeldfunctie (4)

Sombere mensen vinden autovrije dagen tijd- en energieverlies.
Die roedel autoreclame voor èn na de berichtgeving over de autovrije dag geeft voedsel aan zo’n pessimisme.
Reclame gaat voor de waan van de dag, ook de mobiliteitswaan.
Maar laat ons mobiliteit nu eens bekijken als voetbal.
Anderlecht koopt zijn gelijk en succes met groot geld.
De auto-industrie doet hetzelfde.
Niets is voor altijd.
Ook Anderlecht niet.
Misschien nog 10 jaar, maar dan?
Net als de Fransen met zijn allen naar rugby kijken?
Emoties houden dat tegen.
Zo is het ook met mobiliteit.
Het verschil met de voetbal is dat wij zelf dagelijks op het veld staan.
Elke dag weer keuzes maken.
Voetbal of rugby?
Voetbal of rugby?
Voetbal of rugby?
Of dan toch maar volleybal?
De autoloze zondag helpt elk jaar weer een hondertal mensen om hierover na te denken.
Misschien wel een paar duizend.
Denken kan de emoties overwinnen.
Vrienden helpen daarbij.
In het begin ook de zon.
De zéér langzaam verbeterende fietsinfrastructuur is nonstop nodig.
Net als de voorbeeldfunctie:

14sep14, 15u03, Sint-Baafsplein

14sep14, 15u03, Sint-Baafsplein

Wie weet helpen nieuwe technologiën, en breken de elektrische fietskar of het elektrische wiel door.

14sep14, Emile Braunplein

14sep14, Emile Braunplein

14sep14, 14u25, Sint-Baafsplein

14sep14, 14u25, Sint-Baafsplein

Zo schuift het jaar aan jaar op.
Autobezit zal blijven, maar zeker in steden verminderen.
Hoe meer mieren, hoe minder plaats er is.
Fietsen helpen steden om leefbaar te zijn.
Dat inzicht leeft in alle partijen.
Wat dan weer goed is voor de voorbeeldfunctie:

14sep14, 15u55, Abdijmolenstraat

14sep14, 15u55, Abdijmolenstraat

14sep14, 15u55, Abdijmolenstraat

14sep14, 15u55, Abdijmolenstraat

Pas toen de schepen van burgerlijke stand in de rij ging staan om haar fiets te laten markeren herkende ik ze, maar ik woon dan ook niet in Drongen:

14sep14, 16u04, Oude-Abdijstraat

14sep14, 16u04, Oude-Abdijstraat

Wanneer zullen ook leden van onze regeringen -net als in Nederland- per fiets naar de Wetstraat komen?


Tagged: autovrije dag, Drongen, fiets, fietsen, Gent, Rode Kruis, Sofie Bracke

(c) yves at September 15, 2014 06:30 AM

gentblogt.be

Selfie…

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 15, 2014 04:50 AM

September 14, 2014

Michel Vuijlsteke

Auw

Zondag, koppijndag. Kut.

The post Auw appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 14, 2014 09:28 PM

gentblogt.be

Cultuurmarkt

Gisteren was er niet alleen OdeGand, maar ook nog de Cultuurmarkt op de Kouter. Onze fotograaf van dienst (enfin, persoon met fototoestel bij de hand) liep er ook rond, en brengt u deze impressie.

IMG_1803 IMG_1809 IMG_1799 IMG_1796 IMG_1790
IMG_1811 IMG_1808 IMG_1806 IMG_1804 IMG_1802 IMG_1800 IMG_1797 IMG_1791 IMG_1789 IMG_1812

(c) Gudrun at September 14, 2014 06:36 PM

Sofinesse

De luiewijven testen eten, drinken en lekker ruiken (Part II)

Omdat wij als luiewijven uiteraard lui en zodoende ook geweldig efficiënt zijn, hebben Lien en ik het schrijfwerk verdeeld. Het eerste verslag kwam van mij, Lien heeft voor dit gezorgd. Ik neem dus even integraal over. (En dat heeft absoluut niets te maken met het feit dat Lien wel alcohol drinkt en ik niet. Nee hoor.) Ik heb alleen het stuk over Nivea toegevoegd, want ons opperwijf kan daar niet zo goed tegen met haar gevoelig velleke. Het komt ook een paar maanden later, maar sommige dingen moesten wat bezinken. Voeg gerust uw eigen bevindingen toe in de comments!

A taste affair: uniek, puur en eerlijk

Wie me een beetje kent, weet dat ik een graag een glazeke wijn drink. Zo graag zelfs dat ik momenteel eens een alcoholvrije maand heb ingelast om een beetje te detoxen van de vakantieperiode, edoch dat is een ander verhaal. Bovendien ben ik ook een grote genieter van alles wat met eten te maken heeft.

Ik was dan ook bijzonder blij dat A Taste Affair een pakketje schonk om mee te geven op LWW. Een pakketje, wat zeg ik? Een megapakket vol lekkers: 3 flessen schuimwijn, 2 flessen witte wijn, 2 flessen rode wijn en 2 keer 6 biertjes en nog een pak risotto en een fles olijfolie.

Misschien moet ik eerst eens A Taste Affair voorstellen. Ze hebben een fonkelnieuwe website (met webshop) waar je er vanalles over kunt lezen, maar in het kort: ze gaan voor natuurlijke smaakvolle producten. Producten gekozen vanuit een biologisch, biodynamisch of non-interventionistisch standpunt, zo dicht mogelijk bij de natuur. Vooral wijn dan (zonder additieven), maar ook bier (“Ceci n’est pas une Saison”) en dus ook olijfolie en risotto. En koffie, zag ik op de website.

a taste affair eten

Midden november openen ze een winkel op de Voorhoutkaai 13 in Gent. Op 16 en 17 november zijn daar proefdagen, ik zet ze alvast in mijn agenda.

Wij blij dus, en proeven maar. We begonnen uiteraard met de bubbels en daar waren de meningen wat verdeeld. Ik vond ze speciaal, het was een andere smaak dan we doorgaans gewoon waren. De troebele bubbels (Casa Belfi) waren het meest ongewoon, de andere (Loxarel) was gewoon heel lekker. De wijnen waren iets anders dan de doorsnee wijn. Ze waren wat complexer, zeggen ze dan, maar zeker niet minder lekker. Ik was echt wel fan, zeker van de rode wijn!

a taste affair drank

De biertjes, daar heb ik niet van gedronken want ik ben niet zo’n bierdrinker. Maar Ine zei dat ze geslaagd waren: “De Anostekie vond ik de beste. Een pittig, maar stevig biertje waar je wel even mee zoet bent. Gezapig en langdurig genieten. Dat vind ik tof aan een stevig biertje. Je doet langer met een glas, dan met wijn bijvoorbeeld. Je drinkt rustiger. De Saison was ok, maar dat is minder mijn type bier. Beiden wel geslaagde blondjes, voor meiden met pit die wel eens een biertje lusten.”

We maakten risotto en daarbij een salade met een dressing van olijfolie en daar waren we unaniem lovend over. Daar werd zowat om gevochten. We hebben die dan ook eerlijk verloot en ik heb helaas niet gewonnen.

Ze gaven bij elk van de geleverde producten ook een beschrijving mee, die zo mooi is dat ik ze u niet wil onthouden. Klik daarvoor onderaan de post op meer! Ga daarvoor naar de website van Lien: www.lienweb.be

Nivea: smeergoodies for president!

Het was een race tegen de tijd om het pakket van Nivea nog op tijd op het luiewijvenweekend te krijgen, een race die helaas mislukt is. Dat was jammer, maar het fantastische pakket maakte veel goed. Ik moet eerlijk zijn, ik was al een groteNivea-fan. De meeste producten zijn geen onbekende, al waren er toch een paar verrassingen bij.

niveapakket

De spray-zonnecrèmes zitten hier standaard in ons zomerassortiment. Kinderen vinden het meestal niet gezellig om ingesmeerd te worden, eigenlijk heb ik er zelf ook een hekel aan. Maar spuiten met een lekker geurtje maakt het plakkerige gedoe al iets makkelijker (en vlotter). De nieuwigheid in ons zomerpakket: after-sun voor onder de douche. Ik had het al een keer gebruikt na een dag van zee en zout op de zeilreis, maar iets onwetender (collega matroos schoof het door in de douche) Ik heb het ondertussen uitgebreid getest: het is aangenaam, maar ik voel na een dag zonnen toch nog de behoefte om bij te smeren met andere after-sun. De geur is ook niet mijn favoriet wegens nogal mannelijk. After-sun moet naar vakantie ruiken, dat doet het niet helemaal.

Voor shampoo en dagcrème heb ik mijn vaste merken, maar ik heb toch geprobeerd. Niet zeker dat ik ga overstappen, maar eigenlijk wel best tevreden. Lekkere geur (maar dat is bijna altijd bij Nivea) en doet wat het moet doen. Ik heb vaak hoofdhuidproblemen als ik van shampoo wissel (lees: jeuk), maar bij de Diamond Volume eigenlijk niet.

Alle andereproducten gebruik ik nu een beetje (moeilijk om me in te houden), om daarna door te geven aan de andere luiewijven. Maar ik ben ervan overtuigd dat iedereen wel al iets in zijn badkamer heeft staan, al was het maar de traditionele blauwe pot. Ik kan me geen badkamer zonder Nivea indenken en ik word nog altijd blij als ik naar de doos kijk. Thanks Nivea! Volgende keer alleen proberen om de postduif iets vroeger te sturen, zodat we ook op het weekendkunnen smeren, ruiken en testen.

Conclusie

Bedankt beste fantastische sponsors! Als er andere mensen/bedrijven/webshops graag dingen willen sponsoren of laten testen of andere zotte ideeën hebben, jullie weten me te vinden. (kijk hierboven, kijk hierboven!)

Ik moest ook nog zeggen van de andere luiewijven dat het lekker was in alle mogelijke opzichten.

 

(c) Sofinesse at September 14, 2014 02:30 PM

allesovergent.be

Gent Militaria in Flanders Expo

Op zondag 7 december 2014 wordt voor de achtste keer Gent Militaria georganiseerd in Flanders Expo Gent. Gent Militaria is een beurs voor kopen, ru...

(c) forumbericht at September 14, 2014 11:14 AM

Fietsbult

cCultuurdag

Zondag 14 september is autovrije dag.
Zaterdag 13 september is cCultuurdag.
Op straten en pleinen rollen c en C’s elkaar voor de voeten.

13sep14, 15u01, Drabstraat

13sep14, 15u01, Drabstraat

13sep14, 14u26, Cataloniëstraat/Veldstraat

13sep14, 14u26, Cataloniëstraat/Veldstraat

13sep14, 15u33, Korenmarkt

13sep14, 15u33, Korenmarkt

13sep14, 15u34, Korenmarkt

13sep14, 15u34, Korenmarkt

OdeGand is de jaarlijkse laagdrempelige start van het klassieke Gent Festival van Vlaanderen.
Op deze dag kan je een breed palet uit meerdere muziekculturen proeven.
Raar hoe een verstandig muziekfestival prominent kan inzetten met een bizar -of is het een vals- sponsornootje.

13sep14, 14u29, Korenmarkt

13sep14, 14u29, Korenmarkt


Sponsors vragen altijd visibiliteit.
Sommigen zijn smaakvol, anderen -euh- nee, even beleefd blijven.
Een dominante showvrachtwagen met auto’s van het “gretige type” kloef middenin het verkeersvrije stadshart etaleren is even gepast als een een snoepautomaat in de wachtzaal van de tandarts.
Of vergelijkbaar met een erotische dansvoorstelling in de Sint-Baafskathedraal.
Zouden ze het aandurven om zo’n C-klasse naast de dirigent of op het altaar van de kathedraal te plaatsen?
Is dat wèl ongepast?

13sep14, 15u29, Korenmarkt

13sep14, 15u29, Korenmarkt

Ach, alles mag, ja hoor.
Geen vingertje in de lucht.
Het is simpelweg niet goed voor de perceptie van het Festival.
Want het is (ver)oude(rde) mobiliteitscultuur.
Veel mensen doorzien deze marketingpoeha.
Voor hen is dit zinloze verspilling.
Waarom dit autosalongedoe dan niet achterwege laten?
Geef die sponsor gewoon een concert.

Elk neemt al dan niet zijn verantwoordelijkheid in de transitie naar een duurzamer wereld.
Op de Cultuurmarkt op de Kouter klonk een ander, hedendaagser en frisser mobiliteitsgeluid:

13sep14, 16u20, Kouter

13sep14, 16u20, Kouter

13sep14, 16u17, Kouter

13sep14, 16u17, Kouter

13sep14, 16u17, Kouter

13sep14, 16u17, Kouter

13sep14, 16u21, Kouter

13sep14, 16u21, Kouter

13sep14, 16u21, Kouter

13sep14, 16u21, Kouter

13sep14, 16u16, Kouter

13sep14, 16u16, Kouter

13sep14, 16u22, Kouter

13sep14, 16u22, Kouter


Tagged: Festival Van Vlaanderen, fiets, fietsen, Gent, Green Track, Handelsbeurs, Kouter, Low Impact Man, Odegand, Vooruit

(c) yves at September 14, 2014 07:00 AM

gentblogt.be

Archeologie

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 14, 2014 06:26 AM

Kameraad Harko

open monumentendag (en de onvermijdelijke oorlog)

Vandaag is het Open Monumentendag, dus een gigantisch druk programma met  zeer veel zeer interessante activiteiten.
Je kan, zoals steeds, ook terecht in de Sint-Pieterskerk. Rondleidingen, zoals het hoort, en op het einde van de dag, 17u, kun je plaats nemen voor een, en hoe kan het ook anders, oorlogsgetint orgelconcert.


(c) Kameraad Harko (noreply@blogger.com) at September 14, 2014 06:16 AM

September 13, 2014

Michel Vuijlsteke

Gent Festival: OdeGand

Ik ben een moeilijke mens om buiten het huis te krijgen.

Mijn eerste reactie toen ik een mail kreeg van de mensen van Gent Festival, of ze mij een plezier konden doen met kaarten voor OdeGand, was dan ook: proberen kijken of ik op een elegante manier “neen” kon zeggen, dan wel of ik de kaarten aan iemand anders kon laten doorgeven.

Maar! Ik laat ook al maanden en maanden aan een stuk elke minuut Puddles Pity Party die ik op het internet vind, aan iedereen in huis horen. En wat blijkt? Puddles Pity Party speelt gewoon op Odegand! Ik heb dus zeer snel ja gezegd, en een dochter opgevorderd om mee te komen.

Het weer was tegennatuurlijk goed, de stad zag vleeskleurig van het volk, en A Splendid Time Was Had. Eerst naar Big Mike in de vorm van Puddles gaan kijken, en jawel: dat bevestigde de hoog gespannen verwachtingen. Een wereldtalent, en ik zeg dat niet alleen voor zijn ene — hoe uitstekend ook, maar we gaan dat toegeven — novelty act: Michael Geier doet al jaren allerlei fantastische dingen in muziek en theater.

15039600717_8a0f3bb4d1_h

15039610967_23fac2bcd3_h 15203167326_d04ef344ed_h 15039619137_9dbbbd01a7_h 15039432179_cf43fd5649_h 15223115411_a30b17b9fc_h 15039634377_eaa97ea43b_h 15226205715_49b9b3e20e_h 15039624788_77c0bb7353_h

Ik had moeten opschrijven wat hij zong, maar ik was te bezig met luisteren. I (who have nothing) deed mij Tom Jones vergeten, Another tear falls was machtig, net zoals I started a joke, Zelie verzekerde mij dat hij iets van Ed Sheeran coverde, zelfs Halleluja was genietbaar, er was iets verrassend in het Spaans, en ik ben er zeker nog vergeten, en de afsluiter — Royals — was uiteraard uitstekend.

Morgen (zondag) treedt hij nog eens op, voor KidsOdeGand, en ik kan niet hard genoeg roepen: naar! toe! gaan!

Toen we buiten het NTG kwamen, stonden er twee hiphopdansers en twee tangodansers, met een mc, een beatboxer en een bandoleonspeler op een podium. Meer benieuwd dan wat anders blijven kijken naar een Hip-Hop vs. Tango-optreden, en hey: niet verkeerd. Niet verkeerd at all.

15040188799_d7a17424b9_h 15040190829_3bca36bcea_h 15203937646_b1614c4e9c_h 15223879731_1722c1bee9_h 15040403937_aa5a6eb40f_h

Helaas, helaas: geen tijd om te blijven rondslenteren en kijken naar al de optredens in open lucht. Wij moesten naar de Capitole, voor Paul Morocco. Slapstick en flamenco, olé!

Het deed wat het aankondigde te doen: slapstick en flamenco. Ik ben helemaal vóór slapstick, ik ben daarentegen wat minder voor gemakkelijke lollen. En met “gemakkelijk” bedoel ik niet “ik zit met mijn glockenspiel vast in mijn gitaarsnaren” (dat vind ik bijzonder grappig, namelijk), maar wel daarbij Je t’aime… moi non plus laten spelen, en het dan wat te lang laten spelen, en in slecht Vlaams “zet die plaat af” roepen. Of een Spanjaard die in gebroken Engels een minder dan geslaagde kruising Gandhi / Apu Nahasapeemapetilon neerzet.

Paul en kompanen hebben daarna serieus hun best mogen doen om mijn goodwill terug te krijgen.

Da’s voor het grootste deel gelukt, want wat ze doen is bij momenten zeer grappig. Maar ik had ze wel liever iets meer muziek zien maken, en wat minder grappig proberen zijn. Of het moet zijn dat wij hier met De Nieuwe Snaar wat te veel verwend geweest zijn.

15225244361_aaf90a6cb1_h 15205298666_3fb90bc47f_h 15041741398_9f289309da_h 15227950092_a8f5f32874_h 15228313165_f8f0685b28_h 15205276536_e0eb8bd933_h 15228337315_f7ac1127c2_h

The post Gent Festival: OdeGand appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 13, 2014 08:40 PM

Annemie Deckmyn

belonen beter dan straffen


De tweede week van het schooljaar. Met het SODA-project halen we de pers. We zijn immers de eerste school in de regio die een attest invoert voor positieve attitude in BSO/TSO. Niets zo moeilijk als iets veranderen in de logge moloch van het onderwijssysteem. het bedrijfsleven smeekt achter enthousiaste, gemotiveerde, stipte, ordelijke, gedisciplineerde vaklui. Kennis en vaardigheden zijn haast ondergeschikt aan de positieve attitudes. "Geef mij een goeie". Daarmee bedoelen de werkgevers in de eerste plaats een betrouwbare, enthousiaste werknemer. Met de school willen we daar volop voor gaan. De link naar het bedrijfsleven wordt verstevigd, sponsors gezocht. Leerlingen die een positieve attitude hebben krijgen een attest waarmee ze voorrang krijgen op jobs.
SODA staat voor: stiptheid, orde, discipline, attitude.
We focussen op de leerlingen die het goed doen. De positieve blik. Zoals ik vaak focus op wat wél goed loopt wanneer het even tegen zit. "Always look at the bride side..."
Ik heb het ook moeten leren. 

(c) A.D (noreply@blogger.com) at September 13, 2014 08:24 PM

helpen, of iets dat er op lijkt


Het is met enige trots dat ze poseren voor de foto. Klaar om te helpen, de nieuwe schorten voorgebonden. Ze helpen graag aan die leeftijd. Dat moet je koesteren. Voor je het weet is helpen niet meer leuk en hangen ze in de zetel met of voor een of ander elektronisch toestel. De oudste vraagt het al heel schattig: "Mag ik dan op de Ipad?" Vandaag niet want je neef is er ook. Vandaag gaan we bakken. Straks komen de ouders en geven we onze werkstukken mee. Dan moet er vanavond niet gekookt worden. Dan kunnen ze in de zetel hangen na een drukke werkdag. Doe ik ook.

(c) A.D (noreply@blogger.com) at September 13, 2014 07:04 PM

gentblogt.be

Open Monumentendag Sint-Jozefkerk

De geschiedenis van deze parochie gaat terug tot de proosdij van Sint-Jozef. Een voormalige danszaal aan de Elyzeese Velden werd omgebouwd tot kapel en in 1866 officieel erkend. De kapel werd al gauw te klein en men ging op zoek naar een perceel bouwgrond voor een grotere kerk. De textielfamilie Hemptinne schonk de grond langs de Wondelgemstraat. Architect August Van Assche tekende de bouwplannen in neogotische stijl. In 1883 volgde de plechtige inzegening. Bijzonder zijn de cementen vloertegels onder het spreekgestoelte, de gerestaureerde glasramen van atelier Casier, het houtsnijwerk van Mathias Zens en het orgel van de Antwerpse orgelbouwer Jules Geerts. De kerk is sind 2004 beschermd. De crypte onder de kerk is eveneens beschermd.

Sint Jozefkerk Rabot Sint Jozefkerk Rabot-001

De kerk staat centraal in de multiculturele wijk Rabot en wordt zoveel mogelijk ingeschakeld in het sociaal-culturele wijkgebeuren. Oxfam Wereldwinkel heeft er op vaste dagen een verkooppunt. Ook de voedselteams hebben er hun vaste stek. Een ideale bewaarplaats voor verse groente en vers fruit volgens een van de initiatiefneemsters.
Pastoor Koen Blieck leest nog steeds elke zondag de mis en organiseert ook op gezette tijden een driekerkenviering met de overige twee kerken uit het Rabot, de protestantse Rabotkerk en de Dominicusgemeenschap die in de Maria Gorettikerk gehuisvest is.

Gidsbeurten om 14u00 en 16u00 gratis
Geen reservatie nodig

(c) Redactie at September 13, 2014 10:41 AM

Muziek op de graslei

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 13, 2014 06:34 AM

Fietsbult

Gezondheidszorg

Niks tegen de machines an sich.
Auto’s zijn grandioze mobiliteitsdinges.
Net als vliegtuigen of treinen of raketten.
Puur vernuft.
Maar het kan zo deugd doen om eens anderhalf uur géén automotor te horen.
Daarom alleen al bemin ik de nacht.
Maar kijk, zondag 14 september, autovrije dag, kan het in Gent ook zonder doktersadvies.

05sept14, 17u16, AZ Sint-Lucas

05sept14, 17u16, AZ Sint-Lucas

Het programma leest u hier.
Wie méér wil: op 21 september ook in andere steden.
En vanaf 16 september: de week van de mobiliteit.


Tagged: autovrije dag, AZ Sint-Lucas, fiets, fietsen, Gent

(c) yves at September 13, 2014 06:30 AM

September 12, 2014

gentblogt.be

Albert Sugg en de Belle Epoque in Gent: Série 1 (72) Ruïnes Sint-Baafsabdij II

Zoals reeds was te zien in deel 46 en deel 71 van deze wekelijkse Gentblogtrubriek heeft de postkaarten handelaar Albert Sugg in zijn serie 1 over Gent heel wat kaarten laten maken over de ruïnes van de Gentse Sint-Baafsabdij en het daar in gevestigde Stenen Beelden Museum. In dit deel tonen we de resterende 5 kaarten over dit onderwerp. Arthur De Decker verzorgt de commentaar en Jos Tavernier bezorgde de actuele zichten.

Serie 1 nr. 133 Ruïnes Sint-Baafsabdij VI

Serie 1 nr. 133 Ruïnes Sint-Baafsabdij VI

Wat we hier te zien krijgen is de ZW hoek van wat tot 1540 de Kloosterhof was en nadien een kerkhof. De deur links leidt naar de plaats waar de Abdijkerk stond en de trap rechts ging oorspronkelijk naar de toren van Sint-Baafskerk. Aan deze opening staan nog de originele zuiltjs met gedraaide schacht. Nu is dit een toegang naar de buitentuin aan de westkant. Rondom deze kloosterhof was er sedert de 12de eeuw een open Romaanse kruisgang die in 1494-95 werd vervangen door een laat-gotische constructie met glasramen waarvan nu nog enkel vijf traveeën te zien zijn en waarvan er slechts twee oorspronkelijk zijn: namelijk deze die zich bevinden voor het lavatorium en vóór de kapittelzaal. De drie andere, één aan de noordkant en twee aan de oostzijde werden in 1839 herbouwd. De anderen waren in het begin van de 19de eeuw zodanig vervallen dat zij gesloopt werden. Op de Suggkaart getuigen de kraagstenen en de aanzetten van de gewelfribben in de muren nog van die verdwenen traveeën. Deze kruisgang diende tot begraafplaats van de hoogwaardigheidsbekleders van de abdij en van personen die deze plek verkozen boven de kerk of het kerkhof van hun parochie. Zoals reeds meegedeeld in deel 46 werd hier bijvoorbeeld het hart van Michaëla van Frankrijk, eerste vrouw van Filips de Goede, hertog van Bourgondië begraven. Boven de gemetselde graven vond men nog  veel geraamtes, de overblijfselen van Spaanse soldaten die gelegerd waren in het Spanjaardenkasteel.

133

Op deze recente foto van Jos Tavernier ziet u links de huidige toegang tot de gewezen Sint-Baafsabdij. Deze poort kwam vroeger uit op een afgesloten terrein op de hoek van de Gandastraat en de Voorhoutkaai waar een deel van de zuilen en poortomlijstingen uit de collectie van het Museum voor stenen voorwerpen stond. In 1974 werd daar een beperkte opgraving uitgevoerd die de resten van de hoofdingang van de verdwenen abdijkerk,  de middelste funderingen van de westbouw en een gedeelte van zijn rode bevloering blootlegde. De resten van die kerk waren lange tijd nagenoeg onzichtbaar gebleven. Zij waren overbouwd door het koelhuis van het voormalige slachthuis dat in 1857 werd in gebruik genomen (zie deel 5). Na de afbraak in 1991 van het slachthuis en zijn annexen werd beslist via beplanting de abdijkerk letterlijk opnieuw gestalte gegeven. Daarvoor diende de Gandastraat te worden verplaatst en heraangelegd in de as van het gerestaureerde ingangsgebouw van het slachthuis. Na het wegnemen van de muur aan de Gandastraat en de voorwerpen uit het Stenen Museum daar in 2008 heeft men tussen de Sint-Baafsabdij, Gandastraat, Adelwinstraat, Slachthuisstraat en de Voorhoutkaai  een nieuw park aangelegd met daarin de evocatie van de verdwenen abdijkerk van de Sint-Baafsabdij in haagbeuk en haagbeukzuilen, de zg. “Groene Kerk”. Dit park werd in 2014 officieel Coyendanspark gedoopt. Deze naam verwijst naar het eeuwen oude feest van de Koeiendans dat in de Machariuswijk werd gevierd. Het Sint-Baafsdorp was in de 15de-eeuw een kleine agglomeratie ten oosten van de gelijknamige abdij die toen ongeveer 1.500 mensen telde. De belangrijkste levensbron van de wijk waren koeien, die graasden op de “Heernesse”, een uitgestrekt meersgebied langs de Benedenschelde vanaf de huidige Achtervisserij in het westen tot de grens van Sint-Amandsberg met Destelbergen in het oosten. Een herder dreef de koeien elke morgen uit het Sint-Baafsdorp naar de Heernesse en bracht ze ’s avonds weer terug. Die herder werd “Heirnismeester” genoemd. Deze naam werd door de Koninklijke Dekenij Heirnis ook gebruikt om buurtbewoners te vereremerken die zich hadden verdienstelijk gemaakt voor de wijk. Zo kreeg ik in 1989 de titel van “Heirnismeester” voor o.a. mijn bijdrage aan de herdenking van 100 jaar Heirnis in 1988.

Elk jaar werd op 7 juli op de Heernis het feest van de Koeiendans gevierd. Deze oude feesttraditie ging verloren maar werd 20 jaar terug weer opgerakeld met de Coyendans. Sindsdien wordt er elk jaar begin september een volksfeest gehouden in de wijk Macharius. Dit jaar vindt dit feest plaats op 20 en 21 september. Voor het programma zie: http://www.gent.be/eCache/WMA/41/599.cmVjPTE3MTQ1MA.html en nadere details op http://www.burenvandeabdij.be/

Serie 1 nr. 136 Ruïnes Sint-Baafsabdij VII

Serie 1 nr. 136 Ruïnes Sint-Baafsabdij VII

Deze Suggkaart, verstuurd in 1902, had ik beter behandeld bij het  vorige deel over met Museum voor Stenen Voorwerpen, waarvoor mijn excuses. Zij toont namelijk hoofdzakelijk architectonische overblijfselen en decoratieve motieven afkomstig van afgebroken Gentse gebouwen die werden opgesteld langs de westelijke afsluitmuur van de voornoemde kloostertuin, aan de achterkant dus van de huizen aan de Voorhoutkaai. Rechts zien we het zeer geschonden geveltympanon van een Lodewijk XV huis met een Jacht van de godin Diana (18de eeuw). Links daarvan staat een reliëf met een voorstelling van de Maagd van Gent in haar tuin met een leeuw tussen twee weesjongens in hun 17de-eeuws pak. Hun lederen jas, kolder of kulder, gaf aanleiding tot de volksnaam kulder waarover ik het reeds eerder had (zie deel 62). Het is afkomstig van het oud Jongensweeshuis aan de Reep. Onderaan staat een Latijnse inscriptie die naar verluidt tegelijk een chronogram vormt: pIetatIs ganDae sChoLa paVperVM. Volgens Alfons Van Werveke geven de grote hoofdletters als Romeise cijfers opgeteld (M=1000, D=500, C=100, L=50, V=5, V=5, I=1, I=1) dan 1662, jaar waarin het gebouw werd opgericht.

Links naast dit beeldhouwwerk stond volgens A. Van Werveke in 1912 een pomp uit de Renaissance-tijd (17de eeuw), afkomstig uit de Baudelooabdij en die het oudste stuk van dat soort in Gent was en verder nog een halfverheven beeldwerk met de maagd van Gent die het jaartal 1713 droeg. Ik betwijfel of dit de stenen voorwerpen zijn links op deze Suggkaart.

136

Zoals te zien op deze recente foto van Jos Tavernier wordt het timpaan “jacht van de godin Diana”  en het reliëf van de Maagd van Gent uit het jongensweeshuis nu elk door een afdakje beschut tegen de regen. Waar de  voorwerpen links daarvan op de Suggkaart nu staan weet ik niet.

Uiterst links zien we nu wel nog een stukje van de grote vaas die samen met een tweede exemplaar het fronton op het Pakhuis bekroonde en in 1897 werd afgebroken om plaats te maken voor het postgebouw op de Korenmarkt. Eén vaas werd in 1969 opgesteld voor de ingang van de gewezen Sint-Pietersabdij. Deze sierstukken van 2,75 meter hoog dagttekenen van 1722.

Serie 1 nr. 159 Ruïnes Sint-Baafsabdij IX. Kapittelzaal

Serie 1 nr. 159 Ruïnes Sint-Baafsabdij IX. Kapittelzaal

Deze Suggkaart werd verstuurd in 1902 en toont ons één van de meest fotogenieke gevels van de ruïnes. Het betreft de binnenmuur van de kapittelzaal gelegen ten oosten van de kruisgang. De kapittelzaal werd gebouwd in de 13de eeuw en wordt ook crypte van de H. Maagd geheten. In deze zaal vergaderden de kloosterlingen om de belangrijkste zaken te bespreken. De monniken namen plaats op de stenen banken die men rondom de zaal nog bemerkt. Oorspronkelijk was deze zaal door zuilen verdeeld in 3 beuken overkluisd door kruisribgewelven die echter werden verwoest in het begin van de 19de eeuw. Boven de kapittelzaal was oorspronkelijk de slaapzaal van de monniken doch deze werd in 1157 gedeeltelijk afgebroken en vervangen door een kapel, gewijd aan de H. Drievuldigheid. Oorspronkelijk had de kapittelzaal een geglazuurde, mooi versierde tegelvloer. Toen de vloer in 1834 werd weggenomen, kwamen hier en in de naastliggende sacristie een aantal graven te voorschijn waarvan men er enkele kan zien op de recente foto van Jos Tavernier hier onder.

159

Deze graven zijn als het ware gemetselde doodskisten. Merkwaardig is dat ze alle met het voeteinde naar het oosten gericht zijn, klaar voor de wederopstanding. De graven dateren wellicht nog uit de 9de eeuw en in elk geval van vóór de oprichting van de kapittelzaal toen ze met een vloer werden bedekt en daardoor in de vergetelheid geraakten.

Serie 1 nr. 160 Ruïnes Sint-Baafsabdij X. Buitenkant

Serie 1 nr. 160 Ruïnes Sint-Baafsabdij X. Buitenkant

Deze Suggkaart werd verstuurd in 1906. Ze toont ons de ruïnes gezien vanuit de Oostenrijkersstraat, aan de oostkant van de abdij. Door de begroeiing is niet te zien dat deze buitenmuur van de Sacristie in de 15de en 16de eeuw veel vervormingen onderging. Daarnevens komt de voornoemde Kapittelzaal vooruit. Achter het Louis XVI-hek staat de buitenmuur van de 2 kleine zalen van de Trapzaal ten zuiden van de Kapittelzaal.

160

Zoals men kan zien op de recente foto van Jos Tavernier werden de ruïnes ontdaan van hun zeldzame muurvegetatie. Deze overdreven schoonmaakwoede kan nefast zijn voor deze kwetsbare ecotoop.

Serie 1 nr. 162 Ruïnes Sint-Baafsabdij XII

Serie 1 nr. 162 Ruïnes Sint-Baafsabdij XII

Op deze Suggkaart zien we het trapje dat leidt naar de gewezen keuken met daarachter een poort naar de in het vorig deel besproken romaanse eetzaal. Deze keuken, waarvan nog enkel de muren langs het zuiden en het oosten en het onderste gedeelte van die ten noorden en ten westen recht staan, dateerde uit de 12de eeuw. Op de plaats van de deur naar de refter stond oorspronkelijk een reusachtige schouw . Conservator A. Van Werveke schrijt daarover in de Gids van den Bezoeker van 1912: “men heeft ongelijk gehad er een deur door te kappen en de opening met een omlijsting uit den renaissance-tijd te omkleeden.” Destijds was er ook een benedenhuis onder de keuken. De deur vooraan met Tudorboog dagtekent van 1495.

162

Als men deze recente foto van Jos Tavernier vergelijkt met de Suggkaart kan men opmerken dat het beeld boven de deur naar de refter en de versierde stenen naast het trapje op de voorgrond zijn verdwenen. Ik heb daar verder geen informatie over. U wel?

(c) Michel Vuijlsteke at September 12, 2014 07:05 PM

Kerygma

Leraren.

Zoals eerder al: losse flarden uit 3 studiemiddagen, uit mijn volgekribbeld boekje. Structuur en puntjes!

* Elk probleem was ooit een oplossing.
* De meest effeciënte manier om iets te kelderen is vragen “jamaar, wat is de precieze doelstelling” en als die uitgelegd wordt te luisteren en daarna te vragen, “jamaar, wat is de precieze doelstelling”
* Als er gezegd wordt dat 1/3 van de jonge leerkrachten uit het beroep stapt binnen de vijf jaar, worden daar conclusies in verband met de belasting van de job en waardering aan vastgehangen. Zijn er cijfers over hoeveel andere jonge mensen binnen de vijf jaar naar een ander soort job overstappen?
* We moeten opletten voor inzichten ingegeven door persoonlijke ervaringen.
* Ik moet Thinking, Fast & Slow dringend lezen.
* In onderwijskundig onderzoek wordt vaak teruggegrepen naar kwantitatief onderzoek. Misschien kan er soms interessantere data in kwalitatief onderzoek gevonden worden, misschien kan dat leiden tot beter inzicht.
En met drie uitroeptekens ernaast:
* De leraar als eenzame held. Er is een dominant beeld van de leraar als iemand die in essentie zijn of haar job alleen uitvoert. Een leraar staat alleen voor de klas, en lost problemen alleen op. Dat beeld staat echte onderwijsvernieuwing in de weg, want is het uitgangspunt van beleidsbeslissingen en de onderliggende premisse bij hervormingen. Alle onderwijsuitdagingen worden zo herleid tot uitdagingen van individuele leerkrachten.

(c) i. at September 12, 2014 06:54 PM

Michel Vuijlsteke

Véél te gemakkelijke recepten!

Dat was de enige mogelijke conclusie gisteren: de recepten moeten wel veel te gemakkelijk zijn, als we al na drie kwartier staan te zoeken naar dingen om te doen.

Het was inderdaad simpel, maar wel zeer lekker. Om te beginnen: rouget barbet met een zwarte olijfkorst, mozarella en rucolapesto. Hoera, barbeel! en hoera, pesto! Die olijfkorst, daar had ik gelijk wat twijfels over: geroosterde pijboompitten, zwarte olijven, boter en Parmezaan, mixen en uitrollen tot 2mm dik, en dan in de diepvries — ik was gelijk bang dat dat zeer doordringend zou worden. Niets is minder waar: subtiel, een beetje krokant, niet te zout, en vooral zeer lekker.

Geserveerd op een ondergrond van gemarineerde kerstomaten en twee schijfjes mozarella, met groene pesto: what’s not to like?

Hoofgerecht: eendenborst met honing en rozemarijn, aardappelflensjes en groensel. Ik ben niet zo hard voor al die groenten altijd, maar hey. Eendenborst opkuisen, wat kerven in het vet, aankleuren, honing met rozemarijn op verven. Ondertussen allerlei groensels (paprika, courgetten, olijfolie, sjalotten, tralala) in cubusjes snijden. Die aardappelflensjes, dat is gewoon puree met wat ei en bloem en bieslook erin, in bolletjes in een hete pan, gebakken aan één kant, lichtjes platgedrukt, gebakken aan de tweede kant.

 

 

De saus bij de eend: gekaramelliseerde sjalotjes, geblust met cabernet sauvignonazijn, kalfsfond erbij, een lepel ketchup, laten inkoken, afsmaken. Dat klinkt zoet en zuur, maar dat pas perfect bij de rest. Het enige dat er voor mij overbodig aan was, was de bodem van aubergine waar het vlees op ligt. Dat had dunner gemogen, en dat had zelfs weg gemogen.

Dessert! Perziken emonderen, in twee en de pit eruit, een frangipanedeeg maken, bladerdeeg in cirkels iets groter dan de perziken snijden, beetje dorure op smeren, plukje frangipanedeeg in het midden van het bladerdeeg, perzik erover, klontje boter op perzik, poedersuiker, in de oven.

Daarbij een lepel vers cuberdonijs en een streep verse frambozenroom (room half stijf kloppen, frambozenpuree tussen mengen), wat muntgebladerte en wat poedersuiker: er zijn mensen die iets hebben tegen warm fruit, maar ik dus niet.

The post Véél te gemakkelijke recepten! appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 12, 2014 11:24 AM

gentblogt.be

Vrouw krijgt steen uit gevel op het hoofd

In Gent is een 41-jarige vrouw gewond geraakt toen een steen uit een gevel op haar hoofd terechtkwam. Dat meldt de Gentse lokale politie. De vrouw werd naar het ziekenhuis gebracht maar verkeert niet in levensgevaar.

Lees meer bij deredactie.be
Zie ook bij De Gentenaar: Vrouw krijgt steen op het hoofd in Gent; Aan dood ontsnapt: baksteen raakt hoofd van vrouw; Eén brokstuk legt al het Gentse tramverkeer lam

(c) Redactie at September 12, 2014 07:11 AM

UGent pioniert met “legal clinic” mensenrechten

Aan de faculteit Rechtsgeleerdheid van de UGent kunnen de masterstudenten rechten dit jaar kiezen voor het nieuw keuzevak “legal clinic mensenrechten”. Gespecialiseerde praktijkassistenten werken er rond mensenrechtenproblemen aangebracht door partners uit het werkveld.

Lees meer bij deredactie.be

(c) Redactie at September 12, 2014 07:09 AM

Hulplijn ‘Moestdazo’ ondersteunt Gentse tuiniers

Gentenaars die hun moestuinoogst dreigen te verliezen door een leger slakken of dromen van een eigen mini-moestuin op een balkon, maar niet weten hoe eraan te beginnen, kunnen vanaf vrijdag telefonisch of per mail advies inwinnen. De Gentse schepen Tine Heyse (Groen), bevoegd voor Milieu, Klimaat en Energie, richtte ‘Moestdazo – Eerste hulp bij Gentse kweek’ op.

Lees meer bij De Gentenaar
Lees meer bij deredactie.be

(c) Redactie at September 12, 2014 07:06 AM

Gent zet lokfietsen in tegen dieven

De stad Gent schakelt een versnelling hoger in de strijd tegen fietsdiefstallen. In het nieuwe actieplan Fietsdiefstal, waarin alle maatregelen werden samengebracht op het vlak van preventie, curatie en handhaving, wordt onder meer de inzet van drie ‘lokfietsen’ voorzien.

Lees meer bij De Gentenaar
Lees meer bij deredactie.be

(c) Redactie at September 12, 2014 07:04 AM

Toeristenbussen lappen regels aan hun laars

Toeristenbussen gedragen zich almaar brutaler in het Gentse stadsverkeer. Ze rijden paaltjes omver, parkeren waar het niet mag of stoppen doodgemoedereerd voor het stadshuis of op het Sint-Baafsplein. Vaak stroppen ze nog eens het verkeer op.

Lees meer bij De Gentenaar; zie ook: Bus dendert over paaltjes Voldersstraat

(c) Redactie at September 12, 2014 07:03 AM

Fietsbult

Romeins

Gent is een historische stad.
In Gent betekent dit voornamelijk dat de wegen in het stadscentrum een historische uitstraling moeten hebben.
Op school leerden we nog van de Romeinse overheersing en hoe verzot deze waren op het aanleggen van wegen met kasseien.
In Gent is deze liefde voor de kinderkopjes in die mate aanwezig dat ook buiten het stadscentrum na de heraanleg van de Brusselsesteenweg tussen Ledeberg en de E-17 er toch nog een 20 tal meter kasseistrook moet overblijven:

Asfalt fietspad gaat voor 20 meter over in kasseistrook

Brusselsesteenweg, Ledeberg, 03 Sep 2014 18:50

Alhoewel ik enige appreciatie koester voor de betonnen afscheiding in deze bocht heb ik een stille hoop dat ook dit stukje fietspad nog zal worden ‘vernieuwd’.
Een eerst aanwijzing vinden we in de overgang met het nieuwe fietspad in klinkers.
De overgang ontbreekt, alsook enkele kasseien.

Een put op het einde van de kasseistrook

Brusselsesteenweg, Ledeberg, 03 Sep 2014 18:50


Als fietser is het op kasseien al extra opletten, ook de voetganger wordt niet gespaard van een minimale portie avontuur:

Ook een put in het voetpad

Brusselsesteenweg, Ledeberg, 03 Sep 2014 18:50


Tagged: Brusselsesteenweg, fietspad, Ledeberg, put, putten

(c) Sven at September 12, 2014 06:30 AM

gentblogt.be

Straattuin

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 12, 2014 04:30 AM

September 11, 2014

Kerygma

Dienstmededeling.

Een tijd geleden, toen ik dreamhost buitengooide wegens complete incompetentie, bleek er één en ander fout gegaan te zijn bij de conversie van de database. Daardoor hadden veel oudere posts en comments allerlei rare tekens.
De oorzaak was iets met UTF-8 en dingen die ik niet begreep, maar waarvan mensen met meer verstand van zaken dan ikzelf beweerden dat ik ze kon oplossen in de database.

Brrr. Database.
Dat klinkt als niet zo plezant, vind ik. En ik bedacht ook dat iedereen best wel weet dat een é eigenlijk een é hoort te zijn. Dus haalde ik mijn schouders op, dacht “ik ga dat eens uitzoeken als het past” en ging andere, leukere dingen doen. Ge weet wel.

procrast

Edoch. Vandaag was ik op zoek naar een oud recept voor risotto en opeens stoorde UTF-8 mij zoals alleen UTF-8 mij kan storen.
Nu heb ik dus dingen aangepast in de database en voel me een superheld van de IT want ik heb niet eens aan Michel moeten vragen om mij te helpen. Ik overweeg zelfstandig in bijberoep te worden als coach van mensen die dreamhost buitengooiden en iets fout deden in de database van hun blog en niet weten hoe ze het moeten oplossen. Ik voel het, ik ga daar rijk mee worden.

Aniehows. De rare tekens zouden weg moeten zijn, maar als u er toch nog tegenkomt, dan mag u het altijd laten weten.

Of u kan het ook negeren, dat werkt ook.

(c) i. at September 11, 2014 05:48 PM

allesovergent.be

Eerste lustrum ‘City Mountainbike’ mét wereldkampioen

Voor de vijfde maal fungeert Gent op zondag 14 september als gastheer voor het internationale 'City Mountainbike-circuit'. Op het Sint-Pietersplein is...

(c) DiDae at September 11, 2014 05:14 PM

Sofinesse

De wip

Het begint een jaarlijkse traditie te worden, de bbq in het ouderlijke huis van vrienden van ons. Twee van de vier kinderen zitten in onze hele dichte vriendenkring (ah ja, eentje is peter van Basiel), maar ook de andere twee zijn geen onbekenden. Ook de ouders niet, maar die waren niet toevallig op vakantie.

Er is ook een zwembad, dus we hebben het poolparty gedoopt. Het was frisjes, maar bijna iedereen heeft toch in het zwembad gezeten. En de bbq heeft geweldig gesmaakt.

Het huis is groot genoeg, dus we konden ook blijven slapen. Dat is wel superhandig. Basiel kon dan gewoon in zijn reisbedje, wij konden er later op de avond nacht bij kruipen. Je kan op je gemak blijven tafelen en iets drinken, easy. Onze kamer beschikte over een klein dubbel bedje, een soort plooibedje of uitklapbare zetel en een éénpersoonsbed. Ik zeg dat niet zomaar, dat is belangrijk voor het verhaal. (Basiel sliep in het meegebrachte reisbed, hij is verder not involved)

Al snel bleek het dubbele bed wel echt heel klein. De onderste ledematen van mijn lief lagen er volledig uit en hoewel ik dat heel gezellig vind, zijn we het toch niet meer echt gewoon om zooo dicht bij elkaar te liggen.

Op een bepaald moment had mijn lief er blijkbaar genoeg van. Alleen heb ik dat – helaas – gemist. Ik bleef dus slapen op een vierkante centimeter, terwijl er helemaal niemand meer naast me lag. Op een bepaald moment wilde ik toch draaien, maar met botsen ook niemand wakker maken. Ik draaide dus zoveel mogelijk op mijn kant, echt op het randje.

Toen gebeurde het. De wip. Omdat Tom het bed blijkbaar had verlaten, vloog zijn kant plots in de lucht. Ik sliep half, dus ik dacht drie seconden dat ik mijn lief naar de andere kant van de kamer had gekatapulteerd. Omdat er geen boenk noch auw kwam, besefte ik dat hij naar een ander bed verhuisd was. Ik kon dus weer recht klauteren en het bed op zijn juiste kant zetten.

Ik heb me voor de rest van de nacht lekker in het midden van het bed gelegd. Maar eerlijk, ik heb wel nog even last gehad van de slappe lach.

(c) Sofinesse at September 11, 2014 04:00 PM

gentblogt.be

Marianne Thyssen strijdt mee tegen extreme armoede

Gentenaar Bob Cammaert werd door ONE, een organisatie die zich die zich wereldwijd inzet voor armoedebestrijding geselecteerd als jeugdambassadeur. Hij stelde zich en het project hier eerder voor. Hij neemt ons mee achter de schermen van het lobbywerk dat ze verrichten bij de Europese parlementsleden. Zin om ook eens te gastbloggen, contacteer ons op redactie@gentblogt.be

EPP, Marianne Thyssen, Eva Gent, 10 September 2014 – Het is zover,de toekomstige voorzitter van de Europese Commissie, Jean-Claude Juncker, heeft vandaag de portefeuille van Werk en Sociale Zaken aan Marianne Thyssen toegewezen. Ons land had haar vorige week als kandidaat voor de Europese Commissie naar voren geschoven. Graag had ik, als Jeugdambassadeur van ONE, dan ook van deze gelegenheid gebruik gemaakt om Marianne Thyssen te feliciteren met haar toekomstige portefeuille binnen de Juncker Commissie. Een politica met haar professionele achtergrond en kwaliteiten verdient zo’n kans en, getuige de vele luid schallende loftrompetten, zal zich zeker met verve van haar taak kwijten.

Die lofbetuigingen, van zowel binnen als buiten de EU instellingen, zijn er o.m. gekomen naar aanleiding van haar 23-jarig verblijf in het Europees Parlement. Het is ook in deze hoedanigheid dat zij enkele maanden geleden onze ONEVote2014 pledge ondertekende. In deze pledge gaf zij te kennen zich de komende 5 jaar te willen inzetten voor de strijd tegen extreme armoede (het gaat hierbij om mensen die leven van minder dan 1,25 dollar per dag).
Echter is ze, zoals hierboven gesteld, binnenkort Europarlementariër af. Ik hoop dat zij bij de verhuis naar haar nieuwe kantoor haar pledge niet vergeet. Ook als Europees Commissaris kan ze iets betekenen in de strijd tegen extreme armoede. De Commissie functioneert als initiator van wetgevende voorstellen op Europees niveau inzake ontwikkelingssamenwerking en opsteller van de jaarlijkse budgetten. Binnen de Commissie worden de beslissingen collegiaal, dus tezamen, genomen. Als Commissaris zal ze dus zeker haar zegje kunnen doen over de strijd tegen extreme armoede.
Bij deze herhaal ik mijn warme oproep aan Marianne Thyssen om haar nieuwe functie te gebruiken om oude beloftes waar te maken. Help ons om extreme armoede uit de wereld te helpen!

Tot slot wil ik nog even de tijd nemen om u aan te sporen onze petitie te ondertekenen op de website. Het zal slechts luttele minuten van uw leven in beslag nemen en wij kunnen uw stem dan gebruiken om de resterende 451 parlementariërs (een overzicht is hier beschikbaar) gemotiveerd te krijgen voor onze strijd. Misschien nog een laatste stukje cijfermateriaal ter motivatie: in de periode 1990-2010 is het aantal mensen, levend in extreme armoede, gehalveerd van 40 naar 20%. Het is dus zeer realistisch dat extreme armoede tegen 2030 uit de wereld is, mits een klein beetje inzet van ons allen. Alvast bedankt voor het ondertekenen van de petitie!

(c) Redactie at September 11, 2014 11:48 AM

Michel Vuijlsteke

Huis-tuin-keukenremedies tegen migraine, deel 1

Sinds ik ergens midden februari van allerlei dingen migraine krijg, vermijd ik Ice Tea en muntsiroop en appelsap en druivensap en wind op mijn hoofd en nog een resem andere dingen als de pest. En dat helpt om geen migraine te krijgen.

Maar vanmorgen was het weer prijs, gedomme: gisteren teveel druiven gegeten, denk ik, en dus hoera! migraine van het “bleurgh, tiens, wat ligt dáár nu, ik dacht nochtans dat ik niets gegeten had vannacht”.

Opgestaan, kleren aangetrokken, een kwartier later overwogen om een ander hemd aan te trekken wegens hemd dat ik aan had, doorweekt van het klamme zweet, nog eens over en weer toiletkom, en uiteindelijk toch maar een mail gestuurd naar mijn werk dat het voor een andere keer zou zijn, en weer in mijn bed gesliederd.

(Insert slapstick-episode waarbij de radiowekker maar niet wou zwijgen, en bleek dat de snooze-knop niet gewoon wil zeggen “zwijg nu een minuut of vijf” maar wel “zwijg een minuut of vijf en verzet dan de eindtijd van de wekker naar vijf minuten later”, en waarbij ook bleek dat ik die wekker in al die jaren nog nooit met de hand had uitgezet, er vertwijfeld drie kussens en een dekbed op smeet, vijf minuten later overwoog om de draad uit de muur te trekken wegens dat ik niet vond waar de stekker was en teveel koppijn had om onder het bed te kijken, enfin, uiteindelijk op alle knoppen geduwd en het ding stil gekregen.)

Tot: telefoon van het werk. Dat ik een afspraak had om 9u, en dat die mensen er waren. Ik wist dat ook, dat ik een afspraak had, maar ‘t was eerder met iemand anders dan met mij, en die collega was ervan op de hoogte dus het zou wel in orde komen dacht ik. Ik dénk dat ik iets in die zin moet gefrazeld hebben aan de telefoon, maar ik zou er niet op durven zweren. En dan weer met een kussen op mijn hoofd proberen zo weinig mogelijk bewegen.

Tot: de werkmensen aan de gevel begonnen. Met slijpschijf en hamer en beitel. En voorhamer, denk ik, en voor de okkasie ook met drilboren en kettingzagen — dat is toch hoe het aanvoelde.

Ik heb dus maar wat kleren aangetrokken, een handvol van de beste pijnstillers in huis doorgespoeld met een glas chocomelk, en dan ben ik naar het werk aangezet.

Vergaderen met zoveel hoofdpijn dat er maar één oog tegelijkertijd focuseert, en al proberend niet over te geven op de notities van uw klanten: ge moet dat ook eens meemaken.

MAAR WAT IK EIGENLIJK WOU ZEGGEN.

Deze middag, tegen beter weten in, omdat het achteraf tóch altijd een slecht idee blijkt, naar de lokale frituur gegaan. En schets mijn verbazing: een kleintje met stoverijsaus, een brochette en een kaaskroket blijkt een uitstekend remedie tegen migraine te zijn.

Nu nog achterhalen of het ook werkt als ik dat op mijn nuchtere maag ‘s morgens vroeg probeer.

The post Huis-tuin-keukenremedies tegen migraine, deel 1 appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 11, 2014 11:42 AM

gentblogt.be

Open Monumentendag in het Gravensteen (14 september)

Van grafelijke residentie tot katoenspinnerij, van kleine versterking met houten gebouwen tot imposant kasteel, van machtssymbool tot toeristische trekpleister… De geschiedenis van Gents middeleeuwse burcht is bewogen. Binnenkort start de laatste restauratiefase aan de walgang. Als die beëindigd is, beginnen we aan de ingrijpende bouwplannen om van het Gravensteen een monument te maken met hedendaagse faciliteiten en publieksgerichte aanpassingen. Tijdens Open Monumentendag op 14 september zijn de paardenstallen van het Gravensteen gratis te bezoeken (opgelet: een bezoek aan de rest van het gebouw is voor niet-Gentenaars te betalen, voor Gentenaars is ook dit gratis).
Doorlopend tussen 10u en 18u.

Maar er valt die dag nog meer te beleven in het Gravensteen!

OMD 20140909_094707

Samen bouwen aan het Gravensteen met recupmateriaal

Terwijl je ouders de tentoonstelling van het Gravensteen, vroeger, nu en in de toekomst bekijken, bouw jij mee aan een groots Gravensteen. Volledig opgebouwd uit recupmateriaal! Als je ouders braaf zijn, mogen ze ook meebouwen. Maar jij hebt de leiding!

Iedereen werkt voort op wat er al is en op het einde van de dag, staat er een groots bouwwerk. We gebruiken enkel herbruikbaar materiaal. Wij zorgen alvast voor recupmateriaal van de tentoonstelling Lang Leve de tv, die te zien was in de Sint-Pietersabdij.

Maar uiteraard mag je zelf ook materiaal meebrengen. Misschien heb je al een zot idee? Je kan een kijkdoos maken in een grote schoendoos of in een houten kistje. Alvast een stukje muur knutselen uit houten plankjes. Ridders of prinsessen maken die het kasteel kunnen bevolken. Vaandels die wapperen aan de hoogste toren … Nodig je vriendjes uit. Hoe meer hersenspinsels, hoe beter. Wij zijn alvast benieuwd!

Ontwerp/tekenwedstrijd (6-16 jaar)

Het Gravensteen, vroeger, nu en in de toekomst! De toekomstplannen worden eindelijk van onder het stof gehaald, de volgende ingrijpende restauratie- en renovatiefase is aan de beurt/kan van start gaan.

Maar hoe wil jij dat het Gravensteen er in de toekomst uitziet? Teken of ontwerp je eigen Gravensteen! Breng je bedenksel mee op Open Monumentendag, de beste drie ideeën/tekeningen worden beloond met een even origineel Gravensteencadeau! Vergeet dus zeker je naam en adres niet te vermelden.

Info: www.sint-pietersabdijgent.be (Historische Huizen Gent) en www.gravensteengent.be

(c) Redactie at September 11, 2014 07:08 AM

Studenten betogen tegen verhoging inschrijvingsgeld

Een 50-tal studenten heeft gisteren in de Sint-Pietersnieuwstraat betoogd tegen het geplande hogere inschrijvingsgeld. De actie ging uit van Actief Links Gent.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at September 11, 2014 06:59 AM

Kraantjeswater op restaurant geen succes

Een restaurant dat gratis een karaf kraantjeswater op tafel zet? Het blijft een zeldzaamheid in Gent, en middenstandsschepen Christophe Peeters (Open VLD) vermoedt dat er op dat vlak weinig zal veranderen.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at September 11, 2014 06:58 AM

Fietsbult

Actueel

Onlangs was er ruime aandacht in de pers voor het afnemende aantal fietsers. Dat het aantal daalt, is op het eerste zicht bizar, want de overheid – op alle niveaus – verkondigt continu dat hemel en aarde verzet wordt om het de fietsers naar de zin te maken. Dat klinkt contradictorisch.

Ik denk dat elke actieve fietser (zoals in: ijverend voor meer en betere fietsinfrastructuur) het ondertussen wel weet: er is een hemelsbreed verschil tussen politieke intentieverklaringen, bestuursakkoorden, verkiezingsbeloftes, … en de realiteit. Denk hierbij aan de borstklopperij van minister Crevits in de aanloop van de verkiezingen, waarbij ze stelde dat er vele honderden kilometers fietspad bijgekomen waren. Volgens Groen! was een groot deel ervan enkel papieren realiteit. Spookfietspaden dus. Denk hierbij aan hoe sommige (niet alle) verantwoordelijken ervan overtuigd zijn goed werk te leveren, terwijl je als fietser duidelijk het tegendeel meemaakt.

Om het verschil te illustreren tussen de politieke realiteit en wat je als fietser in de echte wereld ervaart, maakte ik wat beelden van één straat uit mijn woon-werk route. Het gaat daarbij niet om het feit dat die ene straat niet echt fietsvriendelijk ingericht is (wat wel zo is), maar over de discrepantie tussen een overheid die zegt – en er wellicht ook van overtuigd is – veel voor de fietsers te doen en hoe je die “fietsvriendelijke” inrichting in de praktijk ziet en voelt. Het gaat erom dat dit een belangrijke oorzaak kan zijn van het afnemende fietsgebruik.

Het voorbeeld komt van de Gentse rand, uit Merelbeke. De foto’s werden gemaakt komende van Merelbeke centrum en rijdend richting Gent.

Een eerste constatering: vorig jaar werd de rijweg opnieuw geasfalteerd en die ligt er sindsdien onberispelijk bij. Als fietser moet je het, naar gewoonte, doen met klinkers… Het bestuursargument is dan meestal dat daaronder heel wat leidingen liggen en dat die bereikbaar moeten zijn. Mijn conclusie: een “fietspad” is blijkbaar vooral een afdekking van nutsleidingen, waar je als fietser blij moet zijn dat je erover mag rijden. Ook onder de rijweg liggen overal leidingen – je moet maar eens kijken tijdens wegenwerken hoeveel buizen je daaronder aantreft -, maar dan telt dat argument blijkbaar niet. (“Ja, maar het is niet zo simpel, hoor”)

Fraterstraat, Merelbeke

Fraterstraat, Merelbeke

Een tweede constatering is dat het voor een fietspad blijkbaar niet zo belangrijk is dat het vlak ligt. Dit fietspad zit niet enkel vol putten, maar het gaat ook aan elke kruising op en neer en niet echt op een comfortabele manier. We weten ondertussen al heel lang, echt hééél lang, dat een klinkerfietspad niet lang vlak blijft, maar toch wordt die bestrating nog altijd gebruikt. (“Dan is het makkelijker om aan die leidingen te kunnen”)

Fraterstraat, Merelbeke

Fraterstraat, Merelbeke

Een derde constatering is dat dit een dubbelerichtings-fietspad is. Op zich kan dat, mits het aan de normen van het fietsvademecum voldoet, die helaas niet bindend zijn. Dat is hier niet het geval: naast de foute verharding is het ook nog eens ruim te smal en jawel: hier valt het nog mee, maar dat betekent niet dat het goed is. Het loopt ook vlak langs eerder hoge hagen, waardoor de auto’s vanuit de zijstraten geen zicht hebben op aankomende fietsers (kinderen). Meestal wordt dan ook nog vergeten dat bij zo’n inrichting evenveel fietsers van links komen als van rechts en dat die ook voorrang hebben. Het gevolg: dit is een onveilig fietspad. Niet enkel subjectief onveilig (onveiligheidsgevoel), maar ook objectief.


Zijdelingse bemerking: de wegcode zegt o.a. dit “Wanneer de openbare weg een berijdbaar fietspad (…)” (art 9.1.2 1°). Hierbij is het woord berijdbaar van belang. Dit is niet gedefinieerd. Voor mij is dit fietspad niet berijdbaar. Meer nog: de rijweg voor auto’s lijkt me veel veiliger. Ik rij dus op de weg, ondanks het protest van sommige automobilisten. Zij hoeven voor mij niet te bepalen wat berijdbaar is.

Nog een belangrijke bemerking: doorgaans rij ik naar het werk in een velomobiel, met drie wielen, en daarvoor staat in de wegcode “De drie- en vierwielers zonder motor waarvan de breedte, lading inbegrepen, minder is dan 1 meter, mogen eveneens het fietspad volgen.” (zelfde artikel) Ondanks dat had ik het vorige week nog dat iemand me van de weg wilde rijden (letterlijk).

 


 

Ook visueel loopt het hier fout. Het eerste – grootste – deel is aangelegd in rode klinkers. Hoewel dit niet ideaal is (zie hierboven) is het wel duidelijk in de zin van eenduidig. Maar dan, aan het kruispunt waar de Fraterstraat van naam verandert naar de Merelbekestraat, wordt het een kluwen. Om te beginnen zou het een pak veiliger worden indien aan de verkeerslichten een fietsopstelstrook zou komen (sorry, geen foto). Nu is het goed opletten voor rechts afslaande auto’s. Eigenlijk heb je gewoon geen plaats als fietser aan die lichten. Idem dito voor het andere uiteinde, aan de lichten met de R4.

Aan de overkant krijg je – hoera – een eind prima fietspad: vlak, monolithisch, comfortabel, even breed als het voorgaande deel maar zonder tegenliggers. Dit is zo ongeveer zoals het hoort. Helaas duurt het niet lang, want aan het kruispunt met Hof ter Beuken, waar je de brug oprijdt, liggen alweer klinkers, wel groter en vlakker, maar dat is omdat het nieuw aangelegd is.

Merelbekestraat, Mele

Merelbekestraat, Mele

Een keer je boven op de brug bent, is de rode aanduiding van het fietspad plots weg: hier rij je over zwart asfalt. Waarom? Het heeft wellicht te maken met verschillende wegbeheerders met elk een eigen visie (of net geen visie).

Merelbekestraat, Melle

Merelbekestraat, Melle

Dat duurt niet lang, want als je afdaalt, krijg je weer dezelfde klinkers onder de wielen.

Dan, op het einde van de straat, kom je aan een rondpunt. Indien je met de auto bent, heb je een mooie, overzichtelijke aansluiting die je toelaat om in een vloeiende beweging het rondpunt op te rijden.

Fraterstraat6

Ben je met de fiets, dan heb je pech: je moet twee haakse bochten nemen en het pad is hier amper 80 cm breed.Er was net genoeg plaats om twee driehoekjes aan te brengen.

Fraterstraat5

Ik durf wedden dat de overheid zal stellen dat dit “voor de veiligheid van de fietsers” is… Dat is dan mooi, want er is dan meer aandacht voor de veiligheid van fietsers dan van automobilisten.

Om het plaatje volledig te maken, volgen nog enkele stukken van het omgekeerde traject.

Blijkbaar was de wegbeheerder (ik vermoed Infrabel in dit geval?) er niet helemaal uit hoe het moest als je van de brug kwam, dus moeten voetgangers en fietsers het gedurende enkele meters maar zelf uitzoeken. Hoe je, indien je van Merelbeke station komt, linksaf moet slaan, moet je ook maar uitzoeken.

Fraterstraat7

Indien je daar rechtdoor moet (de foto is in omgekeerde richting genomen), wordt je vaart flink afgeremd, want speciaal voor de fietsers zijn er enkele flinke bulten in het pad aangebracht. Het moet toch spannend blijven, niet?

Fraterstraat8

Dit is symptomatisch voor het Vlaamse/Belgische beleid: men is ervan overtuigd goed bezig te zijn, maar bekijkt het blijkbaar niet door de bril van de weggebruiker. Als fietser krijg je geen uniform wegbeeld, geen duidelijk leesbare route. Daarenboven voelt dit niet veilig aan (en is het dat ook niet). Dit is een fietspad dat ontworpen lijkt om de auto’s vrije baan te geven en niet om de fietsers als gelijkwaardige weggebruikers te behandelen. Dergelijke concepten tref je overal in Vlaanderen aan. Is het dan zo verrassend dat mensen niet willen fietsen?

En voor je met “nog erger” aankomt: ik weet dat dit nog te doen is. Dat maakt het precies zo pijnlijk: dit lijkt zowat de norm te zijn, terwijl het compleet ondermaats blijft.


Tagged: beleid, Merelbeke, woon-werkverkeer

(c) JanG at September 11, 2014 06:30 AM

gentblogt.be

Mag da weg?

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 11, 2014 04:49 AM

September 10, 2014

gentblogt.be

OCMW Gent kent nieuwe erfpachtovereenkomst toe aan scoutsgroep De Zonnekerels

Scoutsgroep ,,De Zonnekerels” uit Sint-Denijs-Westrem krijgt een nieuwe erfpachtovereenkomst met OCMW Gent voor de terreinen aan de Kerkwegel. Na de renovatie van de gebouwen op de terreinen, wil OCMW Gent de scoutsgroep hiermee meer zekerheid voor de toekomst bieden.

De Zonnekerels maken gebruik van twee OCMW-terreinen, beide gelegen aan de Kerkwegel in Sint-Denijs-Westrem. Het eerste perceel (Kerkwegel 2 en 3) wordt gebruikt op basis van een erfpachtovereenkomst voor een termijn van 27 jaar, ondertekend op 12 augustus 2004. Het tweede perceel (Kerkwegel 1) wordt verhuurd sinds 1964. De huurovereenkomst tussen de Zonnekerels en OCMW Gent werd telkens stilzwijgend verlengd en loopt tot 1 juli 2018.

Vzw Vrienden van de Zonnekerels heeft sinds 2004 – met behulp van subsidies van de Stad Gent en eigen middelen – de hoeve op de terreinen volledig gerenoveerd. Na jarenlange leegstand waren er dringende herstelwerken nodig, waarbij er vooral aandacht was voor de veiligheid en de sanitaire toestand.

“OCMW Gent wil de scoutsgroep meer zekerheid op lange termijn geven,” aldus OCMW-voorzitter Rudy Coddens. “Vzw Vrienden van de Zonnekerels investeerde recent in het gebouw op de terreinen en daarom willen we de akte van erfpacht en de akte van verhuring nu vervangen door een nieuwe akte van erfpacht voor de beide percelen samen. En dit voor een looptijd van 50 jaar.”

OCMW Gent geeft de terreinen in erfpacht voor een symbolisch bedrag.

(c) Redactie at September 10, 2014 07:01 PM

Druk weekend in Gent

De vermaledijde nieuwsbrief van Gratis in Gent wordt sedert begin deze maand terug rondgestuurd. Dat onding zorgt elke week weer voor onrust, voor keuzes, naar welke van de activiteiten zullen we nu weer eens gaan zien. Vorig weekend was meer dan overvol gevuld, de stad bruiste redelijk, er was veel volk op de been, de zon scheen en er was veel te veel te doen. Meer hoef je helemaal niet te verlangen.

Vrijdagavond hadden de dames en heren van de Buren van de Abdij al meteen een van hun toppers geprogrammeerd. Lieven Tavernier en Bruno Deneckere brachten twee vrienden mee, Sarah D’Hondt en Gijs Hollebosch. Voor hun programma hadden ze een selectie uit Lieven en Bruno’s repertoire gemaakt, lekker aangevuld met het snarenspel van Gijs en met Sarah’s mooie stem. De Buren zijn trouwens al 7 jaar bezig en zijn nog steeds vol enthousiasme aan de slag. Applaus daarvoor.

Weekend-1 Weekend-2 Weekend-5 Weekend-6 Weekend-7 Weekend-9

Zaterdag was ’t feest in het Prinsenhof. Net zoals vorige jaren hadden ze een drietal optredens voorzien in de buurt, in twee privéhuizen en in de Bonbonnière. Ik wilde absoluut Le grand Bateau zien, ik heb die immers al altijd en overal gemist. Voor de gelegenheid brachten ze met drie (Yves Meersschaert, Thomas Noël en de schone Aster Van Vaerenbergh) een acoustische set met nieuwer werk. Mooi hoor, echt waar, je moet eens gaan luisteren. Ik denk dat ze in december of zo wel eens ergens in de Brugse Poort zouden kunnen opduiken. Rianto Delrue trad in het volgende huis op. Rianto is meestal te zien als begeleidend gitarist bij één van onze andere Gentse barden, maar dit keer bracht hij zijn eigen werk. En inderdaad, buiten gitaarspelen kan Rianto ook meer dan behoorlijk zingen. Bluesbaard Fernand Zeste had de Bonbonnière van Tinnenpot ingepalmd. Samen met Tom en Tom speelde hij uit bestaand werk. Maar pas op, zijn nieuwe cd komt eraan, dat zal Drama zijn.

De Prinsenhovers hebben het goed georganiseerd, dat muziekparcours. Het publiek wordt van optreden naar optreden begeleid. Buurtbewoner Daan Hugaert hield onze meute in bedwang en hield met strenge hand de artiesten in toom.

Weekend-19 Weekend-18 Weekend-17 Weekend-16 Weekend-15

Maar dezelfde avond trad de immer sympathieke Luiz Márquez op in het Muzikantenhuis in de Dampoortstraat. Bij Mustafa Avzar, ook immer sympathiek, loopt immers nog altijd de concertencyclus “ ‘k Zou zo gere willen leven”. Gelukkig begon Luiz een ietsje later en konden we nog het grootste deel van zijn opotreden meepikken. Maar verdorie, nu heeft Mustafa ook al een zure buur. Het optreden van Luiz was een van de stilste die ik al ooit heb meegemaakt en toch moet iemand zeuren over decibels en de politie sturen. Maar bon, Luiz liet het gelukkig niet echt aan zijn hart komen en speelde nog een beetje stiller op fluiten, schildpadden, saxofoons, ossenpoten, schelpen en dies meer.

Zondag was het plan om enkel eens te gaan luisteren naar Speakers Corner bij Annick in Stadsbrouwerij Gruut. Alle redenen zijn tenslotte goed om eens langs daar af te zakken. Dit keer was het onderwerp van gesprek het fenomeen van de pop-ups, vooral over de pop-up horecazaken. Guido De Leeuw van Trefpunt stond er tegenover Fredo De Smet en Tim Joiris (beiden pop-uppers), waartussen Bart Ingelbrecht, de horecacoach van de stad, laveerde, documenteerde en argumenteerde. Het debat ging vooral over de pop-ups die tijdens de Gentse Feesten in de feestenzone opduiken, maar die eigenlijk weinig of niets financieel aan de organisatie bijdragen. Guido kon tevreden naar huis terug, met twee naamkaartjes en een paar beloften om toch eens te bekijken hoe de tijdelijke horecazaken kunnen bijdragen aan de (financiële) organisatie van de Gentse Feesten.
Weekend-22 Weekend-23 Weekend-24 Weekend-25
Als je dan als fotograaf weet dat er nog van alles te doen is in de stad, kan je toch niet naar huis gaan, zeg nu zelf. Een uiterst gezellige lunch op de Kalandeberg was al een stap in de goede richting van de stadshal. Ik weet het, ik weet het, begin niet weer, de stadshal staat er en sommigen zien dat niet graag, maar ik vind het schitterend. Vooral omdat het er tegenwoordig bijna aanschuiven is om iets te organiseren onder het fantastische dak.

Weekend-26 Weekend-27 Weekend-28

Zondagnamiddag bracht de Stad Gent er hulde aan Gerard Mortier, die eerder dit jaar overleed. Les Ballets C de la B brachten een fragment uit C(H)OEURS (Alain Platel, 2012). Ik had het nog nooit gezien, ik ben niet zo dansachtig, maar vond het best indrukwekkend. De dansvoorstelling werd gevolgd door een concert door Collegium Vocale Gent en deFilharmonie (onder leiding van Sylvain Cambreling) in de meer dan volle Sint-Baafskathedraal. Ze brachten Maurerische Trauermusik en Gran Partita van W.A. Mozart en Funeral Sentences van H. Purcell. Er was ook een derde deel aan de herdenking, in de Opera, maar daarvoor had ik vergeten inschrijven en zijn er dus ook geen foto’s.
Weekend-29 Weekend-30 Weekend-31
Niet getreurd natuurlijk, er was immers ook rommelmarkt in het Prinsenhof. Wie nood had aan tweedehands driewielers, een gebruikt kinderbad, een schildpadkarkas, een oude vissenkop, een Popp kaart of iets helemaal anders, zo lang het maar niet nieuw is, kon daarheen. Ik vond er een jaren 50 uitgave van ‘Van den Vos Reinaerde’. En aangezien ik ‘s morgens al loftuitingen aan Guido De Leeuw ’s adres had gehoord, als Koning Nobel – de leeuw, was voor mij een klein cirkeltje rond en kon ik toch nog naar huis, een paar foto’s selecteren.

Maar ja, diezelfde avond viel de volgende nieuwsbrief van Gratis in Gent in mijn mailbox. En het spel begint weer opnieuw.
Wie dezelfde miserie wil als ik moet maar eens kijken op http://www.gratisingent.be. Maar kom achteraf niet klagen dat ik u niet gewaarschuwd heb.

Weekend-14 Weekend-13 Weekend-12 Weekend-11 Weekend-10

(c) Arnold Van Herreweghe at September 10, 2014 07:00 PM

Michel Vuijlsteke

Verbouwingen: ‘t is haast gedaan, de achtergevel

Vandaag is er een tweede gat in de badkamerbuitenmuur gedicht. Vorige keer was het een erreurken dat niet just een was, met ex-verluchtingsgat waar er redelijk wat mortel in gekapt was, waardoor ons bad een beetje verstopt geraakte:

14820894779_4e34d9e9e7_b 14984630986_336d66369c_b

…maar deze keer niets van dat alles: gekeken en gevraagd of we die buis in de gevel nog wilden houden (neen), en dan dan het gat proper opgevuld. Voor en na:

voor na

En ja, ‘t is allemaal wat oplapwerk, die gevel. Dat staat er al driehonderd of zo jaar, en generatie na generatie heeft er gaten in geboord, goten in uitgesleept, stukken uitgehaald en weer in gestoken, en in ‘t algemeen: niet zo goed zorg gedragen voor de gevel.

Afijn. Toestand vandaag:

En ja, ‘t is bijna gedaan: het gelijkvloers gaat er namelijk uit. Afgbreken en uitbouwen dus, en dan verven, vermoed ik.

The post Verbouwingen: ‘t is haast gedaan, de achtergevel appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 10, 2014 06:02 PM

gentblogt.be

Vanaf 17 oktober rijden Gentse bussen elke dag tot 1 uur

In Gent kunnen gebruikers van het openbaar vervoer vanaf vrijdag 17 oktober elke dag rekenen op een uitgebreid en verbeterd nachtnet tot 1 uur. Dat meldt De Lijn.

De acht “nachtlijnen” zullen elke dag vanop het Zuid, behalve lijn 1 op de Korenmarkt, vertrekken om 23.30 uur, 0.15 uur en 1 uur. De nachtbussen volgen de trajecten van lijnen 1, 4 en 24. Nachtlijn N3 bedient Gentbrugge en Mariakerke, N5 gaat tot Zwijnaarde en N17 rijdt van P+R Oostakker tot Drongen dorp. Oostakker dorp krijgt nachtbus N70 en nachtlijn N76 gaat tot Sint-Denijs-Westrem dorp.

Lees meer bij deredactie.be

(c) Redactie at September 10, 2014 01:02 PM

2.000 gratis parkeerplaatsen op autoloze zondag

Interparking stelt komende zondag, naar aanleiding van autoloze zondag, al zijn vrije plaatsen in drie ondergrondse parkeergarages gratis ter beschikking.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at September 10, 2014 12:59 PM

Backstage is terug als Backstay

En dan was er de renovatie, verbouwing, nieuwbouw hoe je’t maar wil noemen van dat gebouw zo schuin rechtover “De Vooruit” waar ne mens zijn middaglunch eet met zich op “den Backstage” en bij zichzelf denkt: “tjah, wa kunne ze daar nu nog van maken als da zo lang leeg gestaan heeft. D’er zal wel ni veel meer van overblijven met al die camions die daar op en af rijden”

140909_025

Een paar weken geleden hoorde ik dat de zaak zou openen. “Backstay”, een hostel…Ge weet wel…een hostel…dat is waar ze zo met 20 in een slaapzaal liggen en in groepkes van 10 douchen terwijl de andere 10 aan de lavabo’s wachten. Kent ge’t beeld zo een beetje, van op de jeugdcolonie weet ge nog wel.

Ik was nu toch wel eens benieuwd hoe dat er van binnen zou gaan uitzien en vroeg ik ‘s mocht rondkijken. “Geen probleem, ik zal u zelfs een rondleiding geven”, klonk het onmiddellijk. Super! Mijn eigen privé rondleiding in een gebouw dat voor mij nog wel wat verborgen kantjes had.

140909_006 140909_012 140909_015 140909_016

“We verwijzen binnen ons hostel naar de glorietijd van De Vooruit, de drukkerij van weleer zoals ze door Brunfaut werd gebouwd. Kent u het principe van een hostel?”
“Ehm..ja hoor…met z’n 14 in een slaapzaal naar ‘t gesnurk van de 15e luisteren om dan ‘s morgens met rode ogen aan te schuiven bij de badkamer”
“Inderdaad! Maar dat is vandaag helemaal anders :) In ons hostel hebben we kamers voor 2 personen, 4, 6, 8, 9, 12 en 15 bedden. Dus zowel voor koppels als voor een gezin als voor de groep die de vrijgezellenavond viert in Gent hebben we ruimtes. En wees gerust, douchen kan u in een eigen douchecel.”
Het moest op mijn gezicht te lezen staan dat er ineens ook een stuk heropvoeding van het geslacht Van Hemel op het menu stond.

140909_031 140909_003 140909_005 140909_010

“Maar laat u mij die kamers dan ‘s zien en ik ben vooral benieuwd naar wat er is overgebleven van het oorspronkelijke gebouw.”
“Wel, kijkt u maar ‘s rond in deze inkomhal. Alle restauraties werden uitgevoerd in overleg met Monumentenzorg. Neem bijvoorbeeld de kleur van de muren, dat is de oorspronkelijke kleur die we op basis van verfschilfers hebben laten maken speciaal voor deze hal. Ook de glazen lichtbollen zijn naar het origineel gemaakt. Natuurlijk is er aan de vloer niets veranderd en de loketten zijn nog steeds zoals ze vroeger waren.”

“Mooi mooi en de bar staat er ook nog? Fijn!”
“Jep, al staat die wel iets meer naar voor. Helaas hebben we hier een nieuw plafond moeten maken. Er zaten zwammen in het hout. Het was helemaal aangetast en de stabiliteit van de constructie kwam in gevaar. Maar was u vroeger al ‘s naar boven gegaan?”
“Neen, enkel een optreden in de hangar achteraan.”
“Dan moet u dit zeker zien! De originele trap hebben we bewaard alsook alle houtbekledingen tegen de muren. De trap is trouwens deel van het herenhuis dat hier stond nog voor de drukkerij werd gebouwd. Het grote glasraam is ook nog van dat herenhuis.”
“Indrukwekkend”
“Heeft u de gevel al eens bij avond gezien? Die geeft terug licht, net zoals in de tijd van de drukkerij. Dat was de laatste jaren niet meer het geval en de grote glaspartij op de gevel verloor daardoor een stuk van haar functie maar ook dat werd dus hersteld. Omdat achter het glas onze kamers liggen hebben we wel extra dikke gordijnen moeten hangen om het licht buiten te houden.”

140909_043 140909_012 140909_039 140909_042

“En dan heb ik nog iets waar u zeker nog nooit bent geweest.”
We gaan door een smalle deur een stijle trap op om te komen tot de bovenste top van de glasgevel.
“Deze kamer had op zich geen functie en omdat we alle kamers zo functioneel mogelijk willen maken,hebben we er schrijversruimte van gemaakt. Wie graag blogt of schrijft kan hierboven zijn creativiteit los laten. Er staan een bureau, een stoel, een computer en een schrijfmachine. Voorwaarde is wel, als je de kamer gebruikt, dat je een boodschapje aan de muur nalaat.”

140909_028 140909_027 140909_019 140909_023 140909_002 140909_030

Conclusie: ik ben overtuigd van de stijlvolle restauratie van Backstay. Ze is met respect voor het verleden uitgevoerd maar is toch voorzien van alle moderne comfort dat van een hostel wordt verwacht. En ge kunt er dus ook gewoon met uw lief naartoe zonder een kamer te moeten delen met de Chiro van Alden-Biesen. Overnachten kan al vanaf 20,5euro pp incl ontbijt. Prijzen, reservaties, eten en veel meer andere info op http://www.backstayhostels.com/ of op http://www.backstaybar.be/

140909_038 140909_034

(c) Max Van Hemel at September 10, 2014 10:43 AM

Michel Vuijlsteke

Links van 7 september 2014 tot 10 september 2014

Using SVG to shrink your PNGs | Peter Hrynkow
Wouldn’t it be great if you could get the compression of a JPEG and keep the transparency of a PNG? Well, you can, sort of.

Code Rush : David Winton : Free Download & Streaming : Internet Archive
The Film Code Rush follows the people of Netscape Communications during an intense period in 1998, when it was all but certain that Microsoft had already won control of the Internet user's desktop. When all hope seems fading, a group of dedicated developers work their hardest to push out a very special release.

So fragile, but so enduring. | The Bloggess
Urgh — "Meemaw died yesterday, at the age of 80."

Who beheads more people: Isis or the government of Saudi Arabia?
Who beheads more people: Isis or the government of Saudi Arabia? This week Private Eye reported that in the 21 months between James Foley’s capture in November 2012 and his subsequent beheading by Isis militants on August 19 2014, Saudi Arabia beheaded 113 people.

Let Me Live That Fantasy «
In search of Puddles, the saddest clown of all, whose voice — along with Lorde’s music — made him an Internet star

Elders over misschien hetzelfde

30.06.2014: Links van 26 juni 2014 tot 30 juni 2014 | 08.05.2012: Links van 2 mei 2012 tot 8 mei 2012 | 07.03.2012: Links voor 7 maart 2012 | 05.12.2011: Links van 12 november 2011 tot 5 december 2011 | 20.05.2014: Links van 18 mei 2014 tot 20 mei 2014 | 23.04.2014: Links van 21 april 2014 tot 23 april 2014 | 28.03.2014: Links van 10 maart 2014 tot 28 maart 2014 | 09.01.2014: Links van 8 januari 2014 tot 9 januari 2014 | 12.11.2013: Links van 11 november 2013 tot 12 november 2013 | 31.08.2012: Links van 17 augustus 2012 tot 31 augustus 2012

The post Links van 7 september 2014 tot 10 september 2014 appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 10, 2014 07:00 AM

Fietsbult

“Kan”

U bent automobilist.
Wanneer u op de E-17 ( rijdend in de richting van Antwerpen ) de afrit ‘Gentbrugge’ neemt, dan mag u op het kruispunt met de Brusselsesteenweg niet naar links.
U mag enkel in de richting van Gentbrugge Arsenaal (Melle, Wetteren, Aalst, …), niet in de richting van Ledeberg en Gent.
Mag‘ is voor sommige mensen een relatief begrip, waardoor er betonblokken geplaatst zijn welke de twee baanvakken scheiden. 
Mag‘ is effectief vervangen door ‘kan‘.

Ok, u heeft dat probleem niet, want u rijdt met een fiets.
Voor automobilisten betekent dit dat er zich geen file ‘kan‘ vormen welke de volledige afrit bevolkt tot op de autostrade.
Voor automobilisten een positief effect.
Misschien is ‘kan‘ hier ook een relatief begrip.

Om tegemoet te komen aan de vraag om toch richting Gent te “kunnen” is de werf voorzien van een keerpunt én een aanduiding hiervan.
Een groot oranje bord kondigt het keerpunt aan: rond de stoplichten van de kruising met de Braemstraat en de Jules de Saint-Genoisstraat.
Dit is een afstand van 400 meter.

Omdat vele automobilisten diep van binnen zich toch een beetje wensen in te zetten voor het milieu opteren deze ervoor om direct na de spoorbrug richting Gent te keren.
Ze sparen hier een onnodige 700 meter mee uit.
Deze mensen bezitten echter niet het inzicht dat dit manoeuver de weg blokkeert voor fietsers richting Melle, en voor de auto’s uit beide richtingen.
Op zijn beurt ‘kan‘ is dit dus ook weer een oorzaak van een file op de afrit van de E17.

Auto's kruisen het fietspad 'en masse'

Brusselsesteenweg [Arsenaal], Gentbrugge, 03 Sep 2014 18:54


Tagged: afrit E17, Arsenaal, Brusselsesteenweg, fiets, fietsen, fietspad, Gent, Gentbrugge

(c) Sven at September 10, 2014 06:30 AM

gentblogt.be

Parking

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 10, 2014 04:25 AM

September 09, 2014

Kerygma

Wat blijkt? Een screenzombie kan best een mening hebben.

Gisteren was er een uitzending van Terzake over het gebruik van tablets in kleuterklassen. Ik werd verwittigd met de elektronische tamtam en overwoog even gewoon verder te lezen in mijn boek.
Iedereen weet ondertussen immers: als de woorden tablets en kleuters in één zin worden gebruikt in een duidingsprogramma is dat zelden goed nieuws. Hysterische overdrijvingen over afstompende nieuwe media zijn beter voor de kijkcijfers en leveren een grotere hastagscore dan genuanceerde verhalen.

Ik keek toch, uit eerlijke beroepsernst. En wat een fijne rit was me dat, zeg. De aankondiging van de reportage zette meteen de toon, met een ongerust kijkende Annelies Beck en een welgemikt: “De experts zien de evolutie met lede ogen aan.”

Mijn lede ogen moesten toen al een beetje rollen, en ik moet u niet vertellen dat het er niet op verbeterde toen bleek dat de experts in deze vertegenwoordigd werden door slechts één meneer: Dr. Theo Compernolle.
Ik kende hem niet. U misschien ook niet, maar het onderwerp was wel mijn vak en ik ging ervan uit dat ik misschien een cruciale gezaghebbende stem in het vakdomein had gemist. Dus gooide ik snel Google open, want zo zijn wij ICT-ers geprogrammeerd.

(Ik leer mijn studenten als test om bronnen te beoordelen de CRAP-test. Een schone checklist, vind ik dat. De A in het letterwoord staat voor Authority: wie is de auteur en is hij/zij een autoriteit terzake? Terzake is hier een kernwoord, en ja the pun is intended.)

Wat bleek? Ongetwijfeld zal Dr. Compernolle vriendelijk, goedgekleed en verstandig zijn, en ook expert in heel veel dingen.
Ik lees op zijn site bijvoorbeeld over boeken als “Ontketen je Brein”, “Stress: VRIEND EN VIJAND” “De POWER NAP”.
Interessant op zich, maar nog geen reden om iemand op te voeren als de vertegenwoordiger van De Unie van Bezorgde Experts Inzake Tablets Bij Kleuters, lijkt me.

Nog verder zoeken leerde me dat hij co-auteur is van een handvol opvoedingsboeken. Aan de ene kant: welke zichzelf respecterende psychiater is dat niet, tegenwoordig? Aan de andere kant: de redactie van Terzake zal vast wat research gedaan hebben, ernstig actualiteitsprogramma zijnde.

Ik gaf de goede dokter dus het voordeel van de twijfel en keek hoe hij in de reportage peuters in de weer met een tablet observeerde. En toen ging het fout.
Er werd geciteerd uit een aantal sowieso al gecontesteerde onderzoeken en op geen enkel moment vroegen de Terzake-mensen naar enige staving, of werd er overwogen er misschien nog iemand bij te halen die een andere visie heeft. Neen hoor. Theo mocht de volle zes minuten helemaal alleen vullen.

Dr. Compernolle had bovendien duidelijk geen schroom om na deze observatie een paar fantastische uitspraken naar kijkend Vlaanderen te gooien. Kinderen werden screenzombies genoemd, ICT was de duivel en oh ja, er was ook nog iets met gender.

Ik geef u de highlights van de avond, gewoon om de dokter te helpen bij de selectie voor het kopje one-liners op zijn site.

“Zoals ze bezig zijn, dat is zoals ratjes. Op een hendel duwen en een beetje eten, ook al hebben ze geen honger meer. ”
“Hoe meer kinderen bezig zijn met ICT, hoe slechter ze presteren, hoe slechter ze sociaal functioneren.”
en mijn persoonlijke favoriet:
“Dat het goed is voor het ontwikkelen van kennis en inzicht in ICT is volslagen onzin. _AL_ het onderzoek bewijst het tegendeel.”

Mijn reacties waren achtereenvolgens:
a. “Ik wil AL HET ONDERZOEK lezen!” naar mijn tv roepen
b. Klagen tegen Pedro op twitter (hij schreef ook over de uitzending trouwens. Hij kent er iets van. Dit is een hint, Terzake.)
c. Beslissen er niks over te schrijven. Het de volgende dag toch doen.

Volgende week Koppen over Tablets. Ik heb er nu al zin in.

(c) i. at September 09, 2014 08:20 PM

Michel Vuijlsteke

Nonkel Plezant

Ik vroeg aan Sandra “Wat is ‘t voor ‘t eten vanavond?”
En zij zei “Pasta, met kaassaus en champignons?”
En ik zei… “Oh, dat past altijd!”

Pasta / Past dat — get it? Get it?

En neen, het doet niets van de lol af dat ik dat elke keer zeg als er pasta is.

Sommige dingen blijven grappig. Gelijk alle keren dat er over de zeescouts gesproken wordt, en dat ik mij fijntjes afvraag of ze bij die zeescouts dan soms… waterleiding hebben.

In plaat van gewone leiding bij de gewone scouts hé. Woordspeling en al.

The post Nonkel Plezant appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 09, 2014 03:30 PM

gentblogt.be

Nederkouter hoeft misschien niet dicht

Deze week zou de Nederkouter afgesloten worden voor werken aan de waterleiding. Alleen, gisteren was dat nog niet het geval. Nog beter: mogelijk is het zelfs niet meer nodig. ‘Vandaag of ten laatste morgen testen we de nieuwe waterleiding. Is de druk goed, dan wordt er niet meer aan gewerkt’, zegt TMVW.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at September 09, 2014 08:41 AM

Schoenen verraden inbreker

Een Gentenaar die de voorbije jaren in Gent en omstreken meer dan 50 inbraken pleegde, werd uiteindelijk verraden door zijn schoenen. De rechtszaak werd gisteren ingeleid.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at September 09, 2014 08:39 AM

Brandstichter was het sluikstorten beu

Een bewoner van de Scandinaviëstraat ­riskeert 12 maanden cel voor brandstichting. ‘Ik was al dat sluikstorten beu’, zegt D.V. (42).

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at September 09, 2014 08:38 AM

Nachtje kamperen voor plek bij scouts

Nu ouders niet meer hoeven te kamperen voor de schoolpoort, doen ze het voor een scoutsterrein. Bij FOS De Wouw in Gentbrugge sloegen veel meer mama’s en papa’s dan vorig jaar hun tentje op om hun vijfjarige te kunnen inschrijven. Met succes, voor de meesten. ‘Maar kan dit echt niet anders?’

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at September 09, 2014 08:37 AM

Fietsbult

Den buiten

Men neme een hoofdverkeersas, voorzien van degelijke gescheiden fietspaden.
Nevens die as klutse men een vrolijk bedrijven- en winkelcentrum.
Men reorganisere de hoofdverkeeras voor dat winkelparadijs.
Daarbij vergete men vooral niet om fietsers te vergeten:

12jul14, 15u28, Dendermondsesteenweg

12jul14, 15u28, Dendermondsesteenweg

Daarna improvisere men nog iets voor de schoon ogen van de fietsers:

12jul14, 15u28, Dendermondsesteenweg

12jul14, 15u28, Dendermondsesteenweg


Het is hier op den buiten, dus de mensen moeten er toch met hunne otto geraken, niewaar?
12jul14, 15u28, Dendermondsesteenweg

12jul14, 15u28, Dendermondsesteenweg


Tagged: Dendermondsesteenweg, Destelbergen, fiets, fietsen

(c) yves at September 09, 2014 06:30 AM

gentblogt.be

Bouwwerk

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 09, 2014 04:43 AM

September 08, 2014

Michel Vuijlsteke

Verbouwingen: langzaam maar zeker

Het had te veel geregend, en dan was er iemand ziek, en voor ge ‘t weet, ligt een werf een tijdje stil.

Afijn, de voortgang tot nog toe:

‘t Gaat vooruit, dus, ja. We hebben zelfs vier nieuwe tabletten:

En kunstig geboetseerde stenen. :)

The post Verbouwingen: langzaam maar zeker appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 08, 2014 06:58 PM

gentblogt.be

Discriminatie op de arbeidsmarkt na depressie hangt af van het geslacht van wie aanwerft en van de kandidaat

Is open zijn over een voorbije depressie als verklaring voor een periode zonder job een verstandige zaak bij het solliciteren? Of verlaagt het de kansen op een volgende job? Economisten Stijn Baert, Sarah De Visschere, Koen Schoors en Eddy Omey (UGent) zochten het uit aan de hand van fictieve sollicitaties in de Vlaamse arbeidsmarkt.

Depressie als reden voor inactiviteit: vrouwen die aanwerven tonen begrip, mannen veel minder

Globaal kregen in het veldonderzoek ongeveer 13% van de kandidaten die bij hun sollicitatie een voorbije depressie aangaven als reden voor een jaar waarin ze niet gewerkt hadden, een uitnodiging voor een gesprek. Voor kandidaten die geen reden opgaven voor eenzelfde periode van werkloosheid, was de kans op een uitnodiging precies even groot.

Maar wanneer een onderscheid wordt gemaakt naar het geslacht van de contactpersoon die vermeld werd in de vacature, bekomen we een heel ander beeld. Voor vacatures met mannelijke recruiters kregen sollicitanten die een eerdere depressie vermeldden ongeveer 40% minder uitnodigingen dan degenen die dat niet deden. Bij vrouwelijke selectieverantwoordelijken was het net omgekeerd: ongeveer 40% meer uitnodigingen voor kandidaten die hun inactiviteit verklaarden door depressie. Deze bevindingen stroken met eerdere internationale studies die aangeven dat mannen er in het algemeen een meer negatieve houding ten opzichte van depressie op nahouden.

Mannelijke selectieverantwoordelijken bestraffen eerdere depressie bij vrouwen, niet bij mannen

Uit verdere analyse blijkt dat mannelijke selectieverantwoordelijken vooral vrouwelijke kandidaten die depressie vermeldden minder vaak uitnodigden voor een sollicitatiegesprek. Ten opzichte van mannelijke kandidaten werd geen significante ongelijke behandeling op basis van vermeldde depressie gevonden. Dit resultaat strookt met eerdere studies die aantoonden dat depressie over het algemeen sterker wordt afgewezen door personen van het andere geslacht. Tegelijk is het in tegenspraak met studies die vonden dat mannen over het algemeen meer gestigmatiseerd worden wanneer ze uitkomen voor hun (voormalige) depressie.

Verder blijkt ook dat laaggeschoolden sterker bestraft worden dan hooggeschoolden wanneer ze hun jaar zonder werk verklaren door een depressie. Dit kan verklaard worden doordat een jaar zonder job veel minder vaak voorkomt onder hooggeschoolden. Zij kunnen door het vermelden van de depressie als reden beter af zijn dan wanneer ze geen enkele verklaren opgeven.

Methode

In dit onderzoek werden 608 fictieve sollicitaties als reactie op bestaande vacatures in de Vlaamse arbeidsmarkt. Het betrof sollicitaties van 37- en 38-jarige mannen en vrouwen die een jaar werkloos waren op het moment van de sollicitatie. Naar elke vacature werden 2 sollicitaties van eenzelfde geslacht verzonden. Beide sollicitanten waren, op details en lay-out na, volstrekt gelijkaardig met uitzondering van één kenmerk: één van beide kandidaten vermeldde in de sollicitatiebrief: “Naar een samenwerking in vertrouwen toe wens ik u nu reeds te melden dat ik het afgelopen jaar buiten strijd ben geweest wegens een zware depressie.” De andere kandida(a)t(e) gaf geen reden op voor zijn/haar werkloosheid.

Het veldexperiment werd uitgevoerd tussen november 2013 en maart 2014. De beroepen laborant, vertegenwoordiger, productiearbeider en barman werden getest om variatie inzake scholingsniveau en klantencontact in het beroep te hebben. De volledige anonimiteit van de geteste werkgevers wordt gegarandeerd.

Het geslacht van de selectieverantwoordelijke werd bepaald door het geslacht van de contactpersoon die werd vermeld in het vacaturebericht. Indien de reactie vanuit de werkgeverszijde een scherpere indicatie gaf omtrent het geslacht van de persoon die een beslissing nam omtrent deze eerste reactie, dan werd het geslacht aangepast.

Info
De onderzoeksresultaten zijn ter beschikking via: http://ftp.iza.org/dp8320.pdf.

(c) Gudrun at September 08, 2014 03:56 PM

Schepenenvijverstraat vanaf 12 september 2014 dicht in het weekend tegen ‘carrousel rijden’

Vanaf vrijdagavond 12 september 2014 om 19 uur zal de Schepenenvijverstraat in de Gentse Zuidbuurt elk weekend worden afgesloten voor het autoverkeer, telkens tot maandagochtend om 7 uur. Dat moet het zogenaamde ‘carrousel rijden’ een halt toeroepen: het overlastfenomeen waarbij autobestuurders constant rondjes rijden in de buurt om naar de schaars geklede prostituees in de vitrines te kijken. Vaak gaat dat gepaard met luide muziek en agressief rijden. De maatregel werd afgesproken tijdens het overleg met de Zuidbuurt. Omdat hij alleen in het weekend geldt zal de invloed op de verkeerscirculatie beperkt zijn.

Het ‘carrousel rijden’ is al een tijdje een probleem in de Gentse Zuidbuurt. Groepjes mannen rijden constant rondjes om naar de schaars geklede prostituees in de vitrines te kijken. Vaak gaat dat gepaard met luide muziek en agressief rijden. Veel van die mannen komen niet naar de Zuidbuurt voor een effectief prostitutiebezoek maar zorgen alleen voor overlast.
Daarom zochten – en vonden – de Stad Gent, de Politiezone Gent en de Zuidbuurt samen een passende maatregel. Die maakt deel uit van het integrale actieplan dat de leefbaarheid in de buurt sterk moet verhogen.

Geen autoverkeer in Schepenenvijverstraat in het weekend
Vanaf vrijdagavond 12 september om 19 uur zal de Schepenenvijverstraat in de Gentse Zuidbuurt elk weekend worden afgesloten, aan de kant van de Brabantdam, telkens tot maandagochtend om 7 uur. De afsluiting laat wel nog voldoende doorgang voor fietsers en voetgangers. De Schepenenvijverstraat blijft wel bereikbaar via de Vlaanderenstraat, exclusief voor garagehouders, leveranciers, IVAGO en de Brandweer.
Omdat de maatregel alleen in het weekend geldt, zal de invloed op de verkeerscirculatie beperkt zijn. Eind oktober zal de maatregel al een eerste keer worden geëvalueerd.
Een bewonersbrief met alle informatie werd reeds gebust in de buurt. (noot: in die brief stond nog: van 19.30 uur op vrijdag tot 7.30 uur op maandag – die uren zijn ondertussen licht gewijzigd)

(c) Gudrun at September 08, 2014 03:55 PM

Vijftig voor vijftig

Vanaf zaterdag kan je drie weekends lang in de Sint-Amanduskapel bij Campo Santo (Visitatiestraat 13, 9040 Gent) terecht voor een tentoonstelling van de schilderijen van André Honnay.

ode aan de toeschouwer

Hij verwoordt het zelf als volgt: “De werken die ik opwek in de afzondering van mijn atelier komen pas echt tot leven wanneer ik ze onderwerp aan de perceptie van mensen…
Vandaar deze tentoonstelling. Mijn recente schilderijen vormen als het ware het resultaat van een heel leven besteed aan het zoeken naar de authentieke en angstvallige kwintessens van mijn expressie, stijl, schriftuur.
Ik meen tevens dat het aangewezen is om de uitstraling van mijn schilderwerk verder te doen reiken. Wat mij betreft is het moment immers aangebroken om een ander publiek te raken en nieuwe mensen te ontmoeten.
Het zou mij verheugen mocht u er deel van uitmaken.”

Emmanuel Van Lierde schreef het volgende over de kunstenaar: “André Honnay (1962) weet ondertussen waar hij de mosterd moet halen. Nadat de Gentse kunstenaar het métier leerde en een tijdlang experimenteerde, vond hij zijn eigen stijl in een strakke beeldtaal die het figuratieve en het abstracte
meesterlijk combineert. Hij selecteerde voor dit boek vijftig recente werken die sinds het jaar 2000 tot stand kwamen. Een ruiker uit zijn rijk palet die hij zichzelf en ons schenkt, nu hij de leeftijd van Abraham bereikte.
Niet toevallig selecteerde André Honnay werken die na de millenniumwende ontstonden. Dat kantelmoment in de geschiedenis was ook het punt waarop de Gentenaar zijn eigen identiteit vond als kunstenaar en definitief zijn experimentele bevrijdingsperiode achter zich liet. Hij werkt sindsdien verfijnder en soberder. Dunne lagen verf worden over elkaar gelegd zodat het oppervlak transparant en glad wordt. Het ruwe dat Honnay in zich heeft, wordt zo gepolijst.
Hij gaat steeds meer symbolisch te werk en gebruikt zijn zonnige kleurenpalet bewuster. Er is meer evenwicht, het verbeelde wordt krachtiger en met oog voor detail uitgewerkt. De keuze van materialen en kleuren vergt een hele voorstudie. Lange tijd is hij in zijn hoofd met een werk bezig vooraleer het vorm krijgt op doek.

“Ik vertrek vanuit mijn intuïtie. Die geeft me opdrachten en ik keur die al of niet goed. Met de zintuigen neem je tal van zaken op en die perceptie inspireert je”, legt de kunstenaar uit. Voortdurend oefent hij zijn ogen en doet ervaringen op. “Ook al ga ik voort op mijn instinct, soms moet dat toch wat worden bijgestuurd en gerationaliseerd. Het is een wonderlijk samengaan van spontaan en beredeneerd te werk gaan. Voor het schilderen begint, is de selectie in mijn hoofd gemaakt. Net zo kom ik tot de essentie en tot soberheid, wat nodig is om een tijdloos werk te creëren. Kennis en kunde draag ik mee in mijn rugzak en die leiden tot het uitzuiveren van wat ik onbewust aangereikt krijg. Die gave is iets typisch voor de kunstenaar. Het is het geschenk dat hij krijgt, een kracht in hem, en het is zijn opdracht dat te
visualiseren. Zo voel ik het aan. Ik ga in dialoog met dat onbewuste en die intuïtie, en van daaruit ontstaat een werk.”
Vooral de Italiaanse renaissancekunst inspireert André Honnay tot zijn uitgezuiverde kunst. Maar al te graag vertoeft hij in Venetië. “Al wat voor mij mooi is, komt daar samen: de kunst, het water, het licht, de vergankelijkheid, de maskers, de publieke ruimte met veel volk en de afzondering van het individu in de steegjes”, verduidelijkt hij.

Zijn werken ademen liefde. Het vitale en het optimistische kleuren zijn schilderijen. “Liefde leert me schoonheid zoeken en de innerlijke kracht die in mezelf verscholen zit. Niemand kan leven zonder licht’, getuigt Honnay. “Wie de liefde niet kent, kan niet schilderen. Het is mijn fundamentele drijfveer. Allicht zijn daardoor vele mensen gecharmeerd door mijn werk. Ik geef hen iets warms, iets herkenbaars door mijn manier van schilderen.”
Toch maakt dat zijn oeuvre niet naïef. Hij schildert niet zomaar een man of een vrouw, neen, hij schildert de oorlog én de liefde tussen die twee. Maar de haat, de agressie of de woede tussen mensen krijgen nooit het laatste woord. Het goede, het schone en het ware voeren de boventoon. Zwaarden smeedt hij om tot ploegscharen. “Het positieve houdt ons recht, maar je kunt niet alleen het mooie tonen als kunstenaar. Je moet ook de contrasten en de subtiliteiten tonen. Maar aan een negatieve idee tracht ik toch een positieve wending te geven. Zo kan een gedwongen huwelijk als de maskers afvallen, toch de smaak van liefde en van een kers op de taart krijgen. Schoonheid groeit bij gratie van lelijkheid”, stelt de Gentse kunstenaar. “Ik wil ontroeren, confronteren, maar vooral mensen optillen en kracht geven om te leven.”

Het hoeft niet te verwonderen dat naast liefde humor en erotiek opduiken in zijn schilderijen. Kinderlijke vrolijkheid en levensvreugde stralen ze uit, maar ook hier gaat achter die ongecompliceerde eenvoud een geëngageerde bezinning op het mensdom schuil. Al duiken vele natuurelementen in zijn werk op en zijn dieren en planten alomtegenwoordig, toch staat
de mens in zijn oeuvre centraal. De verstilde magie van de natuur en de tragiek van de condition humaine komen mysterieus en harmonieus samen in zijn doeken.
“Onze fantasie is eindeloos. Zelfs als je de gordijnen van het schouwspel sluit, blijft onze fantasie doorgaan. Daarom ga ik vaak suggestief te werk en zet mensen zo aan het denken. Ze gaan dingen in mijn werk zien die ik niet eens schilderde. Zo ontluikt bij de toeschouwer opnieuw de verbeeldingskracht van het kind. In elke mens steekt positieve en negatieve
fantasie. We staan voor de opgave een evenwicht te vinden tussen dat goede en dat kwade. Zelf streef ik steeds weer schoonheid en liefde na; liefde voor het métier en liefde in het leven. Door die streefdoelen kom ik ook tot innerlijke rust en soberheid”, legt Honnay uit.
“Hoe meer ik omringd ben met positieve krachten, hoe meer ik tot schilderen kom. Als ik teveel negatieve krachten rond mij zou hebben, zou mijn werk dienen om me daarvan te bevrijden, maar dat levert geen schone kunsten op en zo’n therapeutische werken weiger ik te maken. Kunst is geen therapie.”

Tegenover de schrijnende beelden die voortdurend op ons afkomen in de media en de reclame, wenst André Honnay iets positiefs te stellen en rust te brengen. “We lopen achteloos aan elkaar voorbij. We lijken wel blind en bang geworden en vergeten de essentie van het leven: waardigheid en waarachtigheid. Ik probeer datgene waar we blind voor zijn geworden,
opnieuw zichthaar te maken. Het ontastbare wil ik door het schilderen tastbaar maken”, zegt hij. Kunstwerken zijn er niet alleen om te zien, je moet ze ook voelen, proeven en ruiken.
Daarom is het niet voldoende de werken van André Honnay in dit boek op foto waar te nemen. Je moet de kunstenaar in zijn atelier bezoeken en zijn schilderijen op al je zintuigen laten inwerken. Pas dan kunnen ze ten volle tot jou spreken.
Dat vraagt tijd, veel tijd. Voor de kunstenaar en voor de toeschouwer. Ze moeten beiden tijd nemen en zichzelf de tijd gunnen. Alleen zo kunnen ze in nederigheid het geschenk van de kunst ontvangen. Alleen zo krijgt kwaliteit de voorrang op kwantiteit. Honnay beseft dat hijzelf in een luxepositie zit en zich die noodzakelijke vrijheid heeft eigen gemaakt. Hij
creëerde een wereld van schoonheid rondom zich zodat de plaats waar hij nu thuis is, hem energie geeft in plaats van zijn energie op te slorpen. “Ik hoop die ‘goede vibes’ ook naar anderen over te dragen”, zegt Honnay. “Als je de ogen van mensen kunt doen fonkelen met je werk, dan ben je geslaagd. Het is een teken voor de maker dat hij zijn werk goed deed. De
toeschouwer moet kijken en ervan genieten.” Kijk en geniet!”

Opening zaterdag 13 september 2014 om 15 uur
Inleiding door Dhr. Hans Martens
Sint-Amanduskapel bij Campo Santo
Visitatiestraat 13, 9040 Gent
ook open op zon.14, zat.20, zon.21, zat.27 en zon.28 september
telkens van 15u tot 18u
info: 0498 24 91 01

(c) Gudrun at September 08, 2014 03:48 PM

Veerle's Blog

Mountain lake reflection

Mountain lake reflection

Reflection.

via 0rient-express

September 08, 2014 01:25 PM

Giraffe

Giraffe

Cute ears.

via RADIO

September 08, 2014 01:23 PM

Wibble Wobble

Wibble Wobble

Great humor in this illustration.

via Jack Hudson

September 08, 2014 01:12 PM

Adweek Cannes

Adweek Cannes

Adweek asked Muti to illustrate the cover of their Cannes edition.

via Muti

September 08, 2014 01:02 PM

Selectric Typewriter

Selectric Typewriter

Poster for IBM’s Selectric Typewriter.

via Good Design

September 08, 2014 12:57 PM

Design Is The Art Of Simplicity

Design Is The Art Of Simplicity

Word!

via Allan Peters

September 08, 2014 12:47 PM