September 20, 2014

Kameraad Harko

Manifiesta 2014!

http://manifiesta.be/nl

(c) Kameraad Harko (noreply@blogger.com) at September 20, 2014 09:14 AM

Fietsbult

Amazoneweer

17mei14, 15u38, Tweebruggenstraat

17mei14, 15u38, Tweebruggenstraat

We kijken naar Els Dottermans en Thomas Vanderveken.
Volle woorden en zinnen.
Amper euhs.
Harde emoties.
Zachte emoties.
Zelfmoord.
Liefde.
Alcohol.
Theater.
Moed.
Doorgaan.
Gisteren was het een Spaanse avond, hoor ik links van mij.

17mei14, 15u38, Tweebruggenstraat

17mei14, 15u38, Tweebruggenstraat

Zwoel weer brengt de amazones op hun paard.
Nog even.
Binnenkort is het weer herfst.


Tagged: amazonezit, fiets, fietsen, Gent, Tweebruggenstraat

(c) yves at September 20, 2014 07:00 AM

gentblogt.be

Eenzaam

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 20, 2014 06:10 AM

September 19, 2014

Kerygma

Tomaat.

“Ben je druk bezig?” stuurde ze. “Neen, kom maar af!” antwoordde ik.

Tien minuten later stond er een opgetrokken wenkbrauw aan mijn aanrecht. Ik ken de wenkbrauw, want ze is er ook wanneer mijn frigo opengaat en als blijkt dat daar echt niks meer bij kan. Of wanneer ik een bord bijzet omdat ik altijdaltijdaltijd voor een extra persoon kook. Minstens.

Ik begreep het wel. Het was immers donderdagavond, half tien en donker. Op het aanrecht stonden steriliseerbokalen en lagen kilo’s tomaten, die ik ijverig ontvelde.

Het is een afwijking, vermoedelijk. Ik poets niet, ik strijk nooit. Doe zelden de was en de vaatwas in- en uitladen is ook al niks voor mij. Ik ben met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid de slechtste huisvrouw van de wereld, maar geef mij eten en ik word enthousiast.
En dus kook ik, als de man uit werken is. Het is een aan te raden hobby: ge moet er niet voor buiten, ge moet geen mensen zien, ge moogt gewoon een joggingbroek aanhebben en de volgende dagenwekenmaanden hebt ge allemaal lekkere dingen om op te eten. Het is bovendien leuker dan tv: stilte op de achtergrond en een huis vol geur van kruiden.

Of zoals gisteren van tomaten. Op het einde van de avond had ik ingemaakte gepelde tomaten en overgedroogde tomaten voor in de pasta. Vooral dat laatste moet ge echt eens proberen. Nu, want het is nog steeds het seizoen.

tomaat

Een recept dus. Of een soort van, alleszins.
Kies een dag waarop ge thuis werkt of gewoon thuisblijft. Na de middag snijdt ge een paar kilo tomaten in stukken en legt die op een bakplaat. Bestrooi met peper, zout, provence-kruiden en besprenkel met olijfolie. Er kan ook een teentje of twee look bij, indien gewenst. Of een takje tijm misschien.

Schuif de bakplaat in de oven, op 110 graden.

Doe gedurende een vijftal uur andere dingen. Open dan de oven en schuif een grondig afgewassen steriliseerbokaal in de oven. Wacht nog een uur.
Giet de inhoud van de ovenschaal in de bokaal, en overgiet met olijfolie tot de tomaten onder olie staan. Sluit de bokaal en bewaar in de koelkast. Er wordt gezegd dat die dingen maanden goedblijven, maar wij hebben dat nog nooit getest gekregen wegens te snel weer opgegeten.

(c) i. at September 19, 2014 06:53 PM

Veerle's Blog

Hess Park

Hess Park

Delicate and strong!

via Mads Berg

September 19, 2014 03:01 PM

Narrative - Davide Bonazzi

Narrative - Davide Bonazzi

Great color combo.

via designspiration

September 19, 2014 02:40 PM

Skater girl

Skater girl

Great usage of forms.

via Dylan Jones

September 19, 2014 01:56 PM

Thorne Island

Thorne Island

Wonderful!

via Andy Lee

September 19, 2014 01:42 PM

gentblogt.be

Albert Sugg en de Belle Epoque in Gent: Série 1 (73) de Post en het Gerechtshof

De serie 1 postkaarten van Albert Sugg geven ons een prachtig zicht op Gent tijdens La Belle Epoque. Arthur De Decker becommentarieert deze kaarten en vergelijkt ze met de recente foto’s van dezelfde locaties die werden genomen door Jos Tavernier. De vorige 72 delen zijn raadpleegbaar in het archief van Gentblogt.

Serie 1 nr. 135 De Grote Post

Serie 1 nr. 135 De Grote Post

Deze Suggkaart werd verstuurd in 1901 en toont ons vooraan de Ketelbrug met op de hoek rechts de “Grote Post” en links, tussen het groen, het justitiepaleis. Let op de mooie lantaarnpalen en het hondje vooraan.

In de 12de eeuw was de Ketelpoort één der vier stadsbuitenpoorten. Zij werd zo genoemd naar de nabije Ketelvest, een bolwerk met een steile en diepe rivierbedding die zijn naam kreeg doordat het een gevaarlijke vaarweg was. Het water kon er kolken als in een ketel. De brug ervoor werd dan ook de Ketelpoortbrug genoemd, later afgekort tot Ketelbrug. In 1780 werd de poort afgebroken. De oorspronkelijk stenen brug werd in 1857 herbouwd als metalen vaste brug voorzien van een enkel tramspoor.

Omstreeks 1860 verhuisde de postdirectie van de Volderstraat naar het grote gebouw rechts op de Suggkaart aan het Koophandelsplein. De postdirectie werd ondergebracht op de eerste verdieping van dat gebouw en de postdiensten op het gelijkvloers. Dit was dan het Midden-kantoor, Gent-Centrum van waaruit tevens getelegrafeerd kon worden en waar ook de Spaar- en Lijfrentekas zat. In 1865 worden de oude postbussen vervangen door nieuwe, die groter waren en uit twee vakken bestonden, één voor brieven en één voor dagbladen en drukwerk. De posterijen beginnen zich sindsdien stilaan uit te breiden zodanig dat men op verschillende plaatsen in het Gentse overgaat tot het oprichten van bijkantoren (“ontvangerijen”): Drongen ( 1865),  Sint-Salvator (1866), Brugsepoort (1867), Zuidstation (1867), Ledeberg (1872), Dampoort (1873), Sint-Denijs-Westrem (1879), Gentbrugge (1879), Oostakker (1880), Kortrijksepoort (1886), Groenselmarkt (1886), Sint-Amandsberg (1897), Wondelgem (1899), Zwijnaarde (1899) . Het begin van een hele evolutie. De posterijen moeten zich meten met de telegraafdiensten die sedert 1850 in volle bloei zijn. In 1887 verhuisden de burelen van de postdirectie naar de tweede verdieping van hetzelfde gebouw. Ten tijde van de Suggkaart was E. Sonval  dienstoverste van de postdirectie te Gent. Hij werd in 1907 opgevolgd door M.H. Lintermans, die in 1909 op zijn beurt werd opgevolgd door S. Hubar. Het is onder het “bewind” van deze laatste dat in 1910 werd verhuisd naar het nieuwe postgebouw op de Korenmarkt waar de directie zich vestigde op het eerste verdiep in de rechtervleugel van het postgebouw.  Dit gebouw was op dat moment binnen nog niet volledig  afgewerkt. Zie deel 21. In het “Klein Paleis van Justitie” dat hier kort nadien werd gebouwd werd slechts een deel nog voorbehouden voor de posterijen (“Gent 2”).

135 b

Deze recente foto van Jos Tavernier werd genomen van op de straat met de naam Ketelpoort met als zijstraat Tavernierstraat en de juwelenwinkel “Belle Epoque”. Rechts zien we dat het ex-postkantoor intussen hoger werd opgetrokken en aangepast aan de stijl van de huizen ernaast. Dit gebeurde in de periode 1910-1913 toen stadsarchitect Charles Van Rysselberghe tussen de Ketelvest en de Opera twee nieuwe gebouwen oprichtte. Achter de operascène kwam een logeblok tot stand. Daarnaast, tussen het water, het Koophandelsplein en het operagebouw werd een andere constructie opgericht. Deze moest de vredegerechten, politierechtbank en een postkantoor huisvesten. Zowel het algemene volume als de gevelcompositie werden aan de kenmerken van de opera aangepast. De gevels en bedaking van dit hoekpand werden in 1995 beschermd als monument wegens de artistieke en historische waarde, dit kort nadat het pand werd afgekeurd wegens brandonveiligheid. Begin 1999 werd het gebouw volledig ontruimd en werden de vredegerechten ondergebracht in de Lieven Bauwensbuilding aan de Martelaarslaan. Na aanpassingswerken werd het Klein Gerechtsgebouw door ondermeer de onderzoeksrechters terug betrokken.

Vooraan zien we  de nieuwe Ketelbrug uit 1910-1912 toen de brug werd vernieuwd en verhoogd met ca. 1,5 m. Deze metalen vaste brug werd met kasseien belegd en voorzien van een dubbel tramspoor ter vervanging van het enkel spoor van 1874. Tijdens het begin van die werken werd een zonderlinge vondst gedaan: bij het uithalen van een meerpaal stelde men vast dat deze paal een oud kanon was en even later vond men bij het uitgraven een 15-tal kanonballen. Het was waarschijnlijk een afgekeurd kanon uit 1830. De kanonballen waren hier terecht gekomen met aangevoerde grond komende van oude vestingen, bij de bouw van het justitiepaleis. Heden passeert er de drukste tramlijn van België: Lijn 1 van Evergem naar Flanders Expo. Dagelijks staat deze tram er aan te schuiven in de autofile o.a. met auto’s die naar de ondergrondse parking willen onder de Kouter. Spijtig dat er daarover nooit een gemeentelijke volksraadpleging heeft plaats gevonden zoals wel over de geplande parking onder  het Braunplein.

Serie 1 nr. 193 Het Gerechtshof 1846 (Roelandt)

Serie 1 nr. 193 Het Gerechtshof 1846 (Roelandt)

Deze Suggkaart toont ons het justitiepaleis gezien van op de Recolettenlei, met rechts de Ketelvest en links de Leie met Recolettenbrug (die voor 1600 nog “Freminersbrucge” heette, naar het nabijgelegen klooster der “Fremineuren” of Minderbroeders) en aan de voet daarvan het huis Papeleu, in 1810 gebouwd door J.B. Pisson.

Let op het telefoonstaketsel op het dak rechts, een veel voorkomend fenomeen tijdens La Belle Epoque op de meeste openbare gebouwen.

Het justitiepaleis, het onderwerp van deze kaart, werd in de jaren 1836-1846 gebouwd op de plaats van het in 1797-1799 afgebroken Recolettenklooster (dat ook ooit een Minderbroeder- of Franciscanerklooster was). Tussen 1827 en 1835 werd op die toen open plek tweemaal per week aardappelmarkt gehouden. Voorlopig waren de juridische diensten toen in het voormalig Jezuïetenklooster in de Volderstraat en in het stadhuis ondergebracht. Het initiatief hiertoe ging uit van de stad zij het met financiële tussenkomst van staat en provincie van elk 300.000 frank. Het gebouw was dus oorspronkelijk een stadseigendom maar staat en provincie konden  eeuwigdurend en kosteloos gebruik maken van “les locaux désignés sur le plan” om er het Hof en de rechtbanken te huisvesten. De bouw kostte uiteindelijk 1.653.000 frank, waar de stad gerekend had op 900.000 frank. De stad moest dus 750.000 frank meeruitgaven bekostigen voor een gebouw dat grotendeels niet–stedelijke diensten huisvestte. Na lange palavers kwam de Staat uiteindelijk bijkomend voor 150.000 frank tussen in de meerkost

Het  gerechtshof werd uitgevoerd op een reusachtig grondplan (55 x 66m) naar een ontwerp van stadsbouwmeester Louis Roelandt (1786-1864) en waarvan de ontwerpen werden getekend door architect Charles Leclerc Restiaux (1816-1897) . Het was opgevat als een renaissance-palazzo. Het werd een typevoorbeeld van een 19de-eeuws gerechtshof. Het was een op het ontzag wekken gerichte tempel van het hogere gezag, met een quasi goddelijke dimensie. Het was het eerste als dusdanig geconcipieerde gerechtsgebouw in België.

De kelders, overwelfd met bakstenen tongewelven, werden als magazijn aan particulieren verhuurd en dienden voor het bergen van allerlei waren. Zo waren bijvoorbeeld in 1845 de kelders verhuurd aan een zekere Thaden, aardappelkoopman en in 1898 aan een wijnhandelaar. De zuilen die deze gewelven schraagden, rustten op de houten heipalen van de fundering.

Op de benedenverdieping waren zalen voor de (stedelijke) Koophandelsbeurs – vandaar dat het Recolettenplein werd herdoopt in Koophandelsplein, het Hof van Assisen, de Rechtbank van eerste aanleg en de Vredegerechten, alsook de kabinetten van de Onderzoeksrechters en de griffie van de Rechtbank van eerste aanleg. Ook archiefstukken vonden hier een onderkomen. In 1900 verhuisde de (stedelijke) Handelsbeurs naar het als dusdanig gekende gebouw op de Kouter (zie deel 51).

Op de tweede verdieping waren de burelen van het Parket en van de griffie van het Hof van Beroep alsook de kabinetten van de Advocaten-generaal en de Substituten-procureurs des Konings en de lokalen bestemd voor de Balie. Naar verluidt bestond het boekenbezit van de balie toen slechts uit één werk, de “Wegwijzer der stad Gent”, een jaarboek waarin de tegenpartijen werden opgezocht.

Het was zonneklaar dat door het gedeeld gebruik met de stad het gerecht te weinig plaats had in het paleis. Daarom nam de staat in 1898 het justitiepaleis over voor de magere som van 500.000 frank. Voortaan was de stad aldus verlost van de hoge herstel- en onderhoudskosten. De stedelijke handelsbeurs werd in 1900 ondergebracht in de voormalige Hoofdwacht op de Kouter. Na de overdracht werden er in 1902-1903 voor zo’n 100.000 frank verbeteringswerken uitgevoerd aan het justitiepaleis

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het gerechtsgebouw in beslag genomen door de Duitse bezetter en werden alle rechtbanken ondergebracht in andere Gentse gebouwen. Het groot gerechtsgebouw werd de zetel van de Duitse Etappe-inspectie, terwijl het klein gerechtsgebouw een ziekenhuis voor officieren herbergde. Na de wapenstilstand keerden de rechtbanken terug naar het groot gerechtsgebouw, na een grondige schoonmaak.

De tweede wereldoorlog had geen impact op het gebouw, ook al maakte de Duitse Krijgsraad in 1940 een tijdje gebruik van de Assisenzaal voor ze zich definitief vestigde in de Concorde aan de Kouter.

193 b

Op deze recente foto van Jos Tavernier zien we het in 1998 gerestaureerde justitiepaleis. Toen had het gebouw reeds een voldoende verwarmingsinstallatie. Ongelooflijk maar waar. Oorspronkelijk had de architect van 1836 niet gedacht dat er ook verwarming moest zijn: er waren geen schouwen voorzien. De verwarming van de lokalen geschiedde dan ook bij middel van kachels en de nodige meters buizen die onder meer de oorzaak waren van de brand van 1926 die twee dagen duurde en gans de binnenruimte van het gerechtsgebouw vernielde. De zuilen van de inkomhal bleven onaangetast, de muren van het gelijkvloers stonden nog recht. Op de eerste verdieping bleven er een paar bewaard terwijl op de tweede verdieping schier alles verdwenen was. Enkel de vier buitengevels bleven bewaard. Schier alle dossiers gingen in de vlammen op. De heropbouw gebeurde onder leiding van architect De Vaere en het gebouw werd in 1930 opnieuw in gebruik genomen. Intussen vond de rechtbank een tijdelijk onderkomen in het gewezen Bisschoppelijk Seminarie op de hoek van de Kapittelstraat en de Biezenkapelstraat, gekend als “Klein Sint-Bavo”. Hiervoor diende de Belgische staat aan de Zusters van Liefde, de erfpachters van dat gebouw, een huurprijs te betalen van 400.000 frank voor 3 jaar, later verlengd met 1 jaar mits het bijkomend betalen van 150.000 frank. Met dit geld betaalden de zusters de bouw van het in 1929 geopende Sint-Vincentiusziekenhuis.

In 1995 werd het gerechtsgebouw en het omgevende parkje, met inbegrip van het straatmeubilair, het hekwerk, de kaaimuren en het standbeeld van Hippolyte Metdepenningen beschermd als monument.

142 BISKOPIE

Serie 1 nr. 142 Het Gerechtshof. Grote hal 1843 (L. Roelandt)

142 Palais de Justice- La salle des Pas-Perdus. 1843 (L. Roelandt)

Serie 1 nr. 142 Het Gerechtshof. Grote hal 1843 (L. Roelandt)

Zoals je zelf kunt vatstellen heeft Albert Sugg  van deze postkaart nr. 142 twee lichtjes verschillende postkaarten uitgegeven. Op de eerste verdieping van het gerechthof was een enorme “Salle des Pas Perdus” (57m lang, 15,5m breed en 21m hoog) die het hele middendeel van het gebouw besloeg van noord tot zuid en overdekt was met een houten tongewelf, voorzien van cassetten. Letterlijk vertaald is dit de zaal der verloren schreden , dit omdat in deze advocaten en hun cliënten heen en weer kuieren omdat ze moeten wachten tot hun zaak voorkomt. Daar rond waren de kabinetten en burelen van de Eerste voorzitter, de Procureur-generaal, de Voorzitters van de Rechtbank van eerste aanleg en van Koophandel, alsook het kabinet van de Procureur des Konings en twee zittingszalen van het Hof van Beroep gegroepeerd. Deze wandelzaal, toen de grootste zaal van Europa met één overspanning, werd op 30 juni 1844 plechtig ingehuldigd en het was de bedoeling het voor allerlei feestelijkheden te gebruiken. In 1847 vond er een muziekfestival plaats met o.a. 600 Duitse zangers. Er brak tijdens het concert paniek los daar het gerucht liep dat de plankenvloer niet sterk genoeg was om al dat volk te dragen. De zaal was ook te koud om enig aanvaardbaar kader voor feestelijkheden te vormen. Na een groot concert in 1856 (25-jarig koningschap Leopold I) werd de zaal nog nauwelijks gebruikt. De zaal heeft dus amper 10 jaar gefunctioneerd, maar gedurende 80 jaar heeft het personeel van griffies en parketten door deze slecht ingeplante zaal in te kleine, donkere en vochtige lokalen moeten werken.

Er hingen ten tijde van Sugg verschillende schilderijen. In het grote schilderij rechts kan men  het allegorisch werk  ”De menselijke strijd” (5 x 10 m) van Constant Montald (1862-1944) herkennen.

142 schilderij beter

Herkent iemand de andere schilderijen?

Constant Montald, die grootschalige doeken en muurschilderingen realiseerde, schilderde in 1885 dit eerste monumentale doek in Parijs , dat hij later aan zijn geboortestad Gent schonk. Daar werd het opgehangen in de grote hal, de “Salle des pas perdus”, van het Paleis van Justitie. Blijkbaar heeft dit schilderij de grote brand van 1926 overleefd want volgens het boek “De Tempel van Themis” (2007, p.44) domineert dit werk in 2007 nog, en dit sedert 1929, “de zaal der plechtige zittingen van het hof van Beroep”. Naar verluidt werd “een grote verscheidenheid aan schilderijen door het stedelijk Museum voor Schone Kunsten in depot gegeven om er de talrijke lokalen en kantoren in het na de brand van 1926 vernieuwde gerechtsgebouw mee op te luisteren.” Volgens dat zelfde boek zou de vernieuwde wandelzaal nu opgesmukt zijn door twee oliverfschilderijen “Mythologisch tafereel” door Gustave Vanaise (1854-1902) en het monumentale “De garnalenvissers” (2,26 m bij 3,25m) van Edmond-Jozef Depraetere (1826-1888). Of deze werken ook ooit in de door Sugg getoonde “Salle des pas perdus” hingen en dus de brand overleefden staat er niet bij.

Bij de heropbouw na de voornoemde brand van 1926 werd de grote wandelzaal, die in het verleden licht en ruimte in het gebouw had belet, vervangen door een centrale binnenkoer van 21 op 21 meter. Deze triestige, boom- en bloemloze, geplaveide koer zou de omringende ruime wandelgangen voortaan wel behoorlijk verlichten.

285 Le Palais de Justice-II-(L.Roelandt 1846)

Serie 1 nr. 285 Het Gerechtshof II (L. Roelandt 1846)

Deze Suggkaart nr. 285 bestaat ook als identieke postkaart nr. 94 en heeft daar enkel als bijschrift “Palais de Justice”. Het is een zicht op het Justitiepaleis gezien van op de Recolettenbrug en meer bepaald op de monumentale ingang aan de noordzijde. Let op  de afwezigheid van beelden in het fronton aan het Koophandelsplein links. Daar bevindt zich een dubbele trap die leidt naar een zuilengalerij met 6 kolommen. Deze ingang was enkel bedoeld voor de bezoekers van de Handelsbeurs en de voornoemde feestzaal. Eenzelfde zuilengalerij is er aan de achterkant doch zonder dubbele trap. De toegang tot de gerechtelijke diensten geschiedde niet langs de voorgevel maar wel via een inkomhal rechtover de Schouwburgstraat.

285 a

Op deze recente foto van Jos Tavernier ziet u vooraan een replica van De Barge waarover we het eerder hadden in deel 44. Tevens is te zien dat in het driehoekig fronton op de voorgevel van het justitiepaleis ondertussen beelden werden opgesteld. Het betreft het beeldhouwwerk “De Gerechtigheid”, een realisatie van Geo Verbanck (1881-1961) die pas in 1961 werd aangebracht. De talrijke andere nissen bleven tot op heden leeg. Het telt 11 figuren met centraal de niet-geblinddoekte Griekse godin van de rechtspraak en de rechtsorde, Themis (en dus niet Vrouwe Justitia  met rechterspruik zoals sommigen beweren), met weegschaal om goed en kwaad af te wegen en gerechtszwaard. Links en rechts staan 10 naakte rechtzoekenden, veroordeelden en putti’s. Hoewel het oorspronkelijke plan van 1836 reeds in een beeldengroep voorzag, is die er in de 19de eeuw nooit gekomen. Na de brand van het paleis in 1926 werd opnieuw besloten om het te herbouwen fronton met beelden te vullen. Pas na de Tweede Wereldoorlog, in 1949, schrijft men daarvoor een prijskamp uit! Verbanck wint en in 1953 zijn de beelden gegoten bij mijn achterbuur bronsgieter Vindevogel uit Zwijnaarde: een fries van 14 meter lang waarvoor 3.000 kg brons nodig was. Er was overeengekomen dat het kunstwerk zou geplaatst worden ter gelegenheid van de Floraliën in 1955. De Floraliën van 1955 en 1960 gingen voorbij doch 8 jaar lang bleef de fries in de Maaltemeersbuurt staan. Pas na het overlijden van Verbanck in april 1961 begon men het reusachtig en reeds betaalde kunstwerk te herontdekken. Na een interpellatie van burgemeester Claeys, in zijn functie als senator, kwam er terug schot in de zaak en werd het fronton, na meer dan 100 jaar, voltooid. Naar verluidt werd het uitstel van de plaatsing vooral veroorzaakt doordat sommige puriteinen aanstoot namen aan het vele naakt in het kunstwerk.

Het gerechtshof werd in 1998 gerestaureerd met aangepaste technieken. Om spuitbusvandalisme te bestrijden werd de verhoogde plint in blauwe hardsteen voorzien van een anti-graffiti behandeling met een kunstharsproduct. In 1999 werd in een nis bij de ingang een poëtisch kunstwerk van dichter Gust Gils geplaatst met als titel “De Innerlijke Urbanisatie”. Het maakte deel uit van de Poëzieroute die uit 16 gedichten bestaat. In 2003 werd ook  110 meter smeedijzeren hekwerk voor het gerechtshof opgeknapt. Voor de sokkel van de omheining te vervangen moest 22 kubieke meter ( 60 à 70 ton) blauwsteen worden verwerkt.

Het toenemend aantal rechtszaken zorgde er voor dat het majestueuze justitiepaleis te klein werd. Zo zetelt de jeugdrechter een tijd aan de Predikherenlei, aan de Kalandeberg en vervolgens in de Henegouwenstraat. De werkrechtersraden zetelden in het “klein gerechtshof” rechtover het justitiepaleis aan de Ketelvest, waar tot 1910 de Grote Post was gevestigd (zie boven), waar ze vervolgens plaatsmaakten voor de vredegerechten en ten slotte voor diensten van het hof van beroep. De rechtbank van koophandel huisde lange tijd in het empiregebouw aan de Kalandeberg, terwijl de kantoren van het arbeidshof enige tijd een onderkomen vonden op de hoek van Kouter en Zonnestraat. In 2007 verhuisden de rechtbank van eerste aanleg, de arbeidsrechtbank, de rechtbank van koophandel, de politierechtbank en de vredegerechten, alsook de diensten van het parket, naar hun nagelnieuwe gebouw aan de Opgeëistenlaan in de wijk Rabot. Dit grote gerechtsgebouw is ontworpen door Gentenaar Stéphane Beel en Lieven Achtergael. De immense glaspartijen van dit vijf verdiepingen hoge glazen huis zouden moeten symbool staan voor de transparantie van justitie…Naar verluidt voldoet dit gebouw inmiddels ook niet meer aan alweer nieuwe noden en kreeg de allernieuwste Strafuitvoeringsrechtbank een stek aan de Oude Schaapmarkt.

Serie 1 nr. 321 Zuilengalerij van het Gerechtshof (L. Roelandt); 1835-1843) en standbeeld van advocaat H. Metdepenningen (J. Dillens, 1886)

Serie 1 nr. 321 Zuilengalerij van het Gerechtshof (L. Roelandt); 1835-1843) en standbeeld van advocaat H. Metdepenningen (J. Dillens, 1886)

Deze Suggkaart werd verstuurd in 1910.

In de voortuin van het Gerechtshof werd in 1886 het bronzen standbeeld van advocaat Hippolyte Metdepenningen (1799-1881) geplaatst, een ontwerp van de Brusselse beeldhouwer Juliaan Dillens (1849-1909).  Metdepenningen is de eerste student die in 1818 tot doctor in de Rechten promoveerde, na in het Latijn zijn thesis over over de “Erkenning van de natuurlijke kinderen” te hebben verdedigd. Deze Hippolyte kreeg hier een standbeeld hoewel hij ooit een maand gevangenis uitzat voor het belasteren van de Gentse magistratuur en in Gent het orangistische verzet tegen de nieuwe Belgische staat leidde. Dit standbeeld werd opgericht in 1886. Het inrichtend comité bestond uit de belangrijkste Gentse liberalen, afgevaardigden van de balie en vertegenwoordigers van binnen- en buitenlandse loges. Op zijn arduinen sokkel staat een verwijzing naar de vrijmetselarij – wat heel zelden voorkomt – en de Franse tekst leidde, een kleine eeuw na de inhuldiging, nog tot een hele discussie over het taalgebruik op monumenten.

In 1978 eiste Volksuniesenator Oswald Van Ooteghem een opschrift dat de taalwet respecteerde: men moest het vernederlandsen. De Franstalige tekst verdween in 1979, maar werd vervangen door een foutieve vertaling, waarna men besloot de oude Franstalige bronzen letters terug aan te brengen. Dat lokte opnieuw de nodige discussies uit en de beslissing werd opgeschort. Pas in 1993 kwamen de Franstalige opschriften weer op de sokkel. Enkele jaren later begon de restauratie van het beeld. In 2002 werd een compromis op z’n Belgisch onthuld: een bronzen plaat op de grond beschrijft de figuur van Metdepenningen in het Nederlands en legt uit waarom het beeld zijn Franstalig opschrift mocht behouden. Het eentalig Frans op de  sokkel is immers geheel in de geest van de tijd waarin het beeld werd opgericht.

In 1889 kreeg een nieuwe straat tussen de Karel Van Hulthemstraat en de Lange Kazernestraat zonder protest  de naam van deze liberale voorman.

321 b

Wat vroeger de (als monument beschermde) voortuin was van het oude gerechtsgebouw is nu een zielloze en storende parking voor het hof van beroep. Het Gentse Stadsbestuur droomt reeds jaren om van die parking een parkje of een groot open plein maken met zitbanken en om zo ook plaats te creëren voor een tramhalte. Uit een antwoord van schepen Tom Balthazar in de gemeenteraad van juni 2014 blijkt echter dat de magistraten absoluut niet enthousiast zijn over dit plan. Hun voorzitter noemde het een onredelijke vraag. Het transport van dossiers zou het grootste probleem zijn. De magistraten vrezen ook dat er met een park vlak voor het gerechtsgebouw een veiligheidsprobleem zou ontstaan. Het Gentse stadsbestuur  gaat naar verluidt toch een ontwerpplan uitwerken voor een Koophandelsplein zonder parking. Ik ben nieuwsgierig hoe dat gaat aflopen.

(c) Michel Vuijlsteke at September 19, 2014 01:22 PM

Veerle's Blog

Tour de France Stage 3

Tour de France Stage 3

Poster celebrating the Tour de France visiting the UK.

via Neil Stevens

September 19, 2014 12:59 PM

Where’s Carl?

Where’s Carl?

Anybody seen Carl?

via ICON

September 19, 2014 12:53 PM

gentblogt.be

Insecten proeven kan nu ook op restaurant in Gent

Wie niet kan wachten tot de wormburgers ook echt in de supermarkt liggen, kan ook al op restaurant naar hartenlust insectengerechten proeven. Na hun pop-upexperiment in Maarkedal eerder dit jaar, hebben David Creëlle en Liesbet Minne nu een restaurant in Gent geopend.

Lees meer in De Standaard

(c) Michel Vuijlsteke at September 19, 2014 12:48 PM

Veerle's Blog

Passo Pordoi

Passo Pordoi

Fantastic shot by my Jered Gruber late evening high on the Passo Pordoi.

via Jered Gruber

September 19, 2014 12:46 PM

Roseville

Roseville

Allan Peters is the king of badges!

via Allan Peters

September 19, 2014 12:36 PM

Elke Decruynaere

27 Gentse scholen kiezen voor wandelen en fietsen op STRAPDAG

Filip Watteeuw en Elke Decruynaere - Week van de Mobiliteit - STRAP-dag - 19 september 2014

Vrijdag 19 september is STRAP-dag. Leerlingen, ouders, grootouders, leerkrachten en schoolpersoneel komen die dag zoveel als mogelijk te voet of met de fiets naar school, en niet met de auto. In Gent doen 27 scholen mee aan de STRAP-dag. Ze maken hun straat voor een dag verkeersvrij en kunnen zo leuke activiteiten organiseren op straat. De STRAP-dag past binnen de Week van de Mobiliteit. Schepen van Mobiliteit Filip Watteeuw: “Het is een statement om de Gentse basisscholen actief te betrekken bij alles wat te maken heeft met verkeer en mobiliteit. Door middel van de STRAP-dag doen we dat tijdens de Week van de Mobiliteit. Scholen kunnen zo à volonté experimenteren met hun schoolstraat-voor-één-dag. Mijn streefdoel is om zoveel mogelijk schoolomgevingen zo verkeersveilig mogelijk te maken, hiervoor is budget uitgetrokken.” Schepen van Onderwijs Elke Decruynaere: “Dat zoveel scholen op de kar springen, komt doordat het thema leeft. Bij ouders en leerlingen maar ook bij leerkrachten en directies die daarover werken op school. Dat 27 scholen tegelijk dit initiatief nemen is ongezien en geeft hen een boost.”
 

Tags: 

Bevoegdheid: 

(c) helenewets at September 19, 2014 12:17 PM

allesovergent.be

Volgende week in Pratershol

dinsdag23 septembercomputer demo Gmail (deel 2) door Joke hands-on workshop deelnemers krijgen een laptop computer in bruikleen gratis! woen...

(c) forumbericht at September 19, 2014 11:14 AM

Opnieuw ‘Sporten voor een Glimlach’

Liefst 320 fietsers namen in oktober 2013 deel aan de eerste 'Sporten voor een Glimlach', die ten voordele van het Ronald Mc Donald-kinderfonds door K...

(c) DiDae at September 19, 2014 11:14 AM

Bruno Bollaert

Newport 2014

Naar (ondertussen bijna) jaarlijkse gewoonte, trok ik eind juli naar Newport, om er het gelijknamige jazzfestival mee te maken. Het weekend ervoor vond het folkfestival plaats, waarvan men steeds vertelt dat er op de hoofden kan gelopen worden. Voor het jazzfestival is dat wel iets anders, zelfs voor deze verjaardagseditie (60 kaarsjes, hoera!). Daar tegenover staat dan wel weer dat het publiek, zoals dat wel meer het geval is in de jazzniche, heel erg als die hard kan omschreven. Dat kan je wel stellen natuurlijk, als de massa die voor de Fort Stage (het hoofdpodium) heeft plaatsgevat, nauwelijks verpinkt tijdens de hevige regenval die het festival dit jaar mocht ondervinden.

20140730-0806_newport07

Het programma besloeg dit jaar drie volle dagen, inclusief een aantal exclusievere concertmomenten ‘s avonds. De eerste festivaldag heb ik volledig aan mij moeten laten voorbij gaan, ik ben ‘s ochtends opgestaan met migraine –iets wat mij aldaar nog niet was overkomen. Die vrijdag was nochtans een bijzonder interessante dag, met o.m. John Zorn’s Masada Marathon (die trouwens werd aangekondigd door Bertrand Flamang, de organisator van de Gent Jazz en Jazz Middelheim festivals). Verschrikkelijk jammer ook dat ik Rudresh Mahanthappa’s Charlie Parker Project gemist heb, en Mostly Other People Do The Killing. De volgende dagen heb ik gelukkig wel volledig kunnen meemaken. Zaterdagavond was er trouwens het Foundation Gala, dat altijd plaats vindt in één van de gigantische mansion langs de kustlijn. Met een aantal verrassingsoptredens, van o.a. een hele resem jazz artiesten, maar ook The Milk Carton Kids (die heel erg zoals Simon & Garfunkel klinken). En Bill Cosby kwam een paar grappen vertellen –de man blijft bijzonder ad rem. Hij werd naar het podium geleid, want hij ziet niet zo heel erg goed meer.

Ik spaar u het verhaal over netwerking, sympathieke artiesten, mede-festivalorganisatoren en agenten, en schuif meteen door naar de ontspanning.

20140730-0806_newport10

20140730-0806_newport01

Zoals steeds hadden we een bescheiden wagen gehuurd, een Kia. (De K900, 5 liter V8 met 420 pk, full option, maar hey, het was een Kia.)

20140730-0806_newport02

De eerste dag (de dag voor het festival) was het trouwens schitterend weer. Deze surfers troffen we aan tijdens de (voor mij toch) traditionele cliff walk.

20140730-0806_newport04

We, dat zijn Bertrand en ik dus.

20140730-0806_newport03

20140730-0806_newport05

20140730-0806_newport06

Maar tijdens het festival regende het. Heel hard, somtijds. En daarna was het weer schitterend weer.

20140730-0806_newport08

20140730-0806_newport09

20140730-0806_newport11

20140730-0806_newport12

(c) bruno at September 19, 2014 09:11 AM

gentblogt.be

Werkzoekenden laten zeilboot opnieuw varen

Jachtenbouwer Frans Maas mocht gisteren aan de Rigakaai het zestig jaar oude Ierse zeilschip Shielmartin dopen. De houten jol is in twee jaar tijd grondig gerestaureerd door cursisten van het Gents Opleidingscentrum voor Ambachten (GOCA), dat werkzoekenden die moeilijk de weg vinden naar de arbeidsmarkt aan de slag zet.

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 19, 2014 08:03 AM

Oef, fly-over is weer open

Goed nieuws voor de automobilisten in Gent: vanavond kan de fly-over aan de Zuid weer open, of toch een stuk ervan. Daarmee lijkt het ergste fileleed in Gent voorbij. Volgende week kondigen zich echter al twee nieuwe, ingrijpende werken aan.

Lees meer in De Gentenaar

 

(c) Michel Vuijlsteke at September 19, 2014 08:00 AM

Michel Vuijlsteke

Japanese Maple

Clive James is bijna dood. Ik kan dat moeilijk bevatten: Clive James is in mijn hoofd even onsterfelijk als Stephen Fry en Tom Waits.

Hij schreef een gedicht over zijn sterven, en ik daag u uit om er met droge ogen door te raken.

Japanese Maple

Your death, near now, is of an easy sort.
So slow a fading out brings no real pain.
Breath growing short
Is just uncomfortable. You feel the drain
Of energy, but thought and sight remain:

Enhanced, in fact. When did you ever see
So much sweet beauty as when fine rain falls
On that small tree
And saturates your brick back garden walls,
So many Amber Rooms and mirror halls?

Ever more lavish as the dusk descends
This glistening illuminates the air.
It never ends.
Whenever the rain comes it will be there,
Beyond my time, but now I take my share.

My daughter’s choice, the maple tree is new.
Come autumn and its leaves will turn to flame.
What I must do
Is live to see that. That will end the game
For me, though life continues all the same:

Filling the double doors to bathe my eyes,
A final flood of colors will live on
As my mind dies,
Burned by my vision of a world that shone
So brightly at the last, and then was gone.

The post Japanese Maple appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 19, 2014 07:49 AM

gentblogt.be

Open Monumentendag Volta

Voor het gemak spreken we in Gent vaak over de 19de-eeuwse textielindustrie. Wie nauwkeuriger op de materie ingaat, constateert dat de fabrieken onderling verschillend zijn. Er waren twijnderijen, vlasspinnerijen, fabrieken die katoen bewerkten…
In 1866 werd op de Wiedauwkaai vlasspinnerij ‘La Lièvre’ opgericht. De fabriek werd in 1959 geliquideerd en in 1977 gesloopt. Behoudens wat stapelloodsen en een smeedijzeren hek tussen geblokte bakstenen hekpijlers is er weinig van terug te vinden.

Vlasspinnerij ‘Le Grand Lys’ aan de Nieuwe Wandeling is een glorieuzer lot beschoren. Le Grand Lys was een van de grootste vlasspinnerijen in Gent. Het gebouw besloeg de volledige Nieuwe Wandeling. Toen ook daar de crisis toesloeg werd het afgebroken, behoudens het transformatiehuis en het aanpalende woonhuis. Le Grand Lys was de eerste Gentse fabriek die volledig op elektriciteit draaide. Het middengedeelte is nog steeds in bezit van een elektriciteitsmaatschappij. Het woonhuis staat te koop. Na jaren van leegstand heeft met monumentale gebouw een nieuwe bestemming gekregen, restaurant Volta. De naam spreekt voor zich.

Volta-004 Volta Volta-001 Volta-002 Volta-003

Het restaurant was afgelopen zondag gesloten, zodat alle bezoekers vrij rond konden lopen. Ook waren de architecten die bij de renovatie betrokken waren, aanwezig. Originele elementen zijn zoveel mogelijk behouden. Tegen een wand zie je nog de ijzeren brandtrap. Het middengedeelte wordt overspannen door een ijzeren balk waar een katrol aan hangt. De katrol is gebruikt als ophangpunt voor een gigantische lamp, die voor eenheid in de ruimte zorgt. In de kelder zie je nog de gebogen plafondformatie, plus nog een deel van de fundering. Er zijn ook enkele grote ingrepen gedaan. Links boven is een vloer geplaatst, waar nu de bar is gevestigd. De bar is door een glaswand van het restaurant gescheiden. Hier en daar zijn ongebruikelijke materialen toegepast. Bij de uitgang naar het park waan je je tussen de grote ijzeren platen op een scheepswerf. De vestiairekast, die het restaurant scheidt van de rest van de ruimte, lijkt gemaakt van sloophout (ik weet niet zeker, ben vergeten te vragen). De bar is gemaakt van glimmende metalen platen met gaatjes in. In de bar doet een metalen spiraal dienst als verwarmingselement. De vloer in het restaurant is niet origineel. De architecten kozen voor vloerverwarming. Er is een nieuwe vloer gelegd, die kunstmatig ‘oud’ gemaakt is.

Het restaurant blijkt een voltreffer, want zonder reservatie kom je er niet gemakkelijk binnen. Het enige minpunt, naar mijn smaak, is de wel heel erg knullige en lelijke naam Volta in neon op de voorgevel.

(c) Redactie at September 19, 2014 07:00 AM

Fietsbult

STOP met klagen

Steven Vromman, alias Low Impact Man, strikes again.
Fietsersbond Gent steunt deze theatervoorstelling, en vice versa.
Het kan leuk worden èn het is een steun voor (onder andere) de Fietsersbond.
Allen daarheen dus.
We laten Steven Vromman zelf zijn stuk voorstellen:

Ik heb deze zomer flink gerepeteerd onder leiding van mijn coach actrice Sarah Moons, ik heb de tekst grondig doorgenomen en bijgewerkt met Randall Caesar (mijn comedy coach die om maar iets te zeggen ook coach is Wouter Deprez). Ik heb bijna 30 try-outs achter de rug, dus nu wordt het tijd om het resultaat van dat werk aan de wereld te laten zien.

affichebeeldIk heb het  over mijn nieuwe voorstelling ‘stop met klagen’, de opvolger van de Low Impact Man klimaatshow. De belangrijkste boodschap – want dat kan ik niet laten;  ‘als we een andere wereld willen, zullen we er zelf moeten aan beginnen’. Via verhalen, grapjes, tekeningen, voorbeelden, experimenten, tips en interactieve oefeningen hoop ik dat elke bezoeker buiten stapt als vurig activist.

Er zijn nog enkele try-outs, eentje gisteren in Mechelen op 18 september, maar eerst nu zaterdag (12u) in hartje Ardennen op het festival ‘Deep in the woods”. Op 24, 25 en 26 september is er dan de première bij de Vieze Gasten in Gent. De eerste voorstelling is exclusief voor Natuurpunt. Op donderdag 25 en vrijdag 26 is het dan ten voordele van 11-11-11, Velt, Voedselteams, Fietsersbond, EVA, LetsGent en Gents Milieu Front.  De voedselteams zorgen op donderdag voor een hapje nadien en op vrijdag doet EVA hetzelfde.

Je kan vanaf nu je ticket reserveren via deze link, de toegangsprijs is 8 euro (of 40 stropkes voor Letsers). De volgende twee jaar zal ik dan op verschillende plaatsen in Vlaanderen dit verhaal brengen.


Tagged: fiets, fietsen, Gent, Low Impact Man

(c) Hubert at September 19, 2014 06:30 AM

gentblogt.be

Valavond

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 19, 2014 05:28 AM

September 18, 2014

Michel Vuijlsteke

Kindle Voyage

Er zijn weinig brands waar ik zo in geloof als in Amazon. Als zij zeggen dat de nieuwe Kindle, de Kindle Voyage, de beste Kindle ooit is, dan koop ik die bijna met mijn ogen dicht.

Shockingly good, zei The Verge, en dat sterkt mij in mijn overtuiging dat ik een goeie koop gedaan heb. Maar zoals ik zei: ik vertrouw Amazon.

Het ding is van rand tot rand plat — dus geen “ingezakt” scherm met een verhoogde rand meer — en het is een beetje minder dik en een beetje lichter. Daar lig ik niet zo hard wakker van, al zal het heel handig zijn met de nieuwe pagina-in-pagina-navigatie die er sinds de software update recent in zit.

De verlichting is verbeterd, in die zin dat ze helderder kan zijn, en dat ze zeer geleidelijk donkerder kan worden in het donker (f.lux-gewijs, voor de mensen die daar aan zijn). Dat is fijn, maar niet essentieel.

Kindle Voyage

Maar! Het scherm heeft een resolutie van 300 dpi. Dat is een psychologische grens, waar ik al van droom sinds 1998, toen Jakob “ja, dié Jakob” Nielsen het er in zijn typische stijl over had: Electronic Books, a Bad Idea. Kort gezegd: boeken lezen op scherm zal de moeite niet waard zijn zo lang de ervaring niet even goed is als op papier. Vanaf de Kindle 2 was de ervaring van het lezen zelf (met één hand bladeren, veel lichter, zoekmogelijkheden, etc.) al genoeg de moeite waar om zelfs met een minder goed scherm beter te zijn dan papieren boeken.

Nu is de inhoud van de pagina zelf van even goede kwaliteit als de boeken op papier. Magisch. De volgende stap is kleur, trouwens, en geen flauw idee hoe lang dat nog zal duren.

…En wat me nog het meest van al overtuigd heeft: de terugkeer van de navigatieknoppen. In de laatste Kindles waren die verdwenen ten voordele van met uw vingers duwen op het scherm: ergens in de rechtse 3/4 om vooruit te gaan, ergens in het linkse 1/4 om achteruit te gaan (of links / rechts swipen, voor de amateurs). Ik heb al altijd een gemis gevonden: kunnen lezen zonder mijn handen te moeten bewegen, zelfs met handschoenen aan, was machtig gemakkelijk. Met mijn meest recente Kindle moest ik in de winter bladeren met mijn neus.

Binnenkort dus niet meer. Leve de Kindle Voyage! Ergens begin oktober heb ik een nieuwe Kindle, en kan ik iemand anders in het gezin blij maken met een Kindle Paperwhite, waar ik ook al machtig content van was.

Ik heb er trouwens zo’n origami case bij gekocht, en dat ziet er ook wel wijs uit:

The post Kindle Voyage appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 18, 2014 09:55 PM

gentblogt.be

Controle loopt zwaar uit de hand: 200 mensen keren zich tegen agenten

In Gent hebben twee agenten van de Gentse lokale politie donderdagavond pepperspray moeten gebruiken, omdat ze ingesloten waren door een menigte die zich tegen de politie had gekeerd na een interventie wegens agressie tegen personeel van De Lijn. Dat meldt woordvoerder Manuel Mugica Gonzalez van de Gentse lokale politie.

Het incident gebeurde rond 17 uur aan het Woodrow Wilsonplein. Een ploeg van de lokale politie werd om bijstand gevraagd na melding van agressie tegen controleurs van de openbare vervoersmaatschappij De Lijn.

Lees meer in De Standaard

(c) Michel Vuijlsteke at September 18, 2014 08:13 PM

borsa gucci outlet

borse accesso alla cultura

15Sia per Pareto che per Schumpeter la storia è conoscenza degli eventi, cioè di ciò che è successo di previsibile o d’imprevisibile,borsa gucci outlet, d’intenzionale o involontario, ad un momento dato e in un luogo determinato dello spazio. Il suo oggetto non è dato, non è diretto e dipende dalle interpretazioni delle fonti, dalle tracce ritrovate e ricostruite,borsello uomo gucci, dalle questioni che gli rivolgiamo in funzione della cultura e delle attese presenti. la conoscenza d’un passato raccontato, è un insieme di proposizioni narrative che ricostruiscono ciò che è stato a partire di ciò che è o che crediamo essere.

Un cronografo d’ oro “Foudroyante” Graham 1695 sara’ assegnato al manager capace del miglior incremento dal 10 agosto (dopo la chiusura del servizio) alla fine del gioco. In caso di parita’ vince il premio chi si e’ iscritto prima. AL TELEFONO Si gioca solo da telefoni in multifrequenza (modello Sirio).

Nel novembre 2013, united nations legislatore tedesco haya indisadvantagetrato del il signor Sorveglianza mobile telefono Cancelliere Angela Merkel. Inside precedenza technology los angeles notizia delete sorveglianza presidente brasiliano, Dilma Roussef,scarpe gucci online, gna Stato costretto alzheimer’s disease annulare generallyre sua visita negli Stati Uniti. Indossare indumenti stretti ti fa sembrare pi Piccolo.

C’ “sempre pi pressione sulla Russia, probabile che si assista ad una maggiore volatilit nel trading europeo”, assicura Evan Lucas, market strategist di IG Ltd a Melbourne. Chiusura mista in Cina: a Shanghai il Composite cede lo 0,22% e termina gli scambi a 2.054,48 punti. A Shenzhen il Component chiude a 7.274,51 (+0,21%)..

EUROPA L’indice Ftse 100 di Londra ha ceduto il 2,43% a 4.034,13 punti. Il Mibtel di Milano ha perso il 3,36% a 13.614 punti (leggi il Punto di Borsa). Il Dax di Francoforte è arretrato del 3,44% a 4.216,60 punti e il Cac 40 di Parigi del 2,94% a 2.875,23 punti..

Il prezzo dell’oro sale al top da sei mesi,outlet gucci sito ufficiale, per la scarsa propensione al rischio degli investitori. A Londra avanza a 1.391,76 dollari l’oncia e negli Usa a 1.392,gucci borse outlet sito ufficiale,60 dollari l’oncia. Il bullion, il prezzo del lingotto d’oro, salito del 15% quest’anno e gli esperti si aspettano che salga ancora a causa delle tensioni geopolitiche.

BORSE Da un lato il super euro, dall’ altro la nuova ondata di attentati terroristici, ma a spiegare il crollo dei listini continentali c’ è anche una serie di cattivi risultati da parte di importanti aziende, da British Airways ( 3,49%) al Crédit Agricole ( 6,03%). Francoforte ha perso il 4,63%, con il gruppo assicurativo Allianz ( 7,6%) e Muniche Re ( 7,gucci borse,9%) tra i titoli peggiori. Parigi ha ceduto il 4,26%, tra i peggiori la multi utility Suez,gucci borse outlet on line, in calo del 7,2%.

(c) teun at September 18, 2014 03:23 PM

Live Comedy: Reginald D. Hunter (+vrijkaarten)

Live Comedy heeft grote plannen in Gent, meer bepaald in Arca. Vanaf volgende week vrijdag komt er een maandelijkse Live comedy Club, u hoort er hier nog zeker meer van. Maar verwacht toch wel een aantal mooie namen uit de comedy, zowel Vlaams als internationaal. Als u niet kan wachten checkt u de kalender. De eerste avond palmt Reginald D. Hunter het podium in. Hij was reeds te zien op Comedy Casino (CANVAS), maar in UK ook in Live At The Apollo, 8 Out Of 10 Cats (met Jimmy Carr), Never Mind The Buzzcocks , QI en is een regelmatige gast bij Have I Got News For You. In 2006 won hij de Writers’ Guild Award for Comedy voor zijn show Pride and Prejudice… and Niggas. En anders checkt u eens youtube.

Reginald-D-Hunter

Sinds hij 15 jaar geleden begon met comedy is Reginald D Hunter uitgegroeid tot een van de bekendste en meest onderscheidende comedians van UK. Zijn humor is soms brutaal, geregeld controversieel maar altijd afgewogen en uitgedacht. In navolging van de uitverkochte tours in UK, Australië, Nieuw Zeeland en Scandinvië, brengt Reginald D Hunter nu ook zijn unieke humor naar België. Op 26 september krijg je de kans om Reginald te zien, met zijn voorstelling A Nigga Runs Through it in het zeer intieme kader van ARCA, de Live Comedy Club in Gent. Niet te missen!

U kan er volgende week alvast bij zijn, en misschien wel met één van de 20 vrijkaarten die we mogen weggeven. Stuur een mail naar wedstrijd@gentblogt.be. De winnaars worden persoonlijk verwittigd.

(c) Redactie at September 18, 2014 02:52 PM

Kerygma

Ik weet wel nog altijd niet of het singlen of singelen is.

Het atelier is warm en er speelt een radio. Ik denk Nostalgie of MNM of een lokaal gedoe. Alleszins iets wat ik niet zou kiezen, maar dat is niet erg.
Er zijn kasten met doosjes vol prutserijen en bakken vol werkgrief. Er staan grote tafels en tegen de muren rekken vol onafgewerkts. Alles is rommelig, en niemand lijkt het erg te vinden dat de meeste meubels niet klaar zijn.

Back to school in september!

Ik groet de andere mensen, zoek een tafel uit een prul een beetje aan mijn stoel. Af en toe legt de leraar iets uit, en dan noteer ik ijverig in mijn boekje. Er zit nog ijverig in mij voor een paar jaar studeren, zo blijkt.

Ik praat niet veel, in de les. Alleen als iemand me iets vraagt. Ik moet al zo veel praten de hele dag door.
Ik luister soms naar de gesprekken van de andere mensen, maar meestal niet. In de pauze eet ik een koekje op de zulle, terwijl ik rondkijk.

Na de pauze werk ik dan verder en haal bijvoorbeeld voorzichtig zittingen los. Mijn handen zitten in stof van tig jaar oud en vullingen van crin. Ik vul gaten met houtlijm, vijl scherpe randen van het hout en van mijn gedachten.

Maar 3 keer op mijn hand geklopt en 1 gebroken nagel.

Het nagels kloppen is het leukste, tot nu toe. Samen met de nagels kunt ge frustraties in het kader van de stoel slaan. De stoel vindt dat niet erg.
Het is ook moeilijk, dat nagels kloppen, en ik heb een pijnlijke vinger om het te bewijzen. Dat moeilijk zijn is goed, want er is concentratie nodig. Na een uur nagels kloppen is mijn kop leeg. En doen mijn handen pijn, maar dit ter zijde.

Om maar te zeggen: het was net wat ik nodig had, die avondschool.

(c) i. at September 18, 2014 11:06 AM

gentblogt.be

Twee voor de prijs van één!

Het geduld van de www.fallingman.be fans werd afgelopen zondag zwaar op de proef gesteld in café Video. Wie echter volhardde in de boosheid, zoals ondergetekende, maakte twee behoorlijk memorabele concerten mee. Eén keer met boegbeeld Sam Louwyck en één keer zonder. Twee voor de prijs van één.

Aan het eind van een razend druk Gents weekend met Odegand, de Dekenijfeesten op de Vlasmarkt, Open Monumentendag, DOK, Autoloze Zondag, buurtfeesten…, was iedereen op post aan de Oude Beestenmarkt voor het concert dat om 20 uur van start had moeten gaan. Iedereen behalve frontman/uithangbord Sam. ‘Windman’ bleek hopeloos klem te zitten in een eindeloze file. Ter hoogte van het bronsgroen eikenhout in het verre Limburg nog wel.

SONY DSC SONY DSC

Geen nood, dan maar zonder zanger redeneerde de onthoofde band. Aangezien niemand zich echt geroepen voelde om de zangpartij over te nemen werd geopteerd voor een instrumentele set. Falling Man zonder stem; bevreemdend maar alle nummers bleven moeiteloos overeind. Het soundcheck – gevoel dat de ongewone setting opriep bleef wel de overhand houden. Zoiets als biefstuk-friet zonder de frieten. En al helemaal geen mayonaise.

Na afloop werd aan het publiek meegegeven dat er – misschien – een replay met vocals inzat mocht Sam alsnog op een acceptabel uur komen opdagen. Dat laatste gebeurde niet – opdagen op een treffelijk uur dus – maar met de gebruikelijke je m’ en fou pas mal – houding werd met dik drie uur (!) vertraging aan het eigenlijke concert begonnen.

SONY DSC SONY DSC SONY DSC

Sam Louwyck zag er uit alsof hij het gehele eind van Limburg tot Gent te voet had afgelegd bij gebrek aan beter. Eens op het podium was maakte de vermoeidheid snel plaats voor een intense performance. Met dank aan het trio Van De Velde – Sieleghem – De Potter dat zich zonder verpinken een tweede maal smeet voor een vol uur. En een foutloos parcours aflegde.

Vooral de nieuwe nummers kwamen erg goed uit de verf. Na een fel vonkend ‘Hot Hotel’ werd voor een allereerste maal ‘Bags Slash Down’ het publiek ingejaagd. Prima keuze want heerlijke hakketak -schuimbekkerij à la Butthole Surfers. Muzikaal dadaïsme met een waanzinnig meebrul – refrein dat zich meteen tussen je oren nestelt.
Het tweede nieuwe nummer volgde meteen daarna. Toegegeven; ‘Shine On’ stond al ’n paar keer eerder op de playlist maar in de versie van zondag klonk het stukken overtuigender en krachtiger dan voorheen. “Geweldig hé?” gromde Louwyck na de feiten. Te oordelen aan de reactie van de concertgangers was hij niet de enige die er zo over dacht.

Met het tweeluik ‘Liars’ en ‘Stripper’ werd de zaak na middernacht afgesloten. www.fallingman.be“>Falling Man stond weer garant voor een uur prettig gestoorde, vettige shockrock zonder gene. Een uitstekend concert van een band die nooit ontgoochelt. Als de baardige bard op het appel is tenminste. De afwezigen hadden zondag alweer ongelijk. Maar ze lagen wel voor één keer op tijd in bed.

Setlist:
Elliot – Raccoon Attacks – Moron – Blurred –Tar Melting – Hot Hotel – Bags Slash Down – Shine On – DAF – Downfall – Liars – Stripper.

Falling Man online:
www.fallingman.be
www.facebook.com/pages/Falling-Man

(c) Wouter De Sutter at September 18, 2014 10:18 AM

CMS's Cage of Thoughts

Luka Bloom - Boombalfestival

Zoals verschenen op Gentblogt

boombalfestival

Het Boombalfestival in Lovendegem is al jaren het gezelligste familiefestival bij uitstek in de omgeving van Gent en misschien zelfs ver daarbuiten. Al jaren op rij is Gentblogt er van de partij. Als fotograaf is het er altijd leuk om vrolijke plaatjes te schieten en te genieten…

(c) Jeronimo at September 18, 2014 08:21 AM

London Baby!

Een weekendje London. Voorspoed bij naspoed. Een Festival in een godverlaten gat dat via Kickstarter een fiasco werd en dus bij gebrek aan funds geannuleerd. So far for Alt-fest. Hotel geannulleerd. Kostenloos. Tickets: die zien we nooit meer terug ;-) al werd de procedure ingezet en was de informatie het refunden…

(c) Jeronimo at September 18, 2014 08:16 AM

gentblogt.be

De comeback van de boekenclub

Raar maar waar: zaterdag praten hippe Gentenaars over boeken. De leesclub is terug en de redder in nood heet ‘Das Magazin’. ‘De sfeer rond literatuur is omgeslagen.’

Lees meer in De Standaard

(c) Michel Vuijlsteke at September 18, 2014 07:35 AM

OdeGand – het avondprogramma

Al van kort na de middag was het uitermate druk in onze binnenstad maar naarmate de avond dichterbij kwam, werd het zo mogelijk nog drukker. Al jaren is het slotspektakel van OdeGand een heuse publiekstrekker. Ruim op voorhand zie je mensen verschijnen op de Graslei en de Korenlei op zoek naar een plekje om alles zo goed mogelijk te kunnen beleven. Sommigen nestelen zich op het terras van een taverne of restaurant, maar het merendeel zoekt een plaatsje op de kaaimuren. De eersten installeren zich op de trapjes, voorzien van een kussen of stuk karton, een dekentje of extra trui. Ook wij behoorden tot de laatste categorie maar ons wachten werd beloond. We hadden een zeer goed uitzicht op het podium, konden nog een blik werpen op het grote beeldscherm en rekenen op een goede geluidskwaliteit. Bovendien zouden we ons na de voorstelling geen weg moeten banen door de massa (het ommetje dat we moesten maken, namen we er graag bij).

Iets na 20.30u was het zover. De avond werd ingezet met veel enthousiasme door de Vipers Rythm Band die een hele reeks swingende nummers afvuurden op het publiek. Zangers en muzikanten hadden en er duidelijk zin in en dat enthousiasme verspreidde zich langzaam onder de mensen rondom ons. Wij lieten ons met veel plezier verlijden tot heupwiegen, vingerknippen en meeneuriën.

IMG_9494 IMG_9499 IMG_9502 IMG_9506 IMG_9512 IMG_9533

Om 22u was het tijd voor de hoofdact met groot orkest (en zowaar 2 dirigenten, eentje voor de klassieke en eentje voor de ‘minder klassieke’ stukken). De setting moest het circus suggereren en daarin was men vrij goed geslaagd. Zowel de opbouw van het podium als de belichting versterkten dat gevoel en ook de outfit van de muzikanten droeg hiertoe bij. Verschillende fragmenten uit het Dierencarnaval van Saint-Saëns vormden een klassieke rode draad doorheen de avond. Het pianoduo Mephisto klaarde de job meesterlijk en met veel plezier, bijgestaan door een groot orkest (waarvan sommige muzikanten zowaar een heel bijzonder hoofddeksel droegen, refererend naar het stuk dat ze speelden).

IMG_9550 IMG_9555 IMG_9563 IMG_9565

Flip Kowlier verscheen zowaar uitgedost als echte circusdirecteur, met hoge hoed en jas met koperen knopen en tressen. Tijdens één van zijn nummers kreeg hij het gezelschap van een prima ballerina die op haar pointes sierlijk over het podium trippelde. Het publiek smaakte het allemaal en zelfs meer. Ook de muzikale clown, Puddles Pity Party, maakte nog eens zijn opwachting al verloor zijn versie van Royals een beetje van het effect omdat het geluid niet altijd even goed zat. Tenor Thomas Blondelle bracht o.a. het vrolijke I bought me a cat, een lied in ‘de boom stond op de bergen’-stijl. Ook de sierlijke monsters, Les Allebrilles, zagen er in hun verlichte vorm nog mooier en sprookjesachtiger uit terwijl ze zich een weg door de mensenzee baanden.

IMG_9556 IMG_9569 IMG_9579 IMG_9581 IMG_9583 IMG_9589 IMG_9605 IMG_9606

En dan was het eindelijk tijd voor het vuurwerk, waar velen zo lang op hadden gewacht. Andermaal kreeg het publiek iets moois voorgeschoteld. De knallen en boeketten volgden elkaar op, deze keer zaten er geen gillende keukenmeiden tussen de vuurwerkpijlen maar eerder een soort fluitend vuurwerk, nog nooit gehoord, en knallers met het effect van een IKEA Maskros lamp, ook heel mooi om zien.

IMG_9613 IMG_9614 IMG_9620 IMG_9639 IMG_9641 IMG_9650 IMG_9651 IMG_9652 IMG_9653

Een stevig applaus en heel wat goedkeurende commentaren waren dan ook het te verwachten antwoord van een tevreden publiek. OdeGand 2014 was wat ons betreft een zeer geslaagde editie waarvan er in de toekomst nog vele mogen volgen.

(c) ElsS at September 18, 2014 07:06 AM

‘Sluikstortcamera’s zijn geen wondermiddel’

Ondanks controles door agenten in burger en observaties met camera’s kon in 2014 in de omgeving van de Sleepstraat niet één sluikstorter geïdentificeerd worden. Milieuschepen Tine Heyse: ‘Het is duidelijk: sluikstortcamera’s zijn geen wondermiddel.’

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 18, 2014 07:03 AM

Penis verwelkomt bezoekers S.M.A.K.

Wie zaterdagochtend aan het Stedelijke Museum voor Actuele Kunst (S.M.A.K.) passeerde, is het ongetwijfeld niet ontgaan dat er een grote afbeelding van het mannelijk geslachtsorgaan boven de ingang hing. Het ging niet om een kunstwerk uit de vaste collectie van het museum maar om een vandalenstreek.

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 18, 2014 07:02 AM

Verkeer in Gentse buurt muurvast omdat stoplicht er de brui aan geeft

Een verkeerslicht dat op rood bleef staan heeft dinsdag voor een bizarre situatie gezorgd in het centrum van Gent. Het licht was bovendien niet aangevraagd.

De Lijn liet het verkeerslicht begin deze week in de Zonnestraat zetten omdat de tram er moet kunnen keren op een wissel.

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 18, 2014 07:01 AM

Fietsbult

Respect (3)

Dat het bij werven op de openbare weg dikwijls fout loopt als het op rekening houden met fietsers aankomt, dat weten we ondertussen al. Daarnaast zijn er nog talloze andere momenten waarop blijkt dat aannemers zich enkel bekommeren om het uitvoeren van de hoofdopdracht en daarbij (gemakshalve?) uit het oog verliezen dat ze rekening moeten houden met weggebruikers.

Een recent voorbeeld was het maaien van de bermen langs de Scheldekant in Merelbeke. De aannemer voerde de opdracht uit: de bermen zijn gemaaid. Dat is het…

Scheldekant

Scheldekant, Merelbeke

Nu heb je een breder pad en meer zicht op wat op je afkomt, maar het gevaar op slippen en valpartijen is verveelvoudigd. Wellicht hoorde opruimen niet bij de opdracht?

O ik weet het: er zijn veel ergere situaties. Alleen: dit is tekenend voor een beleid dat de mond vol heeft van “we moeten het fietsen aanmoedigen”, maar er in de praktijk weinig van terechtbrengt.


Tagged: Bovenschelde, fiets, fietsen, maaien, Merelbeke

(c) JanG at September 18, 2014 06:30 AM

gentblogt.be

Verwaterd

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 18, 2014 05:02 AM

September 17, 2014

Michel Vuijlsteke

Fishing expedition

Hoera, ‘t is weer van dat: zoeken en ploeteren in parochieregisters. In parochieregisters in de buurt van Aalter, Ursel, Bellem, Zomergem, Knesselare, met generaties De Vliegers en De Loofs en Sierensen: tientallen! van! die! mensen! per! generatie!

Ik was eigenlijk eerst niet van plan om al die mensen op te zoeken, maar als mijn enige aanknopingspunt naar een voorouder dit is:

Doop Petronelle De Vlieger (1769)

…waar ik door weet dat ik een Joannes De Vlieger nodig heb, de vader van Petronella De Vlieger — en dat er in bloederige Ursel alleen al zés Jan De Vliegers geboren zijn die qua leeftijd min of meer in aanmerking zouden kunnen komen voor het ouderschap, dan zit er niet veel anders op dan alle De Vliegers af te gaan in een periode van pakweg 100 jaar, en te zien wie wie is.

Soms valt dat dan mee, om te lezen, zoals deze (“baptisavi Petronillam De Vlieger, filiaml Joannis et Petronillae De Moll”):

Doop Petronelle De Vlieger (1671)

Maar soms heb ik er geen echt idee van, zoals deze:

Doop Martinus De Vlieger (1673)

Ja, “baptisavi Martinum De Vlieger”, maar dan? Zoon van wie? Laurentius? Livinus? I dunno. En de moeder: Elisabetha Van iets?

Aargh. En cursus paleografie zou een gemak zijn, denk ik — alhoewel: soms zijn het zó vuile pitoes dat het voor om het even wie onleesbaar wordt, vrees ik. Serieus, kijk deze, die uitgerekend een De Vlieger waar ik naar op zoek was “vergeten” was, en ze dan maar tussen twee andere dopen gepropt heeft:

Doop Petronella De Vlieger (1654)

Petronilla De Vlieger, zo ver zijn we nog mee, maar ge wilt niet weten hoeveel ontcijferwerk er aan te pas kwam om uiteindelijk door te hebben dat haar ouders Paulus (De Vlieger) en Martina Vanden Berghe waren. Pfff.

The post Fishing expedition appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 17, 2014 08:30 PM

Sofinesse

The birth plan

Warning: Deze post gaat over bevallen. Ge moet achteraf niet komen klagen, ik heb u gewaarschuwd.

Afgaande op het aantal bevallingsprogramma’s dat ik al gezien heb, zou ik mezelf kunnen verwarren met een volleerde vroedvrouw. Niet natuurlijk, maar het is wel het enige beroep dat ik zou willen uitoefenen als mijn huidige droomjob het zou begeven. Kindjes op de wereld helpen en vrouwen bijstaan in de mottigste/pijnlijkste uren van hun leven.

Het heeft me altijd geïnteresseerd, ik denk dat ik op mijn 14de al in weken telde en mijn ogen fronste als mensen me vertelden hoeveel maanden ze zwanger waren. Je bent namelijk niet zwanger in maanden, daar weet je niets mee. Ik moet weten hoeveel weken, merci. Mensen horen nu van mij graag een antwoord in maanden, maar ik kan dat met de beste wil van de wereld niet geven.  Vier zal ongeveer het antwoord wel zijn nu, maar correcter en veel duidelijker: dik 17 weken.

Dringend tijd om aan de bevalling te denken. Vorige keer heb ik namelijk iets te lang gewacht met een rondleiding op de verlosafdeling te bestellen, waardoor er alleen NA mijn bevalling nog plaats was. Vrij absurd. Deze keer ligt het al vast, op maandag 8 december krijg ik een rondleiding in het verloskwartier. Hoera!

Beha aan baxter. Hahahahaha.

Beha aan baxter. Want als ge die daarna wilt uitdoen, zijt ge eraan voor de moeite.

Dat is toch niet meer nodig, hoor ik u denken. Je hebt het toch al eens gedaan? Klopt, maar ondertussen is het daar helemaal vernieuwd. Zo lees ik op de website “Indien u natuurlijk wenst te bevallen, is er de huiselijke verloskamer met bevallingsbad en een verloseiland”. That’s what I want. En oh boy, ga ik daar vragen stellen.

Veel van die bevallingsprogramma’s spelen zich af in Engeland, waar er alleen bij problemen gynaecologen aan te pas komen. Maar meestal dus niet. Waar de vroedvrouw ook wel de hele tijd bij je blijft, lijkt me heerlijk. Waar veel minder epidurales worden gezet, maar vrouwen zich erdoor puffen in bad of via het befaamde ‘gas and air’ (=lachgas). Dat laatste is een slang waar ze zitten aan te lurken, geen idee wat het doet, maar het ziet er wel vrij belachelijk uit.

Enfin, ge weet ondertussen al dat ik niemand wil veroordelen maar dat mensen hier vaak alleen maar lezen wat ze willen. Wat ik nu ga zeggen gaat dus misschien verkeerd overkomen, maar bedoel ik louter en alleen voor mezelf: ik ben tegen epidurale. Ik heb daar vorige keer gewoon geen tijd voor gehad, dus niet echt recht van spreken (Ik kan me voorstellen dat je na 20 uur arbeid anders piept). Maar ik heb er ondertussen wel al zoveel over gelezen dat ik er alleen maar meer van overtuigd ben. De pijn heeft een belangrijke functie (los daarvan vind ik dat de hogere krachten die pijn daarom niet zo verschrikkelijk moesten maken, maar dat is een andere zaak). In die befaamde bevallingsprogramma’s gaat het met epidurale ook vaak ‘fout’. Arbeid valt stil of er komt een verlostang aan te pas, om maar iets te zeggen. Voor mezelf wil ik het in ieder geval proberen om het zo natuurlijk mogelijk te doen. Dat was de vorige keer ook het plan, maar na meer dan 24 uur met gebroken water leiden ze u blijkbaar in. Punt. Misschien dat ik daar nu meer vragen over zou stellen, maar toen dus niet. (Geen verdoving dus, maar inleiden is ook niet bepaald natuurlijk te noemen)

Net zoals het moment waarop ik in de beugels werd geduwd (tevens het moment waarop ik geen idee had waar mijn knieën stonden), dat wil ik niet meer. Op voorhand had ik altijd gezegd dat ik graag hurkend of zo wilde bevallen, maar toen puntje bij paaltje kwam was dat blijkbaar geen optie. En had ik te weinig energie om van mijn oren te maken. Maar uiteindelijk had op voorhand ook niemand aan mij gevraagd wat ik eigenlijk precies wilde van die bevalling. Of hoe dat zou verlopen.

Dat gaat nu dus wel anders zijn: ik wil zo natuurlijk mogelijk bevallen (zeg ik nu, na 1 bevalling zonder verdoving, we zien dus wel), in een zo natuurlijk mogelijke houding (beuh beugels) en mogelijks in een bad.

Dat laatste wil ik eigenlijk alleen maar omdat het in al mijn bevallingsprogramma’s zoveel makkelijker lijkt te gaan in een bad. Die vrouwen zijn zo sereen en kalm. Ze duwen dat kind eruit alsof het niet moeilijker is dan 20 keer pompen. En niemand kan u in een bad verplichten om in de onnatuurlijke beugelhouding te gaan liggen, die vooral gemakkelijk is voor de gynaecoloog.

Maar de grote vraag waar ik serieus mee worstel en wat me enorm afschrikt: Hoe gaat dat dan daarna in een bad? Dan zit je toch in je eigen ‘vuil’?

17 weken. Of zoals ik er de vorige keer uitzag op 3 weken

17 weken. Of zoals ik er de vorige keer uitzag op 23 weken

(c) Sofinesse at September 17, 2014 06:22 PM

Hullabaloo

Koninklijk paviljoen

17 september 2014

Anno 1888 droomt koning Leopold II van een prestigieuze paardenrenbaan op een boogscheut van Brussel.

(c) hullabaloo at September 17, 2014 02:10 PM

gentblogt.be

Gentenaren fietsen voor Bengaalse huizen

Bangladesh is een van de meest dichtbevolkte en armste landen ter wereld. De bevolking wordt regelmatig geteisterd door overstromingen, cyclonen en ziektes zoals malaria, diarree en longontsteking. Het ontbreken van goede huisvesting speelt een cruciale rol in de Bengaalse armoedeproblematiek. Een huis is meer dan alleen een dak boven het hoofd. In een krotwoning slaap je ‘s nachts niet veilig, ben je vatbaar voor ziektes en bederven levensnoodzakelijke voedselvoorraden. Na elke overstroming investeren in renovatiewerkzaamheden aan je rieten huis kan al snel oplopen tot 200 euro, een fortuin als je maar 1euro per dag verdient. Zo geraak je niet uit de spiraal van armoede of beland je er in.

Afbeelding4

Mevrouw Hasina getuigt: “Mijn man deed allerlei werk, maar de verstikking van armoede en honger bleef altijd in onze familie. We hadden enkel een stukje land met daarop een bouwvallige hut. Vaak ging de hut kapot als het hard regende. De regen drong dan de kamer binnen en maakte alles doornat, tot zelfs bed en beddengoed toe. Ons huis werd twee keer verwoest door storm en mijn man raakte daarbij ernstig gewond. Zo kwamen we onze dagen door, worstelend met tegenslagen, een eindeloze aaneenrijging van ellende.”

In Bangladesh komt een groot deel van de bevolking niet in aanmerking voor een hypothecaire lening bij een commerciële bank. Hun inkomen is laag – net genoeg om te voorzien in de dagelijkse behoeften – en schommelt. De actie Fiets/Loop voor een huis vult deze leemte. Via een Bengaalse ngo wordt een woonlening verstrekt. Met de afbetaling van deze micro-hypotheek kunnen nieuwe leningen meer families een stevige thuis geven.

Afbeelding25 Afbeelding16 Afbeelding17

De Belgische vzw Banglabari steunt dit huizenbouwproject en bezocht vorige zomer GUK, één van de Bengaalse ngo’s waarmee men samenwerkt en die al 30 jaar actief is in het noordelijk deel van Bangladesh. GUK heeft in de loop der jaren veel veranderingen in de levensomstandigheden van de allerarmsten teweeggebracht, onder andere op het gebied van levensonderhoud, onderwijs voor kinderen, gelijkheid tussen mannen en vrouwen, versterking van vrouwen, gezondheid en mensenrechten.

Afbeelding13 Afbeelding12

Het systeem van microkredieten, dat in Bangladesh voor het eerst werd ontwikkeld, is één van hun pijlers. Hierbij komt een kleine groep vrouwen regelmatig samen en worden aan hen microkredieten, bijvoorbeeld voor de aankoop van kippen of materiaal voor het maken van rieten manden, verstrekt. Ook andere thema’s zoals voorbereiding van het stormseizoen en vrouwenrechten komen aan bod tijdens deze vergaderingen. Deze groepen, die al jaren actief zijn, bepalen wie in aanmerking komt voor een micro-hypotheek. Het hele project zit dus stevig verankerd in Bangladesh. Fiets/Loop voor een huis staat in voor het budgettaire aspect en de opvolging van het project.

Afbeelding14 Afbeelding15

Tijdens dit bezoek legde Banglabari symbolisch de eerste steen voor Rajeya’s huis. Hun avonturen vind je hier op youtube.

Afbeelding10 Afbeelding9

Rajeya’s oude huis wordt nu gebruikt als stal. Hun nieuwe, stevige huis waarin ze veilig en gezond wonen, plaats hebben om te studeren en voedsel op te slaan, over proper water en een toilet beschikken,…

Afbeelding8 Afbeelding7

banglacash_groot Om bouwstenen in te zamelen organiseert Banglabari op zaterdag 4 oktober 2014 een gezellige avond vol warmte en muzikaliteit met Johannes Verschaeve (The Van Jets) en singer-songwriters Barbara en Pieter. De dansende ropeskippers van Ropes Got Rhythm zorgen daarnaast voor visueel genot! Meer info via het facebook-event.

Met deze benefiet is Banglabari niet aan zijn proefstuk toe. Eeder deze zomer stelde Banglabari een sportief team samen om mee te doen aan Fiets/Loop voor een Huis in het Franse Valloire. 12.117 euro verzamelden ze voor hun beklimming van de Galibier.

Quizzen, een kipfestijn, desserts maken, spinnen… allerlei leuke initiatieven werden opgezet om Bengaalse families te helpen hun droom te verwezenlijken. De actie was ook sportief een succes: iedereen haalde de top, twee leden beklommen de Col de Télégraphe en de Col du Galibier zelfs tweemaal.
Meedoen en teamspirit waren uiteraard belangrijker dan ‘winnen’: het was een inspirerende tocht om te koesteren.

Een van de deelnemers schreef: “Schitterend om mee te maken hoe zoveel mensen, elk op hun eigen niveau, hun sportieve grenzen verleggen om mensen in Bangladesh te helpen aan een huis. Iedereen duimt voor iedereen en vindt elke prestatie uitstekend. Je moet er eens bij zijn.”
De volledige actie “Fiets/Wandel/Loop voor een Huis” bracht 301 huizen op. Maak jij volgend jaar deel uit van het team? Begin alvast maar te trainen… De aftermovie doet je misschien ook goesting krijgen?

YolandaVisser-6402 YolandaVisser-6688

Praktisch:
Tickets van 7 euro reserveren kan via marion_achten@hotmail.com + betaling via het rekeningnummer BE10 0836 0815 1304 met als vrije vermelding: Banglacash for Bangladesh + aantal tickets + familienaam + voornaam.
Aan de deur betaal je 10 euro inkom.

Meer info: www.fietsvooreenhuis.be, www.banglabari.be en info@banglabari.be.

(c) Redactie at September 17, 2014 12:41 PM

Doe eens iets anders op woensdag

white Met die slagzin pakken tien Gentse jeugdhuizen uit met het project “Woensdag”. Vanaf eind september kan je in tien Gentse jeugdhuizen terecht voor enkele opmerkelijke ateliers. Zo kan je leren hoe je van een analoge jukebox een digitaal exemplaar maakt, leer je je eigen kleren maken, tapdansen, deel uit maken van de beste band ter wereld, je eigen foto’s ontwikkelen en zoveel meer.

Enkele creatieve Gentse organisaties zoals Nerdlab, Genthology, Fietskeuken, Popcollege,… gingen langs bij de Gentse jeugdhuizen en werkten samen met hen een programma uit voor de komende woensdagen tot eind november. De ateliers worden georganiseerd op een aantal opeenvolgende woensdagavonden, ideaal om de smaak te pakken te krijgen. De ateliers zijn volledig gratis te volgen. Het enige wat je moet doen is even laten weten waarom jij er wil bij zijn, en dat doe je door te surfen naar woensdag.gent.be

Bekijk alvast filmpje :

Het volledige programma lees je hier. Van elke activiteit vind je een korte beschrijving, de data en de betrokken partner. Schrijf je tijdig in via het invulformulier.

woensdag

(c) Redactie at September 17, 2014 08:44 AM

Fietsbult

Cultuurverschillen

Ik mag van mezelf zeggen dat ik veel fiets. Veel, zoals in meer dan 10.000 km in een jaar. De meeste van die kilometers zijn routine: woon-werk verplaatsingen, boodschappen, familiebezoek, … dat soort dingen. Maar toch, indien de tijd het toelaat, wordt de fiets ook gebruikt voor reizen in binnen- en buitenland.

Daarnaast hoort een mens soms ook wel eens de ervaringen van andere fietsers, ook in binnen- en buitenland. Daar kun je een aantal “constanten” uit afleiden; algemene indrukken en ervaringen, bekeken door de bril van Vlaamse fietser. Een dergelijke ervaring is dat de “cultuur” van weggebruikers varieert van land tot land. Dan hebben we het vooral over het gedrag tegenover fietsers, want dat is ons perspectief.

Mijn meeste recente ervaring is toeren in Frankrijk en dan vooral buiten het stedelijke gebied. Daar viel het op hoeveel respect automobilisten hebben tegenover fietsers; hoeveel rustiger het eraan toegaat. Rakelings inhalen? Amper meegemaakt. Opdringerige automobilisten die net niet tegen je achterwiel rijden? Niet ervaren. Knipperen met de lichten, claxonneren, alle signalen die betekenen “uit de weg, ik wil voorbij”: niet meegemaakt. Integendeel: toen ik aan 10 km/u of minder een helling op zwoegde, vertraagde geregeld de achteropkomende automobilist. De vier knipperlichten gingen aan om achterliggers te verwittigen en er werd rustig, op een ruime afstand, gewacht tot er voldoende ruimte en zicht was om in te halen. Om in te halen rijden ze in Frankrijk bijna in de berm aan de linkerkant! En dat in het land dat pakweg 20 jaar geleden bij de slechtste leerlingen in Europa behoorde wat verkeersveiligheid betreft.
Datzelfde hoor ik van andere fietsers. Het is daar dus relaxed fietsen.

Over Nederland hoor je dan weer: “fietsland”, “ideale, perfecte, vrijliggende fietspaden”. Op het vlak van fietsinfrastructuur komt Vlaanderen nog niet aan hun enkels, ondanks alle politieke verklaringen. Maar wat je dan zelf ervaart en van anderen hoort, is dat het heel gevaarlijk wordt als je op wegen terechtkomt waar geen fietspaden liggen. Dan lijken fietsers weer vogelvrij verklaard, dan lijkt het alsof een fietser enkel op een fietspad mag rijden. (ik weet het: dit is heel sterk veralgemenend)

Vlaanderen ligt daar tussenin. Er zijn dus weinig fietspaden, zoals in Frankrijk, en waar er geen liggen, ben je opgejaagd wild, zoals in Nederland.

Dan ga je je vragen stellen. Hoe komt dat? Vanwaar die verschillen?

Een begin van een antwoord zou het onderstaande bord kunnen zijn.

Chartres, juli 2014

Chartres, juli 2014

Ooit al zoiets gezien bij ons? Ik niet. Let ook op de afstand: hier is dat 1m, hoewel niemand dat lijkt te weten. Daar is dat anderhalve meter! En dat wordt gerespecteerd.

Daar hoort een lange, ononderbroken ordehandhaving bij. Niet, zoals in België, de boetes nog maar eens verhogen, maar wel effectief controleren en bestraffen. Pakkans vergroten is bij onze zuiderburen geen politieke verklaring, maar harde realiteit. Dat geldt voor alle categorieën weggebruikers en zo voedt de overheid de mensen op. Dat het werkt, was heel duidelijk tijdens mijn recentste fietsreis. Het betekent wel dat eerst het inzicht er moet zijn dat het gedrag veranderd moet worden. Als je niet over de grenzen heen kijkt, merk je dat niet.


Tagged: fiets, fietsen, Frankrijk, Nederland

(c) JanG at September 17, 2014 06:30 AM

gentblogt.be

Nieuwe hippe cultuurruimte opent in Gouvernementstraat

In de Gouvernementstraat hebben twee bewoners samen met actrice en model Delfine Bafort een verkrot pand omgevormd tot hippe ruimte voor theater, muziek en expo.

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 17, 2014 06:18 AM

Wonen naast de Leie kan straks ook aan de Minnemeers

Aan de Minnemeers, langs de Leie, is een bouwproject voor 28 appartementen gepland. Wonen bij het water is zeer gegeerd in Gent.

Projectontwikkelaars zijn voortdurend op zoek naar kansen om aan het water te bouwen. De groep Van Kerkhove & Gilson bouwt op een prachtige plek net voor een Leiebocht aan de Minnemeers, even voorbij het MIAT. De plek ligt tussen de Leie en de Nemrodzaal, die op de site van de Arteveldehogeschool staat. Aan de overkant ligt de Huidevetterskaai.

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 17, 2014 06:15 AM

Marleen Temmerman even thuis voor nieuw boek over vrouwenrechten

Ze reist nog steeds de wereld rond en blijft verbeten haar strijd voeren voor vrouwenrechten. Met Milady! heeft gynaecologe Marleen Temmerman (61) een nieuw boek klaar over het thema. ‘Met mannenhaat en behaverbranding heeft feminisme niets te maken.’

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 17, 2014 06:13 AM

Geus

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 17, 2014 06:03 AM

September 16, 2014

Elke Decruynaere

Gratis ateliers voor jongeren in Gentse Jeugdhuizen

Elke Decruynaere - Jeugdhuis Eksekwoo - 17 september 2014

Dankzij het project WOENSDAG kunnen jongeren vanaf midden september 2014 op woensdagen terecht in Gentse jeugdhuizen voor gratis ateliers zoals tapdansen, een radioworkshop, een popcollege of een naaiatelier. Schepen van Jeugd Elke Decruynaere: “Elk dorp die naam waardig heeft wel een eigen Jeugdhuis. Maar in steden als Gent is de concurrentie met cafés groot. Toch hebben jeugdhuizen meer te bieden dan een pint. Het zijn plekken waar jongeren elkaar ontmoeten, engagement opnemen en experimenteren”. Met het project WOENSDAG wil de Stad Gent in samenwerking met Formaat vzw (de federatie van Vlaamse jeugdhuizen) de Gentse jeugdhuizen een boost geven. “Dit project is het mooiste bewijs dat een jeugdhuis niet enkel uit stenen gebouwd is, maar vooral uit mensen. Uit jongeren met talent, goesting en engagement. Die, zonder dat ze het zelf altijd door hebben, mee helpen bouwen aan een jeugdvriendelijk Gent”, zegt Elke Decruynaere. Alle ateliers zijn gratis en vinden plaats op een woensdag tussen 17 september en 26 november 2014. Het volledige aanbod vind je op de website woensdag.gent.be

Tags: 

Bevoegdheid: 

(c) helenewets at September 16, 2014 10:00 PM

Michel Vuijlsteke

Links van 12 september 2014 tot 16 september 2014

The little-known Soviet mission to rescue a dead space station | Ars Technica
The following story happened in 1985 but subsequently vanished into obscurity. Over the years, many details have been twisted, others created. Even the original storytellers got some things just plain wrong. After extensive research, writer Nickolai Belakovski is able to present, for the first time to an English-speaking audience, the complete story of Soyuz T-13’s mission to save Salyut 7, a fascinating piece of in-space repair history.

KaTeX – The fastest math typesetting library for the web
The fastest math typesetting library for the web.

Hey, I’m writing a book! — Martin Kleppmann’s blog
If you’re a software engineer working on server-side applications (a web application backend, for instance), then this book is for you. It assumes that you already know how to build an application and use a database, and that you want to “level up” in your craft. Perhaps you want to work on highly scalable systems with millions of users, perhaps you want to deal with particularly complex or ever-changing data, or perhaps you want to make an old legacy environment more agile.

The 47-year-old nuclear elephant in the room | Center for Public Integrity
A growing number of U.S. experts say that feigning ignorance about Israel’s nuclear arsenal creates more trouble than it averts

Alzheimer’s Disease Statistics Show the Illness Will Define Our Times | New Republic
[Misting through the old man’s head is a lingual vapor that cannot condense into the phrase, I don’t know how to act—I’ve never been here before.]

Alan Moore finishes million-word novel Jerusalem | Books | The Guardian
‘Now there’s just the small matter of copy editing’

Elders over misschien hetzelfde

22.06.2014: Links van 21 juni 2014 tot 22 juni 2014 | 02.06.2014: Links van 28 mei 2014 tot 2 juni 2014 | 05.11.2013: Links voor 4 november 2013 | 02.01.2012: Links van 27 december 2011 tot 2 januari 2012 | 04.06.2011: Links van 3 juni 2011 tot 4 juni 2011 | 14.03.2011: Links van 13 maart 2011 tot 14 maart 2011 | 21.08.2014: Links van 20 augustus 2014 tot 21 augustus 2014 | 18.07.2014: Links van 14 juli 2014 tot 18 juli 2014 | 17.06.2014: Links voor 17 juni 2014 | 06.06.2014: Links van 3 juni 2014 tot 6 juni 2014

The post Links van 12 september 2014 tot 16 september 2014 appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 16, 2014 08:00 PM

gentblogt.be

Sint-Amandsberg en Gentbrugge krijgen elk buurtparking

Begin oktober opent in de Achterstraat in Sint-Amandsberg een buurtparking met 63 parkeerplaatsen. Ook in de Neerscheldestraat in Gentbrugge wil Stad Gent een buurtparking inrichten.

Buurtparkings zijn er in de eerste plaats voor de buurtbewoners. Mogelijk worden plaatsen voorbehouden voor autodelen en zorgverstrekkers.

Lees meer in De Standaard

(c) Michel Vuijlsteke at September 16, 2014 07:36 AM

Sociaal restaurant Nieuw Gent gaat opnieuw open

Begin november heropent het sociaal restaurant in Nieuw Gent. Het OCMW neemt de fakkel over van de vzw die het restaurant uitbaatte tot afgelopen zomer. Het wil nauw samenwerken met organisaties in de buurt.

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 16, 2014 07:34 AM

Laatste Romagezinnen: ‘Geef ons nog een week’

De postbode bracht gisteren slecht nieuws voor de vijf Roma­gezinnen die nog in het voormalige ­klooster op de Meule­steedse­steenweg wonen: het vonnis van de rechtbank dat stelt dat ze het pand moeten verlaten. ‘Over twee dagen al? Waar moeten we heen, het park? Geef ons alstublieft nog een week om iets te vinden.’

Lees meer in De Gentenaar

(c) Michel Vuijlsteke at September 16, 2014 06:38 AM

Fietsbult

In het krijt

14sep14, 12u54, Dampoort

14sep14, 12u54, Dampoort

Op de autoloze zondag was de Dampoort de medialieveling.
Zowel De Gentenaar, Het Laatste Nieuws, VTM als AVS stonden middenin het krijt:

14sep14, 12u53, Dampoort

14sep14, 12u53, Dampoort

14sep14, 12u44, Dampoort

14sep14, 12u44, Dampoort

14sep14, 12u53, Dampoort

14sep14, 12u53, Dampoort

Ook fietsers keken met vol ongeloof naar deze tijdelijke realiteit:

14sep14, 12u49, Dampoort

14sep14, 12u49, Dampoort

Zag u rechts onderaan de namen in krijt geschreven?
Dat is een deel van het stoplichtenexperiment.

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort

Het gaat als volgt:

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort


Groen = stappen, u weet hoe dat gaat.
14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort


Rood = stoppen, ook welbekend.
14sep14, 12u53, Dampoort

14sep14, 12u53, Dampoort


Vervolgens: eens streep en je naam.
14sep14, 12u53, Dampoort

14sep14, 12u53, Dampoort


Zover geraak je als voetganger bij groen licht.
Een ludieke manier om een dagdagelijks probleem aan te kaarten.
Ook fietsers geraken niet in één fase over.
Ik droom al een tijdje om er mijn eerste filmpje over te maken.
Maar kijk, het kan ook met krijt.

Iedereen kent dit probleem.
Iedereen weet dit.
Het Gewest, de beheerder van de verkeerslichten, weet dit.
De Lijn weet dit, want zij willen het zo.
Hun logica: hun bussen staan anders teveel in de file.
De Stad weet dit, en zegt er niks te kunnen/mogen aan doen.
Want wie wil er nu van buiten de stad met de bus naar het Dampoortstation reizen?
Als je vanop de bus niet in één groen licht naar de trein kan stappen?
Is dit de verhoopte een nodige samenwerking van de Lijn en NMBS?
Zou het de NMBS het sowieso interesseren?

Zo draait de Dampoortmolen in het voordeel van automobiliteit.
Want deze verkeerslichtenlogica telt op elke filevrije zondagmiddag.
Oh ironie, de autovrije zondag is de enige zondag waar bussen rond de Dampoort in de file staan.

Ik las in een krant dat de brandweer om 5 uur het krijt kwam wegspuiten, “omdat de krijttekeningen de aandacht van autobestuurders zouden kunnen afleiden.
Een mens is zo rap afgeleid hé:

14sep14, 12u35, Dampoort

14sep14, 12u35, Dampoort


Tagged: Dampoort, fiets, fietsen, Gent, oversteekplaats, verkeerslichten

(c) yves at September 16, 2014 06:30 AM

gentblogt.be

Kopergietery wint Gouden Krekel 2014, meest indrukwekkende jeugdproductie

Kopergietery wint met ‘De geschiedenis van de wereld (aan de hand van banaliteiten)’ de Gouden Krekel 2014 voor meest indrukwekkende jeugdproductie, uitgereikt op zo 14 september tijdens het Gala van het Nederlandse Theater.

Uit het juryrapport:

Een aangrijpend en ontroerend relaas van een ogenschijnlijk gewone tienerjongen die zijn geniale betàmoeder dreigt te verliezen. In de laatste maanden van haar leven zorgt hij moederziel alleen voor haar, met een toewijding en aandacht die zij nooit voor hem heeft gehad. Naadloos mengt acteur Titus De Voogdt zijn ratelende bespiegelingen over hun beider leven, en wat daar mis en goed in ging, met  natuurkundige theorieën waar zijn moeder haar leven (en deels dat van hem) voor heeft geofferd.

Zo alledaags als het rommelige keukendecor, zo fantasierijk en meeslepend fietst hij door de geest van zijn moeder om onderwijl een baan te creëren door een ingenieuze geschiedenis van de kosmos.

Buiten- en binnenwerelden veranderen wanneer we iemand liefhebben en die weer verliezen, maar ook de grote wereld is minder vast als ons soms op de mouw wordt gespeld. Deze muzikale tekstvoorstelling, met een stoere  soundscape van gitarist Geoffrey Burton en geregisseerd door Johan De Smet, mengt een natuurkundig onderricht met een intieme les in afscheid nemen, wijs en aangrijpend, voor tieners en volwassenen.

Een speciale Jeugdtheaterjury reikt gedurende het seizoen aan jeugdvoorstellingen en makers Zilveren Krekels uit. Deze maken uiteindelijk kans op het winnen van de Gouden Krekel voor de meest indrukwekkende productie of de meest indrukwekkende podiumprestatie. De Gouden Krekels worden samen met de andere toneelprijzen uitgereikt tijdens het Gala van het Nederlands Theater op zondag 14 september in Stadsschouwburg Amsterdam.

Meer informatie over de voorstelling: www.kopergietery.be/voorstelling/285

De voorstelling toert vanaf eind september doorheen Vlaanderen.

(c) Michel Vuijlsteke at September 16, 2014 05:31 AM

Jojo

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Wouter De Sutter at September 16, 2014 04:00 AM

September 15, 2014

gentblogt.be

Groen licht – The Mary Hart Attack live at Kinky Star

Muziekcentrum Kinky Star verwelkomde woensdagavond (10/9) de nieuwbakken formatie ‘The Mary Hart Attack’. Nieuwbakken want amper één jaar op de teller en op de Vlasmarkt pas aan de vierde live show toe. In de rangen: Kristof Souvagie van de Aalsterse band ‘Ondine’. Een drietal maanden geleden nog te gast in Kinky Star. Small world.

mha1 SONY DSC

The Mary Hart Attack’ ontstond vorig jaar na de opnames van de soundtrack voor Wil Mathijs’ documentaire “Martin’s Call”. De samenwerking beviel zo goed dat de muzikanten van dienst besloten om verder samen te werken. Om iets te doen dat zich tussen shoegaze en punk zou moeten situeren. Dat stond toch in de korte bio.
Veel textbook shoegaze en/of losgeslagen punk hoorden we woensdag echter niet onze kant uitwaaien. The May Hart Attack gaat voor een eigen geluid – prima keuze – en opende met “All wrong, No Bliss”. Anders dan de titel laat uitschijnen was daar niets mis mee. Leuk samenspel tussen gitaar en samplemachine, met een centrale rol voor de basgitaar.

Meteen het beste nummer van de set want wat volgde was lang niet kwaad maar klonk wel een stuk schetsmatiger en deed de aandacht wat verslappen. Misschien speelde het gebrek aan podiumervaring een rol want ‘A Dark Green Light’, één van de betere nummers, werd net niet de vernieling ingespeeld.
De band is duidelijk nog zoekende maar bewees alleszins het nodige potentieel in huis te hebben. Naast enkele goede ideeën en een behoorlijk coole bandnaam. Er zijn er die het met (veel) minder moeten doen. Drie kwartier en negen nummers nam de eerste kennismaking in beslag. Geen bis. Een hartfalen hebben we er niet aan over gehouden. Een eerste 4 track EP (‘A Dark Green Light’) verschijnt later op het jaar.

SONY DSC SONY DSC
Setlist: All Wrong No Bliss – The Sky Awakes – The Collision Course Of My Destiny – You Talk Too Much – If You Follow – I’ve Seen It All – A Dark Green Light – Spiders – Who Used To Be Me

Meer informatie:
https://www.facebook.com/TheMaryHartAttack
http://beta.vi.be/themaryhartattack
http://themaryhartattack.bandcamp.com/

(c) Wouter De Sutter at September 15, 2014 05:53 PM

Michel Vuijlsteke

Gelezen: What If? Serious Scientific Answers to Absurd Hypothetical Questions

What IfAl een tijdje onbestwiste bestseller bij Amazon.com, en terecht. Randall Munroe van XKCD is een fijne mens, die fijne dingen maakt, ergens in het brandpunt van wetenschap, humor en ontroering.

(Wie XKCD niet kent: klik voor een aantal van zijn meer uitgebreide dingen. En volg anders gewoon xkcd.com elke dag.En XKCD Explain voor als het niet meteen duidelijk is.)

What If? geeft, zoals de titel zegt, serieuze antwoorden op absurde vragen. Vragen zoals: van hoe hoog moet ik een biefstuk naar beneden gooien om het gebakken op de vloer te zien terechtkomen? Wat zou er gebeuren als één mol (de maateeinheid) mollen (het beest) op één hoop zouden gesmeten worden? Is het mogelijk een jetpack te maken met de weerslag van machinegeweren? Wat zou er gebeuren op een planeet zoals beschreven in Le Petit Prince? Wat gebeurt er als al mijn DNA in één keer verdwijnt? Welke mens was ooit het verst van alle andere mensen verwijderd, en was hij/zij eenzaam?

Een heel boek vol, maar ongeveer twee derde verscheen al vroeger op het internet, en er verschijnen er nog regelmatig bij. Ik heb het boek meer gekocht omdat ik Randall een sympathieke kerel vind, dan om die bijkomende inhoud. En om hem iets terug te geven voor al die fantastische jaren XKCD.

Niet dat het niet aangeraden is, maar de bijkomende inhoud op zich is wat te licht om de prijs van het boek te verrechtvaardigen, voor wie de rest al gelezen had. Voor wie de rest nog niet gelezen had, en al was het een beetje interesse voor wetenschap heeft: niet nadenken, en kopen.

[van op Boeggn]

Elders over misschien hetzelfde

06.09.2014: Gelezen: Intertwingled: Information Changes Everything | 04.09.2014: Gelezen: The Expanse 4: Cibola Burn | 31.08.2014: Gelezen: Er ist wieder da | 25.08.2014: Gelezen: A Feast for Crows / A Dance with Dragons | 11.08.2014: Gelezen: Rogues | 17.07.2014: Gelezen: The Manhattan Projects (1-20) | 13.07.2014: Gelezen: God is Dead (1-14) | 02.07.2014: Gelezen: Up in the Old Hotel | 20.06.2014: Gelezen: Theremin (1-4) | 18.06.2014: Gelezen: Fortunately, the Milk

The post Gelezen: What If? Serious Scientific Answers to Absurd Hypothetical Questions appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 15, 2014 05:42 PM

Veerle's Blog

Windy

Windy

Holding on to Summer but this is so beautiful fall.

via Anna Grape

September 15, 2014 01:49 PM

Master in illustrazione

Master in illustrazione

Love this!

via Ale Giorgini

September 15, 2014 01:07 PM

20 Things that happened on the Internet

20 Things that happened on the Internet

Great as always! The Spanish brothers never disappoint.

via Brosmind

September 15, 2014 01:01 PM

Greetings From Los Angeles: “The Dude”

Greetings From Los Angeles: “The Dude”

The expressions on the faces are stellar.

via Ale Giorgini

September 15, 2014 12:55 PM

gentblogt.be

OdeGand – een selectie uit het dagprogramma

OdeGand, dat is de jaarlijkse start van het festival van Vlaanderen en van zowat het volledige culturele leven dat weer voor 200% uit de startblokken schiet. Al jaren is het een evenement dat met grote letters in onze agenda genoteerd staat om zeker niet te missen. Het uitpluizen van het programma, het twijfelen over te maken keuzes, vaak met een beetje spijt in het hart om wat we daarnaast allemaal zullen missen. Het aanbod van de dag is steeds te groot om volledig te kunnen meemaken maar dat zorgt er natuurlijk ook voor dat er nog meer mensen kunnen deelnemen en genieten.

Omdat wij op stap gaan in jong gezelschap (een negenjarige jongedame) besluiten we ons programma ook zoveel mogelijk aan haar aan te passen zodat ook zij volop kan meegenieten. We besluiten ons met de fiets en de benenwagen te verplaatsen, de beste transportmiddelen voor een stad vol wegenwerken, een massa volk en badend in een heerlijk nazomerzonnetje dat de temperatuur een behaaglijke hoogte in stuurt. Onze eerste halte is in het NTG waar een muzikale clown, Puddels Pity Party, op het programma staat. Het concept is eigenlijk heel eenvoudig: men neme een man, voorzien van goede zangstem (zo zijn er vele natuurlijk), voege daar een vlot, jazzy, muzikaal trio aan toe (ook zo zijn er nog wel te vinden) en zoekt dan een originele invalshoek nl. steek de man, die ruim 2m groot is, in een pierrotpak. Het resultaat is behoorlijk origineel en zorgt ervoor dat de man de aandacht krijgt die hij verdient: aandacht voor zijn krachtig stemgeluid en originele covers die hij brengt van classics, crooners, smartlappen, ballads en popsongs. Of het nu Tom Jones is, dan wel het magistrale Hallelujah, een Spaans nummer of het heerlijke Royals, de versie van de man is steeds verrassend en indrukwekkend. Ik betrapte mezelf er op dat ik aangenaam onder de indruk ben van de man en de helft van de voorstelling met een grote grijns heb zitten luisteren. Wat ons betreft alvast een heel goede start.

15039432179_cf43fd5649_h 15039600717_8a0f3bb4d1_h 15039610967_23fac2bcd3_h

15039619137_9dbbbd01a7_h 15039624788_77c0bb7353_h 15039634377_eaa97ea43b_h 15203167326_d04ef344ed_h 15226205715_49b9b3e20e_h

Bij het buitenkomen blijven we nog even hangen op het Sint-Baafsplein waar er net een buitenvoorstelling bezig is: Tango versus Hip hop. Het moet gezegd dat beide duo’s uitermate bedreven zijn in hun dansdiscipline maar ook goed ingespeeld zijn om met elkaar in muzikale dialoog te gaan. Het ruim aanwezige publiek geniet met volle teugen en een luid en warm applaus wordt dan ook met plezier aan de artiesten gegeven.

15223879731_1722c1bee9_h 15040188799_d7a17424b9_h 15203937646_b1614c4e9c_h 15040403937_aa5a6eb40f_h IMG_9361 IMG_9366 IMG_9436 IMG_9437 IMG_9438 IMG_9440 IMG_9441 IMG_9442

Vervolgens wandelen wij richting Zuid waar we mee aanschuiven in de lange rij voor een zitje in de Capitole. Gelukkig hebben ze daar een grote zaal, mogen we snel binnen en kunnen we ons nog een goede plek uitkiezen. De programmabrochure kondigt Paul Morocco aan als onvoorspelbaar, grappig en spectaculair en daar blijkt geen woord van gelogen. De 3 mannen zijn uitstekende muzikanten die uit hun gitaar alle mogelijke genres toveren en hun instrument ook voor meer gebruiken dan enkel om muzieknoten te produceren. Bij momenten is hun act te gek voor woorden en de zaal ligt meerdere keren plat van het lachen. De persiflage van de Bee Gees, om maar iets te noemen, is gewoon hilarisch. Ook bij de meer voor de hand liggende grapjes proberen ze vaak nog net een stapje verder te gaan. Ook enig jongleertalent is de mannen niet vreemd en voor we het goed en wel beseffen wordt er gegooid met appelsienen tot bij het publiek op het balkon maar ook met (rauwe!) eieren. Na een flitsende voorstelling van een uur is een staande ovatie van het publiek dan ook het resultaat.

15223115411_a30b17b9fc_h 15228337315_f7ac1127c2_h 15228313165_f8f0685b28_h 15205298666_3fb90bc47f_h 15205276536_e0eb8bd933_h 15227950092_a8f5f32874_h 15225244361_aaf90a6cb1_h 15041741398_9f289309da_h

Na een hapje en een drankje trokken we richting Groenzaal voor het laatste deel van ons drieluik, Binti. Hadiel, Yasmin, Amina, Rana, Sherien en Fedia Holail zijn zes zussen die drie jaar geleden besloten om hun stemmen te bundelen. Hun groepsnaam is een verwijzing naar hun Egyptische roots en betekent in het Arabisch ‘mijn meisje’, ‘mijn dochter’. De jongedames begeleiden zichzelf met gitaar, dwarsfluit, keyboards en de bijzondere Bintibak, een houten kistje met centjes wat voor een specifiek slepend geluid zorgt. Maar het belangrijkste instrument van de groep blijft evenwel de stem, in zesvoud. En dat geluid is bij momenten hemels met een stevige ondertoon, een beetje zoals bij Laïs in hun beginperiode ook al is hun muziek anders. We kregen nummers te horen in diverse muziekstijlen, soms jazzy, dan meer soul of blues, wat close harmony maar ook pop. Kortom, de dames hebben duidelijk heel wat in hun mars en wie ze nog niet gezien heeft, moet dat zeker eens doen.

Een voorsmaakje van hun samenzang hoort u alvast hier.

Binti IMG_94441 Binti IMG_94472 Binti IMG_94843 Binti IMG_94864 Binti IMG_94875 Binti IMG_94886 Binti IMG_94907 Binti IMG_94918

(c) ElsS at September 15, 2014 09:22 AM

Fietsbult

Voorbeeldfunctie (4)

Sombere mensen vinden autovrije dagen tijd- en energieverlies.
Die roedel autoreclame voor èn na de berichtgeving over de autovrije dag geeft voedsel aan zo’n pessimisme.
Reclame gaat voor de waan van de dag, ook de mobiliteitswaan.
Maar laat ons mobiliteit nu eens bekijken als voetbal.
Anderlecht koopt zijn gelijk en succes met groot geld.
De auto-industrie doet hetzelfde.
Niets is voor altijd.
Ook Anderlecht niet.
Misschien nog 10 jaar, maar dan?
Net als de Fransen met zijn allen naar rugby kijken?
Emoties houden dat tegen.
Zo is het ook met mobiliteit.
Het verschil met de voetbal is dat wij zelf dagelijks op het veld staan.
Elke dag weer keuzes maken.
Voetbal of rugby?
Voetbal of rugby?
Voetbal of rugby?
Of dan toch maar volleybal?
De autoloze zondag helpt elk jaar weer een hondertal mensen om hierover na te denken.
Misschien wel een paar duizend.
Denken kan de emoties overwinnen.
Vrienden helpen daarbij.
In het begin ook de zon.
De zéér langzaam verbeterende fietsinfrastructuur is nonstop nodig.
Net als de voorbeeldfunctie:

14sep14, 15u03, Sint-Baafsplein

14sep14, 15u03, Sint-Baafsplein

Wie weet helpen nieuwe technologiën, en breken de elektrische fietskar of het elektrische wiel door.

14sep14, Emile Braunplein

14sep14, Emile Braunplein

14sep14, 14u25, Sint-Baafsplein

14sep14, 14u25, Sint-Baafsplein

Zo schuift het jaar aan jaar op.
Autobezit zal blijven, maar zeker in steden verminderen.
Hoe meer mieren, hoe minder plaats er is.
Fietsen helpen steden om leefbaar te zijn.
Dat inzicht leeft in alle partijen.
Wat dan weer goed is voor de voorbeeldfunctie:

14sep14, 15u55, Abdijmolenstraat

14sep14, 15u55, Abdijmolenstraat

14sep14, 15u55, Abdijmolenstraat

14sep14, 15u55, Abdijmolenstraat

Pas toen de schepen van burgerlijke stand in de rij ging staan om haar fiets te laten markeren herkende ik ze, maar ik woon dan ook niet in Drongen:

14sep14, 16u04, Oude-Abdijstraat

14sep14, 16u04, Oude-Abdijstraat

Wanneer zullen ook leden van onze regeringen -net als in Nederland- per fiets naar de Wetstraat komen?


Tagged: autovrije dag, Drongen, fiets, fietsen, Gent, Rode Kruis, Sofie Bracke

(c) yves at September 15, 2014 06:30 AM

gentblogt.be

Selfie…

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 15, 2014 04:50 AM

September 14, 2014

Elke Decruynaere

Officiële start van het Informatiepunt Onderwijs

Elke Decruynaere - Opening Informatiepunt Onderwijs - Koopvaardijlaan Gent - 15 september 2014

Op maandag 15 september opende schepen van Onderwijs en Opvoeding Elke Decruynaere, samen met schepen van Gelijke Kansen Resul Tapmaz, het Informatiepunt Onderwijs van het Intercultureel Netwerk Gent (ING). Ouders, in het bijzonder ouders met een migratieachtergrond, kunnen er terecht met hun vragen over onderwijs. Geen overbodige actie, zegt schepen Decruynaere. Zij werd de afgelopen jaren geconfronteerd met ouders die hun weg niet terugvinden in het onderwijslandschap. Kinderen missen daardoor kansen. Het gaat over kinderen die niet tijdig ingeschreven raken of foute studiekeuzes maken. Schepen Decruynaere: “Door de ouders beter te informeren, willen we hun betrokkenheid vergroten, zodat zij hun verantwoordelijkheid ten volle kunnen opnemen. Ik had bij de opening wel een dubbel gevoel. Want scholen doen al veel inspanningen ter zake. Maar we bereiken nog steeds onvoldoende alle ouders. Omgekeerd voelen ouders zich ook niet altijd begrepen.” Elke riep ook op tot een goede samenwerking met bestaande initiatieven zoals het brugfigurenproject, de Opvoedingswinkel en StudieAdviesPunt De Stap.

 

Tags: 

Bevoegdheid: 

(c) helenewets at September 14, 2014 10:00 PM

Michel Vuijlsteke

Auw

Zondag, koppijndag. Kut.

The post Auw appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 14, 2014 09:28 PM

gentblogt.be

Cultuurmarkt

Gisteren was er niet alleen OdeGand, maar ook nog de Cultuurmarkt op de Kouter. Onze fotograaf van dienst (enfin, persoon met fototoestel bij de hand) liep er ook rond, en brengt u deze impressie.

IMG_1803 IMG_1809 IMG_1799 IMG_1796 IMG_1790
IMG_1811 IMG_1808 IMG_1806 IMG_1804 IMG_1802 IMG_1800 IMG_1797 IMG_1791 IMG_1789 IMG_1812

(c) Gudrun at September 14, 2014 06:36 PM

Sofinesse

De luiewijven testen eten, drinken en lekker ruiken (Part II)

Omdat wij als luiewijven uiteraard lui en zodoende ook geweldig efficiënt zijn, hebben Lien en ik het schrijfwerk verdeeld. Het eerste verslag kwam van mij, Lien heeft voor dit gezorgd. Ik neem dus even integraal over. (En dat heeft absoluut niets te maken met het feit dat Lien wel alcohol drinkt en ik niet. Nee hoor.) Ik heb alleen het stuk over Nivea toegevoegd, want ons opperwijf kan daar niet zo goed tegen met haar gevoelig velleke. Het komt ook een paar maanden later, maar sommige dingen moesten wat bezinken. Voeg gerust uw eigen bevindingen toe in de comments!

A taste affair: uniek, puur en eerlijk

Wie me een beetje kent, weet dat ik een graag een glazeke wijn drink. Zo graag zelfs dat ik momenteel eens een alcoholvrije maand heb ingelast om een beetje te detoxen van de vakantieperiode, edoch dat is een ander verhaal. Bovendien ben ik ook een grote genieter van alles wat met eten te maken heeft.

Ik was dan ook bijzonder blij dat A Taste Affair een pakketje schonk om mee te geven op LWW. Een pakketje, wat zeg ik? Een megapakket vol lekkers: 3 flessen schuimwijn, 2 flessen witte wijn, 2 flessen rode wijn en 2 keer 6 biertjes en nog een pak risotto en een fles olijfolie.

Misschien moet ik eerst eens A Taste Affair voorstellen. Ze hebben een fonkelnieuwe website (met webshop) waar je er vanalles over kunt lezen, maar in het kort: ze gaan voor natuurlijke smaakvolle producten. Producten gekozen vanuit een biologisch, biodynamisch of non-interventionistisch standpunt, zo dicht mogelijk bij de natuur. Vooral wijn dan (zonder additieven), maar ook bier (“Ceci n’est pas une Saison”) en dus ook olijfolie en risotto. En koffie, zag ik op de website.

a taste affair eten

Midden november openen ze een winkel op de Voorhoutkaai 13 in Gent. Op 16 en 17 november zijn daar proefdagen, ik zet ze alvast in mijn agenda.

Wij blij dus, en proeven maar. We begonnen uiteraard met de bubbels en daar waren de meningen wat verdeeld. Ik vond ze speciaal, het was een andere smaak dan we doorgaans gewoon waren. De troebele bubbels (Casa Belfi) waren het meest ongewoon, de andere (Loxarel) was gewoon heel lekker. De wijnen waren iets anders dan de doorsnee wijn. Ze waren wat complexer, zeggen ze dan, maar zeker niet minder lekker. Ik was echt wel fan, zeker van de rode wijn!

a taste affair drank

De biertjes, daar heb ik niet van gedronken want ik ben niet zo’n bierdrinker. Maar Ine zei dat ze geslaagd waren: “De Anostekie vond ik de beste. Een pittig, maar stevig biertje waar je wel even mee zoet bent. Gezapig en langdurig genieten. Dat vind ik tof aan een stevig biertje. Je doet langer met een glas, dan met wijn bijvoorbeeld. Je drinkt rustiger. De Saison was ok, maar dat is minder mijn type bier. Beiden wel geslaagde blondjes, voor meiden met pit die wel eens een biertje lusten.”

We maakten risotto en daarbij een salade met een dressing van olijfolie en daar waren we unaniem lovend over. Daar werd zowat om gevochten. We hebben die dan ook eerlijk verloot en ik heb helaas niet gewonnen.

Ze gaven bij elk van de geleverde producten ook een beschrijving mee, die zo mooi is dat ik ze u niet wil onthouden. Klik daarvoor onderaan de post op meer! Ga daarvoor naar de website van Lien: www.lienweb.be

Nivea: smeergoodies for president!

Het was een race tegen de tijd om het pakket van Nivea nog op tijd op het luiewijvenweekend te krijgen, een race die helaas mislukt is. Dat was jammer, maar het fantastische pakket maakte veel goed. Ik moet eerlijk zijn, ik was al een groteNivea-fan. De meeste producten zijn geen onbekende, al waren er toch een paar verrassingen bij.

niveapakket

De spray-zonnecrèmes zitten hier standaard in ons zomerassortiment. Kinderen vinden het meestal niet gezellig om ingesmeerd te worden, eigenlijk heb ik er zelf ook een hekel aan. Maar spuiten met een lekker geurtje maakt het plakkerige gedoe al iets makkelijker (en vlotter). De nieuwigheid in ons zomerpakket: after-sun voor onder de douche. Ik had het al een keer gebruikt na een dag van zee en zout op de zeilreis, maar iets onwetender (collega matroos schoof het door in de douche) Ik heb het ondertussen uitgebreid getest: het is aangenaam, maar ik voel na een dag zonnen toch nog de behoefte om bij te smeren met andere after-sun. De geur is ook niet mijn favoriet wegens nogal mannelijk. After-sun moet naar vakantie ruiken, dat doet het niet helemaal.

Voor shampoo en dagcrème heb ik mijn vaste merken, maar ik heb toch geprobeerd. Niet zeker dat ik ga overstappen, maar eigenlijk wel best tevreden. Lekkere geur (maar dat is bijna altijd bij Nivea) en doet wat het moet doen. Ik heb vaak hoofdhuidproblemen als ik van shampoo wissel (lees: jeuk), maar bij de Diamond Volume eigenlijk niet.

Alle andereproducten gebruik ik nu een beetje (moeilijk om me in te houden), om daarna door te geven aan de andere luiewijven. Maar ik ben ervan overtuigd dat iedereen wel al iets in zijn badkamer heeft staan, al was het maar de traditionele blauwe pot. Ik kan me geen badkamer zonder Nivea indenken en ik word nog altijd blij als ik naar de doos kijk. Thanks Nivea! Volgende keer alleen proberen om de postduif iets vroeger te sturen, zodat we ook op het weekendkunnen smeren, ruiken en testen.

Conclusie

Bedankt beste fantastische sponsors! Als er andere mensen/bedrijven/webshops graag dingen willen sponsoren of laten testen of andere zotte ideeën hebben, jullie weten me te vinden. (kijk hierboven, kijk hierboven!)

Ik moest ook nog zeggen van de andere luiewijven dat het lekker was in alle mogelijke opzichten.

 

(c) Sofinesse at September 14, 2014 02:30 PM

allesovergent.be

Gent Militaria in Flanders Expo

Op zondag 7 december 2014 wordt voor de achtste keer Gent Militaria georganiseerd in Flanders Expo Gent. Gent Militaria is een beurs voor kopen, ru...

(c) forumbericht at September 14, 2014 11:14 AM

Fietsbult

cCultuurdag

Zondag 14 september is autovrije dag.
Zaterdag 13 september is cCultuurdag.
Op straten en pleinen rollen c en C’s elkaar voor de voeten.

13sep14, 15u01, Drabstraat

13sep14, 15u01, Drabstraat

13sep14, 14u26, Cataloniëstraat/Veldstraat

13sep14, 14u26, Cataloniëstraat/Veldstraat

13sep14, 15u33, Korenmarkt

13sep14, 15u33, Korenmarkt

13sep14, 15u34, Korenmarkt

13sep14, 15u34, Korenmarkt

OdeGand is de jaarlijkse laagdrempelige start van het klassieke Gent Festival van Vlaanderen.
Op deze dag kan je een breed palet uit meerdere muziekculturen proeven.
Raar hoe een verstandig muziekfestival prominent kan inzetten met een bizar -of is het een vals- sponsornootje.

13sep14, 14u29, Korenmarkt

13sep14, 14u29, Korenmarkt


Sponsors vragen altijd visibiliteit.
Sommigen zijn smaakvol, anderen -euh- nee, even beleefd blijven.
Een dominante showvrachtwagen met auto’s van het “gretige type” kloef middenin het verkeersvrije stadshart etaleren is even gepast als een een snoepautomaat in de wachtzaal van de tandarts.
Of vergelijkbaar met een erotische dansvoorstelling in de Sint-Baafskathedraal.
Zouden ze het aandurven om zo’n C-klasse naast de dirigent of op het altaar van de kathedraal te plaatsen?
Is dat wèl ongepast?

13sep14, 15u29, Korenmarkt

13sep14, 15u29, Korenmarkt

Ach, alles mag, ja hoor.
Geen vingertje in de lucht.
Het is simpelweg niet goed voor de perceptie van het Festival.
Want het is (ver)oude(rde) mobiliteitscultuur.
Veel mensen doorzien deze marketingpoeha.
Voor hen is dit zinloze verspilling.
Waarom dit autosalongedoe dan niet achterwege laten?
Geef die sponsor gewoon een concert.

Elk neemt al dan niet zijn verantwoordelijkheid in de transitie naar een duurzamer wereld.
Op de Cultuurmarkt op de Kouter klonk een ander, hedendaagser en frisser mobiliteitsgeluid:

13sep14, 16u20, Kouter

13sep14, 16u20, Kouter

13sep14, 16u17, Kouter

13sep14, 16u17, Kouter

13sep14, 16u17, Kouter

13sep14, 16u17, Kouter

13sep14, 16u21, Kouter

13sep14, 16u21, Kouter

13sep14, 16u21, Kouter

13sep14, 16u21, Kouter

13sep14, 16u16, Kouter

13sep14, 16u16, Kouter

13sep14, 16u22, Kouter

13sep14, 16u22, Kouter


Tagged: Festival Van Vlaanderen, fiets, fietsen, Gent, Green Track, Handelsbeurs, Kouter, Low Impact Man, Odegand, Vooruit

(c) yves at September 14, 2014 07:00 AM

gentblogt.be

Archeologie

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 14, 2014 06:26 AM

Kameraad Harko

open monumentendag (en de onvermijdelijke oorlog)

Vandaag is het Open Monumentendag, dus een gigantisch druk programma met  zeer veel zeer interessante activiteiten.
Je kan, zoals steeds, ook terecht in de Sint-Pieterskerk. Rondleidingen, zoals het hoort, en op het einde van de dag, 17u, kun je plaats nemen voor een, en hoe kan het ook anders, oorlogsgetint orgelconcert.


(c) Kameraad Harko (noreply@blogger.com) at September 14, 2014 06:16 AM

September 13, 2014

Michel Vuijlsteke

Gent Festival: OdeGand

Ik ben een moeilijke mens om buiten het huis te krijgen.

Mijn eerste reactie toen ik een mail kreeg van de mensen van Gent Festival, of ze mij een plezier konden doen met kaarten voor OdeGand, was dan ook: proberen kijken of ik op een elegante manier “neen” kon zeggen, dan wel of ik de kaarten aan iemand anders kon laten doorgeven.

Maar! Ik laat ook al maanden en maanden aan een stuk elke minuut Puddles Pity Party die ik op het internet vind, aan iedereen in huis horen. En wat blijkt? Puddles Pity Party speelt gewoon op Odegand! Ik heb dus zeer snel ja gezegd, en een dochter opgevorderd om mee te komen.

Het weer was tegennatuurlijk goed, de stad zag vleeskleurig van het volk, en A Splendid Time Was Had. Eerst naar Big Mike in de vorm van Puddles gaan kijken, en jawel: dat bevestigde de hoog gespannen verwachtingen. Een wereldtalent, en ik zeg dat niet alleen voor zijn ene — hoe uitstekend ook, maar we gaan dat toegeven — novelty act: Michael Geier doet al jaren allerlei fantastische dingen in muziek en theater.

15039600717_8a0f3bb4d1_h

15039610967_23fac2bcd3_h 15203167326_d04ef344ed_h 15039619137_9dbbbd01a7_h 15039432179_cf43fd5649_h 15223115411_a30b17b9fc_h 15039634377_eaa97ea43b_h 15226205715_49b9b3e20e_h 15039624788_77c0bb7353_h

Ik had moeten opschrijven wat hij zong, maar ik was te bezig met luisteren. I (who have nothing) deed mij Tom Jones vergeten, Another tear falls was machtig, net zoals I started a joke, Zelie verzekerde mij dat hij iets van Ed Sheeran coverde, zelfs Halleluja was genietbaar, er was iets verrassend in het Spaans, en ik ben er zeker nog vergeten, en de afsluiter — Royals — was uiteraard uitstekend.

Morgen (zondag) treedt hij nog eens op, voor KidsOdeGand, en ik kan niet hard genoeg roepen: naar! toe! gaan!

Toen we buiten het NTG kwamen, stonden er twee hiphopdansers en twee tangodansers, met een mc, een beatboxer en een bandoleonspeler op een podium. Meer benieuwd dan wat anders blijven kijken naar een Hip-Hop vs. Tango-optreden, en hey: niet verkeerd. Niet verkeerd at all.

15040188799_d7a17424b9_h 15040190829_3bca36bcea_h 15203937646_b1614c4e9c_h 15223879731_1722c1bee9_h 15040403937_aa5a6eb40f_h

Helaas, helaas: geen tijd om te blijven rondslenteren en kijken naar al de optredens in open lucht. Wij moesten naar de Capitole, voor Paul Morocco. Slapstick en flamenco, olé!

Het deed wat het aankondigde te doen: slapstick en flamenco. Ik ben helemaal vóór slapstick, ik ben daarentegen wat minder voor gemakkelijke lollen. En met “gemakkelijk” bedoel ik niet “ik zit met mijn glockenspiel vast in mijn gitaarsnaren” (dat vind ik bijzonder grappig, namelijk), maar wel daarbij Je t’aime… moi non plus laten spelen, en het dan wat te lang laten spelen, en in slecht Vlaams “zet die plaat af” roepen. Of een Spanjaard die in gebroken Engels een minder dan geslaagde kruising Gandhi / Apu Nahasapeemapetilon neerzet.

Paul en kompanen hebben daarna serieus hun best mogen doen om mijn goodwill terug te krijgen.

Da’s voor het grootste deel gelukt, want wat ze doen is bij momenten zeer grappig. Maar ik had ze wel liever iets meer muziek zien maken, en wat minder grappig proberen zijn. Of het moet zijn dat wij hier met De Nieuwe Snaar wat te veel verwend geweest zijn.

15225244361_aaf90a6cb1_h 15205298666_3fb90bc47f_h 15041741398_9f289309da_h 15227950092_a8f5f32874_h 15228313165_f8f0685b28_h 15205276536_e0eb8bd933_h 15228337315_f7ac1127c2_h

The post Gent Festival: OdeGand appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 13, 2014 08:40 PM

Annemie Deckmyn

belonen beter dan straffen


De tweede week van het schooljaar. Met het SODA-project halen we de pers. We zijn immers de eerste school in de regio die een attest invoert voor positieve attitude in BSO/TSO. Niets zo moeilijk als iets veranderen in de logge moloch van het onderwijssysteem. het bedrijfsleven smeekt achter enthousiaste, gemotiveerde, stipte, ordelijke, gedisciplineerde vaklui. Kennis en vaardigheden zijn haast ondergeschikt aan de positieve attitudes. "Geef mij een goeie". Daarmee bedoelen de werkgevers in de eerste plaats een betrouwbare, enthousiaste werknemer. Met de school willen we daar volop voor gaan. De link naar het bedrijfsleven wordt verstevigd, sponsors gezocht. Leerlingen die een positieve attitude hebben krijgen een attest waarmee ze voorrang krijgen op jobs.
SODA staat voor: stiptheid, orde, discipline, attitude.
We focussen op de leerlingen die het goed doen. De positieve blik. Zoals ik vaak focus op wat wél goed loopt wanneer het even tegen zit. "Always look at the bride side..."
Ik heb het ook moeten leren. 

(c) A.D (noreply@blogger.com) at September 13, 2014 08:24 PM

helpen, of iets dat er op lijkt


Het is met enige trots dat ze poseren voor de foto. Klaar om te helpen, de nieuwe schorten voorgebonden. Ze helpen graag aan die leeftijd. Dat moet je koesteren. Voor je het weet is helpen niet meer leuk en hangen ze in de zetel met of voor een of ander elektronisch toestel. De oudste vraagt het al heel schattig: "Mag ik dan op de Ipad?" Vandaag niet want je neef is er ook. Vandaag gaan we bakken. Straks komen de ouders en geven we onze werkstukken mee. Dan moet er vanavond niet gekookt worden. Dan kunnen ze in de zetel hangen na een drukke werkdag. Doe ik ook.

(c) A.D (noreply@blogger.com) at September 13, 2014 07:04 PM

gentblogt.be

Open Monumentendag Sint-Jozefkerk

De geschiedenis van deze parochie gaat terug tot de proosdij van Sint-Jozef. Een voormalige danszaal aan de Elyzeese Velden werd omgebouwd tot kapel en in 1866 officieel erkend. De kapel werd al gauw te klein en men ging op zoek naar een perceel bouwgrond voor een grotere kerk. De textielfamilie Hemptinne schonk de grond langs de Wondelgemstraat. Architect August Van Assche tekende de bouwplannen in neogotische stijl. In 1883 volgde de plechtige inzegening. Bijzonder zijn de cementen vloertegels onder het spreekgestoelte, de gerestaureerde glasramen van atelier Casier, het houtsnijwerk van Mathias Zens en het orgel van de Antwerpse orgelbouwer Jules Geerts. De kerk is sind 2004 beschermd. De crypte onder de kerk is eveneens beschermd.

Sint Jozefkerk Rabot Sint Jozefkerk Rabot-001

De kerk staat centraal in de multiculturele wijk Rabot en wordt zoveel mogelijk ingeschakeld in het sociaal-culturele wijkgebeuren. Oxfam Wereldwinkel heeft er op vaste dagen een verkooppunt. Ook de voedselteams hebben er hun vaste stek. Een ideale bewaarplaats voor verse groente en vers fruit volgens een van de initiatiefneemsters.
Pastoor Koen Blieck leest nog steeds elke zondag de mis en organiseert ook op gezette tijden een driekerkenviering met de overige twee kerken uit het Rabot, de protestantse Rabotkerk en de Dominicusgemeenschap die in de Maria Gorettikerk gehuisvest is.

Gidsbeurten om 14u00 en 16u00 gratis
Geen reservatie nodig

(c) Redactie at September 13, 2014 10:41 AM

Muziek op de graslei

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 13, 2014 06:34 AM

Fietsbult

Gezondheidszorg

Niks tegen de machines an sich.
Auto’s zijn grandioze mobiliteitsdinges.
Net als vliegtuigen of treinen of raketten.
Puur vernuft.
Maar het kan zo deugd doen om eens anderhalf uur géén automotor te horen.
Daarom alleen al bemin ik de nacht.
Maar kijk, zondag 14 september, autovrije dag, kan het in Gent ook zonder doktersadvies.

05sept14, 17u16, AZ Sint-Lucas

05sept14, 17u16, AZ Sint-Lucas

Het programma leest u hier.
Wie méér wil: op 21 september ook in andere steden.
En vanaf 16 september: de week van de mobiliteit.


Tagged: autovrije dag, AZ Sint-Lucas, fiets, fietsen, Gent

(c) yves at September 13, 2014 06:30 AM

September 12, 2014

gentblogt.be

Albert Sugg en de Belle Epoque in Gent: Série 1 (72) Ruïnes Sint-Baafsabdij II

Zoals reeds was te zien in deel 46 en deel 71 van deze wekelijkse Gentblogtrubriek heeft de postkaarten handelaar Albert Sugg in zijn serie 1 over Gent heel wat kaarten laten maken over de ruïnes van de Gentse Sint-Baafsabdij en het daar in gevestigde Stenen Beelden Museum. In dit deel tonen we de resterende 5 kaarten over dit onderwerp. Arthur De Decker verzorgt de commentaar en Jos Tavernier bezorgde de actuele zichten.

Serie 1 nr. 133 Ruïnes Sint-Baafsabdij VI

Serie 1 nr. 133 Ruïnes Sint-Baafsabdij VI

Wat we hier te zien krijgen is de ZW hoek van wat tot 1540 de Kloosterhof was en nadien een kerkhof. De deur links leidt naar de plaats waar de Abdijkerk stond en de trap rechts ging oorspronkelijk naar de toren van Sint-Baafskerk. Aan deze opening staan nog de originele zuiltjs met gedraaide schacht. Nu is dit een toegang naar de buitentuin aan de westkant. Rondom deze kloosterhof was er sedert de 12de eeuw een open Romaanse kruisgang die in 1494-95 werd vervangen door een laat-gotische constructie met glasramen waarvan nu nog enkel vijf traveeën te zien zijn en waarvan er slechts twee oorspronkelijk zijn: namelijk deze die zich bevinden voor het lavatorium en vóór de kapittelzaal. De drie andere, één aan de noordkant en twee aan de oostzijde werden in 1839 herbouwd. De anderen waren in het begin van de 19de eeuw zodanig vervallen dat zij gesloopt werden. Op de Suggkaart getuigen de kraagstenen en de aanzetten van de gewelfribben in de muren nog van die verdwenen traveeën. Deze kruisgang diende tot begraafplaats van de hoogwaardigheidsbekleders van de abdij en van personen die deze plek verkozen boven de kerk of het kerkhof van hun parochie. Zoals reeds meegedeeld in deel 46 werd hier bijvoorbeeld het hart van Michaëla van Frankrijk, eerste vrouw van Filips de Goede, hertog van Bourgondië begraven. Boven de gemetselde graven vond men nog  veel geraamtes, de overblijfselen van Spaanse soldaten die gelegerd waren in het Spanjaardenkasteel.

133

Op deze recente foto van Jos Tavernier ziet u links de huidige toegang tot de gewezen Sint-Baafsabdij. Deze poort kwam vroeger uit op een afgesloten terrein op de hoek van de Gandastraat en de Voorhoutkaai waar een deel van de zuilen en poortomlijstingen uit de collectie van het Museum voor stenen voorwerpen stond. In 1974 werd daar een beperkte opgraving uitgevoerd die de resten van de hoofdingang van de verdwenen abdijkerk,  de middelste funderingen van de westbouw en een gedeelte van zijn rode bevloering blootlegde. De resten van die kerk waren lange tijd nagenoeg onzichtbaar gebleven. Zij waren overbouwd door het koelhuis van het voormalige slachthuis dat in 1857 werd in gebruik genomen (zie deel 5). Na de afbraak in 1991 van het slachthuis en zijn annexen werd beslist via beplanting de abdijkerk letterlijk opnieuw gestalte gegeven. Daarvoor diende de Gandastraat te worden verplaatst en heraangelegd in de as van het gerestaureerde ingangsgebouw van het slachthuis. Na het wegnemen van de muur aan de Gandastraat en de voorwerpen uit het Stenen Museum daar in 2008 heeft men tussen de Sint-Baafsabdij, Gandastraat, Adelwinstraat, Slachthuisstraat en de Voorhoutkaai  een nieuw park aangelegd met daarin de evocatie van de verdwenen abdijkerk van de Sint-Baafsabdij in haagbeuk en haagbeukzuilen, de zg. “Groene Kerk”. Dit park werd in 2014 officieel Coyendanspark gedoopt. Deze naam verwijst naar het eeuwen oude feest van de Koeiendans dat in de Machariuswijk werd gevierd. Het Sint-Baafsdorp was in de 15de-eeuw een kleine agglomeratie ten oosten van de gelijknamige abdij die toen ongeveer 1.500 mensen telde. De belangrijkste levensbron van de wijk waren koeien, die graasden op de “Heernesse”, een uitgestrekt meersgebied langs de Benedenschelde vanaf de huidige Achtervisserij in het westen tot de grens van Sint-Amandsberg met Destelbergen in het oosten. Een herder dreef de koeien elke morgen uit het Sint-Baafsdorp naar de Heernesse en bracht ze ’s avonds weer terug. Die herder werd “Heirnismeester” genoemd. Deze naam werd door de Koninklijke Dekenij Heirnis ook gebruikt om buurtbewoners te vereremerken die zich hadden verdienstelijk gemaakt voor de wijk. Zo kreeg ik in 1989 de titel van “Heirnismeester” voor o.a. mijn bijdrage aan de herdenking van 100 jaar Heirnis in 1988.

Elk jaar werd op 7 juli op de Heernis het feest van de Koeiendans gevierd. Deze oude feesttraditie ging verloren maar werd 20 jaar terug weer opgerakeld met de Coyendans. Sindsdien wordt er elk jaar begin september een volksfeest gehouden in de wijk Macharius. Dit jaar vindt dit feest plaats op 20 en 21 september. Voor het programma zie: http://www.gent.be/eCache/WMA/41/599.cmVjPTE3MTQ1MA.html en nadere details op http://www.burenvandeabdij.be/

Serie 1 nr. 136 Ruïnes Sint-Baafsabdij VII

Serie 1 nr. 136 Ruïnes Sint-Baafsabdij VII

Deze Suggkaart, verstuurd in 1902, had ik beter behandeld bij het  vorige deel over met Museum voor Stenen Voorwerpen, waarvoor mijn excuses. Zij toont namelijk hoofdzakelijk architectonische overblijfselen en decoratieve motieven afkomstig van afgebroken Gentse gebouwen die werden opgesteld langs de westelijke afsluitmuur van de voornoemde kloostertuin, aan de achterkant dus van de huizen aan de Voorhoutkaai. Rechts zien we het zeer geschonden geveltympanon van een Lodewijk XV huis met een Jacht van de godin Diana (18de eeuw). Links daarvan staat een reliëf met een voorstelling van de Maagd van Gent in haar tuin met een leeuw tussen twee weesjongens in hun 17de-eeuws pak. Hun lederen jas, kolder of kulder, gaf aanleiding tot de volksnaam kulder waarover ik het reeds eerder had (zie deel 62). Het is afkomstig van het oud Jongensweeshuis aan de Reep. Onderaan staat een Latijnse inscriptie die naar verluidt tegelijk een chronogram vormt: pIetatIs ganDae sChoLa paVperVM. Volgens Alfons Van Werveke geven de grote hoofdletters als Romeise cijfers opgeteld (M=1000, D=500, C=100, L=50, V=5, V=5, I=1, I=1) dan 1662, jaar waarin het gebouw werd opgericht.

Links naast dit beeldhouwwerk stond volgens A. Van Werveke in 1912 een pomp uit de Renaissance-tijd (17de eeuw), afkomstig uit de Baudelooabdij en die het oudste stuk van dat soort in Gent was en verder nog een halfverheven beeldwerk met de maagd van Gent die het jaartal 1713 droeg. Ik betwijfel of dit de stenen voorwerpen zijn links op deze Suggkaart.

136

Zoals te zien op deze recente foto van Jos Tavernier wordt het timpaan “jacht van de godin Diana”  en het reliëf van de Maagd van Gent uit het jongensweeshuis nu elk door een afdakje beschut tegen de regen. Waar de  voorwerpen links daarvan op de Suggkaart nu staan weet ik niet.

Uiterst links zien we nu wel nog een stukje van de grote vaas die samen met een tweede exemplaar het fronton op het Pakhuis bekroonde en in 1897 werd afgebroken om plaats te maken voor het postgebouw op de Korenmarkt. Eén vaas werd in 1969 opgesteld voor de ingang van de gewezen Sint-Pietersabdij. Deze sierstukken van 2,75 meter hoog dagttekenen van 1722.

Serie 1 nr. 159 Ruïnes Sint-Baafsabdij IX. Kapittelzaal

Serie 1 nr. 159 Ruïnes Sint-Baafsabdij IX. Kapittelzaal

Deze Suggkaart werd verstuurd in 1902 en toont ons één van de meest fotogenieke gevels van de ruïnes. Het betreft de binnenmuur van de kapittelzaal gelegen ten oosten van de kruisgang. De kapittelzaal werd gebouwd in de 13de eeuw en wordt ook crypte van de H. Maagd geheten. In deze zaal vergaderden de kloosterlingen om de belangrijkste zaken te bespreken. De monniken namen plaats op de stenen banken die men rondom de zaal nog bemerkt. Oorspronkelijk was deze zaal door zuilen verdeeld in 3 beuken overkluisd door kruisribgewelven die echter werden verwoest in het begin van de 19de eeuw. Boven de kapittelzaal was oorspronkelijk de slaapzaal van de monniken doch deze werd in 1157 gedeeltelijk afgebroken en vervangen door een kapel, gewijd aan de H. Drievuldigheid. Oorspronkelijk had de kapittelzaal een geglazuurde, mooi versierde tegelvloer. Toen de vloer in 1834 werd weggenomen, kwamen hier en in de naastliggende sacristie een aantal graven te voorschijn waarvan men er enkele kan zien op de recente foto van Jos Tavernier hier onder.

159

Deze graven zijn als het ware gemetselde doodskisten. Merkwaardig is dat ze alle met het voeteinde naar het oosten gericht zijn, klaar voor de wederopstanding. De graven dateren wellicht nog uit de 9de eeuw en in elk geval van vóór de oprichting van de kapittelzaal toen ze met een vloer werden bedekt en daardoor in de vergetelheid geraakten.

Serie 1 nr. 160 Ruïnes Sint-Baafsabdij X. Buitenkant

Serie 1 nr. 160 Ruïnes Sint-Baafsabdij X. Buitenkant

Deze Suggkaart werd verstuurd in 1906. Ze toont ons de ruïnes gezien vanuit de Oostenrijkersstraat, aan de oostkant van de abdij. Door de begroeiing is niet te zien dat deze buitenmuur van de Sacristie in de 15de en 16de eeuw veel vervormingen onderging. Daarnevens komt de voornoemde Kapittelzaal vooruit. Achter het Louis XVI-hek staat de buitenmuur van de 2 kleine zalen van de Trapzaal ten zuiden van de Kapittelzaal.

160

Zoals men kan zien op de recente foto van Jos Tavernier werden de ruïnes ontdaan van hun zeldzame muurvegetatie. Deze overdreven schoonmaakwoede kan nefast zijn voor deze kwetsbare ecotoop.

Serie 1 nr. 162 Ruïnes Sint-Baafsabdij XII

Serie 1 nr. 162 Ruïnes Sint-Baafsabdij XII

Op deze Suggkaart zien we het trapje dat leidt naar de gewezen keuken met daarachter een poort naar de in het vorig deel besproken romaanse eetzaal. Deze keuken, waarvan nog enkel de muren langs het zuiden en het oosten en het onderste gedeelte van die ten noorden en ten westen recht staan, dateerde uit de 12de eeuw. Op de plaats van de deur naar de refter stond oorspronkelijk een reusachtige schouw . Conservator A. Van Werveke schrijt daarover in de Gids van den Bezoeker van 1912: “men heeft ongelijk gehad er een deur door te kappen en de opening met een omlijsting uit den renaissance-tijd te omkleeden.” Destijds was er ook een benedenhuis onder de keuken. De deur vooraan met Tudorboog dagtekent van 1495.

162

Als men deze recente foto van Jos Tavernier vergelijkt met de Suggkaart kan men opmerken dat het beeld boven de deur naar de refter en de versierde stenen naast het trapje op de voorgrond zijn verdwenen. Ik heb daar verder geen informatie over. U wel?

(c) Michel Vuijlsteke at September 12, 2014 07:05 PM

Kerygma

Leraren.

Zoals eerder al: losse flarden uit 3 studiemiddagen, uit mijn volgekribbeld boekje. Structuur en puntjes!

* Elk probleem was ooit een oplossing.
* De meest effeciënte manier om iets te kelderen is vragen “jamaar, wat is de precieze doelstelling” en als die uitgelegd wordt te luisteren en daarna te vragen, “jamaar, wat is de precieze doelstelling”
* Als er gezegd wordt dat 1/3 van de jonge leerkrachten uit het beroep stapt binnen de vijf jaar, worden daar conclusies in verband met de belasting van de job en waardering aan vastgehangen. Zijn er cijfers over hoeveel andere jonge mensen binnen de vijf jaar naar een ander soort job overstappen?
* We moeten opletten voor inzichten ingegeven door persoonlijke ervaringen.
* Ik moet Thinking, Fast & Slow dringend lezen.
* In onderwijskundig onderzoek wordt vaak teruggegrepen naar kwantitatief onderzoek. Misschien kan er soms interessantere data in kwalitatief onderzoek gevonden worden, misschien kan dat leiden tot beter inzicht.
En met drie uitroeptekens ernaast:
* De leraar als eenzame held. Er is een dominant beeld van de leraar als iemand die in essentie zijn of haar job alleen uitvoert. Een leraar staat alleen voor de klas, en lost problemen alleen op. Dat beeld staat echte onderwijsvernieuwing in de weg, want is het uitgangspunt van beleidsbeslissingen en de onderliggende premisse bij hervormingen. Alle onderwijsuitdagingen worden zo herleid tot uitdagingen van individuele leerkrachten.

(c) i. at September 12, 2014 06:54 PM

Michel Vuijlsteke

Véél te gemakkelijke recepten!

Dat was de enige mogelijke conclusie gisteren: de recepten moeten wel veel te gemakkelijk zijn, als we al na drie kwartier staan te zoeken naar dingen om te doen.

Het was inderdaad simpel, maar wel zeer lekker. Om te beginnen: rouget barbet met een zwarte olijfkorst, mozarella en rucolapesto. Hoera, barbeel! en hoera, pesto! Die olijfkorst, daar had ik gelijk wat twijfels over: geroosterde pijboompitten, zwarte olijven, boter en Parmezaan, mixen en uitrollen tot 2mm dik, en dan in de diepvries — ik was gelijk bang dat dat zeer doordringend zou worden. Niets is minder waar: subtiel, een beetje krokant, niet te zout, en vooral zeer lekker.

Geserveerd op een ondergrond van gemarineerde kerstomaten en twee schijfjes mozarella, met groene pesto: what’s not to like?

Hoofgerecht: eendenborst met honing en rozemarijn, aardappelflensjes en groensel. Ik ben niet zo hard voor al die groenten altijd, maar hey. Eendenborst opkuisen, wat kerven in het vet, aankleuren, honing met rozemarijn op verven. Ondertussen allerlei groensels (paprika, courgetten, olijfolie, sjalotten, tralala) in cubusjes snijden. Die aardappelflensjes, dat is gewoon puree met wat ei en bloem en bieslook erin, in bolletjes in een hete pan, gebakken aan één kant, lichtjes platgedrukt, gebakken aan de tweede kant.

 

 

De saus bij de eend: gekaramelliseerde sjalotjes, geblust met cabernet sauvignonazijn, kalfsfond erbij, een lepel ketchup, laten inkoken, afsmaken. Dat klinkt zoet en zuur, maar dat pas perfect bij de rest. Het enige dat er voor mij overbodig aan was, was de bodem van aubergine waar het vlees op ligt. Dat had dunner gemogen, en dat had zelfs weg gemogen.

Dessert! Perziken emonderen, in twee en de pit eruit, een frangipanedeeg maken, bladerdeeg in cirkels iets groter dan de perziken snijden, beetje dorure op smeren, plukje frangipanedeeg in het midden van het bladerdeeg, perzik erover, klontje boter op perzik, poedersuiker, in de oven.

Daarbij een lepel vers cuberdonijs en een streep verse frambozenroom (room half stijf kloppen, frambozenpuree tussen mengen), wat muntgebladerte en wat poedersuiker: er zijn mensen die iets hebben tegen warm fruit, maar ik dus niet.

The post Véél te gemakkelijke recepten! appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 12, 2014 11:24 AM

gentblogt.be

Vrouw krijgt steen uit gevel op het hoofd

In Gent is een 41-jarige vrouw gewond geraakt toen een steen uit een gevel op haar hoofd terechtkwam. Dat meldt de Gentse lokale politie. De vrouw werd naar het ziekenhuis gebracht maar verkeert niet in levensgevaar.

Lees meer bij deredactie.be
Zie ook bij De Gentenaar: Vrouw krijgt steen op het hoofd in Gent; Aan dood ontsnapt: baksteen raakt hoofd van vrouw; Eén brokstuk legt al het Gentse tramverkeer lam

(c) Redactie at September 12, 2014 07:11 AM

UGent pioniert met “legal clinic” mensenrechten

Aan de faculteit Rechtsgeleerdheid van de UGent kunnen de masterstudenten rechten dit jaar kiezen voor het nieuw keuzevak “legal clinic mensenrechten”. Gespecialiseerde praktijkassistenten werken er rond mensenrechtenproblemen aangebracht door partners uit het werkveld.

Lees meer bij deredactie.be

(c) Redactie at September 12, 2014 07:09 AM

Hulplijn ‘Moestdazo’ ondersteunt Gentse tuiniers

Gentenaars die hun moestuinoogst dreigen te verliezen door een leger slakken of dromen van een eigen mini-moestuin op een balkon, maar niet weten hoe eraan te beginnen, kunnen vanaf vrijdag telefonisch of per mail advies inwinnen. De Gentse schepen Tine Heyse (Groen), bevoegd voor Milieu, Klimaat en Energie, richtte ‘Moestdazo – Eerste hulp bij Gentse kweek’ op.

Lees meer bij De Gentenaar
Lees meer bij deredactie.be

(c) Redactie at September 12, 2014 07:06 AM

Gent zet lokfietsen in tegen dieven

De stad Gent schakelt een versnelling hoger in de strijd tegen fietsdiefstallen. In het nieuwe actieplan Fietsdiefstal, waarin alle maatregelen werden samengebracht op het vlak van preventie, curatie en handhaving, wordt onder meer de inzet van drie ‘lokfietsen’ voorzien.

Lees meer bij De Gentenaar
Lees meer bij deredactie.be

(c) Redactie at September 12, 2014 07:04 AM

Toeristenbussen lappen regels aan hun laars

Toeristenbussen gedragen zich almaar brutaler in het Gentse stadsverkeer. Ze rijden paaltjes omver, parkeren waar het niet mag of stoppen doodgemoedereerd voor het stadshuis of op het Sint-Baafsplein. Vaak stroppen ze nog eens het verkeer op.

Lees meer bij De Gentenaar; zie ook: Bus dendert over paaltjes Voldersstraat

(c) Redactie at September 12, 2014 07:03 AM

Fietsbult

Romeins

Gent is een historische stad.
In Gent betekent dit voornamelijk dat de wegen in het stadscentrum een historische uitstraling moeten hebben.
Op school leerden we nog van de Romeinse overheersing en hoe verzot deze waren op het aanleggen van wegen met kasseien.
In Gent is deze liefde voor de kinderkopjes in die mate aanwezig dat ook buiten het stadscentrum na de heraanleg van de Brusselsesteenweg tussen Ledeberg en de E-17 er toch nog een 20 tal meter kasseistrook moet overblijven:

Asfalt fietspad gaat voor 20 meter over in kasseistrook

Brusselsesteenweg, Ledeberg, 03 Sep 2014 18:50

Alhoewel ik enige appreciatie koester voor de betonnen afscheiding in deze bocht heb ik een stille hoop dat ook dit stukje fietspad nog zal worden ‘vernieuwd’.
Een eerst aanwijzing vinden we in de overgang met het nieuwe fietspad in klinkers.
De overgang ontbreekt, alsook enkele kasseien.

Een put op het einde van de kasseistrook

Brusselsesteenweg, Ledeberg, 03 Sep 2014 18:50


Als fietser is het op kasseien al extra opletten, ook de voetganger wordt niet gespaard van een minimale portie avontuur:

Ook een put in het voetpad

Brusselsesteenweg, Ledeberg, 03 Sep 2014 18:50


Tagged: Brusselsesteenweg, fietspad, Ledeberg, put, putten

(c) Sven at September 12, 2014 06:30 AM

gentblogt.be

Straattuin

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 12, 2014 04:30 AM

September 11, 2014

Kerygma

Dienstmededeling.

Een tijd geleden, toen ik dreamhost buitengooide wegens complete incompetentie, bleek er één en ander fout gegaan te zijn bij de conversie van de database. Daardoor hadden veel oudere posts en comments allerlei rare tekens.
De oorzaak was iets met UTF-8 en dingen die ik niet begreep, maar waarvan mensen met meer verstand van zaken dan ikzelf beweerden dat ik ze kon oplossen in de database.

Brrr. Database.
Dat klinkt als niet zo plezant, vind ik. En ik bedacht ook dat iedereen best wel weet dat een é eigenlijk een é hoort te zijn. Dus haalde ik mijn schouders op, dacht “ik ga dat eens uitzoeken als het past” en ging andere, leukere dingen doen. Ge weet wel.

procrast

Edoch. Vandaag was ik op zoek naar een oud recept voor risotto en opeens stoorde UTF-8 mij zoals alleen UTF-8 mij kan storen.
Nu heb ik dus dingen aangepast in de database en voel me een superheld van de IT want ik heb niet eens aan Michel moeten vragen om mij te helpen. Ik overweeg zelfstandig in bijberoep te worden als coach van mensen die dreamhost buitengooiden en iets fout deden in de database van hun blog en niet weten hoe ze het moeten oplossen. Ik voel het, ik ga daar rijk mee worden.

Aniehows. De rare tekens zouden weg moeten zijn, maar als u er toch nog tegenkomt, dan mag u het altijd laten weten.

Of u kan het ook negeren, dat werkt ook.

(c) i. at September 11, 2014 05:48 PM

allesovergent.be

Eerste lustrum ‘City Mountainbike’ mét wereldkampioen

Voor de vijfde maal fungeert Gent op zondag 14 september als gastheer voor het internationale 'City Mountainbike-circuit'. Op het Sint-Pietersplein is...

(c) DiDae at September 11, 2014 05:14 PM

Sofinesse

De wip

Het begint een jaarlijkse traditie te worden, de bbq in het ouderlijke huis van vrienden van ons. Twee van de vier kinderen zitten in onze hele dichte vriendenkring (ah ja, eentje is peter van Basiel), maar ook de andere twee zijn geen onbekenden. Ook de ouders niet, maar die waren niet toevallig op vakantie.

Er is ook een zwembad, dus we hebben het poolparty gedoopt. Het was frisjes, maar bijna iedereen heeft toch in het zwembad gezeten. En de bbq heeft geweldig gesmaakt.

Het huis is groot genoeg, dus we konden ook blijven slapen. Dat is wel superhandig. Basiel kon dan gewoon in zijn reisbedje, wij konden er later op de avond nacht bij kruipen. Je kan op je gemak blijven tafelen en iets drinken, easy. Onze kamer beschikte over een klein dubbel bedje, een soort plooibedje of uitklapbare zetel en een éénpersoonsbed. Ik zeg dat niet zomaar, dat is belangrijk voor het verhaal. (Basiel sliep in het meegebrachte reisbed, hij is verder not involved)

Al snel bleek het dubbele bed wel echt heel klein. De onderste ledematen van mijn lief lagen er volledig uit en hoewel ik dat heel gezellig vind, zijn we het toch niet meer echt gewoon om zooo dicht bij elkaar te liggen.

Op een bepaald moment had mijn lief er blijkbaar genoeg van. Alleen heb ik dat – helaas – gemist. Ik bleef dus slapen op een vierkante centimeter, terwijl er helemaal niemand meer naast me lag. Op een bepaald moment wilde ik toch draaien, maar met botsen ook niemand wakker maken. Ik draaide dus zoveel mogelijk op mijn kant, echt op het randje.

Toen gebeurde het. De wip. Omdat Tom het bed blijkbaar had verlaten, vloog zijn kant plots in de lucht. Ik sliep half, dus ik dacht drie seconden dat ik mijn lief naar de andere kant van de kamer had gekatapulteerd. Omdat er geen boenk noch auw kwam, besefte ik dat hij naar een ander bed verhuisd was. Ik kon dus weer recht klauteren en het bed op zijn juiste kant zetten.

Ik heb me voor de rest van de nacht lekker in het midden van het bed gelegd. Maar eerlijk, ik heb wel nog even last gehad van de slappe lach.

(c) Sofinesse at September 11, 2014 04:00 PM

gentblogt.be

Marianne Thyssen strijdt mee tegen extreme armoede

Gentenaar Bob Cammaert werd door ONE, een organisatie die zich die zich wereldwijd inzet voor armoedebestrijding geselecteerd als jeugdambassadeur. Hij stelde zich en het project hier eerder voor. Hij neemt ons mee achter de schermen van het lobbywerk dat ze verrichten bij de Europese parlementsleden. Zin om ook eens te gastbloggen, contacteer ons op redactie@gentblogt.be

EPP, Marianne Thyssen, Eva Gent, 10 September 2014 – Het is zover,de toekomstige voorzitter van de Europese Commissie, Jean-Claude Juncker, heeft vandaag de portefeuille van Werk en Sociale Zaken aan Marianne Thyssen toegewezen. Ons land had haar vorige week als kandidaat voor de Europese Commissie naar voren geschoven. Graag had ik, als Jeugdambassadeur van ONE, dan ook van deze gelegenheid gebruik gemaakt om Marianne Thyssen te feliciteren met haar toekomstige portefeuille binnen de Juncker Commissie. Een politica met haar professionele achtergrond en kwaliteiten verdient zo’n kans en, getuige de vele luid schallende loftrompetten, zal zich zeker met verve van haar taak kwijten.

Die lofbetuigingen, van zowel binnen als buiten de EU instellingen, zijn er o.m. gekomen naar aanleiding van haar 23-jarig verblijf in het Europees Parlement. Het is ook in deze hoedanigheid dat zij enkele maanden geleden onze ONEVote2014 pledge ondertekende. In deze pledge gaf zij te kennen zich de komende 5 jaar te willen inzetten voor de strijd tegen extreme armoede (het gaat hierbij om mensen die leven van minder dan 1,25 dollar per dag).
Echter is ze, zoals hierboven gesteld, binnenkort Europarlementariër af. Ik hoop dat zij bij de verhuis naar haar nieuwe kantoor haar pledge niet vergeet. Ook als Europees Commissaris kan ze iets betekenen in de strijd tegen extreme armoede. De Commissie functioneert als initiator van wetgevende voorstellen op Europees niveau inzake ontwikkelingssamenwerking en opsteller van de jaarlijkse budgetten. Binnen de Commissie worden de beslissingen collegiaal, dus tezamen, genomen. Als Commissaris zal ze dus zeker haar zegje kunnen doen over de strijd tegen extreme armoede.
Bij deze herhaal ik mijn warme oproep aan Marianne Thyssen om haar nieuwe functie te gebruiken om oude beloftes waar te maken. Help ons om extreme armoede uit de wereld te helpen!

Tot slot wil ik nog even de tijd nemen om u aan te sporen onze petitie te ondertekenen op de website. Het zal slechts luttele minuten van uw leven in beslag nemen en wij kunnen uw stem dan gebruiken om de resterende 451 parlementariërs (een overzicht is hier beschikbaar) gemotiveerd te krijgen voor onze strijd. Misschien nog een laatste stukje cijfermateriaal ter motivatie: in de periode 1990-2010 is het aantal mensen, levend in extreme armoede, gehalveerd van 40 naar 20%. Het is dus zeer realistisch dat extreme armoede tegen 2030 uit de wereld is, mits een klein beetje inzet van ons allen. Alvast bedankt voor het ondertekenen van de petitie!

(c) Redactie at September 11, 2014 11:48 AM

Michel Vuijlsteke

Huis-tuin-keukenremedies tegen migraine, deel 1

Sinds ik ergens midden februari van allerlei dingen migraine krijg, vermijd ik Ice Tea en muntsiroop en appelsap en druivensap en wind op mijn hoofd en nog een resem andere dingen als de pest. En dat helpt om geen migraine te krijgen.

Maar vanmorgen was het weer prijs, gedomme: gisteren teveel druiven gegeten, denk ik, en dus hoera! migraine van het “bleurgh, tiens, wat ligt dáár nu, ik dacht nochtans dat ik niets gegeten had vannacht”.

Opgestaan, kleren aangetrokken, een kwartier later overwogen om een ander hemd aan te trekken wegens hemd dat ik aan had, doorweekt van het klamme zweet, nog eens over en weer toiletkom, en uiteindelijk toch maar een mail gestuurd naar mijn werk dat het voor een andere keer zou zijn, en weer in mijn bed gesliederd.

(Insert slapstick-episode waarbij de radiowekker maar niet wou zwijgen, en bleek dat de snooze-knop niet gewoon wil zeggen “zwijg nu een minuut of vijf” maar wel “zwijg een minuut of vijf en verzet dan de eindtijd van de wekker naar vijf minuten later”, en waarbij ook bleek dat ik die wekker in al die jaren nog nooit met de hand had uitgezet, er vertwijfeld drie kussens en een dekbed op smeet, vijf minuten later overwoog om de draad uit de muur te trekken wegens dat ik niet vond waar de stekker was en teveel koppijn had om onder het bed te kijken, enfin, uiteindelijk op alle knoppen geduwd en het ding stil gekregen.)

Tot: telefoon van het werk. Dat ik een afspraak had om 9u, en dat die mensen er waren. Ik wist dat ook, dat ik een afspraak had, maar ‘t was eerder met iemand anders dan met mij, en die collega was ervan op de hoogte dus het zou wel in orde komen dacht ik. Ik dénk dat ik iets in die zin moet gefrazeld hebben aan de telefoon, maar ik zou er niet op durven zweren. En dan weer met een kussen op mijn hoofd proberen zo weinig mogelijk bewegen.

Tot: de werkmensen aan de gevel begonnen. Met slijpschijf en hamer en beitel. En voorhamer, denk ik, en voor de okkasie ook met drilboren en kettingzagen — dat is toch hoe het aanvoelde.

Ik heb dus maar wat kleren aangetrokken, een handvol van de beste pijnstillers in huis doorgespoeld met een glas chocomelk, en dan ben ik naar het werk aangezet.

Vergaderen met zoveel hoofdpijn dat er maar één oog tegelijkertijd focuseert, en al proberend niet over te geven op de notities van uw klanten: ge moet dat ook eens meemaken.

MAAR WAT IK EIGENLIJK WOU ZEGGEN.

Deze middag, tegen beter weten in, omdat het achteraf tóch altijd een slecht idee blijkt, naar de lokale frituur gegaan. En schets mijn verbazing: een kleintje met stoverijsaus, een brochette en een kaaskroket blijkt een uitstekend remedie tegen migraine te zijn.

Nu nog achterhalen of het ook werkt als ik dat op mijn nuchtere maag ‘s morgens vroeg probeer.

The post Huis-tuin-keukenremedies tegen migraine, deel 1 appeared first on Michel Vuijlsteke's weblog.

(c) Michel Vuijlsteke at September 11, 2014 11:42 AM

gentblogt.be

Open Monumentendag in het Gravensteen (14 september)

Van grafelijke residentie tot katoenspinnerij, van kleine versterking met houten gebouwen tot imposant kasteel, van machtssymbool tot toeristische trekpleister… De geschiedenis van Gents middeleeuwse burcht is bewogen. Binnenkort start de laatste restauratiefase aan de walgang. Als die beëindigd is, beginnen we aan de ingrijpende bouwplannen om van het Gravensteen een monument te maken met hedendaagse faciliteiten en publieksgerichte aanpassingen. Tijdens Open Monumentendag op 14 september zijn de paardenstallen van het Gravensteen gratis te bezoeken (opgelet: een bezoek aan de rest van het gebouw is voor niet-Gentenaars te betalen, voor Gentenaars is ook dit gratis).
Doorlopend tussen 10u en 18u.

Maar er valt die dag nog meer te beleven in het Gravensteen!

OMD 20140909_094707

Samen bouwen aan het Gravensteen met recupmateriaal

Terwijl je ouders de tentoonstelling van het Gravensteen, vroeger, nu en in de toekomst bekijken, bouw jij mee aan een groots Gravensteen. Volledig opgebouwd uit recupmateriaal! Als je ouders braaf zijn, mogen ze ook meebouwen. Maar jij hebt de leiding!

Iedereen werkt voort op wat er al is en op het einde van de dag, staat er een groots bouwwerk. We gebruiken enkel herbruikbaar materiaal. Wij zorgen alvast voor recupmateriaal van de tentoonstelling Lang Leve de tv, die te zien was in de Sint-Pietersabdij.

Maar uiteraard mag je zelf ook materiaal meebrengen. Misschien heb je al een zot idee? Je kan een kijkdoos maken in een grote schoendoos of in een houten kistje. Alvast een stukje muur knutselen uit houten plankjes. Ridders of prinsessen maken die het kasteel kunnen bevolken. Vaandels die wapperen aan de hoogste toren … Nodig je vriendjes uit. Hoe meer hersenspinsels, hoe beter. Wij zijn alvast benieuwd!

Ontwerp/tekenwedstrijd (6-16 jaar)

Het Gravensteen, vroeger, nu en in de toekomst! De toekomstplannen worden eindelijk van onder het stof gehaald, de volgende ingrijpende restauratie- en renovatiefase is aan de beurt/kan van start gaan.

Maar hoe wil jij dat het Gravensteen er in de toekomst uitziet? Teken of ontwerp je eigen Gravensteen! Breng je bedenksel mee op Open Monumentendag, de beste drie ideeën/tekeningen worden beloond met een even origineel Gravensteencadeau! Vergeet dus zeker je naam en adres niet te vermelden.

Info: www.sint-pietersabdijgent.be (Historische Huizen Gent) en www.gravensteengent.be

(c) Redactie at September 11, 2014 07:08 AM

Studenten betogen tegen verhoging inschrijvingsgeld

Een 50-tal studenten heeft gisteren in de Sint-Pietersnieuwstraat betoogd tegen het geplande hogere inschrijvingsgeld. De actie ging uit van Actief Links Gent.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at September 11, 2014 06:59 AM

Kraantjeswater op restaurant geen succes

Een restaurant dat gratis een karaf kraantjeswater op tafel zet? Het blijft een zeldzaamheid in Gent, en middenstandsschepen Christophe Peeters (Open VLD) vermoedt dat er op dat vlak weinig zal veranderen.

Lees meer bij De Gentenaar

(c) Redactie at September 11, 2014 06:58 AM

Fietsbult

Actueel

Onlangs was er ruime aandacht in de pers voor het afnemende aantal fietsers. Dat het aantal daalt, is op het eerste zicht bizar, want de overheid – op alle niveaus – verkondigt continu dat hemel en aarde verzet wordt om het de fietsers naar de zin te maken. Dat klinkt contradictorisch.

Ik denk dat elke actieve fietser (zoals in: ijverend voor meer en betere fietsinfrastructuur) het ondertussen wel weet: er is een hemelsbreed verschil tussen politieke intentieverklaringen, bestuursakkoorden, verkiezingsbeloftes, … en de realiteit. Denk hierbij aan de borstklopperij van minister Crevits in de aanloop van de verkiezingen, waarbij ze stelde dat er vele honderden kilometers fietspad bijgekomen waren. Volgens Groen! was een groot deel ervan enkel papieren realiteit. Spookfietspaden dus. Denk hierbij aan hoe sommige (niet alle) verantwoordelijken ervan overtuigd zijn goed werk te leveren, terwijl je als fietser duidelijk het tegendeel meemaakt.

Om het verschil te illustreren tussen de politieke realiteit en wat je als fietser in de echte wereld ervaart, maakte ik wat beelden van één straat uit mijn woon-werk route. Het gaat daarbij niet om het feit dat die ene straat niet echt fietsvriendelijk ingericht is (wat wel zo is), maar over de discrepantie tussen een overheid die zegt – en er wellicht ook van overtuigd is – veel voor de fietsers te doen en hoe je die “fietsvriendelijke” inrichting in de praktijk ziet en voelt. Het gaat erom dat dit een belangrijke oorzaak kan zijn van het afnemende fietsgebruik.

Het voorbeeld komt van de Gentse rand, uit Merelbeke. De foto’s werden gemaakt komende van Merelbeke centrum en rijdend richting Gent.

Een eerste constatering: vorig jaar werd de rijweg opnieuw geasfalteerd en die ligt er sindsdien onberispelijk bij. Als fietser moet je het, naar gewoonte, doen met klinkers… Het bestuursargument is dan meestal dat daaronder heel wat leidingen liggen en dat die bereikbaar moeten zijn. Mijn conclusie: een “fietspad” is blijkbaar vooral een afdekking van nutsleidingen, waar je als fietser blij moet zijn dat je erover mag rijden. Ook onder de rijweg liggen overal leidingen – je moet maar eens kijken tijdens wegenwerken hoeveel buizen je daaronder aantreft -, maar dan telt dat argument blijkbaar niet. (“Ja, maar het is niet zo simpel, hoor”)

Fraterstraat, Merelbeke

Fraterstraat, Merelbeke

Een tweede constatering is dat het voor een fietspad blijkbaar niet zo belangrijk is dat het vlak ligt. Dit fietspad zit niet enkel vol putten, maar het gaat ook aan elke kruising op en neer en niet echt op een comfortabele manier. We weten ondertussen al heel lang, echt hééél lang, dat een klinkerfietspad niet lang vlak blijft, maar toch wordt die bestrating nog altijd gebruikt. (“Dan is het makkelijker om aan die leidingen te kunnen”)

Fraterstraat, Merelbeke

Fraterstraat, Merelbeke

Een derde constatering is dat dit een dubbelerichtings-fietspad is. Op zich kan dat, mits het aan de normen van het fietsvademecum voldoet, die helaas niet bindend zijn. Dat is hier niet het geval: naast de foute verharding is het ook nog eens ruim te smal en jawel: hier valt het nog mee, maar dat betekent niet dat het goed is. Het loopt ook vlak langs eerder hoge hagen, waardoor de auto’s vanuit de zijstraten geen zicht hebben op aankomende fietsers (kinderen). Meestal wordt dan ook nog vergeten dat bij zo’n inrichting evenveel fietsers van links komen als van rechts en dat die ook voorrang hebben. Het gevolg: dit is een onveilig fietspad. Niet enkel subjectief onveilig (onveiligheidsgevoel), maar ook objectief.


Zijdelingse bemerking: de wegcode zegt o.a. dit “Wanneer de openbare weg een berijdbaar fietspad (…)” (art 9.1.2 1°). Hierbij is het woord berijdbaar van belang. Dit is niet gedefinieerd. Voor mij is dit fietspad niet berijdbaar. Meer nog: de rijweg voor auto’s lijkt me veel veiliger. Ik rij dus op de weg, ondanks het protest van sommige automobilisten. Zij hoeven voor mij niet te bepalen wat berijdbaar is.

Nog een belangrijke bemerking: doorgaans rij ik naar het werk in een velomobiel, met drie wielen, en daarvoor staat in de wegcode “De drie- en vierwielers zonder motor waarvan de breedte, lading inbegrepen, minder is dan 1 meter, mogen eveneens het fietspad volgen.” (zelfde artikel) Ondanks dat had ik het vorige week nog dat iemand me van de weg wilde rijden (letterlijk).

 


 

Ook visueel loopt het hier fout. Het eerste – grootste – deel is aangelegd in rode klinkers. Hoewel dit niet ideaal is (zie hierboven) is het wel duidelijk in de zin van eenduidig. Maar dan, aan het kruispunt waar de Fraterstraat van naam verandert naar de Merelbekestraat, wordt het een kluwen. Om te beginnen zou het een pak veiliger worden indien aan de verkeerslichten een fietsopstelstrook zou komen (sorry, geen foto). Nu is het goed opletten voor rechts afslaande auto’s. Eigenlijk heb je gewoon geen plaats als fietser aan die lichten. Idem dito voor het andere uiteinde, aan de lichten met de R4.

Aan de overkant krijg je – hoera – een eind prima fietspad: vlak, monolithisch, comfortabel, even breed als het voorgaande deel maar zonder tegenliggers. Dit is zo ongeveer zoals het hoort. Helaas duurt het niet lang, want aan het kruispunt met Hof ter Beuken, waar je de brug oprijdt, liggen alweer klinkers, wel groter en vlakker, maar dat is omdat het nieuw aangelegd is.

Merelbekestraat, Mele

Merelbekestraat, Mele

Een keer je boven op de brug bent, is de rode aanduiding van het fietspad plots weg: hier rij je over zwart asfalt. Waarom? Het heeft wellicht te maken met verschillende wegbeheerders met elk een eigen visie (of net geen visie).

Merelbekestraat, Melle

Merelbekestraat, Melle

Dat duurt niet lang, want als je afdaalt, krijg je weer dezelfde klinkers onder de wielen.

Dan, op het einde van de straat, kom je aan een rondpunt. Indien je met de auto bent, heb je een mooie, overzichtelijke aansluiting die je toelaat om in een vloeiende beweging het rondpunt op te rijden.

Fraterstraat6

Ben je met de fiets, dan heb je pech: je moet twee haakse bochten nemen en het pad is hier amper 80 cm breed.Er was net genoeg plaats om twee driehoekjes aan te brengen.

Fraterstraat5

Ik durf wedden dat de overheid zal stellen dat dit “voor de veiligheid van de fietsers” is… Dat is dan mooi, want er is dan meer aandacht voor de veiligheid van fietsers dan van automobilisten.

Om het plaatje volledig te maken, volgen nog enkele stukken van het omgekeerde traject.

Blijkbaar was de wegbeheerder (ik vermoed Infrabel in dit geval?) er niet helemaal uit hoe het moest als je van de brug kwam, dus moeten voetgangers en fietsers het gedurende enkele meters maar zelf uitzoeken. Hoe je, indien je van Merelbeke station komt, linksaf moet slaan, moet je ook maar uitzoeken.

Fraterstraat7

Indien je daar rechtdoor moet (de foto is in omgekeerde richting genomen), wordt je vaart flink afgeremd, want speciaal voor de fietsers zijn er enkele flinke bulten in het pad aangebracht. Het moet toch spannend blijven, niet?

Fraterstraat8

Dit is symptomatisch voor het Vlaamse/Belgische beleid: men is ervan overtuigd goed bezig te zijn, maar bekijkt het blijkbaar niet door de bril van de weggebruiker. Als fietser krijg je geen uniform wegbeeld, geen duidelijk leesbare route. Daarenboven voelt dit niet veilig aan (en is het dat ook niet). Dit is een fietspad dat ontworpen lijkt om de auto’s vrije baan te geven en niet om de fietsers als gelijkwaardige weggebruikers te behandelen. Dergelijke concepten tref je overal in Vlaanderen aan. Is het dan zo verrassend dat mensen niet willen fietsen?

En voor je met “nog erger” aankomt: ik weet dat dit nog te doen is. Dat maakt het precies zo pijnlijk: dit lijkt zowat de norm te zijn, terwijl het compleet ondermaats blijft.


Tagged: beleid, Merelbeke, woon-werkverkeer

(c) JanG at September 11, 2014 06:30 AM

gentblogt.be

Mag da weg?

gent

Heeft u ook een foto voor deze rubriek? Mailen mag naar fotoredactie@gentblogt.be of u kunt uw foto ook kwijt op onze flickr-groep.

(c) Redactie at September 11, 2014 04:49 AM